II OZ 485/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 691/13 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.B. i M.H. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 961/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie ze skargi L.B. i M.H., na wniosek skarżącego wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu Sąd zacytował przepis art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", i wskazał, że wniosek skarżącego jest uzasadniony. Nadto podniósł, że w przedmiotowym wniosku wskazano, powołując się na badania naukowe, na szkodliwy wpływ oddziaływania pól elektromagnetycznych na organizm człowieka, w szczególności ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe. Zdaniem Sądu okoliczność ta wskazuje na spełnienie przesłanki realnego niebezpieczeństwa poniesienia straty na życiu i zdrowiu skarżącego, co stanowi szkodę niemajątkową. W konsekwencji Sąd uznał, że inwestycja doprowadzić może do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby temu zapobiec Sąd uznał wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji za uzasadnione. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 5 sierpnia 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty Konińskiego z dnia 23 maja 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę bezobsługowej stacji bazowej telefonii komórkowej, mimo nieziszczenia się ku temu przesłanek. Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie wnoszącej zażalenie Spółki warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń. Tymczasem skarżący powołał się na bliżej nieokreślone "badania naukowe", nie wiadomo jakie ani przez kogo przeprowadzone, które potwierdzają szkodliwe oddziaływanie pól elektromagnetycznych na organizm człowieka. Nadto wyniki tych badań winny być odniesione do konkretnych okoliczności niniejszej sprawy. Zdaniem Spółki w niniejszej sprawie skarżący nie przytoczył żadnych rzeczowych twierdzeń, tez czy dokumentów z których wynika, iż realizacja zamierzonej inwestycji w postaci budowy stacji stanowić będzie realne zagrożenie dla zdrowia i życia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione zażalenie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jak wynika z lektury uzasadnienia zaskarżonego postanowienia motywem wstrzymania wykonania kontrolowanej decyzji przez Sąd był argument skarżącego z powołaniem się na badania naukowe, że oddziaływanie pól elektromagnetycznych jest szkodliwe dla zdrowia i życia człowieka, co spełnia przesłankę realnego niebezpieczeństwa poniesienia straty na życiu i zdrowiu skarżącego, a co stanowi szkodę niemajątkową. W konsekwencji, zdaniem Sądu pierwszej instancji, może dojść do trudnych do odwrócenia skutków. Takie uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rację ma bowiem wnosząca zażalenie Spółka, że zastosowanie ochrony tymczasowej w toku postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter wyjątkowy. Jej realizacja może nastąpić tylko w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., przy czym okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny. Specjalny charakter wstrzymania wykonania decyzji wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulację zawartą w art. 35a ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora. W niniejszej sprawie skarżący wskazał na badania naukowe dokumentujące szkodliwy wpływ działania pól elektromagnetycznych na zdrowie człowieka w sposób bardzo ogólnikowy. Twierdzenie to jest nieweryfikowalne, bowiem nie wiadomo kto te badania przeprowadził, jakie były ich wyniki i jakie ma to przełożenie na realia niniejszej sprawy. Zaś Sąd pierwszej instancji przyjmując powyższe twierdzenia skarżącego kwestii tej także nie wyjaśnił, lakonicznie podnosząc, że taka argumentacja jest wystarczająca do zastosowania ochrony tymczasowej. W tej sytuacji słusznie Spółka kwestionuje takie motywy podjętego rozstrzygnięcia, podnosząc że Sąd nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności przemawiających za zastosowaniem art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaś pozostałe argumenty wniosku nie stanowiły podstawy podjęcia zaskarżonego rozstrzygnięcia, zatem na tym etapie ich ocena byłaby przedwczesna. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.