IV SA/Wa 358/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi [...]. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zakazu przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności oddala skargę I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] (dalej "zaskarżoną decyzją") Minister Spraw Wewnętrznych (dalej "Minister") utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] (dalej "Wojewody") z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] orzekającą zakaz dla[...] S.A. przeprowadzenia imprezy masowej - meczu piłko nożnej z udziałem publiczności- podczas meczu zorganizowanego w dniu [...] grudnia 2013 r. pomiędzy drużynami [...] oraz [...]. II. Zaskarżona decyzja Ministra zapadła w następującym stanie sprawy: 1. Pismem z dnia 25 listopada 2013 r. Komendant [...]Policji przedstawił Wojewodzie informacje na temat przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2013 r. na stadionie [...] w W. przy ul. [...] masowej imprezy sportowej - meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] oraz [...] , podczas którego odnotowano szereg przypadków naruszenia stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego. Komendant [...] Policji wskazał na przypadki posiadanie na imprezie masowej wyrobów pirotechnicznych oraz używania przez niektórych uczestników meczu elementów odzieży w celu uniemożliwienia lub istotnego utrudnienia rozpoznania osoby. Zwrócono ponadto uwagę na fakt wykorzystywania przez kibiców obydwu drużyn flag wielkopowierzchniowych do zamaskowania się i utrudnienia swojej identyfikacji. Na podstawie powyższych informacji Komendant zwrócił się z wnioskiem o wydanie decyzji zakazującej organizatorowi przeprowadzenie z udziałem publiczności w dniu [...] grudnia 2013 r. meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] oraz [...] . 2. Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] wydał zakaz dla [...] S.A. przeprowadzenia meczu piłki nożnej w dniu [...] grudnia 2013 r. 3. Od decyzji tej pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. odwołanie wniosła [...] S.A., zarzucając jej naruszenie art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 611 ze zm.) oraz art. 77 § 1, 78 § 1 i 107 § 3 k.p.a. III. Zaskarżoną decyzją Minister utrzymał w mocy decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu decyzji organ administracji publicznej wskazał, między innymi, co następuje: 1. W trakcie przeprowadzonego postępowania organ I instancji uzyskał dowody w postaci: wyjaśnień Prezydenta W. , wyjaśnień [...] S.A. oraz dodatkowych wyjaśnień Komendanta [...] Policji. Do akt sprawy włączono dodatkowo dowody w postaci: notatki służbowej Komendanta Miejskiej Powiatowej Straży z przebiegu meczu [...] -[...] w dniu [...] listopada 2013 r., zezwolenie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013 r., zmienione decyzją z dnia [...] września 2013 r., notatki służbowej przedstawiciela Wojewody obecnego na meczu 4 rundy eliminacji Ligi Mistrzów UEFA między klubami: [...] – [...] oraz notatki służbowej przedstawiciela Wojewody obecnego na meczu w ramach rozgrywek ekstraklasy miedzy klubami: [...] - [...] ; 2. W oparciu o tak zgromadzony materiał dowodowy oraz w odniesieniu do zarzutów sformułowanych w odwołaniu Minister wskazał, że decyzja organu I instancji została wydana z zachowaniem postanowień art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych; 3. Minister uznał, że całokształt zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego potwierdza, iż zaistniała negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą masową. Wskazał, że ustalenia poczynione przez Wojewodę odnoszą się do przewidywanych zachowań kibiców [...], w kontekście ich dotychczasowych zachowań. Przywołując orzecznictwo sądów administracyjnych organ podkreślił, że dotychczasowe zachowania kibiców mogą mieć istotny wpływ na negatywną ocenę stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą masową. W tym względzie Minister odwołał się do przypadków negatywnych konsekwencji używania przez kibiców [...] wyrobów pirotechnicznych podczas meczu w dniu [...] listopada 2013 r. pomiędzy [...] a [...] ; 4. Organ odwoławczy wskazując na prewencyjny charakter środka opisanego w art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych uznał, że argumenty [...] S.A. dotyczące nieadekwatności kary do stopnia przewinienia klubu, jak również stopnia przewinienia kibiców uczestniczących w meczu w dniu [...] listopada 2013 r., nie są zasadne. Wskazał, że środek prewencyjny, o którym mowa w przywołanym przepisie znajduje zastosowanie z uwagi na określone okoliczności przesądzające o negatywnej ocenie stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego, niezależnie od tego, czy okoliczności te są przez kogokolwiek zawinione oraz w jakim stopniu; 5. Powołując się na raport delegata meczowego, znanego organowi z urzędu, wskazano na przypadki negatywnych konsekwencji używania przez kibiców [...] podczas meczu z dnia [...] listopada 2013 r. wyrobów pirotechnicznych; 6. Dokonując oceny zastosowanego środka prewencyjnego Minister stwierdził, że jest on adekwatny i proporcjonalny do całokształtu stwierdzonych przez organ I instancji okoliczności sprawy, jak również wcześniejszych zachowań niektórych kibiców [...] ; 7. Minister nie podzielił stanowiska [...] S.A., zgodnie z którym zdarzenia, które miały miejsce podczas meczu drużyn [...] oraz [...] nie powinny mieć znaczenia dla oceny podejmowanej w niniejszej sprawie. W tym względzie organ powołał się na stanowisko sądów administracyjnych wskazujące na konieczność dokonywania oceny wprowadzenia zakazu, o którym mowa w art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, przez pryzmat wcześniejszych zachowań uczestników imprez masowych; 8. Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutów odnośnie naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. uznając, że ustalenia poczynione przez organ I instancji są zupełne i wystarczające. Jednocześnie podkreślił, że nie jest możliwe prowadzenie ustaleń faktycznych odnośnie okoliczności zdarzeń jedynie zaplanowanych, które nie miały jeszcze miejsca. Z tego też względu nie zgodził się ze skarżącym, że doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. 9. Minister nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. w kontekście treści art. 78 § 2 k.p.a. Podniósł, iż istniały podstawy do odmowy uwzględnienia wniosku dowodowego złożonego przez [...] S.A., bowiem wyjaśnienia przedstawione przez stronę odnośnie drożności ciągów komunikacyjnych pozostawały w zgodzie z ustaleniami ujętymi w notatce służbowej przedstawiciela Wojewody obecnego na meczu w dniu [...] listopada 2013 r. IV. [...] S.A. z siedzibą w W. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez adw. S. K., wniosła skargę do Sądu na decyzję Ministra z dnia [...] grudnia 2013 r., zarzucając jej naruszenie: 1. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedopełnienie przez organ czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; 2. art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych polegającego na jego niewłaściwym zastosowaniu, przez wydanie decyzji o zakazie, pomimo braku stwierdzenia zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z imprezą masową planowaną na [...] grudnia 2013 r. W uzasadnieniu skargi wskazał, między innymi, co następuje: 1. Poddając wykładni przepis art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych pełnomocnik skarżącej podniósł, że celem omawianej regulacji jest przeciwdziałanie potencjalnym zagrożeniom związanymi z planowaną imprezą masową. W ocenie pełnomocnika celem zastosowania zakazu z art. 34 ust. 1 cyt. ustawy nie może być karanie klubu za zachowanie uczestników imprezy masowej już zakończonej. Pełnomocnik nie zgodził się ze stanowiskiem zawartym w zaskarżonej decyzji, że stwierdzenie pewnych negatywnych zdarzeń w trakcie odbytej już imprezy masowej wystarczy do stwierdzenia, że dojdzie do ich powtórzenia w trakcie kolejnej imprezy. Przy zastosowaniu art. 34 ust. 1 cyt. ustawy orzekające organy powinny były ocenić zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w zakresie czasu, miejsca i okoliczności przeprowadzenia imprezy masowej mającej odbyć się w dniu [...] grudnia 2013 r. Organ natomiast nie ocenił faktycznego ryzyka wystąpienia zagrożenia dla niebezpieczeństwa i porządku publicznego, w tym przede wszystkim użycia przez kibiców flag wielkoformatowych oraz materiałów pirotechnicznych i odzieży maskującej. Organ nie wziął również pod uwagę, że w trakcie mającej się odbyć w dniu [...] grudnia 2013 r. imprezy, tzw. "sektorówka" nie miała być prezentowana i nie było podstaw do stwierdzenia zagrożenia użycia pirotechniki. Wydanie zakazu udziału publiczności w planowanej imprezie masowej musi zostać poprzedzone stwierdzeniem, że istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia wskazanych zdarzeń mających bezpośredni i negatywny wpływ na bezpieczeństwo lub porządek publiczny. W ocenie pełnomocnika nie jest wystarczające stwierdzenie istnienia samego zagrożenia, czy ryzyka popełnienia określonych wykroczeń. Wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o przeszłe zdarzenia bez wskazania bezpośredniego związku z planowaną imprezą powoduje, że zaskarżona decyzja straciła swój prewencyjny charakter, a stała się rodzajem kary - nie przewidzianej przepisami prawa. 2. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. pełnomocnik skarżącej wskazał, że Minister skoncentrował się w zaskarżonej decyzji na użyciu przez kibiców materiałów pirotechnicznych w trakcie meczu rozegranego [...] listopada 2013 r., nie wskazał natomiast na istnienie realnych zagrożeń dla stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego, które miałyby zaistnieć w trakcie meczu w dniu [...] grudnia 2013 r. Tylko wskazanie konkretnych zagrożeń, których istnienia organ spodziewa się na planowanej imprezie masowej mogłoby zdaniem pełnomocnika uzasadnić decyzję o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji. 3. Przesłanką do wydania zaskarżonej decyzji nie mogło być również w ocenie pełnomocnika stwierdzenie, że na planowanej imprezie masowej mogą zostać użyte środki pirotechniczne. Użycie tego rodzaju środków na meczu z [...] listopada 2013 r. nie warunkowało ich ponownego użycia na kolejnym meczu. Wskazanie przez Ministra na prawdopodobieństwo popełnienia występku nie jest równoznaczne z istnieniem stanu zagrożenia bezpieczeństwa lub porządku publicznego. 4. Minister nie odniósł się w żaden sposób do twierdzeń skarżącej dotyczących podjętych przez nią działań mających na celu przeciwdziałanie używaniu środków pirotechnicznych na stadionie [...] w W. W celu poprawienia stanu bezpieczeństwa podjęto różne działania, które przyniosły wymierny efekt w trakcie meczu, który odbył się w dniu [...] listopada 2013 r. V. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ocenę wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: VI. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej również jajko p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie przez Sąd skargi na orzeczenie organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w razie stwierdzenia naruszeń prawa wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. W świetle art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Naruszeń, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania w niniejszej sprawie środków, o których mowa powyżej, Sąd nie stwierdził. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Sąd skargę oddalił, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób upoważniający Sąd do wyeliminowania tego orzeczenia z obrotu prawnego. VII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji Ministra prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją było nałożenie na organizatora imprez masowych zakazu przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności w trybie uregulowanym w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 611 ze zm.), dalej "ustawy". Stan prawny przedstawia się w tym zakresie następująco: Zgodnie z art. 34 ust. 1 w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzoną imprezą masową wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, może: 1) zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności na całym obiekcie lub w jego wydzielonych sektorach; 2) wprowadzić, na czas określony albo nieokreślony, zakaz przeprowadzania przez organizatora imprez masowych na terenie województwa lub jego części. Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych zabrania się wnoszenia na imprezę masową i posiadania przez osoby w niej uczestniczące broni lub innych niebezpiecznych przedmiotów, materiałów wybuchowych, wyrobów pirotechnicznych, materiałów pożarowo niebezpiecznych, napojów alkoholowych, środków odurzających lub substancji psychotropowych, z zastrzeżeniem art. 8a. W myśl art. 57a cyt. ustawy, kto w miejscu i w czasie trwania masowej imprezy sportowej używa elementu odzieży lub przedmiotu w celu uniemożliwienia lub istotnego utrudnienia rozpoznania osoby, podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 2.000 zł. 2. W ocenie Sądu trafnie uznały organy obu instancji, że w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki do nałożenia na klub przedmiotowego zakazu. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i 77 k.p.a.) i dały temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonych rozstrzygnięć (art. 107 § 3 k.p.a.). Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. 3. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że przesłanką do wydania decyzji o zakazie udziału publiczności w imprezie masowej może być negatywna ocena co do stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego planowanej imprezy, dokonana na podstawie nie tylko oceny zdarzeń, które zachodzą podczas aktualnie przeprowadzanej imprezy masowej ale również zdarzeń, które miały miejsce na imprezie już przeprowadzonej, a które mogą powtórzyć się na imprezie masowej planowanej. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że ocena faktycznego ryzyka dla bezpieczeństwa i porządku publicznego związanego z planowaną imprezą może być dokonana w oparciu o negatywną ocenę zdarzeń, które miały miejsce poprzednio, o ile zdarzenia te mają bezpośredni związek z planowaną imprezą. Rzeczą istną jest zatem aby okoliczności wskazujące na przyszłe zachowania się potencjalnych uczestników imprezy masowej wynikały z dotychczasowego zachowania się uczestników przeprowadzonych imprez o tożsamym charakterze. Na tej podstawie należy uznać, że orzekający organ może stwierdzić istnienie bezpośredniego zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w oparciu o ustalenia poczynione na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a odnoszącego się do imprezy już przeprowadzonej o ile oceni, że zidentyfikowane zagrożenia będą miały bezpośredni związek z imprezą planowaną. Organ wydający zakaz musi mieć zatem wystarczające powody aby stwierdzić, że zdarzenia z imprezy już przeprowadzonej mają bezpośrednie przełożenie na potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w którym wskazuje się, że Wojewoda może zakazać przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności w przypadku negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego nie tylko w związku z planowaną imprezą masową, ale również w związku z przeprowadzoną imprezą masową (verba legis). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1169/12 wskazał, że racjonalny ustawodawca stworzył możliwość, by wojewoda wydał decyzję zakazującą przeprowadzenia imprezy masowej zarówno w trakcie tej - przeprowadzanej aktualnie - imprezy, jak i tuż po przeprowadzeniu tej imprezy, jeśli wojewoda dojdzie do uzasadnionego okolicznościami (najczęściej przebiegiem samej imprezy), że negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego przemawiają za wydaniem takiej decyzji, Analizując przesłankę wydania decyzji w sprawie zakazu przeprowadzenia imprezy masowej z udziałem publiczności, jaką jest negatywna ocena stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną lub przeprowadzaną imprezą masową, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 691/12 sformułował dwie tezy: (1) Przesłanka ta obejmuje ustalenie dwóch elementów stanu faktycznego: po pierwsze, negatywna ocena; po drugie, stan bezpieczeństwa i porządku publicznego. Ustalenie wystąpienia pierwszego elementu stanu faktycznego nie zostało ograniczone ani co do formy, ani właściwości organu. Kompetencję do negatywnej oceny ma wojewoda na podstawie własnych ustaleń, (2) Ocena bezpieczeństwa imprezy masowej opera się przede wszystkim na informacjach pochodzących od organów powołanych do ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. 4. Orzekające w niniejszej sprawie organy poczyniły ustalenia co do negatywnej oceny stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną na dzień [...] grudnia 2013 r. imprezą masową w oparciu o informacje Komendanta [...] Policji wskazujące na liczne przypadki naruszeń do jakich doszło w dniu [...] listopada 2013 r., podczas imprezy masowej - meczu piłki nożnej pomiędzy drużynami [...] oraz [...] . Ponadto ocena zaistnienia przesłanek z art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych dokonana została w oparciu o wyjaśnienia przedstawiciela Wojewody obecnego na meczu 4 rundy eliminacji Ligi Mistrzów UEFA między klubami: [...] – [...] oraz przedstawiciela Wojewody obecnego na meczu w ramach rozgrywek ekstraklasy miedzy klubami: [...] - [...] . Do akt sprawy włączono dodatkowo notatkę służbową Komendanta Miejskiej Powiatowej Straży z przebiegu meczu [...] -[...] w dniu [...] listopada 2013 r. oraz zezwolenie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2013 r., zmienione decyzją z dnia [...] września 2013 r. Należy zatem uznać, że ocena przesłanek wydania zakazu zorganizowania imprezy masowej z udziałem publiczności dokonana została w oparciu o okoliczności wynikające z dotychczasowego zachowania się uczestników planowanej imprezy o tożsamym charakterze. Po pierwsze, charakter imprezy masowej był tożsamy- dotyczył meczu piłki nożnej, po drugie zachodziła również tożsamość w zakresie uczestników dotychczasowej i planowanej imprezy - odnosiła się ona bowiem do kibiców klubu [...] . W związku z powyższym nie można zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika skarżącej, że orzekające w niniejsze sprawie organy nie podjęły działań mających na celu ocenę faktycznego ryzyka wystąpienia zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego. Liczne przypadki naruszeń do jakich doszło podczas przeprowadzonych uprzednio meczów piłki nożnej z udziałem kibiców klubu [...] , w tym meczu z dnia [...] listopada 2013 r., dawały podstawę aby uznać, że zaistniały przesłanki o jakich mowa w art. 34 us.t 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Faktu tego nie zmienia podnoszona przez pełnomocnika okoliczność, że "w trakcie imprezy masowej mającej się odbyć w dniu [...] grudnia 2013 r. "sektorówka" nie miała być prezentowana (...)". Wystąpienie innych licznych naruszeń do jakich doszło podczas poprzednich meczów z udziałem kibiców klubu [...], w tym przypadki użycia materiałów pirotechnicznych, czy ubrań maskujących, dawały podstawę do wystosowania negatywnej oceny co do stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego w związku z planowaną imprezą. Ustalenia zarówno organu I instancji jak i Ministra odnosiły się do przewidywanych zachowań kibiców [...] w kontekście ich dotychczasowych zachowań. Dotychczasowe, negatywne zachowania kibiców wskazywały na potencjalne zagrożenie negatywnych zachowań, w tym prawdopodobieństwo użycia materiałów pirotechnicznych, na kolejnym meczu. 5. Nie można podzielić zarzutu strony skarżącej, iż Minister wydając zaskarżoną decyzję nie poczynił ustaleń w zakresie podjętych przez organizatorów planowanego meczu środków przeciwdziałających łamaniu przepisów ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Zgormadzony przez organy materiał dowodowy potwierdził, że prewencyjne działania organizatorów polegające m.in. na zamknięciu dla publiczności poszczególnych trybun na stadionie, okazały się niewystarczające, aby zapobiec złamaniu szeregu przepisów ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych. Orzekające organy miały również na względzie, że na stadionie Pepsi Arena dochodziło już uprzednio do licznych przypadków odpalania materiałów pirotechnicznych, w tym rac świetlnych oraz przypadków uniemożliwienia identyfikacji sprawców. Z dołączonego do akt sprawy pisma Urzędu W. wynika ponadto, że organizator - [...] S.A. nie w pełni wywiązał się z warunków określonych w pkt. 1) tire b) oraz i) zezwolenia z dnia [...] lipca 2013 r. Nr [...], zmienionego następnie zezwoleniem z dnia [...] września 2013 r., tj. "niedopuszczenia do wnoszenia i posiadania przez uczestników imprezy wyrobów pirotechnicznych (...)". Poczynione przez Wojewodę ustalenia potwierdziły również, że nałożona na klub piłkarski [...] kara nie odniosła zamierzonego skutku. Jak słusznie zauważył Minister, celem regulacji art. 34 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych jest zapewnienie porządku i bezpieczeństwa publicznego podczas imprez masowych. Ma ona również za zadanie działać prewencyjnie, tak aby dyscyplinować nie tylko organizatorów imprezy, lecz także jej uczestników i eliminować mogące wystąpić w przyszłości negatywne zachowania. Uwzględniając powyższe, w tym liczne przypadki naruszeń do jakich doszło podczas meczów klubu [...] , organizowanych nie tylko na stadionie [...] w W. przy ul. [...], ale również w innych miastach, zasadnie orzekające organy uznały, że istnieje realne zagrożenie naruszenia bezpieczeństwa i porządku publicznego podczas planowanej na dzień [...] grudnia 2013 r. imprezy masowej, co uzasadniało wydanie rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 34 ust. 1 cyt. ustawy. VIII. W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, w konsekwencji czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.