VIII SA/Wa 82/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi [...] w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej [...] w W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją znak [...] z dnia [...] października 2013 r. Minister Finansów (dalej: "Minister", "organ") działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198, ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku [...] w W. (dalej: "skarżąca", "strona") o udzielenie informacji publicznej orzekł o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej przetworzonej dotyczącej złożonych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. przez dyrektora i zastępców dyrektora Departamentu Administracji Podatkowej oraz dyrektora i zastępców Departamentu Kontroli Skarbowej Ministerstwa Finansów wniosków o wyrażenie zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęcia zarobkowego, jak również wydanych decyzji o udzieleniu lub nieudzieleniu zgody na podjęcie ww. czynności, pozostających w związku z realizacją zadań publicznych. Organ wskazał, iż wniosek inicjujący przedmiotowe postępowanie wpłynął do Ministra w dniu [...] września 2013 r. i dotyczył udostępnienia: 1) zgód na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych wydanych w Ministerstwie Finansów w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. przez dyrektora i zastępców dyrektora Departamentu Administracji Podatkowej oraz dyrektora i zastępców Departamentu Kontroli Skarbowej; 2) wniosków o zgody na dodatkowe zatrudnienie lub zajęcia zarobkowe w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. przez dyrektora i zastępców dyrektora Departamentu Administracji Podatkowej oraz dyrektora i zastępców Departamentu Kontroli Skarbowej; 3) odmowy na wymienione w pkt 2 wnioski; 4) liczby zgód na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych przez osoby wymienione w pkt 1 wniosku wydanych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] września 2013 r. organ poinformował stronę, że w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. wydano łącznie 10 zgód na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych dla dyrektorów i zastępców dyrektora w Departamencie Administracji Podatkowej oraz Departamencie Kontroli Skarbowej. Jednocześnie wezwano stronę do wykazania, iż uzyskanie informacji przetworzonej w zakresie wskazanym w piśmie z dnia [...] września 2013 r. jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Nadto poinformowano stronę, iż informacje dotyczące wniosków i decyzji o udzieleniu lub nieudzieleniu zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych wydanych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. dyrektorowi i zastępcom dyrektora Departamentu Administracji Podatkowej oraz dyrektorowi i zastępcom Departamentu Kontroli Skarbowej w zakresie, w jakim pozostają bez związku z pełnieniem funkcji publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Informacje te nie są zaliczane do sfery spraw publicznych, stanowią informacje o charakterze osobistym (ad personam), a ich udostępnienie powodowałoby naruszenie prawa do ochrony życia prywatnego. W pozostałym zakresie objętym żądaniem strony dotyczącym złożonych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. wniosków i decyzji o wyrażeniu bądź niewyrażeniu zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych dyrektorom i zastępcom dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej pozostającej w związku z pełnieniem funkcji publicznych, Minister poinformował, iż nie dysponuje gotową informacją zawierającą dane objęte żądaniem. Uzasadniając, na podstawie analizy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05, Minister wywiódł nadto, że informacja, o której udostępnienie wnosi skarżąca ma charakter informacji publicznej przetworzonej, gdyż jej przekazanie wymagałoby przeanalizowania wszystkich złożonych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. przez dyrektorów i zastępców dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej wniosków o wyrażenie zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych oraz decyzji o udzieleniu bądź nieudzielaniu zgody na podejmowanie ww. czynności wg kryterium związku z realizacją zadań publicznych, dokonanie wyodrębnienia informacji niezbędnych do przekazania, dokonanie anonimizacji i usunięcia danych prawnie chronionych oraz przygotowanie informacji zgodnie z wnioskiem. Wobec niewykazania przez stronę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego dla udostępnienia stronie żądanej informacji publicznej przetworzonej, Minister ocenił, iż w przedmiotowej sprawie brak jest takiego interesu, bowiem istota oraz charakter żądanych informacji wskazują, że zrealizowanie wniosku nie będzie skutkowało uzyskaniem przez stronę realnego wpływu na funkcjonowanie organów państwa, w tym na usprawnienie ich działania oraz organizację pracy, zatem udostępnienie informacji nie będzie służyło interesowi publicznemu. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wniosła o uchylenie wydanej decyzji w całości i udostępnienie informacji publicznej we wnioskowanym zakresie. Wydanemu rozstrzygnięciu postawiła zarzut naruszenia przepisów Konstytucji RP (art. 7 i art. 61 ust. 1 - 3 w zw. z art. 31 ust. 3), przepisów prawa materialnego – tj. art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d), art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a), art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 2 u.d.i.p., a także przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 w zw. z art. 107 § 3 in fine k.p.a. Decyzją znak [...] z dnia [...] listopada 2013 r., Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1 i 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, po przedstawieniu stanu faktycznego i prawnego sprawy organ wywiódł, iż prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, nie ma jednak charakteru bezwzględnego. W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawa nie definiuje jednocześnie ani pojęcia "informacji przetworzonej", ani nie wyjaśnia, co miałby oznaczać faktycznie ten termin, jak również nie wskazuje zakresu, w jakim miałoby być to istotne dla interesu publicznego. Odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Wedle poglądów orzecznictwa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05) "informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego". Organ za słuszne uznał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że informacje dotyczące wniosków i decyzji o wyrażaniu bądź niewyrażeniu zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych wydanych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. dyrektorom i zastępcom dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej nie stanowią informacji publicznej, o ile pozostają bez związku z realizacją zadań publicznych. Powołał w tym zakresie tezy z uzasadnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 marca 2006 r. sygn. K 17/05. Organ podtrzymał także pogląd, iż w pozostałym zakresie objętym żądaniem skarżącej dotyczącym wniosków i decyzji o wyrażaniu bądź niewyrażeniu zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych wydanych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. dyrektorom i zastępcom dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej pozostających w związku z pełnieniem funkcji publicznych stanowią informację publiczną przetworzoną. Minister za prawidłowe uznał wyrażone w zaskarżonej decyzji stanowisko organu, że w celu udostępnienia żądanej informacji niezbędne byłoby: 1) przeanalizowanie wszystkich złożonych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. przez dyrektorów i zastępców dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej wniosków o wyrażenie zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych oraz decyzji o udzieleniu bądź nieudzielaniu zgody na podejmowanie ww. czynności 2) dokonanie wyodrębnienia informacji niezbędnych do przekazania, 3) dokonanie anonimizacji i usunięcia danych prawnie chronionych oraz 4) przygotowanie informacji zgodnie z wnioskiem. Podzielił jednocześnie stanowisko skarżącej, że dane na temat zgód na dodatkowe zatrudnienie udzielonych przez organ pracownikom, jak również zgód na prowadzenie zajęć dydaktycznych uzyskanych przez urzędników służby cywilnej zawarte są w systemie kadrowo-płacowym [...]. Wyjaśnił jednak, że pozyskanie tych informacji nie jest możliwe według kryteriów podanych we wniosku. Nie są to również czynności proste i krótkotrwałe. System [...] pozwala na tworzenie prostych raportów przez użytkownika. Firma odpowiedzialna za dostarczenie ww. systemu nie stworzyła specjalnego raportu, który by miał na celu pozyskanie tych informacji. System ten nie jest bowiem w stanie dokonać wszystkich ww. czynności bez analogicznego udziału i zaangażowania pracowników organu. Ponadto dokonanie szeregu ww. czynności powoduje, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Żądane informacje są informacjami złożonymi. Wobec zakresu żądania strony dotyczącego udostępnienia informacji publicznej przetworzonej i nie wykazania przez skarżącą istotnego interesu publicznego do jej uzyskania Minister ocenił, że skarżąca nie posiada szczególnie istotnego interesu publicznego. Nie zgodził się w tej kwestii z poglądem skarżącej, że interesem takim jest wskazanie, że "wiedza na temat wszelkiej aktywności zawodowej dyrektorów i zastępców Departamentów Ministerstwa Finansów tj. Administracji Podatkowej i Kontroli Skarbowej poza resortem, czy zakładem pracy jest ważna, choćby z uwagi na możliwość występowania konfliktu interesów, sytuacji mogących sprzyjać korupcji, czy konieczność wykonywania (być może) dodatkowych obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych w godzinach pracy i kosztem pracy podstawowej". Odnosząc się do zarzutów skarżącej dotyczących braków formalnych zaskarżonej decyzji Minister stwierdził, że ww. decyzja zawiera wszystkie składniki, o których mowa w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., m.in. uzasadnienie faktyczne, które zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł i przyczyn, z powodu których odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej oraz uzasadnienie prawne z wyjaśnieniem podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W decyzji tej została szczegółowo omówiona i uzasadniona zarówno kwestia uznania żądania informacji publicznej za informację przetworzoną, jak również braku związku między wnioskowanymi informacjami, a przedstawionymi celami pozyskania tych informacji skutkującego nie wykazaniem istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego. Skargę na powołaną decyzję do sądu administracyjnego złożyła skarżąca, wnioskując o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz nakazanie organowi udostępnienie informacji publicznej. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżąca postawiła zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 7, art. 61 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d, art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. oraz przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art. 10, art. 15 w zw. z art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 in fine k.p.a. W ocenie skarżącej w zaskarżonych w sprawie decyzjach Ministra : występują poważne wady uzasadnień decyzji pod względem prawnym, czym naruszono art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 in fine i art. 140 k.p.a.; zaprezentowano taką interpretację ustawy z dnia 6 września 2001 r. która w efekcie uniemożliwia uzyskanie informacji o działaniach władzy publicznej oraz niweczy jakąkolwiek formę kontroli społecznej; nie dokonano wykładni art. 3 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p. w kontekście praw określonych w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP; ograniczenie dostępu do informacji publicznej wymaga odpowiedniego uzasadnienia zgodnego z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP; błędnie uznał, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną. Ponadto w zaskarżonej decyzji nie ustosunkowano się do części zarzutów środka odwoławczego, czym naruszono art. 15 w zw. z art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 i art. 140 k.p.a., jak Minister naruszył art. 10 k.p.a. Skarżąca podniosła także m.in., iż odmowa informacji publicznej w postaci zgód na dodatkowe zatrudnienie i zajęcia zarobkowe wysokich funkcjonariuszy publicznych jest szczególnie naganne, gdyż akurat w tym przypadku nie może być wątpliwości, że jawność życia publicznego, co wyraża się również możliwością poznania przez opinię publiczną uzyskiwanych zgód przez funkcjonariuszy urzędu obsługującego konstytucyjny organ państwa, sprzyja eliminacji ewentualnych patologii i korupcji w administracji rządowej. W odpowiedzi na skargę Minister powielając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Istota sporu w niniejszej sprawie wymaga rozważenia, czy informacje dotyczące wniosków i decyzji o udzieleniu lub nieudzieleniu zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych wydanych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. dyrektorom i zastępcom dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej w zakresie, w jakim pozostają w związku z pełnieniem funkcji publicznych stanowią informację publiczną oraz w zależności od treści wniosków wyprowadzonych z rozważań, o których mowa, ustalenia, czy informacje w zakresie wniosków o wyrażenie zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęcia zarobkowego i wydanych decyzji o udzieleniu lub nieudzieleniu zgody na wykonywanie ww. czynności, pozostających w związku z realizacją zadań publicznych stanowią informację publiczną przetworzoną, której udostępnienie wymaga wykazania interesu publicznego. Kluczowym na gruncie niniejszej sprawy jest wskazanie, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Ta konstytucyjna zasada znalazła swoje odzwierciedlenie w przepisach art. 1 i art. 2 u.d.i.p. stwierdzających m.in., że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu, a każdy jest uprawniony do uzyskania informacji publicznej bez potrzeby wykazywania interesu prawnego lub faktycznego. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Obowiązek informacyjny nie musi być przy tym adekwatny do ustalonego zakresu działania danego podmiotu, obowiązuje tutaj ogólna, wynikająca z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. zasada, że do udzielenia informacji zobowiązane są podmioty będące w posiadaniu takiej informacji. W art. 6 u.d.i.p. zawarto katalog informacji publicznej podlegającej ujawnieniu. Użycie w jego treści słów "w szczególności" wskazuje, że nie jest to katalog zamknięty. Dlatego też określanie, czy jakaś informacja jest informacją publiczną nie może sprowadzać się do tego, czy informacja ta odpowiada literalnie zapisowi któregoś z punktów i podpunktów art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p. w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p informacją publiczną jest informacja o organach władzy publicznej i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach. Wobec treści ww. regulacji bezspornym jest, że Minister jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej i dodać jednocześnie należy, że przepis ten ma charakter normy bezwzględnie wiążącej. Wskazać również należy, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Zauważyć jednocześnie należy, że informacja stanowiąca informację publiczną powinna odnosić do sfery faktów i może być udostępniona po uwzględnieniu ograniczeń wynikających z treści art. 5 u.d.i.p. Skarżąca wniosła o udzielenie informacji poprzez przekazanie wniosków dyrektorów i zastępców dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej o zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych, które w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. zostały złożone przez ww. podmioty do Ministra Finansów oraz decyzji udzielających pozwolenia lub odmawiających zgody na powyższe. Odmawiając udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, w zakresie w jakim pozostają bez związku z pełnieniem funkcji publicznych, organ uznał, iż informacje te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowią bowiem informacje o charakterze osobistym, a ich udostępnienie powodowałoby naruszenie prawa do ochrony życia prywatnego. Natomiast w pozostałym zakresie objętym żądaniem (tj. w sytuacji pozostawania w związku z pełnieniem funkcji publicznych) Minister uznał, że jest to informacja publiczna przetworzona, a strona nie posiada szczególnie istotnego interesu publicznego w jej udostępnieniu. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Innymi słowy mówiąc, wnioskujący o udzielenie informacji przetworzonej winien przed organem wykazać istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego, bowiem w przeciwnym razie musi się liczyć z decyzją odmowną wydaną w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Pojęcie "interesu publicznego" nie jest zdefiniowane i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Inaczej rzecz ujmując, działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa. Informacje przetworzone, to zatem takie informacje, które są z jednej strony istotne z punktu widzenia interesu państwa, zaś z drugiej strony ich przetworzenie w sensie fizycznym musi się wiązać nie tyle z nakładem pracy i to nawet znacznym w zakresie czasowym, lecz wykonaniem czynności prowadzących do uzyskania informacji nowej w formie i treści, jaką organ dotychczas nie dysponował. Stąd też za takie informacje uznać należy, co jest zgodne z ustalonym już stanowiskiem doktryny oraz judykatury, określony zbiór (sumę) informacji prostych, których przetworzenie wymaga dokonania stanowczych analiz, obliczeń, wyciągów, zestawień statystycznych, środków finansowych i osobowych. Natomiast takie czynności organu, jak np. selekcja dokumentów, ich analiza pod względem treści, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetworzonej informacji. Reasumując, informacja przetworzona jest jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej treści i postaci. W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. oraz z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wystąpiła zatem konieczność wyeliminowania tych aktów z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. W realiach rozpoznawanej sprawy zwrócić należy uwagę, że prawo dostępu do informacji publicznej powinno być interpretowane na korzyść podmiotu ubiegającego się o daną informację i w sposób umożliwiający jej udostępnienie chociażby w części, czego w niniejszej sprawie zabrakło. Analizując podjęte w przedmiotowej sprawie decyzje w kontekście przytoczonych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy, iż organ nie wykazał, że wnioskowana przez skarżącą informacja w zakresie udostępnienia wniosków dyrektorów i zastępców dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej o zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych, złożonych przez ww. podmioty do Ministra Finansów w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. oraz zgód (odmów) w tym przedmiocie, stanowi informację przetworzoną. Organ stwierdził, że realizacja zawartego we wniosku żądania wiązałaby się z potrzebą przeanalizowania wszystkich złożonych w okresie [...] stycznia 2008 r. – [...] sierpnia 2013 r. przez dyrektorów i zastępców dyrektorów Departamentu Administracji Podatkowej oraz Departamentu Kontroli Skarbowej wniosków o wyrażenie zgody na podjęcie dodatkowego zatrudnienia lub zajęć zarobkowych oraz decyzji o udzieleniu bądź nieudzielaniu zgody na podejmowanie ww. czynności, dokonania wyodrębnienia informacji niezbędnych do przekazania, jak i dokonania anonimizacji i usunięcia danych prawnie chronionych. Przeprowadzenie tych czynności – w ocenie Ministra – wymagałoby zaangażowania znacznych zasobów osobowych i finansowych. Zdaniem Sądu samo zebranie wnioskowanych dokumentów, odpowiednie ich zestawienie i uszeregowanie według określonego kryterium (a takich czynności musiałby dokonać Minister Finansów rozpoznając wniosek skarżącej z dnia [...] września 2013 r.) nie jest cechą informacji przetworzonej, ale pracochłonnej. Jak podkreśla się w orzecznictwie, czasochłonność oraz trudności organizacyjno-techniczne lub biurowe, jakie wiążą się z przygotowaniem informacji publicznej, nie mogą zwalniać obowiązanych podmiotów z tego obowiązku (por. wyrok WSA w Opolu z 13 stycznia 2005 r., II SAB/Op 14/04, publ. /w:/ I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Dostęp do informacji publicznej. Orzecznictwo sądów administracyjnych, LexisNexis 2007, s. 44), bowiem są to zwykłe czynności techniczne związane z rozpatrywaniem danego wniosku. Podkreślić w tym miejscu należy, iż z wniosku skarżącej nie wynikało, aby domagała się ona szczegółowej analizy i informacji dotyczącej indywidualnych osób, wystąpiła o udzielenie informacji ogólnej. Organ nie podał także, jakie dokumenty (poza kadrowo-płacowymi) zawierają wnioskowane dane i na czym polegać ma ich przetworzenie. Określenie, że wnioski wymagają analizy, wyodrębnienia informacji niezbędnych do przekazania, anonimizacja i usunięcia danych prawnie chronionych oraz przygotowanie informacji zgodnie z wnioskiem (zestawienie) w ocenie Sądu nie wymaga szczególnych intelektualnych wysiłków. Powyższe, zdaniem Sądu, skutkuje uznaniem, iż organ w istocie zaniechał wskazania, dlaczego uznaje żądaną informację za informację przetworzoną. Uchybienie to miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia – spowodowało nieprawidłowe zastosowanie przez Ministra Finansów przepisu art. 16 ust. 1 u.d.i.p. w zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Powyższe uchybienia czynią przedwczesną kwestię oceny konieczności wykazania (istnienia) szczególnej istotności dla interesu publicznego w uzyskaniu przez skarżącą wskazanej we wniosku informacji publicznej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić powyższe rozważania i wskazania Sądu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) w związku z art. 135 p.p.s.a orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono mając na uwadze art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Wskazana w punkcie 3 wyroku kwota [...] zł stanowi uiszczony wpis sądowy.