II GSK 1765/14

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2015-04-14

Skład orzekający: Zofia Borowicz, Krystyna Anna Stec, Zbigniew Czarnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady powiatu ustalająca rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych, która zapewnia całodobową dostępność jedynie w jednej aptece na terenie całego powiatu, narusza art. 94 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że uchwała rady powiatu ustalająca rozkład godzin pracy aptek, która zapewnia całodobową dostępność jedynie w jednej aptece na terenie całego powiatu, narusza art. 94 ust. 1 i 2 Prawa farmaceutycznego. Sąd podkreślił, że przepis ten wymaga dostosowania rozkładu do potrzeb ludności i zapewnienia dostępności świadczeń również w porze nocnej, niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy, co oznacza konieczność zapewnienia możliwości jak najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych.
Stan faktyczny
Powiat S. uchwalił rozkład godzin pracy aptek na rok 2014, który przewidywał całodobową czynność jednej apteki w mieście S. i ograniczone godziny pracy pozostałych aptek na terenie powiatu. Wojewoda stwierdził nieważność tej uchwały, uznając, że nie zapewnia ona odpowiedniej dostępności świadczeń aptecznych dla mieszkańców całego powiatu w porze nocnej i dni wolne od pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę powiatu na rozstrzygnięcie nadzorcze. Powiat S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną Powiatu S. Zasądzono od Powiatu S. na rzecz Wojewody Ł. zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (spr. ) Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik Protokolant Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Powiatu S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Łd 187/14 w sprawie ze skargi Powiatu S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ł. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Powiatu S. z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w sprawie ustalenia rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych z terenu powiatu s. na rok 2014 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Powiatu S. na rzecz Wojewody Ł. 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 187/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę Powiatu S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Nr [...] Rady Powiatu S. z dnia [...] listopada 2013 r. w sprawie rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych z terenu powiatu s. na rok 2014. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że ww. uchwałą Rada Powiatu S., na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 595 ze zm.) w zw. z art. 94 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.), dalej: p.f., po zasięgnięciu opinii Wójtów, Burmistrzów i Prezydenta Miasta z terenu powiatu s. i samorządu aptekarskiego, ustaliła rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych z terenu powiatu s. na rok 2014, zgodnie z załącznikiem do uchwały. W załączniku ustalono zaś, że na terenie Miasta S. całodobowo będzie czynna Apteka "P.", natomiast Apteka "M." będzie czynna całodobowo we wskazanych w załączniku dniach. Na terenie powiatu s. nie wskazano żadnej apteki, która byłaby czynna całodobowo. Pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. Wojewoda [...] zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania w celu kontroli legalności ww. uchwały i wezwał Radę Powiatu do złożenia wyjaśnień. Organ nadzoru powziął wątpliwości, czy Rada Powiatu S. wypełniła w całości upoważnienie ustawowe wynikające z art. 94 ust. 1 i 2 p.f. Analiza załącznika do uchwały wskazywała bowiem, że tylko mieszkańcy Miasta S. mają zapewnioną dostępność świadczeń aptek w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne wolne dni od pracy, natomiast żadna apteka z terenu Powiatu S. nie pracuje w porze nocnej, niedzielę, święta i dni wolne od pracy. W odpowiedzi Przewodniczący Rady Powiatu S. wskazał, że Powiat S. wypełnił należycie obowiązek wynikający z art. 94 ust. 1 i ust. 2 p.f. Rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na terenie Powiatu S. dostosowany jest do potrzeb ludności i zapewnia dostępność świadczeń również w porze nocnej, niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy. Przewodniczący wyjaśnił także, że przeprowadzono konsultacje z przedstawicielami aptek działających na terenie gmin miejskich – W., B. i Z., z których wynika, że zainteresowanie świadczeniami udzielanymi przez apteki w wyżej wymienione dni jest znikome do tego stopnia, że "dyżury" są bezprzedmiotowe i ekonomicznie nieuzasadnione. W stanach nagłego zagrożenia życia i zdrowia pacjenci jadą na pogotowie ratunkowe, które znajduje się w S., gdzie otrzymane recepty realizują apteki znajdujące się w S. Aptekarze na spotkaniu z przedstawicielami Starostwa Powiatowego zadeklarowali się przekazać nr telefonów aptek z gmin miejskich lekarzom z powiatu s., co pozwoli na szybką i fachową komunikację pomiędzy lekarzem a kierownikiem apteki. Zdaniem Przewodniczącego Rady, jeżeli na danym terenie praktyka wskazuje na brak zainteresowania ludności funkcjonowaniem aptek w porze nocnej czy w dni wolne od pracy, wtedy nie ma uzasadnienia na takie wyznaczanie czasu pracy aptek. Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] stycznia 2014 r., na podstawie art. 79 ust. 1 i 3 ustawy o samorządzie powiatowym, stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Powiatu S. z dnia [...] listopada 2013 r. jako podjętej z istotnym naruszeniem art. 94 ust. 1 i ust. 2 p.f. Dokonując analizy załącznika do uchwały organ nadzoru doszedł do wniosku, że zapewnienie dostępności świadczeń aptek na terenie Powiatu S. w porze nocnej, w niedziele, święta i inne wolne do od pracy poprzez jedną aptekę wymienioną pod pozycją 11 oraz w niektóre dni dodatkowo przez drugą aptekę wymienioną pod poz. 19 załącznika, które to obie apteki mieszczą się w S., tylko częściowo czyni zadość obowiązkowi wskazanemu w art. 94 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Odnosząc się do wyjaśnień Przewodniczącego Rady organ nadzoru wskazał, że przy ustalaniu rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych w porze nocnej i dni wolne od pracy nie sposób uwzględniać potrzeb ludności, gdyż nie można przewidzieć prawdopodobieństwa pojawienia się zdarzeń zagrażających życiu lub zdrowiu człowieka. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. - oddalając skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) - podzielił stanowisko organu nadzoru, że ustalony w załączniku do uchwały z dnia 29 listopada 2013 r. rozkład czasu pracy aptek narusza treść art. 94 ust. 1 i ust. 2 p.f. Ustalenie bowiem, że tylko jedna apteka na terenie całego powiatu czynna będzie całodobowo, a druga tylko we wskazane dni, nie zapewnia odpowiedniej dostępności do usług świadczonych w porze nocnej, święta i dni wolne dla mieszkańców całego powiatu s. i nie przewiduje, że mogą zaistnieć sytuacje nadzwyczajne, kiedy potrzebny będzie możliwie najszybszy dostęp do leków i usługi fachowego farmaceuty. Sąd I instancji miał na uwadze, że na rozprawie pełnomocnik Wojewody [...] przedłożył wydruki z internetowego serwisu obrazujące odległości, które mają do przebycia mieszkańcy S., Z., W., W., Ś. do Apteki położnej przyl. Al. P. w S. Wynoszą one od 22 km (ze Z.) do 38,8 km (z W.). Odległości te WSA określił jako znaczne. Odnosząc się do argumentu, że uchwała z dnia [...] listopada 2013 r. podjęta została po konsultacjach z aptekarzami, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie bowiem do treści art. 86 ust. 1 p.f. rolą aptek jest świadczenie pełnego zakresu usług farmaceutycznych wymienionych w art. 86 ustawy. Nie ogranicza się ona jedynie do wydawania leków na receptę. Sąd zwrócił uwagę, na przepis art. 94 p.f. wskazujący na sytuacje nadzwyczajne i zabezpieczający kryterium dostępności do usług świadczonych przez apteki w porze nocnej, święta czy też w dni wolne. Jednocześnie w przypadku aptek całodobowych w sytuacjach nie do przewidzenia istotne znaczenie ma również możliwość uzyskania szybkiej porady farmaceuty, który dysponuje fachową i praktyczną wiedzą. Ustalając rozkład czasu pracy aptek w porze nocnej powiat powinien wziąć pod uwagę, że pomoc medyczna świadczona jest nie tylko przez pogotowie ratunkowe z S., ale również przez lekarzy, którzy prowadzą indywidualne praktyki, zatem nie mają zaplecza w postaci odpowiednich leków. Również przekazanie nr telefonu do kierownika apteki, gdy deklaruje on udzielenie świadczenia poza godzinami pracy apteki, nie stanowi w ocenie WSA realizacji ustawowego obowiązku. Odnosząc się do stanowiska skarżącego o braku zainteresowania usługami aptecznymi i jednocześnie brakiem możliwości zapewniania odpowiedniej obsady w aptece czynnej całodobowo WSA podkreślił, że prowadzenie apteki ogólnodostępnej, będącej placówką ochrony zdrowia publicznego, z istoty rzeczy związane jest z pewnymi ograniczeniami, ustanowionymi w drodze ustawy (art. 94 ust. 1 p.f.). Z obowiązku zapewnienia dostępności świadczenia usług farmaceutycznych nie mogą zwolnić szczególne warunki pracy konkretnej apteki. Odpowiednia organizacja pracy w aptece, umożliwiająca świadczenie usług farmaceutycznych przez zaopatrywanie ludności w produkty lecznicze zgodnie z istniejącym zapotrzebowaniem, jest - w myśl art. 88 ust. 5 ustawy - obowiązkiem kierownika apteki. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Powiat S., zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie: 1) art. 94 ust. 1 i 2 p.f. przez błędną wykładnię, że prawo stanowienia przez Radę Powiatu rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych może być ograniczone przez organ nadzoru dokonanymi przezeń ustaleniami w zakresie potrzeb ludności i zapewnienia dostępności świadczeń farmaceutycznych w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy i pomimo braku sprecyzowania i wskazania kryteriów jakimi organ kierował się dokonując tych ustaleń, 2) norm konstytucyjnych, a w szczególności art. 7 i 32 Konstytucji przez oddalenie skargi pomimo, że rozstrzygnięcie nadzorcze przekracza normę kompetencyjną i stanowi przejaw nierównego traktowania podmiotów tj. powiatowych jednostek samorządowych w podobnej sytuacji faktycznej i prawnej, 3) art. 79 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatowym w zw. z art. 8 i 11 k.p.a. przez oddalenie skargi w sytuacji przekroczenia przez Wojewodę [...] granic uznania administracyjnego, 4) art. 79 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatowym przez oddalenie skargi w całości mimo braku uzasadnienia w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym podstaw do uchylenia uchwały Rady Powiatu S. w całości w sytuacji gdy zarzuty Wojewody [...] dotyczą tylko braku dostępności usług aptecznych dla mieszkańców Powiatu S. niebędących "mieszkańcami Miasta S. i miejscowości położonych w jego pobliżu" i to tylko usług świadczonych w nocy i dni wolne od pracy, 5) przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 133 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. przez oddalenie skargi w całości, mimo braku ustalenia i niemożności takiego ustalenia w oparciu o akta sprawy, w jaki sposób brak świadczenia usług w porze nocnej i święta przez apteki zlokalizowane poza miastem S. ma wpływ na dostępność do usług aptecznych dla mieszkańców S., w którym są zlokalizowane apteki świadczące usługi. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu zaś bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżone orzeczenie zostało wydane w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 p.p.s.a. Działając zaś w warunkach związania skargą kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie, podstawy, na których ją oparto, nie mają bowiem usprawiedliwienia. Zdaniem składu orzekającego NSA, wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku nie uzasadnia postawiony Sądowi I Instancji zarzut błędnej wykładni art. 94 ust. 1 i 2 p.f. Art. 94 ust. 1 powołanej ustawy stanowi, że rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych powinien być dostosowany do potrzeb ludności i zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy. Według ustępu drugiego, rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały, rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, z treści przytoczonego art. 94 ust. 1, Sąd I instancji - podzielając stanowisko prezentowane w orzecznictwie NSA - wywiódł, że skoro rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych powinien "być dostosowany do potrzeb ludności" oraz "zapewniać dostępność świadczeń również w porze nocnej, w niedzielę, święta i inne dni wolne od pracy", to znaczy, że rozkład godzin pracy powinien być zarówno dostosowany do bieżących, codziennych potrzeb ludności na powszechne wykonywane przez apteki ogólnodostępne usługi, świadczone w zwykłych warunkach jak i nie może pomijać sytuacji nadzwyczajnych, których częstotliwości występowania nie sposób przewidzieć, chodzi o ustalenie takiego rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych, który będzie stwarzał możliwość jak najlepszego i najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy wówczas, gdy nie obowiązuje powszedni czas pracy aptek, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku. Ponieważ ustawodawca posłużył się pojęciem "również w porze nocnej" - dostępność powinna być całodobowa, bowiem jedynie wówczas powstanie pożądany z punktu widzenia społecznego stan najlepszego i najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy, gdy nie obowiązuje powszedni czas pracy aptek, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku. Przedstawione rozumienie art. 94 ust. 1 p.f. w istocie kwestionowana nie jest. Wbrew natomiast wywodom autora skargi kasacyjnej, zawartym w uzasadnieniu zarzutu błędnej wykładni art. 94 ust. 1 i 2 p.f., Sąd I instancji z treści tych regulacji nie wyprowadził wniosku, że prawo stanowienia przez Radę Powiatu rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych może być ograniczone przez organ nadzoru dokonanymi przezeń ustaleniami. W pisemnych motywach rozstrzygnięcia WSA powołał art. 94 ust. 2 p.f. - zgodnie z którym rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych na danym terenie określa, w drodze uchwały, rada powiatu, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin z terenu powiatu i samorządu aptekarskiego. Brak jednak podstaw by twierdzić, by w tej regulacji Sąd I instancji upatrywał jakichkolwiek uprawnień organu nadzoru, ograniczających prawo Radę Powiatu do stanowienia rozkładu godzin pracy aptek ogólnodostępnych. Kwestię orzekania o ważności uchwały organu powiatu przez organ nadzoru reguluje zaś art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, stanowiący, że uchwała organu powiatu sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jej doręczenia organowi nadzoru. Jednakże zarzutu naruszenia tego przepisu w skardze kasacyjnej nie postawiono. Prawidłowość jego zrozumienia i zastosowania w sprawie pozostaje zatem poza kontrola kasacyjną. Nie ulega jednak kwestii, że decyzje wydawane na podstawie art. 79 ust. 1 nie mają charakteru "decyzji uznaniowych". Przekroczenie przez Wojewodę [...] granic uznania administracyjnego autor skargi kasacyjnej upatruje w naruszeniu art. 79 ust. 5 ustawy o samorządzie powiatu w związku z art. 8 i 11 k.p.a. Tymczasem art. 79 ust. 5 powołanej ustawy stanowi jedynie, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. W orzecznictwie przyjmuje się, że odpowiednie stosowanie oznacza konieczność uwzględnienia specyfiki postępowania nadzorczego, którego celem nie jest załatwienie indywidualnej sprawy decyzją administracyjną; odpowiednie stosowanie k.p.a. należy bardziej odnieść do ogólnych zasad, reguł postępowania, w szczególności zachowania gwarancji procesowych strony postępowania, nie należy zaś ich odnosić do podstaw, jakie mogą stanowić przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji, określonych w art. 156 § 1 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 2709/13). W rozpoznawanej sprawie zaś ocena, czy określony zakwestionowaną uchwałą rozkład godzin pracy aptek ogólnodostępnych odpowiada prawu materialnemu, spełnia wymogi art. 94 ust. 1 p.f. - tzn. czy rozkład ten zapewnia dostępność świadczeń w porze nocnej, w niedziele, święta i inne dni wolne od pracy – w przedstawionym wyżej rozumieniu art. 94 ust. 1 p.f. Tak więc kryteria, jakimi kierował się organ dokonując tej oceny, to – jak już wskazano - odległość jaką muszą pokonać mieszkańcy celem dotarcia do apteki, możliwość jak najszybszego skorzystania z niezbędnej pomocy wówczas, gdy nie obowiązuje powszedni czas pracy aptek, a zaistnieje nadzwyczajna, trudna do przewidzenia potrzeba podania leku – przy uwzględnieniu roli aptek określonej art. 86 ust. 1 p.f. Kwestie te były przedmiotem rozważań organu nadzoru. Tak więc zarzut, że Sąd I instancji nie dostrzegł naruszenia art. 79 ust. 3 ustawy o samorządzie powiatu – zgodnie z którym rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne /.../ - nie jest trafny. Brak możliwości dokonania przez organ nadzoru oceny, czy uchwała spełnia wymóg przepisów prawa materialnego (w tej sprawie art. 94 ust. 1 p.f.), czyniłby nadzór przewidziany art. 79 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym iluzorycznym. W tym stanie rzeczy zarzut, że w rozpoznawanej sprawie organ nadzoru naruszył art. 7 Konstytucji RP - przekraczając swoje kompetencje - jest chybiony. Nie można się też zgodzić z autorem skargi kasacyjnej, co do naruszenia przez Sąd I instancji art. 32 Konstytucji RP. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rozstrzygnięcie nadzorcze zapada w konkretnym postępowaniu nadzorczym, dotyczącym konkretnego aktu, i w toku tego postępowania kontroli nie podlegają inne uchwały. Zarzut nierównego traktowania powiatowych jednostek samorządowych w podobnej sytuacji faktycznej i trafnej nie jest zasadny. Wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku nie uzasadnia też zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Skład orzekający podziela pogląd, że naruszeniem obowiązku określonego w art. 133 § 1 p.p.s.a. jest takie przeprowadzenie kontroli legalności zaskarżonego aktu administracyjnego, które doprowadza do przedstawienia przez sąd administracyjny I instancji stanu sprawy w sposób oderwany od materiału dowodowego zawartego w jej aktach i ustaleń dokonanych w zaskarżonym akcie administracyjnym. Przepis art. 133 § 1 p.p.s.a. nie może służyć kwestionowaniu ustaleń i oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego - a w konsekwencji prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1899/12). Oczekiwanego skutku nie może też odnieść oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu art. 141 § 4 p.p.s.a. W ocenie NSA uzasadnienie zaskarżonego wyroku w wystarczającym stopniu spełnia wymogi określone ww. przepisem. Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej Sąd I instancji w pisemnych motywach wyroku przedstawił okoliczności faktyczne (wynikające z niespornej treści uchwały jak i dotyczące odległości poszczególnych miejscowości Powiatu S. od miasta S.) oraz motywy dla których przyjął, że organ miał podstawy by stwierdzić nieważność kontrolowanej nadzorczo uchwały - jako naruszającej art. 94 ust. 1 p.f. Ponadto art. 141 § 4 p.p.s.a. jest przepisem prawa procesowego – naruszenie którego może być skuteczną podstawą kasacyjną tylko jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy - co w rozpoznawanej sprawie natomiast nie zostało wykazane. Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna – nie mając usprawiedliwionych podstaw – podlegała oddaleniu. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2 wyroku) znajduje oparcie w art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło