III SA/Kr 1609/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Dorota Dąbek Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skarg R. A. Firma Importowo-Handlowa na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z dnia 25 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego skargi oddala. I. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 25 października 2013r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2013 r., nr [...] określającą skarżącemu R. A. - prowadzącemu działalność pod nazwą – Firma Importowo-Handlowo-Usługowa R. A. – kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającego zaksięgowaniu retrospektywnemu w wysokości 31.993,00 zł z tytułu importu 9.069 szt. kurtek damskich z włókien chemicznych o wartości celnej 279.702,00 zł , objętych procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu wg zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] 2011r. Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o następujące ustalenia organów celnych : w dniu [...] 2011 r. za zgłoszeniem celnym SAD nr [...], skarżący zadeklarował do procedury celnej dopuszczenia do wolnego obrotu towar opisany w zgłoszeniu jako kurtki damskie z włókien chemicznych, tkanina, 9.069 sztuk, 419 opakowań; kontener: [...], zgłoszony na podstawie faktury handlowej nr [...] z dnia 02 marca 2011 r., opiewającej na kwotę 4.534,50 USD. Wystawcą ww. faktury była firma W z Nikozji (Cypr), będąca pośrednikiem w zakupie przedmiotowego towaru od chińskiego sprzedawcy, tj. od firmy B Im-port-Expoert Trade Co. Ltd. Do zgłoszenia celnego dołączono : fakturę ww. chińskiego sprzedawcy o nr [...] z dnia 01 lutego 2011r. , opiewającą na kwotę 4.171,74 USD, wystawioną na W z Nikozji, świadectwo pochodzenia CN PL [...] z dnia 04 marca 2011r. , konosament [...], deklarację wartości celnej, packing list, Sale Contract Nr [...] zawarty pomiędzy B Import-Expoert Trade Co. Ltd. a W z Nikozji, CMR dotyczący usługi transportu towaru na trasie Hamburg /DE/ - Skawa /PL/) oraz oświadczenie dotyczące płatności. W dniu 09 marca 2011 r. towar objęty ww. zgłoszeniem celnym został zwolniony do deklarowanej procedury , bez rewizji celnej i bez weryfikacji zgłoszenia celnego. Następnie w firmie skarżącego została przeprowadzona kontrola postimportowa , w ramach której poddano weryfikacji fakturę nr [...] z dnia 01 lutego 2011r., wystawioną na W z Nikozji przez B Import-Expoert Trade Co. Ltd.. Wniosek o weryfikację przedmiotowej faktury organ uzasadnił wątpliwościami dotyczącymi wartości towaru, która była kilkunastokrotnie niższa od średnich wartości towaru, objętego tym samym kodem CN i importowanego na obszar Unii Europejskiej. Wniosek o weryfikację został przekazany do władz chińskich w ramach współpracy celnej określonej w Umowie między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz.Urz. UE L 375 z 23.12.2004). Wynik weryfikacji został przekazany przez Główny Urząd Celny Chińskiej Republiki Ludowej pismem z dnia 10 sierpnia 2012 r. znak [...] , do którego dołączony został wydruk z chińskiej ewidencji urzędowej, dotyczący towaru objętego konosamentem [...] data eksportu: 01.02.2011 r.; waga brutto: 7.500 kg; liczba opakowań: 419; cena jednostkowa: 11,50000; zadeklarowana cena całkowita: 95.553,50 USD. W związku z powyższym , Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie wartości celnej towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym i kwoty wynikającej z długu celnego , a następnie w dniu [...] 2013 r., wydał decyzję znak [...] określającą kwotę długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 31.993,00 zł., powiadomił o jej retrospektywnym zaksięgowaniu oraz poinformował o obowiązku zapłaty odsetek . Skarżący został wskazany w przedmiotowej decyzji jako dłużnik długu celnego. Podstawą obliczenia kwoty długu celnego była wartość transakcyjna towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym , określona w wysokości 95.553,50 USD. na podstawie wyniku weryfikacji otrzymanego od chińskich władz celnych . Ponadto, w wyniku przeprowadzonej kontroli postimportowej w firmie skarżącego została ujawniona faktura nr [...] z dnia 03 marca 2011r. wystawiona przez spółkę C sp. z o.o. z G O/W dla Firmy Importowo-Handlow-Usługowej R. A. za przewóz drogą morską (fracht oceaniczny) ww. towaru wg konosamentu [...] z portu załadunku Ningbo do portu wyładunku Hamburg. Koszt frachtu określony został w wysokości 1.350,00 USD. Powyższa kwota została zaksięgowana w dokumentacji księgowej firmy skarżącego, natomiast nie została zadeklarowana w zgłoszeniu celnym. Ustalenie wartości celnej towaru zostało dokonane na podstawie art. 29 ust. 1 i art. 32 ust. 1 lit. e rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992 r. ze zmianami; Dz.Urz. polskie wydanie specjalne z 2004 r., rozdz. 