II OSK 2203/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kamiński sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak sędzia del. WSA Jerzy Siegień /spr./ Protokolant st. asyst. sędz. Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2014 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 403/12 w sprawie ze skargi Z.C.-G. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 czerwca 2011 r. nr WOA.IW-7144/180-39/05/11 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki 1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania; 2) zasądza od Z. C.-G. na rzecz W. J. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 403/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Z. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że decyzja ta nie podlega wykonaniu oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Przedmiotowy wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej PINB) po przeprowadzeniu kontroli realizowanej przez W. J. budowy hali magazynowej z pomieszczeniami socjalnymi na działkach nr [...], [...] i [...] w D. stwierdził wykonywanie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od warunków określonych w pozwoleniu na budowę. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] października 2004 r., a następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2005 r., wstrzymał prowadzenie robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, ze zm.). W dalszej kolejności PINB w S. decyzją z dnia [...] marca 2005 r., znak [...], skierowaną do inwestora, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy - Prawo budowlane nakazał zaniechanie dalszych robót budowlanych oraz nałożył obowiązek sporządzenia i przedstawienia w oznaczonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, wraz z aktualnym oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (działką nr [...] obręb [...] w D.) na cele budowlane. Ponieważ powyższy obowiązek nie został wykonany w całości (inwestor – W. J. - nie przedstawił dowodu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), PINB w S. decyzją z dnia [...] września 2005 r., znak [...], na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane, nakazał rozbiórkę części hali magazynowej z pomieszczeniami socjalnymi usytuowanej na działce nr [...]. Po rozpatrzeniu złożonego przez W. J. odwołania od powyższej decyzji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. uchylił decyzję PINB w S. z dnia [...] września 2005 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że inwestor spełnił obowiązek nałożony w decyzji z dnia [...] marca 2005 r., gdyż dostarczył żądane dokumenty, tj. projekt budowlany zamienny oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, choć forma złożonego oświadczenia nie spełnia wymogów ustawy - Prawo budowlane - nie zostało złożone na wymaganym wzorze. Inwestor powinien zostać zatem wezwany przez organ do złożenia właściwego oświadczenia. Na wniosek W. J., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. stwierdził nieważność decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] grudnia 2005 r., uznając, że w stanie faktycznym sprawy brak było podstawy prawnej do żądania od strony oświadczenia o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane, a tym samym przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W dalszej kolejności W. J. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji PINB w S. z dnia [...] marca 2005 r. w części dotyczącej nałożenia obowiązku przedstawienia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. stwierdził nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] marca 2005 r. uznając, że organ wydając decyzję w trybie art. 51 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane może zastosować tylko jeden z trzech wariantów wymienionych w ustępie 1 tego przepisu. Wydanie zatem decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i 3 uznano za niedopuszczalne. Ponadto organ zauważył, że kwestionowana decyzja o charakterze nakazowym nie wskazuje strony, na której ciąży obowiązek wykonania wskazanych w niej czynności. Naruszenie to organ uznał za rażące naruszenie prawa i niezależnie od treści wniosku za zasadne przyjął stwierdzenie jej nieważności w całości. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...] listopada 2006 r. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. C.. Niezależnie od złożonej skargi, organ wojewódzki uznał, że ostateczne wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji PINB w S. z dnia [...] marca 2005 r., jak też decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] grudnia 2005 r., spowodowało, że należy ponownie rozpatrzyć odwołanie W. J. od decyzji PINB w S. z dnia [...] września 2005 r. nakazującej rozbiórkę części hali magazynowej. Zdaniem organu odwoławczego stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2005 r. (nakładającej na inwestora określone obowiązki) powoduje, że decyzja organu powiatowego z dnia [...] września 2005 r. (o nakazie rozbiórki), wydana w następstwie niewykonania nałożonych obowiązków, nie ma racji bytu. Dlatego też [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. uchylił w całości decyzję z dnia [...] września 2005 r. i umorzył postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożył Z. C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu skargi Z. C. wyrokiem z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 459/09 uchylił zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2007 r. W ocenie Sądu w sprawie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania, gdyż decyzja z dnia [...] kwietnia 2007 r. została wydana w oparciu o decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2007 r., która łącznie z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2006 r., stwierdzającą nieważność decyzji z dnia [...] marca 2005 r., została uchylona przez WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 651/07, a skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona przez NSA wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 374/08. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., rozpoznając ponownie, w oparciu o aktualny stan faktyczny sprawy, odwołanie W. J. od decyzji PINB w S. z dnia [...] września 2005 r., decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w tym zakresie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 11 kwietnia 2011 r. odmawiającą w pkt 1 stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [....] marca 2005 r. w części dotyczącej nałożenia obowiązku przedstawienia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz stwierdzającą w pkt 2 nieważność decyzji z dnia [...] marca 2005 r. w części dotyczącej nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych i stwierdził nieważność decyzji PINB w S. z dnia [...] marca 2005 r. Tym samym, w ocenie organu, z uwagi na wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] marca 2005 r., postępowanie PINB, zakończone decyzją z dnia [...] września 2005 r. o nakazie rozbiórki, wydaną w następstwie niewykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] marca 2005 r., stało się bezprzedmiotowe. To z kolei, zdaniem organu, uzasadniało konieczność uchylenia decyzji PINB w S. z dnia [...] września 2005 r. i umorzenia postępowania w tym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na powyższą decyzję Z. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił faktu zaskarżenia przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. uchylającej decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. i stwierdzającej nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] marca 2005 r. W związku z powyższym skarżący wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez WSA w Warszawie sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1672/11 ze skargi Z. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. Uznając, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 831/11 zawiesił postępowanie w sprawie. Po podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania, wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 30 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. W ocenie Sądu w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych skargę należało uznać za zasadną. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] czerwca 2011 r. wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania W. J. od decyzji PINB w S. z dnia [...] września 2005 r. nakazującej mu rozbiórkę części hali magazynowej wybudowanej na działce nr [...] w obr. [...] w D., oparta została na treści innej decyzji administracyjnej, wydanej w toku prowadzonego postępowania, a mianowicie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. Powyższa decyzja została jednak w całości wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1672/11 przez częściowe stwierdzenie nieważności (w części w której ww. decyzja Generalnego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchyla pkt 2 decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...].04.2011 r.) oraz uchylenie tej decyzji w pozostałej części. W ocenie Sądu pierwszej instancji, powyższa okoliczność w świetle art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego w zakresie, którego zaskarżona decyzja dotyczyła. Z kolei fakt ten stanowi spełnienie hipotezy normy zawartej w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowiącej przesłankę do uwzględnienia przez sąd administracyjny skargi na taką decyzję bez względu na jej wpływ na wynik sprawy. Sąd wskazał zatem, że przy ponownym rozpoznawaniu odwołania W. J. od decyzji PINB w S. z dnia [...] września 2005 r. organ odwoławczy powinien uwzględnić stan faktyczny i prawny sprawy wynikający z prawomocnego wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1672/11, w którym Sąd dokonał gruntowej analizy prawnej sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył W. J.. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Wobec powyższych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania na jego rzecz. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej W. J. podniósł, że w sprawie nie występują przesłanki wznowienia postępowania administracyjnego przewidziane w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., które uzasadniałyby treść wyroku. Sąd wydając zaskarżony wyrok nie uwzględnił bowiem istotnej w sprawie okoliczności, tj. wydania w dniu [...] kwietnia 2012 r. decyzji administracyjnej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którą uchylono decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w zaskarżonej części, tj. w zakresie pkt 1 sentencji tejże decyzji oraz orzeczono o stwierdzeniu nieważności decyzji PINB w S. z dnia [...] marca 2005 r., znak: [...], nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z aktualnym oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (działką nr [...] obręb [...] w D. ) na cele budowlane. Ponadto wnoszący skargę kasacyjną wskazał, że z uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r. wynikało, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w części opisanej w pkt 2 to jest co do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2005 r. w części dotyczącej zaniechania dalszych robót budowlanych ostateczna, czego Sąd nie zauważył przy wydawaniu zaskarżonego wyroku. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Z. C. wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Podniósł, że słuszny jest wyrok Sądu pierwszej instancji, gdyż nie może być uznana za prawidłową zaskarżona w tym postępowaniu decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r., wydana w oparciu o konkretną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., skoro decyzja ta została w sposób ostateczny wyeliminowana z obrotu prawnego. Tym samym wydanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego kolejnej decyzji w dniu [...] kwietnia 2012 r. jest bez znaczenia dla niniejszej sprawy i nie może być powodem wzruszenia zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 P.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy. Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej, nie będąc przy tym związane - stosownie do przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak przeprowadzona sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na zbadaniu ich zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w dniu wydania decyzji, oraz trafności zastosowania tych przepisów w odniesieniu do istniejącego - również w dacie podjęcia aktu - stanu faktycznego sprawy. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny kieruje się zasadą, że bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny sprawy z chwili wydania zaskarżonego aktu. Nie jest to jednak zasada absolutna, gdyż w szczególnych przypadkach Sąd zobowiązany jest uwzględnić także pewne zdarzenia prawne, które zaszły już w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Przykładowo, taka właśnie sytuacja zachodzi, gdy Trybunał Konstytucyjny stwierdzi niezgodność z ustawą zasadniczą aktu prawnego, stanowiącego podstawę wydanego rozstrzygnięcia; czy też, gdy przed rozstrzygnięciem skargi na bezczynność organu, bezczynność ta ustała. W ocenie NSA, kolejny wyjątek od przedstawionej wyżej reguły dotyczy sytuacji, gdy prawomocnym wyrokiem Sądu wyeliminowano z obrotu prawnego akt (wcześniejszy), w oparciu o który organ administracji wydał kolejny akt (późniejszy), będący również przedmiotem kontroli Sądu. Przy czym wojewódzki sąd administracyjny w dniu rozstrzygania sprawy na akt późniejszy powinien uwzględnić aktualny stan prawny sprawy, w oparciu o którą wydano kontrolowaną w tym postępowaniu decyzję. Z ostatnio opisaną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżona w tym postępowaniu decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. wydana została w oparciu o decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., która to decyzja została w całości wyeliminowana z obrotu prawnego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1672/11. Następnie w związku z tym wyrokiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w zaskarżonej części, tj. w zakresie pkt 1 sentencji tejże decyzji oraz orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji PINB w S. z dnia [...] marca 2005 r., znak: [...], nakładającej obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z aktualnym oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością (działką nr [...] obręb [...] w D. ) na cele budowlane. Zatem w rozstrzyganej sprawie Sąd pierwszej instancji powinien był wziąć pod uwagę fakt wydania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., zważywszy, że orzeczenie WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r. nie kończyło sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] marca 2005 r., dokonywało natomiast gruntownej analizy prawnej sprawy, która stanowiła podstawę rozstrzygnięcia będącego przedmiotem niniejszego postępowania. Podkreślić również należy, że aktami sprawy w rozumieniu art. 133 § 1 P.p.s.a. są zarówno akta sądowe, jak i przedstawione sądowi administracyjnemu akta administracyjne. Zawarty w art. 133 § 1 P.p.s.a. obowiązek orzekania przez sąd administracyjny na podstawie "akt sprawy", nie wyłącza w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwości przeprowadzenia przez sąd uzupełniającego postępowania dowodowego, czy też wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet w przypadku niepowołania się na nie przez strony. Skompletowanie bowiem akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów, należy do sądu administracyjnego zgodnie z art. 62 pkt 1 P.p.s.a. W świetle powyższego zasadny jest zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje z uwagi na naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Chodzi tu głównie o przesłanki wznowienia określone w art. 145 § 1 i art. 145a § 1 K.p.a. Natomiast w myśl art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie zmienione bądź uchylone. Przytoczony przepis reguluje sytuacje, gdy organ prowadzący postępowanie "opiera się" na innych decyzjach lub orzeczeniach, które to z kolei, po wydaniu decyzji ostatecznej, zostają wyeliminowane z obrotu. Aby można było jednak mówić o zaistnieniu przesłanek wskazanych w tych przepisach sąd musi stwierdzić, że doszło do naruszenia prawa, dającego podstawę do wznowienia postępowania, w dacie wydawania decyzji ostatecznej. Tymczasem, jak wskazano powyżej, z akt sprawy wynika, że przesłanką uchylenia zaskarżonej decyzji nie było naruszenie prawa przez organ, a okoliczność, która zaistniała po wydaniu decyzji ostatecznej (uchylenie przez sąd decyzji na podstawie której wydano zaskarżoną decyzję). Podstawą uchylenia decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., może być tylko taka sytuacja, w której organ przy wydawaniu decyzji dopuścił się naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania. Powyższego warunku nie spełnia przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Ponadto zdaniem NSA, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, jako przesłanki uchylenia decyzji, należy interpretować mając na uwadze całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy. Sąd pierwszej instancji rozpoznając zatem ponownie sprawę rozważy, czy stwierdzona w sprawie wadliwość procesowa w świetle wydania po wyroku WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. wpłynęła na prawidłowe zastosowanie przepisów stanowiących podstawę prawną kwestionowanej w tym postępowaniu decyzji. Z powyższych względów uznając, że zaskarżony wyrok wydany został z naruszeniem wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 P.p.s.a.