II SA/Ke 263/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...]znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 9 grudnia 2013r. wniesionego przez [...] Sp. z o. o. w Pabianicach (zwanej dalej Spółką) od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...], umorzył postępowanie odwoławcze. Powyższa decyzja organu odwoławczego została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 27c ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zw. z art. 44b i 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, wydał następujące decyzje: 1. z dnia [...] o: - nakazaniu Spółce wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów o nazwie: Cząstka Boga Surja 0,5g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu, Cząstka Boga Uszas 1,0g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu oraz Cząstka Boga Vinshu 0,3g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy, - zatrzymaniu podejrzanych wyżej wymienionych produktów; 2. z dnia [...] o nakazaniu Spółce zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach sklepu w Skarżysku-Kamiennej ul. 1-go Maja 11 na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące, tj. do dnia 23 stycznia 2014r. 3. z dnia [...] o: - nakazaniu Spółce wstrzymania wprowadzania do obrotu produktów o nazwie: Cząstka Boga Bramha 0,3g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu oraz Cząstka Boga Waruna 0,5g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu oraz Cząstka Boga Ganga 1g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy, - zatrzymaniu podejrzanych wyżej wymienionych produktów, - nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności przez skarżącą Spółkę w pomieszczeniach sklepu w [...] ul. [...] na okres nie dłuższy niż 3 miesiące, tj. do dnia 20 lutego 2014r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, prowadząc postępowanie odwoławcze od pierwszej z ww. decyzji organu I instancji (z dnia [...]) dokonał oceny okoliczności faktycznych i prawnych, w jakich zostały wydane pozostałe ww. rozstrzygnięcia (wymienione powyżej w pkt 2 i 3). W rezultacie decyzją z dnia [...] znak: [...] organ II instancji, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Spółkę od ww. decyzji z dnia [...] 1. uchylił decyzje organu I instancji: a) z dnia [...] , b) z dnia [...] c) z dnia [...] i orzekł o: 2. wstrzymaniu wprowadzania do obrotu w sklepie zlokalizowanym w [...] podejrzanych produktów pod nazwą: Cząstka Boga: Vinshu 0,3g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu, Cząstka Boga: Surja 0,5g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu, Cząstka Boga: Uszas 1g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu, Cząstka Boga: Bramha 0,3g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu, Cząstka Boga: Waruna 0,5g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu, Cząstka Boga: Ganga 1,0g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa na okres nie dłuższy niż 18 miesięcy; 3. zatrzymaniu powyższych produktów, co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że stwarzają zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, w ilości ogółem 29 opakowań, w tym: Cząstka Boga: Vinshu 0,3g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu - 8 sztuk opakowań, Cząstka Boga: Surja 0,5g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu - 4 sztuki opakowań, Cząstka Boga: Uszas 1g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu - 3 sztuki opakowań, Cząstka Boga: Bramha 0,3g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu - 2 sztuki opakowań, Cząstka Boga: Waruna 0,5g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu - 5 sztuk opakowań, Cząstka Boga: Ganga 1,0g znad Indyjskich gór i doliny Gangesu - 7 sztuk opakowań, z których pobrano 6 próbek do badań w Narodowym Instytucie Leków w Warszawie w ilości ogółem 12 sztuk opakowań - po 2 z każdego asortymentu; 4. nakazaniu Spółce zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach sklepu zlokalizowanym w [...] na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia na okres nie dłuższy niż 3 miesiące licząc od dnia pierwszej kontroli, tj. od dnia 23 października 2013r. do dnia 23 stycznia 2014r. Uzasadniając uchylenie ww. decyzji – jako niekompletnych – organ odwoławczy wskazał na naruszenie art. 27c ust. 3 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez pominięcie ustanowionego tym przepisem nakazu zaprzestania działalności i w efekcie tylko połowiczne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. W dniu 12 grudnia 2013r. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wpłynęło odwołanie Spółki od decyzji z dnia 6 listopada 2013r., w którym zarzucono organowi I instancji naruszenie przepisów art. 7, art. 11, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a., art. 27c ust. 3 pkt 2 ww. ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 77 ust. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004r o swobodzie działalności gospodarczej. Ze względu na powyższe Spółka wniosła o uchylenie w całości tego rozstrzygnięcia oraz umorzenie w całości postępowania organu I instancji. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny umarzając postępowanie odwoławcze podkreślił, że wobec zastosowania instytucji reformacji orzekł już uprzednio co do istoty sprawy, uchylając prawnie wadliwe decyzje organu I instancji – w tym rozstrzygnięcie kwestionowane obecnie przez Spółkę. W rezultacie zaistniała obiektywna przesłanka bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego – co przesądziło o konieczności jego umorzenia – na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach [...] sp. z o.o. zarzuciła decyzji organu odwoławczego naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez: a) niewłaściwe zastosowanie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. i umorzenie postępowania odwoławczego z uwagi na bezpodstawne uznanie przez organ II instancji, że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe w związku z uchyleniem zakwestionowanej decyzji w innym postępowaniu administracyjnym – które to uchylenie było jednak nieskuteczne ze względu na brak podstaw organu do włączenia niniejszej sprawy do rozpoznania w innym postępowaniu administracyjnym, w związku z czym skarżona decyzja nadal pozostaje w obrocie prawnym; b) niezastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. i brak wydania rozstrzygnięcia uchylającego zakwestionowaną decyzję i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania – mimo, że organ był do tego zobowiązany, a zamiast tego bezpodstawne uznanie, że niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe i na tej podstawie wydanie decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze; c) zastosowanie art. 105 § i K.p.a. i uznanie, że postępowanie odwoławcze od decyzji organu I instancji stało się bezprzedmiotowe z uwagi na uchylenie zakwestionowanej decyzji w innym postępowaniu administracyjnym i na tej podstawie nierozpatrzenie istoty sprawy oraz nie odniesienie się do podnoszonych przez stronę zarzutów – mimo, że postępowanie wszczęte w wyniku wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji nie było bezprzedmiotowe, a rozstrzygnięcie to nadal pozostaje w obrocie prawym ze względu na to, że brak było podstaw do włączenia niniejszej sprawy do rozpoznania w innym postępowaniu administracyjnym; d) naruszenie art. 15 K.p.a. – wobec braku zapewnienia stronie realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego – mimo nierozpatrzenia istoty sprawy oraz podnoszonych przez stronę zarzutów; e) naruszenie art. 6 K.p.a. – wobec niewłaściwego uznania, że decyzja wydana w innym postępowaniu, a orzekająca co do istoty niniejszej sprawy i uchylająca zakwestionowaną decyzję organu I instancji jest wiążąca – mimo że uchylenie to nie było skuteczne z uwagi na brak istnienia podstaw prawnych do łącznego rozpoznania tych spraw, dlatego też decyzja ta nadal pozostaje w obrocie prawnym; f) naruszenie art. 7, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. w sposób istotnie wpływający na treść rozstrzygnięcia poprzez brak właściwego uzasadnienia decyzji – zarówno na płaszczyźnie uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego, brak właściwego uzasadnienia w przedmiocie uznania postępowania odwoławczego za bezprzedmiotowe, brak odniesienia się do kwestii, że decyzja wydana w innym postępowaniu, a uchylająca decyzję organu I instancji z dnia [...] została wydana bez podstawy prawnej; organ nie był bowiem uprawniony do łącznego rozpoznania kilku decyzji będących przedmiotem różnych postępowań i orzeczenia co do istoty sprawy – w związku z czym decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem podstawowych gwarancji postępowania administracyjnego; ponadto organ nie odniósł się w treści uzasadnienia do zarzutów skarżącego, podnoszonych w odwołaniu od decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Mając na uwadze powyższe skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości decyzji organu odwoławczego, domagając się także zasądzenia na swoją rzecz kosztów postępowania, obejmujących także koszty zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Dodatkowo wyjaśnił, że uprzednie zastosowanie trybu merytoryczno-reformatoryjnego podyktowane było tym, że uchylone decyzje dotknięte były wadą istotną, nieusuwalną w drodze rektyfikacji decyzji na podstawie art. 11 – 113 K.p.a., a ustalony stan faktyczny spraw nie budził wątpliwości i nie zachodziła konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego. Na rozprawie w dniu 15 maja 2014r. tut. Sąd dopuścił dowód z akt sądowych sprawy o sygn. akt II SA/Ke 272/14, zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 maja 2014r. Orzeczeniem tym, wydanym po rozpoznaniu skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak: [...], uchylono zaskarżoną decyzję (pkt I wyroku). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r. poz. 270 ), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na zbadaniu ich zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dniu wydania decyzji, oraz trafności zastosowanych przepisów do istniejącego w dacie podjęcia aktu stanu faktycznego sprawy. Innymi słowy, sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili wydania zaskarżonego aktu. Jak jednak podkreśla się w orzecznictwie ( por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2014r. sygn. akt II OSK 2203/12 ) nie jest to zasada absolutna, gdyż w szczególnych przypadkach Sąd zobowiązany jest uwzględnić także zdarzenia prawne, które zaszły już w toku postępowania sądowoadministracyjnego (np. gdy Trybunał Konstytucyjny stwierdzi niezgodność z Konstytucją RP aktu prawnego, stanowiącego podstawę wydania rozstrzygnięcia; czy też, gdy przed rozstrzygnięciem skargi na bezczynność organu, bezczynność ta ustała). Zdaniem składu orzekającego, wyjątkiem od zasady, zgodnie z którą sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili wydania zaskarżonego aktu jest sytuacja, gdy wyrokiem Sądu wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję (wcześniejszą), w oparciu o którą organ administracji publicznej wydał kolejną decyzję (późniejszą). Należy również podkreślić, że w doktrynie wskazuje się, że zmiany stanu faktycznego sprawy, zaszłe po wydaniu ostatecznej decyzji, nie mogą stanowić co do zasady podstawy do stwierdzenia nieważności lub uchylenia tej decyzji przez wojewódzki sąd administracyjny. Wyjątek od tej zasady stanowią jednak zdarzenia przewidziane w art. 145 § 1 pkt 7 i pkt 8 K.p.a. ( por. M.Jaśkowska, E.Ochendowski, Postępowanie sądowoadministracyjne", Wydawnictwo LexisNexis 2004, s. 150). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]znak: [...], w świetle art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, którego zaskarżona decyzja dotyczyła. Z kolei fakt ten stanowi spełnienie hipotezy normy zawartej w art. 145 § pkt 1 lit. b ustawy P.p.s.a., stanowiącej przesłankę do uwzględnienia przez sąd administracyjny skargi na taką decyzję bez względu na jej wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uchylenie przez sąd decyzji możliwe jest w razie stwierdzenia: a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymaga podkreślenia, że w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego możliwe jest uchylenie zaskarżonej decyzji niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Tak więc w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., chodzi o jakiekolwiek naruszenie przepisu prawa, a jedynym ograniczeniem zastosowania tegoż przepisu jest to, czy naruszenie określonej normy daje, czy nie daje podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. Tym samym ustawodawca wskazuje, że realizacja zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP i art. 6 K.p.a. jest wartością wyższą niż przestrzeganie innej zasady ogólnej, wyrażonej w art. 16 § 1 K.p.a. Kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem w rozumieniu art. 184 Konstytucji RP i art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych obejmuje ocenę zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego co do zgodności z przepisami, które mają zastosowanie w danej sprawie administracyjnej. Wydanie aktu administracyjnego, którego podstawę stanowi decyzja lub orzeczenie Sądu, w odniesieniu do których stwierdzono ich niezgodność z prawem, oznacza wydanie aktu z naruszeniem przepisów, a w takim wypadku w odniesieniu do tegoż aktu zachodzą podstawy do stwierdzenia zaistnienia naruszenia prawa w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. Nie można bowiem pojęcia "naruszenia prawa", o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., ograniczać do sytuacji, gdy zachodzi prosta sprzeczność między treścią przepisu, a sposobem jego zastosowania przez organ administracji. W postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji z naruszeniem prawa rozumie się także takie sytuacje, w których organowi administracji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów w chwili wydawania decyzji. Dotyczy to na przykład niektórych podstaw wznowienia postępowania administracyjnego określonych w art. 145 § 1 pkt 5 i 8, czy też w art. 145a k.p.a. Tak więc w razie stwierdzenia przez sąd, że akt kontrolowany narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, to zachodzi podstawa do uchylenia takiego aktu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1b P.p.s.a., bowiem dyspozycja tego przepisu ma na celu przede wszystkim ochronę obiektywnego porządku prawnego. Pogląd ten, który skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, przedstawiony został w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 10 października 2013r., sygn. Akt IOSK 1573/13, LEX nr 1381658 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt I OSK 1321/05, LEX nr 317405. Zaskarżoną decyzją organ II instancji orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego z odwołania z dnia 9 grudnia 2013r., wniesionego przez skarżącą Spółkę od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 6 listopada 2013r. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ wskazał, że u podstaw jego wydania legł fakt uprzedniego uchylenia (decyzją z dnia 31 grudnia 2013r.) decyzji organu I instancji, od której Spółka obecnie wniosła odwołanie – w związku z czym postępowanie odwoławcze uznano za bezprzedmiotowe w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 K.p.a. Tymczasem jak wynika z dołączonych do niniejszej sprawy akt sprawy o sygn. II SA/Ke 272/14, wyrokiem z dnia 15 maja 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uchylił ww. decyzję Świętokrzyskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]znak: [...] . W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zakwestionował dokonane przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego "skontrolowanie w toku postępowania - z odwołania skarżącej Spółki od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], również decyzji organu I instancji z dnia[...] oraz z dnia[...] (...). Mając na uwadze wyrażoną w art. 15 K.p.a. zasadę dwuinstancyjności, wskazać trzeba, że organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpatrzyć i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji. Oznacza to, że wniesienie odwołania uruchamia administracyjny tok instancji i nakłada na organ odwoławczy obowiązek rozpatrzenia sprawy – ale wyłącznie w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem organu I instancji. W postępowaniu odwoławczym może być rozpoznana i rozstrzygnięta wyłącznie sprawa tożsama pod względem podmiotowym i przedmiotowym (...). Jednak w sprawie niniejszej, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, uchylając decyzję z dnia [...] oraz decyzję z dnia [...] (bazującą na późniejszej kontroli i dotyczącą innych produktów i czasokresów prowadzonej działalności), "wyszedł" poza granice postępowania z "odwołania Spółki z dnia 27 listopada 2013r. (data wpływu do organu 13 grudnia 2013r.)" "od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] numer[...] ". Należy przy tym zauważyć, że przepisy K.p.a. – w przeciwieństwie do regulacji art. 111 § 2 ustawy P.p.s.a. – nie przewidują możliwości połączenia kilku oddzielnych spraw administracyjnych, toczących się przed organem w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W rezultacie, każde z wniesionych przez Spółkę oddzielnymi pismami odwołań od różnych decyzji organu I instancji, powinno być rozpoznane odrębnie". W rezultacie zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarny z dnia [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego została wydana w oparciu o inną decyzję tego organu z tego samego dnia (znak: ...) – która została wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ke 272/14. Opisana sytuacja spełnia zatem przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., co uzasadnia uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy P.p.s.a. W ocenie Sądu za uchyleniem zaskarżonej decyzji przemawia również i ta okoliczność, że jej wyeliminowanie z obrotu prawnego uprości i przyspieszy osiągnięcie celu, jakim jest zgodne z prawem rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku uzasadnia art. 152 ustawy P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt III orzeczenia na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy P.p.s.a. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy, uwzględniając przedstawioną wyżej ocenę prawną, wyda stosowne rozstrzygnięcie.