II SA/Gl 1816/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2014 r. sprawy ze skargi Z. I.(I.) i W.I. (I.) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania wznowionego w sprawie o podział nieruchomości oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta J., na żądanie Z. i W. I. (w dalszej części uzasadnienia nazywanych również "skarżącymi") wznowił postępowanie w sprawie podziału działki nr "1" w obrębie [...] miasta J., zakończonego decyzją Prezydenta Miasta J. z dnia [...]r. nr [...], będącej na dzień wydania decyzji własnością K. i J. S. Przyczyną wznowienia postępowania było wyjście na jaw istotnych okoliczności nie znanych organowi w trakcie rozstrzygania sprawy oraz brak dokonania wymaganego prawem współdziałania. Postanowieniem z dnia [...]r. Prezydent Miasta J. na wniosek skarżących zawiesił postępowanie w sprawie. Podstawą takiego rozstrzygnięcia miało być wszczęcie, z inicjatywy skarżących, postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...]r. W związku z otrzymaniem od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (pismo z dnia [...]r.) informacji, iż wszczęcie postępowania w trybie art. 156 k.p.a. nie stanowi tzw. "zagadnienia wstępnego" Prezydent Miasta J. postanowieniem z dnia [...]r. podjął zawieszone postępowanie. W pouczeniu o środkach prawnych poinformował, iż na postanowienie przysługuje zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Na postanowienie to zażalenie wnieśli Z. I. i W. I. Zarzucili oni organowi I instancji szereg uchybień. Dotyczyły one tego, iż zdaniem skarżących postępowanie w sprawie wznowienia zostało wszczęte wbrew ich wnioskowi na wniosek a nie z urzędu oraz, że nie domagali się również zawieszenia postępowania w sprawie. Postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydent Miasta Ja. Opierając się na treści art. 101 § 3 K.p.a. Kolegium uznało, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. sprostowało oczywistą pomyłkę pisarską w swym postanowieniu z dnia [...]r., gdzie zamiast słowa "zażalenie" zostało omyłkowo użyte słowo "postanowienie". Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnieśli Z. I. i W. I. W zasadniczej części skarga ta dotyczy prawidłowości postępowania Prezydenta Miasta J. w sprawie wznowienia postępowania w sprawie podziału działki nr "1" w obrębie [...] miasta J., zakończonego decyzją Prezydenta Miasta J. z dnia [...]r. Skarżący podnieśli, iż w swej opinii nie są stronami w sprawie oraz że nie wnosili o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania tylko domagali się jego wszczęcia z urzędu. Zarzucili organowi II instancji, iż nie dąży do merytorycznego wyjaśnienia sprawy poprzez udzielenie organowi I instancji odpowiednich wytycznych. Wnieśli o uchylenie skarżonego postanowienia oraz o zobowiązanie organu I instancji do przeprowadzenia z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania w sprawie podziału działki nr "1" w obrębie [...] miasta J. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w pełni swą argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszego postępowania jest sądowa kontrola postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta J. w przedmiocie podjęcia z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania w sprawie podziału działki nr "1" w obrębie [...] miasta J. Rozpatrując sprawę dopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania należy na początku odwołać się do art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, w dalszej części uzasadnienia, jako K.p.a.). Zgodnie z tym przepisem na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis ten przesądza o zamkniętym katalogu zaskarżalnych postanowień w określonym stanie prawnym. Nie ma tu znaczenia wola adresata postanowienia czy przekonanie organu o konieczności zapewnienia obrony prawnej (wyrażone np. w pouczeniu o prawie wniesienia środka prawnego). W konsekwencji dopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w żaden sposób nie można domniemywać (G. Łaszczyca, Postanowienia w ogólnym postępowaniu administracyjnym. LEX- El Warszawa 2012). Zgodnie z art. 101 § 3 K.p.a. "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Dokonując wykładni a contrario należy przyjąć, iż od innych postanowień "związanych" z zawieszeniem postępowania, samoistny środek zaskarżania przysługiwać nie będzie. Takie też stanowisko dominuje w orzecznictwie sądów administracyjnych. Można tu przytoczyć choćby wyrok WSA w Olsztynie z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. II SA/Ol 1304/12 (wyrok dostępny na www. orzeczenia.nsa.gov.pl) , gdzie Sąd uznał, iż "zażalenie dopuszczalne jest jedynie na postanowienia wstrzymujące tok postępowania, tj. na postanowienie o zawieszeniu i na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Pozostałe dwa rodzaje postanowień "w przedmiocie" czy też "w sprawie zawieszenia", tj. postanowienie odmawiające zawieszenia i postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania nie są zaskarżalne. Podobne stanowisko zajął skład orzekający w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2013 r. sygn. VII SA/Wa 1987/12 ((wyrok dostępny na www. orzeczenia.nsa.gov.pl ) wskazując, iż "o ile zażalenie służy na postanowienie "w sprawie zawieszenia postępowania", a więc nie tylko o zawieszeniu postępowania, ale i o odmowie zawieszenia postępowania, to już na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania zażalenie nie przysługuje. Służy ono z woli ustawodawcy tylko na odmowę podjęcia zawieszonego postępowania". Odnosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd uznaje, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w prowadzonym postępowaniu prawidłowo zastosowało dyspozycję art. 101 § 3 K.p.a. Na postanowienie o podjęciu postępowania zażalenie nie przysługuje. Nie zmienia tej okoliczności również to, iż organ I instancji pouczył o takiej możliwości skarżących. Sąd nie dopatrzył się również w postępowaniu innych uchybień, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skargę oddalił.