2, t, 4, str. 307; dalej: WKC. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji oraz ustalenie, iż należność wynikająca z długu celnego podlegająca retrospektywnemu zaksięgowaniu równa jest kwocie 468,00 zł., Skarżący zarzucił decyzji rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 29 ust. 1, art. 30 - art. 32 WKC , art. 181 a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 02.07.1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, dalej RWKC , art. 23 ust. 3 ustawy Prawo celne z dnia 19 marca 2004r. ( Dz.U.2013.727) - poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie . Ponadto skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.2012.749) w zw. z art. 73 ust. 1 Prawa celnego poprzez zaniechanie rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz poczynienie ustaleń faktycznych z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Skarżący zgodził się ze stanowiskiem organu celnego co do zasadności doliczenia do wartości transakcyjnej kosztu frachtu oceanicznego w kwocie 1.350,00 USD, który omyłkowo pominięto w zgłoszeniu celnym. W tym zakresie zaskarżoną decyzję skarżący uznał za słuszną. W ocenie skarżącego organ naruszył art. 29 ust. 1 WKC oraz art. 181 a RWKC, gdyż organ nie wykazał, że zaistniały jakiekolwiek wątpliwości co do faktu, iż zadeklarowana przez zgłaszającego wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną cenę . Zgodnie z art. 181 a RWKC organy celne mogą ustalić wartość celną przywożonych towarów z pominięciem metody wartości transakcyjnej jedynie wtedy, gdy powezmą uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi faktycznie zapłaconą należną sumę w rozumieniu art. 29 ust. 1 WKC. Zdaniem skarżącego postępowanie celne w zakresie badania wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej towarów jest dwuetapowe i w przypadku jej odrzucenia – ustala się wartość celną jedną z metod określonych w art.30 – 31 WKC. A zatem w pierwszym etapie , jeżeli organ celny skutecznie zakwestionuje zadeklarowaną wartość transakcyjną , wtedy przystępuje do drugiego etapu , czyli ustalenia wartości celnej na podstawie ww. przepisów. Skarżący zarzucił , że organ pierwszej instancji ustalił wartość celną towaru z pominięciem reguł wskazanych ww. przepisach, opierając swoje rozstrzygnięcie na jednym środku dowodowym uzyskanym w poprzednim etapie postępowania tj. na wyniku weryfikacji faktury uzyskanym od chińskich władz celnych. W ocenie skarżącego ustalenie wartości celnej na podstawie wyniku weryfikacyjnego jest niewiarygodne , gdyż wskazana przez stronę chińską wartość towaru określona na kwotę 95.553,50 USD nie uwzględnia nie tylko specyfiki transakcji, lecz także nie uwzględnia właściwości importowanych towarów (zła jakość, błędy konfekcyjne, brak wykończeń). Skarżący wyjaśnił , że importuje miesięcznie ponad 100 kontenerów odzieży z Chińskiej Republiki Ludowej i jest największym jej importerem na terenie kraju. Dyrektor Izby Celnej, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji podniósł , że wniosek o weryfikację dotyczył autentycznej faktury i konosamentu morskiego (Nr [...]), prawdziwej wartości celnej oraz kosztów transportu towaru. Przedmiotowy wniosek weryfikacyjny został sporządzony w oparciu o Umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych (Dz.Urz UE 375 z 23.12.2004 r.) . Postępowanie weryfikacyjne, dotyczące faktury nr [...] z dnia 01 lutego 2011 r. jest postępowaniem o odmiennym charakterze , niż postępowanie celne w sprawie wartości celnej towaru wszczęte przez Naczelnika Urzędu Celnego, postanowieniem znak [...] z dnia [...] 2013 r. Postępowanie celne prowadzone jest na podstawie Działu IV Ordynacji podatkowej przy udziale stron , a w postępowaniu weryfikacyjnym biorą udział tylko organy celne państwa importującego (jako tylko i wyłącznie wnioskodawca) i organy celne państwa eksportującego (jako przeprowadzający weryfikację) ; postępowanie to nie kończy się wydaniem decyzji, lecz przekazaniem organom celnym państwa importującego informacji, czy wynik weryfikacji jest pozytywny, czy negatywny. W przypadku postępowania weryfikacyjnego chińskie władze celne nie były zobowiązane, choćby ze względu na zakres przedmiotowy wniosku, do przeprowadzania procesu ustalania wartości towarów objętych wnioskiem weryfikacyjnym , w tym uwzględniania jakości towaru, wielkości obrotu i innych czynników mogących mieć wpływ na wartość przedmiotowego towaru. Wniosek weryfikacyjny dotyczył bowiem m.in. sprawdzenia, czy faktura poddana weryfikacji jest autentyczna, a wartość towaru w niej określona odpowiada wartości zadeklarowanej w zgłoszeniu wywozowym przez eksportera. Na etapie postępowania weryfikacyjnego nie można mówić o kwestionowaniu, czy ustalaniu wartości transakcyjnej, zarówno przez polskie, jak i przez chińskie organy celne. W tym postepowaniu nie stosuje się przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego, ani tym bardziej Rozporządzenia Wykonawczego do WKC. Wskazując na powyższe okoliczności organ odwoławczy uznał zarzuty naruszenia przepisów art. 29 ust. 1 oraz art. 30-31 WKC oraz art. 181 a RWKC za bezpodstawne. Dyrektor Izby Celnej podniósł , że przekazany przez Główny Urząd Celny Chińskiej Republiki Ludowej polskim władzom celnym wynik weryfikacji dotyczący niniejszej sprawy wskazywał , wartość towaru wywożonego za morskim listem przewozowym (konosamentem) Nr [...], została zadeklarowana przez eksportera i zaewidencjonowana przez chińskie organy celne w wysokości 95.553,50 USD. Powyższy dokument, jako autentyczny został przyjęty przez Naczelnika Urzędu Celnego za dokument potwierdzający faktyczną wartość transakcyjną sprowadzonego towaru. W tym zakresie bezprzedmiotowe było więc porównywanie tej wartości z wartościami (cenami) takiego towaru na rynku chińskim, gdyż wartość wskazana w przekazanym przez władze chińskie dokumencie (95.553,50 USD), to właśnie konkretna wartość tego towaru na chińskim rynku, a więc uwzględniająca różne czynniki wpływające na cenę. Cena faktycznie zapłacona za towar objęty zgłoszeniem celnym oznaczonym na wstępie, w kwocie 95.553,50 USD jest ceną faktycznie należną, jest więc to cena transakcyjna określona zgodnie z art. 29 ust. 1 WKC . W związku z tym organ nie zastosował trybu określonego w art. 181 a RWKC, jako że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku odstąpienia od zasady ustalania wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną. W niniejszej sprawie wartość celna towarów została ustalona na podstawie wartości transakcyjnej przyjętej na podstawie dokumentu chińskich władz celnych i powiększona na podstawie art. 32 ust. l lit. e) i) WKC, o koszt frachtu oceanicznego tj.1.350,00 USD , których to kosztów skarżący nie kwestionuje . Dwuetapowość postępowania w zakresie ustalania wartości celnej nie miała zastosowania , a tym samym nie doszło do naruszenia przepisów w tym zakresie. Organ odwoławczy podniósł , że wynik postępowania weryfikacyjnego wskazał na niemal ponad 21-krotnie wyższą wartość towaru deklarowaną przed chińskimi organami celnymi podczas odprawy celnej wywozowej, w stosunku do wartości deklarowanej przez skarżącego w zgłoszeniu celnym będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Dalsza argumentacja odwołania dotycząca dowolnego ustalenia wartości celnej towarów objętych zgłoszeniem celnym została uznana przez organ odwoławczy za bezzasadną. II. Naczelnik Urzędu Celnego, po wydaniu " decyzji celnej" nr [...] określającej kwotę należności celnych wynikających z długu celnego podlegająca retrospektywnemu zaksięgowaniu , w tym samym dniu tj. [...] 2013r. wydał "decyzję podatkową" nr [...] określającą w prawidłowej wysokości podatek od towarów i usług w kwocie 72.051.00 zł z tytułu importu 0.069 szt. kurtek damskich z włókien chemicznych , objętych zgłoszeniem celnym SAD Nr [...] z dnia [...] 2011r. W ww. decyzji organ poinformował o kwocie podatku VAT podlagającej zwolnieniu w wysokości 68.679,00 zł. W uzasadnieniu " decyzji podatkowej" organ wyjaśnił , że zmiana wartości celnej importowanego towaru oraz wymiar cła ma wpływ na podstawę i wysokość podatku VAT , dlatego należało określić prawidłową podstawę i wymiar podatku VAT oraz objąć go zwolnieniem zgodnie z § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług(Dz.U.2010.1649). W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił , że organ celny błędnie ocenił w "decyzji celnej" z dnia [...] 2013r. nr [...] wysokość długu celnego , a zatem konsekwentnie nieprawidłowo wyliczył także kwotę należnego podatku VAT , dlatego zasadne – zdaniem skarżącego – było przytoczenie argumentacji zawartej w odwołaniu skarżącego od "decyzji celnej " w postępowaniu , którego przedmiotem były należności podatkowe , co też uczynił. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez ustalenie , iż prawidłowa wysokość podatku VAT podlegająca zwolnieniu wynosi 4.375,00 zł. , gdyż nie kwestionuje ustaleń organu w zakresie doliczenia do wartości transakcyjnej kosztu frachtu oceanicznego w kwocie 1.350,00 USD. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 20 października 2013r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i podniósł , że zgodnie z art.29 ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.1054) podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli organ celny stwierdzi , że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo , naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. W niniejszej sprawie Naczelnik Urzędu Celnego wydał "decyzję celną" , w której prawidłowo określił kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu i prawnie należna kwota jest większa od zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, dlatego – w ocenie organu odwoławczego - zaistniały przesłanki do zmiany podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jako że kwota tego podatku obliczona i wykazana w zgłoszeniu celnym była nieprawidłowa. W decyzji został przedstawiony sposób obliczenia ww. podatku. III. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostały złożone skargi na obie decyzje tj. celną i podatkową , w których skarżący zarzucił , iż postępowanie prowadzone przez organy obu instancji toczyło się z rażącym naruszeniem naczelnych dla tych postepowań zasad , a to zasady prawdy obiektywnej , zasady czynnego udziału stron w każdym stadium postępowania oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów , a także zasady działania organów celnych w oparciu o przepisy prawa , w sposób budzący zaufanie stron. W ocenie skarżącego organy dokonały całkowicie dowolnych ustaleń faktycznych poprzez dokonanie wybiórczej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego , przy jednoczesnym pominięciu dowodów przedstawionych przez skarżącego , a przemawiających na jego korzyść. Niezależnie od powyższego skarżący zarzucił , że organy prowadzące postepowanie dopuściły jako dowód dokumenty sporządzone w języku obcym , które nie zostały przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego , posługując się jedynie "tłumaczeniami roboczymi" , z których znaczna część jest niezrozumiała. Dowodem w sprawie mogą być jedynie obcojęzyczne dokumenty , dopiero po ich urzędowym przetłumaczeniu na język polski przez tłumacza przysięgłego . Ponadto w odniesieniu do "decyzji celnej" skarżący zarzucił naruszenie art.29 ust.1 WKC poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do ustalenia wartości transakcyjnej towaru w oparciu o dokumenty , które tej wartości nie odzwierciedlały , a także naruszenie art.30 – 32 tego Kodeksu poprzez ich nieuzasadnione niezastosowanie w sprawie w sytuacji , kiedy organy administracyjne posiadając uzasadnione wątpliwości , czy zadeklarowana w zgłoszeniu celnym wartość celna odpowiada udokumentowanej przez zgłaszającego wartości transakcyjnej , winny ustalić wartość celną przedmiotowego towaru stosownie do regulacji zawartych w powyższych przepisach , nie zaś na podstawie dowolnie uzyskanych dokumentów. Wskazując na powyższe okoliczności skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów celnych obu instancji w zakresie , w jakim decyzja ta ustala , iż należność wynikająca z długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu przewyższa kwotę 468,00 zł. Z kolei w sprawie dotyczącej " decyzji podatkowej" skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego , a to art.29 ust.13 , art.41 ust.1 , art.146a ustawy o podatku od towarów i usług , w związku z art.29 ust.1 , art.30 – art.32 WKC oraz art.181 a RWKC oraz art.23 ust.3 ustawy – Prawo celne poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie , prowadzące do przyjęcia , iż wysokość podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego zakwestionowanym zgłoszeniem celnym wynosi 72.051,00 zł. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej "decyzji podatkowej" oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W ocenie skarżącego , w przedmiotowej sprawie brak było jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości pozwalających organom administracyjnym na odstąpienie od ustalenia wartości celnej na podstawie przedłożonych przez skarżącego dokumentów potwierdzających okoliczności zawartej transakcji. W odpowiedzi na złożone skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w obu sprawach. Na rozprawie w dniu 22 maja 2014r. pełnomocnik skarżącego oświadczył , że nie kwestionuje faktu , iż dokumenty obcojęzyczne zawarte w aktach sprawy zostały przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego , jak zarzucał w skargach , jednak wniósł zastrzeżenia do treści dokonanych tłumaczeń w zakresie określenia nazw towarów. Pełnomocnik organu z kolei oświadczył , że nieprecyzyjne określenie towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym było spowodowane tym , że w zgłoszeniu celnym nazwa towaru została przetłumaczona z dokumentów sporządzonych w języku angielskim , a tłumacz przysięgły tłumaczył dokumenty sporządzone w języku chińskim. Organ wyjaśniając powyższe wątpliwości uzyskał informację , że określenie chińskie obejmuje co do zasady odzież górną damską, takie jak bluzki , czy kurtki , natomiast nie obejmuje to pojęcie bielizny . Towar objęty postępowaniem weryfikacyjnym był identyfikowany poprzez numer konosamentu morskiego , datę wysyłki , rodzaj , ilość i masę brutto towaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji w płaszczyźnie ich zgodności z prawem Sąd nie stwierdził , aby organy administracji publicznej naruszyły prawo , jak również wydane przez te organy rozstrzygnięcia – wbrew zarzutom skarg – nie naruszają obowiązujących przepisów. W pierwszej kolejności należy podnieść , że organy celne , działając w ramach posiadanych uprawnień , które w sprawie nie są kwestionowane , uprawnione były do przeprowadzenia kontroli postimportowej. W ramach tej kontroli organy te stwierdziły, że już wstępna analiza danych zadeklarowanych w zgłoszeniu celnym SAD nr [...] z dnia [...] 2011r. wskazywała , iż wartość celna towarów objętych tym zgłoszeniem w sposób znaczący odbiegała od danych dostępnych polskiej administracji celnej oraz administracji celnej unijnej. Stwierdzenie tych okoliczności obligowało organ celny do wszczęcia procedury weryfikacyjnej. Z uwagi na import towaru z Chińskiej Republiki Ludowej , procedurę weryfikacyjną faktury nr [...] z dnia 1 lutego 2011r. przeprowadzono w oparciu o "Umowę między Wspólnotą Europejską a rządem Chińskiej Republiki Ludowej o współpracy i wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych " z dnia 8 grudnia 2004r. Wynik weryfikacji potwierdził wątpliwości organu celnego , a ta okoliczność uzasadniała z kolei wszczęcie postepowania celnego w zakresie wartości celnej towaru objętego ww. zgłoszeniem celnym. Postępowanie to zostało przeprowadzone zgodnie z procedurą określoną przepisami Działu IV Ordynacji podatkowej i wbrew zarzutom skarg , nie naruszono art.121, art.122 , czy art.180 i art.187 tej ustawy. Przede wszystkim należy podkreślić , że polska administracja celna uzyskała od chińskiej administracji celnej dokument stwierdzający łączną wartość towaru wywożonego z Chin za listem przewozowym Nr [...] na kwotę 95.553,50 USD. Dokument ten , stanowiący dowód na okoliczność wartości t r a n s a k c y j n e j towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym , organy pozyskały w sposób legalny i zgodny z postanowieniami umowy , o której wyżej mowa. W tym miejscu należy wyjaśnić, że wartość transakcyjna to cena faktycznie zapłacona lub należna za towar . Kwota 95.553,50 USD została zadeklarowana przez chińskiego sprzedawcę tego towaru organom administracji chińskiej i wprowadzona do chińskiej ewidencji urzędowej. W związku z powyższym polskie organy celne zasadnie przyjęły kwotę 95.553,50 USD jako kwotę faktycznie należną za towar objęty dokumentem SAD nr [...] z dnia [...] 2011r. i wbrew zarzutom skargi , organy te nie miały obowiązku , ani potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność zawarcia przez skarżącego transakcji dotyczącej przedmiotowego towaru , w tym badania wpływu czynników kształtujących cenę towaru, uwzględniającą specyfikę rynku, specyfikę i poziom obrotu , jakość towaru, jego sezonowość , ani rozmiaru prowadzonej działalności z kontrahentem chińskim, formy płatności – jednorazowo , czy w ratach , czy też ustalać pośredników tej transakcji . Przesłane przez chińską administrację celną dokumenty uzasadniały przyjęcie kwoty 95.553.50 USD za cenę transakcyjną , w związku z tym art.181a Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny – nie ma zastosowania. W niniejszym postępowaniu celnym wartość transakcyjna towarów została ustalona przez organ celny w wyniku postępowania weryfikacyjnego i nie budzi ona żadnych wątpliwości , wobec tego nie zachodziła konieczność ustalania tej wartości przy użyciu metod określonych w art.30 - 32 WKC. Zgodzić należy się zatem z Dyrektorem Izby Celnej, że argumentacja skargi dotycząca dwuetapowego postępowania w zakresie ustalania wartości celnej jest bezprzedmiotowa w rozpoznawanej sprawie . Zgodnie z art.32 ust.1 lit.e) i) WKC , ustalając wartość celna towarów , do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów , dlatego zasadnie organ celny w niniejszej sprawie dodał do wartości transakcyjnej koszty transportu w wysokości 1.350,00 USD. Skarżący w tym zakresie nie zakwestionował poprawności dokonanych obliczeń organu. Wbrew zarzutom skargi , organy zebrały materiał dowodowy w stopniu wystarczającym do wydania decyzji i materiał ten potwierdza zasadność tych rozstrzygnięć. Ocena tego materiału mieści się w granicach swobodnej oceny i nie jest oceną dowolną , jak zarzuca skarżący. Wszystkie dokumenty sporządzone w językach obcych , istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia , zostały przetłumaczone przez tłumacza przysięgłego , a organ w toku postępowania wyjaśnił rozbieżności związane z ich tłumaczeniem. Reasumując należy stwierdzić , że decyzja określająca kwotę należności wynikających z długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] 2011r. , obliczona od ustalonej przez organy celne wartości celnej tego towaru - jest zgodna z prawem. Zmiana wartości celnej towaru oraz kwoty długu celnego dokonana powyższą decyzją obligowała organ celny do prawidłowego określenia wysokości podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym . Treść decyzji podatkowej jest ściśle związana z treścią decyzji celnej , bowiem zgodnie z art.29 ust.13 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U.2011.1054) , podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło . Argumentacja skargi w sprawie podatkowej odnosi się do postępowania celnego ; skarżący nie podniósł żadnych argumentów wskazujących na naruszenie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług , czy też błędnego obliczenia należności podatkowych. Kontrola rozstrzygnięć w tym zakresie , dokonana przez Sąd nie wykazała , aby organy orzekające w zakresie tych należności naruszyły obowiązujące przepisy. Zarówno decyzja wydana w sprawie wartości celnej towarów oraz kwoty długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu , jak i decyzja określająca podatek od towarów i usług z tytułu importu przedmiotowych towarów zostały wydane na podstawie obowiązujących przepisów . Dowody , na których oparto przedmiotowe decyzje , przepisy , które stanowiły podstawę ich wydania oraz motywy podjętych rozstrzygnięć zostały wskazane przez organy w uzasadnieniach tych decyzji . W świetle powyższych ustaleń należy stwierdzić , że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem , gdyż ani argumentacja skarg , ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju , które mogły mieć wpływ na wynik sprawy , dlatego Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270) orzekł jak w sentencji.