II OSK 2533/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędziowie NSA Małgorzata Masternak-Kubiak del. WSA Mariola Kowalska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r.. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej M. F. i S. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 273/14 w sprawie ze skargi M. F. i S. Fu. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 273/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. F. i M. F. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], wydaną w przedmiocie nałożenia na S. F. i M. F. obowiązku sporządzenia i dostarczenia projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] w I. D.. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przedstawił następujący stan faktyczny: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie w dniu 3 września 2009 r. wydał na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane postanowienie, którym wstrzymał prowadzenie robót przy budowie budynku mieszkalnego na działce [...] w I. D., jako wykonywanych z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego, polegającymi na zmianie ukształtowania terenu wokół budynku poprzez usypanie skarp, a także wykonaniu pomieszczenia gospodarczego w poziomie piwnic. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie organu powiatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 771/10 oddalił skargę wniesioną na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. W dniu 14 października 2009 r. organ I instancji przeprowadził oględziny, w trakcie których "stwierdzono zamurowanie otworu drzwiowego w pomieszczeniu gospodarczym w poziomie piwnic powstałym pod płytą żelbetową pomieszczenia sypialni nr 1.8 na rzucie parteru". W dniu [...] października 2009 r. PINB dla powiatu krakowskiego – ziemskiego w Krakowie wydał na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego decyzję znak: [...], którą nakazał S. i M. F. wykonać określone czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2010 r. znak: [...] uchylił decyzję organu powiatowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy wskazał, że inwestor dokonał odstępstw, o których mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Zatem organ I instancji w sytuacji zakwalifikowania odstępstw jako istotne, winien nałożyć na inwestora obowiązek sporządzenia projektu zamiennego, który będzie uwzględniał dokonane przez inwestora zmiany w zakresie zagospodarowania terenu. Powyższa decyzja została zaskarżona do WSA w Krakowie, który wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1295/11 skargę oddalił. Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie nałożył na inwestorów budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr [...] w I. D., S. F. i M. F., obowiązek sporządzenia, a następnie dostarczenia projektu budowlanego zamiennego (4 egzemplarze) wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli S. F. i M. F., wskazując, iż w dniu 17 grudnia 2009 r. złożyli zawiadomienie o zakończeniu robót budowlanych w zakresie przedmiotowego obiektu, a PINB dla powiatu krakowskiego - ziemskiego w Krakowie pismem z dnia 8 stycznia 2010 r. poinformował o przyjęciu obiektu do użytkowania. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu ww. odwołania decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i orzekł nowy termin sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego (4 egzemplarze) wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi do dnia 31 marca 2014 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie stwierdzono wystąpienie odstępstw przy realizacji spornej inwestycji w zakresie zagospodarowania terenu poprzez nasypanie na teren nieruchomości warstwy ziemi, która od strony południowej i zachodniej tworzy skarpę o wysokości od 0,97m do 2,58m, a także wybudowania pod poziomem zero budynku od strony południowo - wschodniej pomieszczenia podpiwniczonego gospodarczego, które to odstępstwa w ocenie organu należało uznać za istotne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. złożyli S. F. i M. F., zarzucając naruszenie: - art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie istnieje istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, - art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne poprzez jego niezastosowanie, - art. 156 § 1 pkt 1 Kpa w zw. z art. 29 ustawy Prawo wodne, poprzez naruszenie właściwości organu administracji publicznej wydającego zaskarżoną decyzję w zakresie, w jakim odnosi się ona do spowodowanej przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie wpływającej szkodliwie na grunty sąsiednie, - art. 11 Kpa poprzez niewyjaśnienie stronom przez organ przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu przedmiotowej sprawy, - art. 66 § 1 Kpa poprzez uczynienie przez organ przedmiotem rozpoznania spraw podlegających załatwieniu przez inny organ, - art. 107 § 3 w zw. z art. 7 i 77 Kpa poprzez niepodjęcie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, jak również niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. oddalił. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd wskazał, iż w niniejszej sprawie wydane zostały dwa prawomocne wyroki sądów administracyjnych. Najpierw wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 771/10, uznający za prawidłowe postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB dla powiatu krakowskiego – ziemskiego w Krakowie z dnia 3 września 2009 r., wydane na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, o wstrzymaniu prowadzenia robót przy budowie budynku mieszkalnego na działce [...] w I. D., jako wykonywanych z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego. Następnie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1295/11, którym uznano za prawidłową decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], potwierdzając argumentację organu, iż w sytuacji, w której wcześniej stwierdzono istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, inwestorzy powinni przedłożyć projekt budowlany zamienny. Sąd podniósł, że skoro w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych organ I instancji wskazał jako podstawę wstrzymania art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, to powinien w konsekwencji nakazać sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz, w razie potrzeby, wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, zgodnie z treścią art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Sąd I instancji wskazał, iż zgodnie z dyspozycją art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna sądu administracyjnego jest dla organu wiążąca, a orzeczenie prawomocne, na podstawie art. 170 ustawy, wiąże także Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, iż organ zastosował się do ww. art. 153 ustawy. tj. przyjął wiążącą go ocenę prawną sądu administracyjnego, skoro w orzeczeniu tym stwierdzono istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i w konsekwencji uznano, że inwestorzy powinni przedłożyć projekt budowlany zamienny. Stąd Sąd I instancji uznał za niezasadne zawarte w skardze zarzuty kwestionujące ocenę charakteru odstępstw od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego. Nie budziło przy tym wątpliwości Sądu, że skoro w zatwierdzonym projekcie budowlanym poziom zero budynku ustalony na konkretnej wysokości następnie podniesiony został od 0,97m do 2,58m w stosunku do poziomu projektowanego, czy też, że została wybudowana przez inwestorów kondygnacja podziemna budynku, która nie została ujęta w tym projekcie, to odstępstwa te nie mogły zostać potraktowane jako odstępstwo nieistotne. W konsekwencji w związku ze związaniem organów orzeczeniem Sądu i zastosowaniem się do tych wskazań poprzez przyjęcie trybu z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, Sąd I instancji uznał za nieuzasadnione podniesione w skardze zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania w zakresie niepodjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, co do niezebrania i nierozpatrzenia całego materiału dowodowego, jak i niewyjaśnienia stronom przesłanek, którymi organy kierowały się przy załatwianiu przedmiotowej sprawy. W zakresie wyrażenia przez PINB zgody na użytkowanie obiektu, Sąd stwierdził, iż prawnie skuteczne jest zawiadomienie o zakończeniu budowy tylko w odniesieniu do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem i warunkami pozwolenia na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podkreślił, iż brak sprzeciwu wynikający w niniejszej sprawie z poważnego błędu organu, który pominął oczywiste okoliczności związane z ewidentnymi niezgodnościami z projektem budowlanym, nie może sanować istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyli S. F. i M. F., zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1) naruszenie prawa materialnego - art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie istnieje istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego; 2) naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, co skutkowało przyjęciem przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych i doprowadziło do naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego; 3) naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z art. 11 Kpa, art. 107 § 3 Kpa, art. 7 Kpa oraz art. 77 Kpa, poprzez zaakceptowanie dokonanych przez organy administracyjne błędnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego, tj. przez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie istniało istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, a w konsekwencji oddalenie skargi, pomimo, iż istniały podstawy do jej uwzględnienia. W związku z tak postawionymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zarzucono, że Sąd I instancji błędnie podniósł, iż stwierdzono istnienie pomieszczenia gospodarczego w realizowanym budynku, które nie zostało uwzględnione w projekcie budowlanym. Autor skargi kasacyjnej wskazał, iż zamurowany został otwór drzwiowy w pomieszczeniu gospodarczym usytuowanym w poziomie piwnic, a pomieszczenie zasypano, obecnie brak jest więc jakiegokolwiek dodatkowego pomieszczenia, które mogłoby być uznane za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego. Skarżący kasacyjnie zarzucił ponadto, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę faktu, iż organy prowadziły postępowanie naprawcze, mimo, iż w dniu 8 stycznia 2010 r. zostało wydane przez PINB w Krakowie zawiadomienie o przyjęciu przedmiotowego obiektu budowlanego do użytkowania. Autor skargi kasacyjnej podkreślił, iż PINB przyjął obiekt do użytkowania po przedłożeniu przez skarżących w dniu 19 października 2009 r. uzupełnienia zatwierdzonego projektu budowlanego, organ mając zatem wiedzę o dokonanych odstępstwach od zatwierdzonego projektu budowlanego wydał zgodę na użytkowanie, co jednoznacznie potwierdza, iż nie można ich było zakwalifikować jako odstępstw istotnych. W opinii skarżącego kasacyjnie w obecnym stanie rzeczy brak jest jakichkolwiek istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, brak jest bowiem dodatkowego pomieszczenia nieuwzględnionego w projekcie budowlanym, a ponadto nie polega również na prawdzie twierdzenie, iż poziom zero budynku został podniesiony od 0,97m do 2,58m w stosunku do poziomu projektowanego. Jak wskazano w skardze kasacyjnej, ukształtowanie terenu jest naturalnie zróżnicowane w tym rejonie, co spowodowało konieczność podsypania ziemi tylko i wyłącznie pod wybudowany taras, aby zachować jego położenie w linii prostej w stosunku do budynku mieszkalnego. Z tych przyczyn, w ocenie skarżącego kasacyjnie, doszło do naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 133 § 1, a także art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 11, art. 107 § 3, art. 7 oraz art. 77 Kpa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. Sprawa ta mogła być zatem rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Nieuzasadnione okazały się zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego - art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego podzielić należy stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w zaskarżonym wyroku, że odstępstwa od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego, dokonane przez skarżących przy realizacji budynku mieszkalnego na działce nr [...] w I. D., nie mogły zostać potraktowane jako nieistotne. Odstępstwa te polegały na zmianie ukształtowania terenu wokół budynku mieszkalnego, polegającej na nasypaniu na teren nieruchomości warstwy ziemi i podniesieniu poziomu zero budynku od 0,97m do 2,58m w stosunku do poziomu projektowanego, a także na wybudowaniu pod poziomem zero budynku od strony południowo - wschodniej pomieszczenia gospodarczego, nieprzewidzianego w projekcie budowlanym. Zauważyć trzeba, że w świetle art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane, jeśli odstępstwo od projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu, charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, to w takich przypadkach mamy do czynienia z istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Tego rodzaju odstępstwa dopuszczalne są jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu nie ulega żadnej wątpliwości, że zmiany wprowadzone przez skarżących przy realizacji budynku mieszkalnego dotyczyły takich parametrów inwestycji, które nie mogą być samowolnie modyfikowane przez inwestora i zgodnie z art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego należało je zakwalifikować jako zmiany w sposób istotny odstępujące od zatwierdzonego projektu budowlanego. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że taka kwalifikacja charakteru dokonanych przez skarżących odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, przyjęta przez organy, została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oceniona jako prawidłowa w wydanych wcześniej w sprawie spornej inwestycji wyrokach. Zauważyć bowiem trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie kontrolował postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB dla powiatu krakowskiego – ziemskiego w Krakowie z dnia 3 września 2009 r., wydane na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, o wstrzymaniu prowadzenia robót przy budowie budynku mieszkalnego na działce [...] w I. D., jako wykonywanych z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego i wyrokiem z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 771/10 uznał je za prawidłowe. Następnie kontroli Sądu podlegała decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...], którą organ uchylił wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego – ziemskiego z dnia [...] października 2009 r., nakazującą S. F. i M. F. wykonanie określonych czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt II SA/Kr 1295/11 podzielił stanowisko Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedstawione w decyzji z dnia [...] marca 2010 r., iż w sytuacji, w której wcześniej stwierdzono istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego i wstrzymano roboty budowlane postanowieniem wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, to w konsekwencji organ nadzoru budowlanego winien zobowiązać inwestora, w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 273/14 – kontrolując decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r. wydaną po rozpoznaniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu krakowskiego-ziemskiego w Krakowie z dnia 22 lutego 2012 r. – zasadnie zatem zwrócił uwagę na związanie organów wcześniej wydanymi wyrokami i trafnie uznał, że zobowiązując inwestora w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego organy prawidłowo zastosowały się do wytycznych zawartych w wyroku sygn. akt II SA/Kr 1295/11. Chybiony jest więc powołany w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż w przedmiotowej sprawie dokonano istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Podkreślenia przy tym wymaga, że podniesiona w skardze kasacyjnej okoliczność, iż zamurowano otwór drzwiowy w pomieszczeniu gospodarczym w poziomie piwnic i zasypano pomieszczenie, nie oznacza, że zrealizowane niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę pomieszczenie, nieprzewidziane w projekcie budowlanym, przestało istnieć, nie mogło to zatem wpłynąć na odmienną ocenę charakteru stwierdzonych odstępstw. Zarzut wskazujący na pominięcie przez Sąd I instancji tej okoliczności nie zasługuje więc na uwzględnienie. Podzielić należy ponadto stanowisko Sądu wyrażone w zaskarżonym wyroku, iż przystąpienie inwestorów do użytkowania obiektu po dokonaniu zawiadomienia o zakończeniu budowy i przy braku zgłoszenia przez właściwy organ sprzeciwu, nie nadaje uczynionym odstępstwom waloru legalności. Prawnie skuteczne jest zawiadomienie właściwego organu o zakończeniu budowy tylko co do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem i warunkami pozwolenia na budowę. Tym samym zgłoszenie zakończenia budowy i brak sprzeciwu organu nie mógł - wbrew stanowisku skarżących kasacyjnie - stanowić przeszkody do prowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Zarzut nieuwzględnienia przez Sąd tej okoliczności jest zatem błędny. W konsekwencji stwierdzić należy, że nie sposób więc zarzucić Sądowi I instancji naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez niewzięcie pod uwagę całokształtu materiału dowodowego i na skutek tego przyjęcie błędnych ustaleń faktycznych. Jako bezzasadny należy ocenić także zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 11, art. 107 § 3, art. 7 oraz art. 77 Kpa, które w ocenie skarżących kasacyjnie miało polegać na zaakceptowaniu dokonanych przez organy administracyjne błędnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego. Zarzuty postawione w rozpoznawanej skardze kasacyjnej okazały się zatem nietrafne, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.