VI SAB/Wa 164/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2014 r. sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Miar w zakresie wniosku o wznowienie postępowania postanawia: 1. skargę odrzucić; 2. zwrócić skarżącej E. W. cały uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (stu) złotych. VI SAB/Wa 164/13 Uzasadnienie Skargą z dnia 19 sierpnia 2013 r. złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Urzędu Miar, E. W., (podpisana nieczytelnie pod skargą z odciskiem pieczęci treści: "w sprawie zatwierdzenia typu dla [...] upoważniony przedstawiciel producenta K. Ltd. Prezes Zarządu R. Sp. z o.o.") zaskarżyła bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Miar w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. (ustalającą opłatę za wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2005 r.). Skarżąca wskazywała, że organ powinien potraktować jej pismo z dnia [...] września 2006 r. (skierowane do Ministra Gospodarki – data wpływu [...] września 2006 r. – przekazane następnie wg właściwości do Prezesa GUM postanowieniem Ministra Gospodarki z dnia 10 listopada 2006 r.) jako wniosek o wznowienie postępowania. Nadto E. W. zaskarżała w całości postanowienie Prezesa GUM z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] kwietnia 2006 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją Prezesa GUM nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. zarzucając wydanie tego postanowienia w celu uchylenia się przez organ administracji od zajęcia stanowiska w przedmiocie zarzutów zgłoszonych przez skarżąca w piśmie z dnia [...] września 2006 r., co w ocenie skarżącej uzasadniało złożenie skargi na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Miar. W związku z postawionymi zarzutami E. W. domagała się uchylenia postanowień Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] lipca 2013 r. i z dnia [...] kwietnia 2006 r. odmawiających wznowienia postępowania i nakazanie organowi zajęcie merytorycznego stanowiska w sprawie zarzutów zawartych w piśmie z dnia [...] września 2006 r. mając na względzie okoliczność, że w chwili składania wymienionego pisma decyzja z dnia [...] lipca 2006 r. nie była jeszcze prawomocna. Nadto E. W. wnosiła o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] lipca 2006 r., gdyż do jej uprawomocnienia, zdaniem skarżącej, doszło w dniu [...] października 2011 r. jedynie na skutek bezczynności organu przez nierozpatrzenie zarzutów skarżącej zawartych we wniosku z dnia [...] września 2006 r. W ocenie skarżącej wniosek z dnia [...] września 2006 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. i z dnia [...] lipca 2006 r. był wnioskiem przedsiębiorstwa R. sp. z o.o. z siedzibą we W., zatem postanowienie Ministra Gospodarki z [...] sierpnia 2006 r. o przekazaniu Prezesowi GUM ww. wniosku wg właściwości nie dotyczyło osoby skarżącej. Natomiast stroną postępowania w sprawie zatwierdzenia typu przyrządu pomiarowego do analizy spalin, zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2005 r., była wyłącznie skarżąca. W dalszych natomiast wywodach skarżąca stwierdziła, że bezspornym jest, iż wnioskiem z dnia [...] września 2006 r. (L.dz. [...]) skierowanym do Ministra Gospodarki to skarżąca wniosła szereg żądań dotyczących mi.in. decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. i z dnia [...] lipca 2006 r. E. W. Prezes podkreślała, że Prezes GUM w sierpniu potraktował wymieniony wniosek jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i dopiero w dniu 28[...] sierpnia 2006 r. skarżąca dowiedziała się o przesłankach do wznowienia postępowania także w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. ustalającej wysokość opłaty za wydanie decyzji odmownej . W ocenie skarżącej pomiędzy [...] września 2006 r. a [...] lipca 2013 r. (ostateczne postanowienie o odmowie wznowienia postępowania) wniosek z dnia [...] września 2006 r. nie był rozpatrywany przez organ, na co wskazuje uzasadnienie zaskarżonego postanowienia stwierdzające, że z treści wniosku z [...] września 2006 r. nie wynikało żądanie wznowienia postępowania a wniosek o wznowienie został złożony po terminie, gdyż w styczniu 2013 r. Z tymi stwierdzeniami skarżąca się nie zgadzała wywodząc, że w wymienionym wniosku zawarte było żądanie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 235 1 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Miar wnosił o jej oddalenie. Organ administracji, wskazując na przebieg postępowania, pisma i żądania składane przez E. W. do organu oraz na rozstrzygnięcia sądów administracyjnych w sprawach wymienianych w skardze stwierdził, iż z treści pisma skarżącej z dnia [...] września 2006 r. nie wynikało żądanie wznowienia postepowania. Wniosek ten zawierał żądanie stwierdzenia nieważności decyzji w nim wymienionych (w tym decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]) i został załatwiony przez Prezesa GUM decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności tych decyzji zgodnie z treścią wniosku. E. W. złożyła skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 30 maja 2010 r. wydanym w sprawie VI SA/Wa 713/10 skargę oddalił, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem w sprawie II GSK 1763/12 oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ administracji podkreślał, że z treści wniosku z dnia [...] września 2006 r. w żaden sposób nie można było wyprowadzić żądania wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], gdyż zarzuty i przesłanki w nim formułowane wprost wskazywały na żądanie stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji administracyjnej. Żądanie to potwierdziła skarżąca w piśmie z dnia [...] marca 2009 r. wyrażającym niezadowolenie z powodu braku rozstrzygnięcia jej skargi o stwierdzenie nieważności wymienionej decyzji. Następnie pismem z dnia [...] października 2011 r. zmodyfikowała wniosek o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji oświadczając, że jej żądanie zawarte w piśmie z dnia [...] marca 2009 r. należy traktować jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2006 r., następnie pismem z dnia [...] listopada 2011 r. cofając swój wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r., w związku z tym Prezes GUM decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] dopiero w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. doprecyzowanym pismami z dnia [...] lutego i z [...] marca 2013 r. W tych ustaleniach organ stwierdził, że nie mógł pozostawać w bezczynności, jak zarzuca w skardze E. W.. Skarga E. W. została rozdzielona, z uwagi na podnoszone w niej zarzuty i wnioski w niej zawarte na dwie sprawy o sygn. akt VI SAB/Wa 164/13 (skarga na bezczynność rozpoznawana w niniejszym postępowaniu) i o sygn. akt VI SA/Wa 2646/13 (rozpoznawana w innym postępowaniu). Zarządzeniem z dnia 2 października 2013 r. E. W. została wezwana do przedłożenia w terminie 7 dni oryginału lub poświadczonej notarialnie kopii pełnego odpisu z KRS, z którego wynika sposób oraz osoby uprawnione do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności obrazującego uprawnienia E. W. do popisania skargi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Pismem z dnia 23 października 2013 r. E. W. wyraziła niezadowolenie wobec, jak podkreślała błędnej decyzji Sądu o rozdzieleniu spraw, wskazując jednoznacznie w piśmie z dnia z dnia 30 grudnia 2013 r., iż skarga na bezczynność w sprawie sygn. akt VI SAB/Wa 164/13 została złożona przez skarżącą (E. W.) jako osobę fizyczną w imieniu własnym podając, że także wniosek z dnia [...] września 2006 r. [...]) składała jako osoba fizyczna – jedyna strona postępowania o zatwierdzenie typu analizatora spalin samochodowych [...]. Podkreślała, iż była jedyną stroną postępowania, jako osoba fizyczna, z wniosku z dnia [...] października 2005 r. o zatwierdzenie wymienionego przyrządu pomiarowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga podlega odrzuceniu. E. W. w skardze odwołuje się do wielu pism stwierdzając, że były one składane wyłącznie przez skarżąca jako osobę fizyczną tak jak przedmiotowa skarga. Pisma te dotyczą: wniosku z dnia [...] października 2005 r. o zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego, zażalenia z dnia 5[...] września 2006 r. określanego w sprawie przez skarżąca jako wniosku o wznowienie postępowania, a przez organ administracji uznanego za żądanie stwierdzenia nieważności m.in. decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] oraz nazwanego "skargą na bezczynność" z dnia [...] stycznia 2013 r. zawierającego faktycznie wniosek o wznowienie postępowania w sprawie decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...]. Są to w ocenie skarżącej istotne pisma, gdyż na podstawie ich treści wywodzi zarzut bezczynności organu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] ustalającą opłatę za odmowę zatwierdzenia przyrządu pomiarowego zgodnie z wnioskiem z dnia [...] października 2005 r. Wszystkie wymienione pisma zostały sporządzone na papierze firmowym z nadrukiem: "R Sp. zo.o. R." z podpisem na odcisku pieczęci o treści: "upoważniony przedstawiciel producenta K. Ltd. Prezes Zarządu R. Sp. z o.o." poza wnioskiem z dnia [...] października 2005 r., na którym ten odcisk pieczęci nie występuje. Należy również w tym miejscu podkreślić, że decyzje z dnia [...] lipca 2006 r. i z dnia [...] sierpnia 2006 r., zgodnie z adnotacjami na wymienionych pismach, były kierowane do skarżącej jako do Prezesa Zarządu R. sp. z o.o. upoważnionego przedstawiciela K. Ltd., [...],[...],[...],[...] w W. B., a nie do E. W., jako do osoby fizycznej. Podobnie postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] kwietnia 2013 r. o odmowie wznowienia postępowania było skierowane do E. W., jako do upoważnionego przedstawiciela K. Ltd., tak jak postanowienie z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] kwietnia 2013 r. E. W. nie kwestionowała prawidłowości adresowanych decyzji i postanowień, jako na przedstawiciela wymienione firmy, a także jako na Prezesa Zarządu R. sp. z o.o. Wręcz przeciwnie uznała za właściwe wniesienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na bezczynność Prezesa Głównego Urzędu Miar od tych rozstrzygnięć adresowanych nie do niej jako do osoby fizycznej, lecz jako do wymienionego przedstawiciela a także do Prezesa Zarządu wskazanej spółki, powołując się w skardze na pisma wymienione wcześniej sporządzone na papierze firmowym z nadrukiem: "R Sp. z o.o. R." z podpisem na odcisku pieczęci o treści: "upoważniony przedstawiciel producenta K. Ltd. Prezes Zarządu R. Sp. z o.o.". Skarga została również podpisana (podpis nieczytelny) na odcisku pieczęci o treści: "w sprawie zatwierdzenia typu dla [...] upoważniony przedstawiciel producenta K. Ltd. Prezes Zarządu R. Sp. z o.o.". Z tych względów Sąd wezwał skarżącą w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 30 września 2013 r. do przedłożenia w terminie 7 dni oryginału lub poświadczonej notarialnie kopii pełnego odpisu z KRS, z którego wynika sposób oraz osoby uprawnione do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności obrazującego uprawnienia E. W. do popisania skargi, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. E. W. w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełniła istotnych braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału VI pomimo prawidłowego wezwania skarżącej do ich uzupełnienia (wezwanie doręczono 22 października 2013 r.). W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, stwierdzając nieuzupełnienie przez skarżącą braków formalnych skargi we wskazanym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 30 września 2013 r. terminie, pomimo uprzedzenia skarżącej o skutkach z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.