VII SA/Wa 2179/13

PostanowienieWSA w Warszawie2014-01-14

Skład orzekający: Joanna Gierak -Podsiadły

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez dwóch członków zarządu województwa, bez wykazania ich umocowania do reprezentowania województwa w postępowaniu sądowym, może zostać uznana za prawidłowo podpisaną?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez dwóch członków zarządu województwa, którzy nie wykazali swojego umocowania do reprezentowania województwa w postępowaniu sądowym, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, podlega odrzuceniu. Przepisy dotyczące reprezentacji województwa w sprawach majątkowych nie obejmują reprezentacji w postępowaniu sądowym, które jest domeną marszałka województwa.
Stan faktyczny
Województwo wniosło skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Skarga została podpisana przez dwóch członków zarządu. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych poprzez wykazanie umocowania do wniesienia i podpisania skargi. Mimo przedstawienia uchwał i pełnomocnictwa, sąd uznał, że nie wykazano umocowania do reprezentowania województwa w postępowaniu sądowym, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 200,00 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Gierak -Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie prac przy budowie budynku mieszkalno-usługowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200,00 (dwustu) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Województwo [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie prac przy budowie budynku mieszkalno-usługowego. Skarga została podpisana przez dwóch członków zarządu. Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a ) przez wykazanie umocowania do wniesienia skargi i jej podpisania (pełnomocnictwo, uchwała) bądź podpisania skargi przez osobę uprawnioną. W odpowiedzi na powyższe strona skarżąca przy piśmie z dnia 6 grudnia 2013 r. (data wpływu do Sądu 9 grudnia 2013r.) przesłała pełnomocnictwo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] , uchwałę Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia[...] listopada 2010r., uchwałę Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2012r., uchwałę Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skarga winna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Brak podpisu podmiotu uprawnionego do reprezentowania strony skarżącej w niniejszym postępowaniu jest brakiem formalnym w rozumieniu cytowanego przepisu. Przypomnieć trzeba, iż w przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 21 listopada 2013 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez wykazanie umocowania do wniesienia skargi i jej podpisania (pełnomocnictwo, uchwała) bądź podpisanie skargi przez osobę uprawnioną. Strona skarżąca wprawdzie nadesłała wymienione wyżej dokumenty, ale nie wynika z nich umocowanie do wniesienia skargi i jej podpisania przez dwóch członków zarządu (których podpisy widnieją pod skargą). Przesłane przy piśmie z dnia 6 grudnia 2013 r. (data wpływu do Sądu 9 grudnia 2013r.) uchwały potwierdzają jedynie, iż osoby, które podpisały skargę są członkami zarządu. Załączone pełnomocnictwo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] udzielone radcy prawnemu także nie ma wpływu na właściwe podpisanie skargi, skoro nie została ona przez niego podpisana. Zatem mimo wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, brak ten nie został usunięty, albowiem nadal nie można przyjąć, iż osoby, które podpisały skargę były do tego umocowane. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że z art. 57 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 596) zwanej dalej usw i z § 134 Statutu Województwa [...] nie wynika uprawnienie do reprezentowania Województwa [...] przed sądami przez członków zarządu. Wskazane regulacje normują kwestię reprezentacji województwa, ale tylko w zakresie składania oświadczeń woli w sprawach majątkowych związanych z zarządzaniem mieniem województwa. Oba przepisy zamieszczone są w rozdziałach dotyczących mienia samorządu województwa, a nie w przepisach ogólnych dotyczących reprezentacji w ogóle. W niniejszej sprawie kwestia sporna dotyczy zaś skutecznego wniesienia środka prawnego od decyzji administracyjnej, a konkretnie sprowadza się do tego, czy skarga została podpisana przez osobę uprawnioną do działania w imieniu osoby prawnej, jaką jest Województwo [...], nie zaś składania oświadczeń woli związanych z majątkiem województwa, do których odnosi się wyjątek od reguły reprezentacji określonej w art. 43 ust. 1 usw. Dostrzec też trzeba, że zgodnie z art. 43 ust. 1 usw marszałek województwa reprezentuje województwo na zewnątrz. Przyjmuje się, że prawo to rozciąga się na wszystkie czynności sądowe i pozasądowe. Obejmuje więc postępowanie przed wszelkimi sądami, organami administracji, jak również postępowanie arbitrażowe oraz wszelkie działania prawne, w tym zawieranie i rozwiązywanie umów. W tym ostatnim tylko przypadku uprawnienia do jednoosobowej reprezentacji ograniczane są regulacjami przepisu art. 57 ust. 1 i 2 usw, bądź odpowiednio ustalane statutem. Te, szczególne rozwiązania nie dotyczą czynności innych, a typowych dla reprezentacji w prawnym znaczeniu, w tym do składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1945/10). Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło