II FSK 624/14

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-05-22

Skład orzekający: Sławomir Presnarowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie, jeśli wpis został uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, a błędna data doręczenia wezwania wynikała z omyłki pracownika kancelarii pełnomocnika?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył przepisy postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd I instancji błędnie ustalił datę doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, co skutkowało niezasadnym odrzuceniem skarg. Wpis został uiszczony w terminie 7 dni od faktycznego doręczenia wezwania, co jest zgodne z przepisami.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. w sprawie podatku od spadków i darowizn. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargi, uznając, że wpisy sądowe nie zostały uiszczone w terminie. Pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną, zarzucając błąd w ustaleniu daty doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu, co skutkowało błędnym uznaniem terminu za przekroczony. Pełnomocnik przedstawił dowody potwierdzające właściwą datę doręczenia.
Rozstrzygnięcie
Uchylono pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1207/13 i przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. M. i J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1207/13 w przedmiocie odrzucenia skarg S. M. i J. O. w sprawie ze skarg S. M. i J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 3 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia solidarnie wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn postanawia: uchylić pkt 2 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 1207/13 i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 1207/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargi S. M.i J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 3 września 2013 r. w przedmiocie ustalenia solidarnie wysokości zobowiązania w podatku od spadków i darowizn. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że sprawy zainicjowane tymi skargami zostały zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturą akt I SA/Sz 1207/13 i I SA/Sz 1209/13. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia 4 listopada 2013 r. o sygn. akt I SA/Sz 1207/13 i I SA/Sz 1209/13, wezwano każdego ze Skarżących do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 153 zł. Odpisy tych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi Skarżących w dniu 12 listopada 2013 r. Wpis sądowy w obu sprawach uiszczono w kasie Sądu w dniu 20 listopada 2013 r. Sąd I instancji wskazał, że ze względu na art. 51 i art. 111 (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "p.p.s.a.") połączył sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzenia sprawy pod sygnaturą akt. I SA/Sz 1207/13. Uzasadniając odrzucenie skarg WSA w Szczecinie stwierdził, że skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skarg w terminie tj. do dnia 19 listopada 2013 r. W rezultacie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargi zostały odrzucone. Pismem z dnia 20 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżących wniósł skargę kasacyjną, którą zaskarżano postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 17 grudnia 2013 r. Zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, mianowicie art. 220 § 3 w związku z § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi pomimo uiszczenia wpisów od wniesionych skarg w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W skardze kasacyjnej domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej odrzucenia skarg i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Szczecinie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż Sąd I instancji pozostaje w błędzie co do daty doręczenia skarżącym wezwań do uiszczenia wpisu od wniesionych skarg. Wezwania te zostały przesłane na adres kancelarii pełnomocnika i doręczone w dniu 13 listopada 2013 r., a nie jak błędnie wskazuje Sąd 12 listopada 2013 r. Pełnomocnik podkreślił, że błędne przekonanie Sądu co do daty doręczenia pism wynika z omyłki popełnionej przez pracownika kancelarii na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. W celu potwierdzenia właściwej daty doręczenia wezwań, pełnomocnik przedstawił zaświadczenie wystawione przez Pocztę Polską potwierdzające datę doręczenia wskazanych przesyłek w dniu 13 listopada 2013 r. W rezultacie w ocenie pełnomocnika nie było podstaw do odrzucenia skarg. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjna argumentacja przedstawiona w skardze kasacyjnej uzasadnia stwierdzenie, iż w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało niezasadnie odrzuceniem skarg na decyzję organu podatkowego. Jak wynika z przedstawionego przez pełnomocnika zaświadczenia wystawionego przez Urząd Pocztowy 5 w Szczecinie przesyłki polecone o nr 00159007731883841128 oraz 159007731883841135 zostały doręczone w dniu 13 listopada 2013 r. co w konsekwencji oznacza, że termin do uiszczenia wpisów od skarg upływał skutecznie w dniu 20 listopada 2013 r. a nie jak to zostało stwierdzone przez Sąd I instancji w dniu 19 listopada 2013 r. W rezultacie skarżący uiścili wpisy w terminie 7 dni od doręczenia wezwań zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło