VII SA/Wa 558/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Justyna Mazur, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi E. M. i G. M. oraz B.G. i S. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących E. M. i G. M. oraz B. G. i S. G. solidarnie kwotę 500 zł (pięćset złotych) oraz na rzecz skarżących B. i S. G. solidarnie kwotę 260 zł (dwieście sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 71 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania P. O. od decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterach wraz z zagospodarowaniem działki oraz wjazdu z ulicy P. na działkę nr ew. [...] w obrębie [...] w O. oraz - w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2408/09 uchylającym decyzję Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. utrzymującą w mocy ww. decyzję Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. Starosty [...] - uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi – P. O. dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterach (kategoria obiektu XIII) wraz z zagospodarowaniem działki oraz wjazdem z ulicy P. na działkę nr ew. [...] w obrębie [...] w O., wg projektu budowlanego, stanowiącego integralną część decyzji. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] Starosta O. odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z usługami w parterze wraz z zagospodarowaniem działki oraz wjazdu z ulicy P. na działkę nr ew. [...] obr. [...] w O.. Decyzja powyższa została utrzymana przez Wojewodę [...] decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2408/09 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. Orzekając po wyroku Sądu Wojewoda [...] ponownie rozpoznał odwołanie P. O. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. i zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2011 r. uchylił decyzję organu I instancji oraz orzekł reformatoryjnie (zatwierdzając projekt budowlany i udzielając inwestorowi P. O. pozwolenia na budowę). W ocenie organu odwoławczego, inwestor spełnił wymogi określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Do wniosku dołączył wymagane prawem dokumenty wymienione w art. 33 ust. 2 ww. ustawy oraz stosownie do art. 20 ust. 4 oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Przedłożona dokumentacja projektowa jest zgodna z wymogami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia kwietnia 2001 r. w sprawie zmiany miejscowego plany szczegółowego zagospodarowania przestrzennego centrum O. dla obszaru określonego w załączniku graficznym nr [...] do uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 1997 r. Planowany budynek mieszkalny, czterokondygnacyjny wielorodzinny z usługami w parterach, garażem podziemnym usytuowany jest także zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. Ściana oddzielenia pożarowego budynku usytuowana jest 1,5 m od granicy działki. Na rysunkach wskazano elewację od strony południowej. Okna w ścianie południowej do strony działki nr ew. [...] zaprojektowane zostały w odległości ponad 4 m od granicy. Inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej - inwestor posiada zezwolenie na lokalizację zjazdu. Wojewoda [...] stwierdził, że nałożone na inwestora, postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], obowiązki uzupełnienia dokumentacji są bezpodstawne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli E. i G. M. oraz B. i S. G., który wyrokiem z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2552/11 skargę oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej E. M., G. M., B. G. i S. G. wyrokiem z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2385/12 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2012 r. i przekazał sprawę Sądowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w wyroku Sądu z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2408/09 przesądzono, jakie przepisy organ winien uwzględnić przy ocenie projektowanego zamierzenia budowlanego. Nakazał także organowi odwoławczemu sprawdzenie, czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany w części rysunkowej zawiera wszystkie elewacje i czy elewacja ściany południowej od strony granicy z działką nr [...] posiada otwory okienne bądź drzwiowe. Tymczasem Sąd w zaskarżonym wyroku z dnia 27 marca 2012 r. ograniczył swoje rozważania jedynie do stwierdzenia, że projekt zagospodarowania działki nie narusza przepisu § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury 12 kwietnia 2002 r. w jego brzmieniu sprzed zmiany dokonanej rozporządzeniem z dnia 12 marca 2009 r. Sąd nie rozważył natomiast, czy organ odwoławczy zastosował się do wytycznych i czy dokonał ustaleń, które nakazano mu w wyroku z dnia 18 lutego 2010 r., nie ustalił także, czy założenia projektowanego obiektu budowlanego określone w projekcie zagospodarowania pozwalają na zastosowanie przepisu § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny podniósł również, że samo odwołanie się przez Sąd w wyroku z dnia 27 marca 2012 r. do projektu budowlanego, w którym m. in. przedstawiono zalecenia umocowania ścian wykopu obudową zabezpieczającą przed przemieszczeniem mas ziemnych oraz wykonanie prac ziemnych pod nadzorem geotechnika, w żaden sposób nie tłumaczy, dlaczego zostało wykluczone przez Sąd I instancji zastosowanie § 204 i § 206 ww. rozporządzenia oraz to, czy wykonanie konstrukcji z zachowaniem bezpieczeństwa dla sąsiednich obiektów budowlanych było przedmiotem analizy organu odwoławczego tym bardziej, że w informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, stanowiącej część projektu budowlanego, zawarto zastrzeżenie o możliwości uszkodzenia konstrukcji istniejących budynków oraz osuwania się gruntu na działce sąsiedniej. Także pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o możliwości zastosowania § 206 ww. rozporządzenia po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, świadczy o tym, że Sąd uchylił się od kontroli zaskarżonej decyzji w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił także uwagę, że inwestor w dniu 26 lipca 2011 r. dokonał zmiany dokumentacji projektowej, jednak nie uległ zmianie przedmiot postępowania, bowiem inwestor nie zgłosił ani zmiany wniosku o wydanie pozwolenia na budowę, ani też nie dokonywał korekt przedstawionego do zatwierdzenia projektu budowlanego. W powyższym kontekście Sąd I instancji winien ocenić czy złożony projekt budowany spełnia wymagania na jakie zwracał uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w swym wcześniejszym wyroku z dnia 18 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) Sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Natomiast stosownie do art. 153 cyt. ustawy, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Sprawa zakończona zaskarżoną decyzją była już kilkakrotnie rozpatrywana przez organy administracji, a wydane rozstrzygnięcia były kontrolowane przez Wojewódzki i Naczelny Sąd Administracyjny co oznacza, że organ zobowiązany był bezwzględnie zastosować się do wytycznych zawartych w wyrokach. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 4 marca 2014r., precyzyjne wskazania co do dalszego postępowania zostały zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 2408/09. W wyroku tym Sąd zobowiązał organ w szczególności do: - ponownego przeanalizowania projektu budowlanego celem ustalenia czy w ścianie usytuowanej w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] znajdują się otwory okienne, - oceny czy przedłożony projekt budowlany spełnia wymagania określone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r., w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, w szczególności w zakresie części rysunkowej projektu, która powinna przedstawiać elewacje w liczbie dostatecznej do wyjaśnienia formy architektonicznej obiektu budowlanego oraz jego wyglądu ze wszystkich widocznych stron. Oceniając zaskarżoną decyzję w powyższym aspekcie należy stwierdzić, iż Wojewoda [...] uchylił się od wykonania wytycznych Sądu. Na braki decyzji w tym zakresie wskazał także Naczelny Sąd Administracyjny. Kontrolowaną decyzją organ odwoławczy uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. i zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił P. O. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami w parterze. Decyzja ta jednak, mimo swojej obszerności, nie zawiera rozważań i oceny w zakresie w jakim organ został zobowiązany wytycznymi Sądu. Przede wszystkim brak jest jednoznacznego wskazania czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany zawiera w części rysunkowej wszystkie elewacje obiektu i czy w ścianie zbliżonej na odległość 1.5 m od granicy z działką nr [...] znajdują się otwory okienne bądź drzwiowe. Wskazanie przez organ, iż posadowienie budynku w takiej odległości jest zgodne z § 12 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, gdyż na sąsiedniej działce w odległości od 1,5 m od granicy istnieje budynek, nie stanowi wykonania wytycznych Sądu bowiem nadal brak jest oceny czy projektowany budynek w ścianie zbliżonej do granicy posiada otwory okienne (bądź drzwiowe) i czy zostały zachowane odległości z § 12 ust. 4 pkt 1 zważywszy, iż oba budynki w ścianie zbliżonej do granicy nie mogą posiadać otworów. Jedną z podstawowych okoliczności wymagającą wyjaśnienia i oceny w niniejszej sprawie jest także znajdujące się w projekcie budowlanym, w części dotyczącej wniosków i zaleceń, zalecenie umocowania ścian wykopu obudową zabezpieczającą w celu uniemożliwienia przemieszczania się mas ziemnych z uwagi na warunki geotechniczne oraz uzbrojenie terenu w ulicy. Skarżący w toku postępowania domagali się przedstawienia przez inwestora ekspertyzy technicznej dotyczącej bezpieczeństwa ich budynku, z uwagi na zbliżenie projektowanej inwestycji do ich nieruchomości, w szczególności posadowienie kondygnacji podziemnej (garażu) bezpośrednio w granicy. Organ nie odniósł się do tych zarzutów, w szczególności nie rozważył zastosowania § 204 pkt 5 i 206 warunków technicznych określonych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Brak wyjaśnienia wskazanych okoliczności uniemożliwia ocenę zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Sąd uznał, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także przepisów postępowania zobowiązujących organ do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, prawidłowego zebrania materiału dowodowego, odniesienia się do stanowiska stron oraz prawidłowego uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.