III SA/Łd 224/14

Dnia 23 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2014 roku sprawy ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] roku, nr [...]; 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3) zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz strony skarżącej – "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. kwotę 757,00 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012r, poz. 749 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] nr [...] o cofnięciu A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. poświadczenia rejestracji automatu o nr fabrycznym [...] , nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. udzielił spółce zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] na okres sześciu lat. Pismem z dnia 17 marca 2009r. A Sp. z o.o., z siedzibą w R., zwróciła się do Ministra Finansów o rejestrację automatu do gier o nr fabrycznym[...] . Do wniosku załączyła opinię techniczną z badania poprzedzającego rejestrację nr [...] z dnia 7 marca 2009r., wydaną przez Katedrę Technologii Maszyn Politechniki[...] , działającą na podstawie upoważnienia Ministra Finansów nr GL-7240-III/UP/1/1/05. W opinii stwierdzono, że poddany badaniom automat do gier Hi Spot, o nr fabrycznym [...] jest automatem do gier o niskich wygranych i spełnia wszystkie warunki, o których mowa w przepisach o grach i zakładach wzajemnych. Termin ważności opinii ustalono na dzień 31 grudnia 2015r. W dniu 18 maja 2009r. oparciu o złożone dokumenty Minister Finansów wydał poświadczenie rejestracji automatu o nr [...]. W dniu 19 czerwca 2013r. do Urzędu Celnego I w Ł. wpłynęła dokumentacja stanowiąca materiał dowodowy ze śledztwa prowadzonego pod nadzorem Prokuratury Apelacyjnej w B. o sygn. akt [...] dotyczący nieprzeprowadzenia przez spółkę badań przedrejestracyjnych automatu o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. włączył do materiału dowodowego sprawy dokumentację ze śledztwa prowadzonego pod nadzorem Prokuratury Apelacyjnej w B. o sygn. akt [...]. Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. cofnął rejestrację automatu o nr rejestracji[...] [...] fabrycznym], z uwagi na fakt, iż przedmiotowy automat do gier o niskich wygranych nie został poddany badaniu poprzedzającemu jego rejestrację. Od powyższej decyzji spółka złożyła odwołanie, w którym wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania w sprawie lub ewentualnie uchylenie w całości decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1) błąd w ustaleniach stanu faktycznego polegający na przyjęciu, ze przedmiotowy automat do gier nie został faktycznie poddany badaniu poprzedzającemu rejestrację, podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że badanie miało miejsce w okresie do dnia 7 do 17 marca 2009r.; 2) błąd w ustaleniach stanu faktycznego poprzez zakwestionowanie zgodności stanu rzeczywistego przedmiotowego automatu do gry z warunkami rejestracji, w sytuacji, gdy automat ten został zarejestrowany przez Ministra Finansów na podstawie pozytywnej opinii technicznej potwierdzającej spełnienie wymogów automatu do gier o niskich wygranych, w której nie zostało stwierdzone, aby w automacie dokonywana była jakakolwiek ingerencja z zewnątrz, a które to okoliczności powodują, ze nieuzasadnione jest podważanie jego zgodnego z przepisami funkcjonowania, 3) naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 120 w zw. z art. 121 § 1 i art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z § 14 ust.4 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych poprzez zaniechanie zlecenia przez organ I instancji badań przedmiotowego automatu do gier jednostce badającej, w sytuacji, gdy tylko ten podmiot posiada kompetencje do przeprowadzania kontroli tego rodzaju automatów, 4) naruszenie prawa materialnego poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o grach hazardowych, a w szczególności dokonania kontroli oraz opinii jednostki badającej pod kątem przestrzegania art.129 ust.3 ustawy o grach hazardowych, który to przepis, podobnie jak cała ustawa, został wprowadzony do polskiego porządku prawnego w sposób niezgodny z przepisami krajowymi oraz prawem unijnym i nie może być stosowany. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymując zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy wskazał, że zgodnie z art.129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2010 r., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł (art.129 ust.3 ustawy). Do dnia 1 stycznia 2010r., obowiązywała ustawa z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. nr 4, poz. 27 ze zm.). Zgodnie z z art.3 tej ustawy, urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Badania poprzedzające rejestrację automatu do gier przeprowadzane są na podstawie przepisów § 7 i § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. (Dz.U. Nr 102, poz. 946). W myśl § 7 rozporządzenia, warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia, o którym mowa w § 8. Zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia, badanie poprzedzające rejestrację przeprowadza jednostka badająca upoważniona przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, zwana dalej "jednostką badającą". Badanie poprzedzające rejestrację polega na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu urządzenia do gier zapewnia: 1) bezpieczeństwo użytkowania; 2) poprawność działania układów elektromechanicznych i elektronicznych; 3) możliwość określenia stopnia losowości gry; 4) zabezpieczenie przed ingerencją z zewnątrz; 5) dla automatów o niskich wygranych: a) prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i uniemożliwienie przekraczania wartości maksymalnej stawki w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane, b) prawidłowe ustalenie wartości jednorazowej wygranej i uniemożliwienie uzyskania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż 15 euro, o której mowa w art.2 ust.2b ustawy. Zgodnie z § 8 ust.3 rozporządzenia badanie poprzedzające rejestrację obejmuje również sprawdzenie, czy automat jest wyposażony w: 1) widoczną dla grających informację, umieszczoną w sposób uniemożliwiający jej usunięcie bez uszkodzenia lub zniszczenia automatu, określającą: nazwę gry, stawkę za grę, tabelę wygranych, opis sterowania grą, oznaczenie zezwolenia; 2) 2) system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, które pozwalają na ustalenie kwoty stanowiącej podstawę opodatkowania podatkiem od gier - w przypadku automatu do gier albo uzyskanych przychodów - w przypadku automatów do gier o niskich wygranych. Po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu lub urządzenia do gier jednostka badająca wydaje opinię techniczną (§ 8a ust. 1). W celu zabezpieczenia automatu lub urządzenia do gier przed ingerencją z zewnątrz, po przeprowadzeniu badania, jednostka badająca zakłada plomby zabezpieczające przed dostępem w szczególności do: płyty logicznej, liczników, układów z zapisem gry (§ 8b ust. 1 i 2). Po wydaniu przez jednostkę badającą opinii technicznej zawierającej pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację, na wniosek podmiotu urządzającego gry lub zakłady wzajemne, wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu lub urządzenia do gier (§ 9 ust. 1). W razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji wyznaczony naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację takiego automatu lub urządzenia do gier (§ 14 ust. 5). W niniejszej sprawie poświadczenie rejestracji automatu o nr [...] zostało wydane pod rządami rozporządzenia z 2003r. Z dniem 14 lipca 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779). Zgodnie z art.14 tej ustawy do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art.1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy, przepisy art. 23a-23c i art. 23e ust.1 i 2 ustawy zmienianej w art.1 oraz przepisy wydane na podstawie art. 23d i art. 23e ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów o niskich wygranych przez podmioty prowadzące na podstawie art.129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, przy czym w przypadku automatów o niskich wygranych właściwość miejscową naczelników urzędów celnych ustala się według miejsca lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy, poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust.6 i 7 ustawy zmienianej w art. 1. W myśl art. 23a ust. 7 naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Z powyższych regulacji wynika, że każda rejestracja może być cofnięta przed jej wygaśnięciem, o ile automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Z dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania wynika, że automat o nr fabrycznym [...] nie został poddany badaniu poprzedzającemu rejestrację. Przedmiotowy automat został zakupiony przez spółkę na podstawie faktury nr [...] z dnia 10 marca 2009r. wystawionej przez B Spółki z o.o. z/s w D. Opinia techniczna z badania poprzedzającego rejestrację nr [...] wykonana przez Politechnikę [...] Katedrę Technologii Maszyn na zlecenie spółki została natomiast sporządzona w dniu 7 marca 2009r. Badanie przeprowadził A. D. Z materiałów przekazanych przez Prokuraturę Apelacyjną w B. dotyczących nie przeprowadzenia badań przedrejestracyjnych automatów o niskich wygranych należących do spółki wynika, że badania automatu dokonywał M. J., który jak wynika z informacji uzyskanej z Prokuratury Apelacyjnej w B. w okresie od dnia 1 marca 2006 roku do listopada 2009 roku pracował na podstawie umowy zlecenia w Zakładzie Homologacji w W. należącym do A. D. i w ramach tej współpracy wykonywał badania przedrejestracyjne automatów do gier o niskich wygranych, natomiast plomby nałożone na urządzenia należały do A. D. Po przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania w charakterze świadka M. J. ustalono, że na automatach spółki znajdują się plomby z jego podpisem, co oznacza, że automaty te zostały przez niego zbadane. Badanie polegało na spisaniu nazw automatów, nr fabrycznego, programu, stanu liczników i miejsca przeprowadzenia badania, a następnie dane te przesyłał drogą elektroniczną do M. D. i A. D., którzy przygotowywali opinie z danymi, które dostarczał. Automaty oklejał w momencie badania. Zeznał, że mogło być tak, że na automaty naklejał plomby z podpisem A. D., pomimo, że automatu nie badał. Wyjaśnił, że spółka posiada magazyn w R. przy ul. A, w którym przeprowadzane były badania przedrejestracyjne. Po okazaniu opinii technicznej nr [...] zeznał, że to on badał automaty i oklejał je plombami z podpisem A. D. Nie posiadał wiedzy dlaczego opinia została wydana w dniu 7 marca 2009r., a z prośbą o plomby wystąpił do A. D. dopiero w dniu 25 marca 2013r. Wyjaśnił, że jedynym logicznym, wytłumaczeniem jest to, że w dniu 7 marca 2009r. automatów faktycznie nie było. Opinia została wydana na podstawie danych, które A. D. uzyskał od spółki. Skoro zatem prośba o plomby została wysłana elektronicznie dopiero w dniu 25 marca 2009r. to automaty mogły być oklejone dopiero w kwietniu. Świadek nie wiedział kiedy automaty trafiły do spółki i kiedy faktycznie je oklejał. Przesłuchany w charakterze świadka pracownik spółki – M. Z., odpowiedzialna za zlecanie badań przedrejestracyjnych i przygotowywanie w związku z tym stosownej dokumentacji zeznała, że nigdy nie uczestniczyła w badaniach i nie widziała osób przeprowadzających te badania. Na podstawie zeznań innych pracowników spółki ustalono, że serwis automatów był wykonywany w magazynie spółki w R., przy ul. B. 13, gdzie również magazynowane są automaty do gier. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika również, że automaty zgłaszane przez spółkę do rejestracji przez Ministra Finansów, nie były przedmiotem badań przedrejestracyjnych w siedzibie B Sp. z o.o. Okoliczność powyższą potwierdzili świadkowie –M. J., A. K.-M. - pracownik spółki B oraz członkowie zarządu spółki B –Z. W. i T. K. Z protokołu przesłuchania Z. W. wynika, że w magazynach firmy B nie były wykonywane przez biegłych na zlecenie spółki A., ani żadnej innej, badania przedrejestracyjne składanych przez spółkę automatów do gier. Z. W. wyjaśnił, że prowadzona przez niego firma zawsze sprzedawała automaty bez homologacji, którą następnie uzyskiwała firma zamawiająca, po odbiorze automatów. Dyrektor Izby Celnej zauważył, że analiza akt sprawy wykazała, że będące przedmiotem sprzedaży automaty były niekompletne. Wynika to zarówno z zeznania Z. W., jak również pisma B Spółki, stanowiącego odpowiedź na zapytanie Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w związku z prowadzonym postępowaniem kontrolnym. Odbiorcy Spółki B., chcąc dokonać jak najszybszego zakupu automatów, godzili się, a nawet wręcz wymuszali odbiór produktów w stanie niekompletnym, przy zapewnieniu uzupełnienia brakujących elementów przez producenta w niedługim czasie. Potwierdzają to znajdujące się w aktach sprawy faktury VAT dotyczące sprzedaży dla spółki A części akcesoriów do automatów, typu - pamięć flash, wrzutnik elektroniczny, licznik elektroniczny, szyba do automatu, separator AC 3, czytnik banknotów trilogy, wrzutnik elektroniczny, separator, czołówka wrzutnika elektronicznego, szyba do automatu. Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że z zeznań świadków wynika, że automaty do gier o niskich wygranych nie spełniały warunków określonych w ustawie z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. Przesłuchany w charakterze świadka – były pracownik spółki R. M. zeznał, że w automatach HOT-SPOT jest do wyboru pięć gier: Sizzling hot, Target hot, Hi-Lo, które służą jedynie do przelewania kredytów do banku i pozwalają na grę na wyższych stawkach, które przekraczają stawki ustawowe. Maksymalna wysokość stawki w niektórych automatach wynosiła 100 punktów stanowiących równowartość 10 zł. W innych automatach najwyższa stawka wynosiła 400 pkt czyli 40 zł. Gry bonusowe pojawiają się w momencie jak wygrana w jednej grze przekroczy 500 pkt - równowartość 50 zł. Wszystkie automaty w spółce działają w ten sam sposób, tzn. oparte są o gry/opcje typu Hi-lo i gry bonusowe. Świadek zeznał także, że występowały przypadki wymiany w automatach licznika w taki sposób, aby nie naruszyć plomb legalizacyjnych oraz przypadki wykazywania przychodów innych niż te, które wskazywane były przez liczniki. Zgodnie z art. 23 a ust. 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Z treści tej regulacji jednoznacznie wynika, że każda rejestracja może być cofnięta przed jej wygaśnięciem, o ile automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł. zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że automat do gier o niskich wygranych nr rejestracji [...] nr fabryczny [...] nie spełnia warunków określonych w ustawie, gdyż jak wykazano, nie został faktycznie poddany badaniu poprzedzającemu rejestrację, co uzasadnia cofnięcie w oparciu o art. 23a ust.7 ustawy o grach hazardowych rejestrację automatu o nr rejestracji [...] , nr fabryczny [...]. Dyrektor Izby Celnej w Ł. podkreślił ponadto, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że przedmiotowy automat o nr fabrycznym [...] został zakupiony na podstawie faktury VAT nr [...] z dnia 10 marca 2009r. natomiast opinii techniczna z badania poprzedzającego rejestrację PŁ/R-9-1209 sporządzona została w dniu 7 marca 2009r., kirdy automtat był jeszcze własnością Spółki B. Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania Dyrektor Izby Celnej w Ł. stwierdził, że są one nieuzasadnione. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. zastosowania przepisów ustawy o grach hazardowych, która została wprowadzona do polskiego porządku prawnego w sposób niezgodny w z przepisami prawa krajowego i prawem unijnym Dyrektor Izby Celnej wskazał, że art. 129 ust. 3 ustawy określa aktualne warunki, jakie powinien spełniać automat w zakresie jednorazowej wygranej (tj. do 60 zł) i maksymalnej stawki za udział w jednej grze (tj. 0,50 zł). Przepis ten nie narusza prawa unijnego w zakresie procedury udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych, tj. dyrektywy nr 98/24/WE. Z definicji gry na automatach o niskich wygranych, zawartej w art. 129 ust. 3 ustawy nie wynikają warunki uniemożliwiające prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier mogące wpływać na sprzedaż takich automatów, co oznacza, że przepis ten nie może być uznany za "techniczny" w rozumieniu przepisów unijnych i wyroku TSUE z dnia 19 lipca 2012r. Ponadto, z uzasadnienia wyroku TSUE wynika, że Trybunał nie analizował treści art. 129 ust. 3 ustawy lecz art. 129 ust. 2 nakazujący umorzenie wszczętego a nie zakończonego przed dniem 1 stycznia 2010r. postępowania w sprawie wydania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach. Odwołując się do wyroku NSA z dnia 16 lutego 2012r., sygn. akt II FSK 1099/11 organ odwoławczy wskazał, że definicja legalna "gier na automatach o niskich wygranych" nie odpowiada pojęciu tak rozumianej "specyfikacji technicznej". Przyjęcie innego założenia prowadziłoby do wniosku, że obowiązkowi notyfikacji podlegałaby bliżej nieokreślona liczba ustaw i innych aktów zawierających powszechnie obowiązujące przepisy prawa. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 121 ust. 1 w zw. z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez błędne i dowolne przyjęcie, że przedmiotowy automat nie przeszedł badania przedrejestracyjnego, podczas gdy fakt przeprowadzania badania potwierdził M. J., a data widniejąca na opinii mogła zostać omyłkowo wpisana. Zakwestionowała zgodność stanu rzeczywistego automatu do gier z warunkami rejestracji w sytuacji, gdy automat został zarejestrowany przez Ministra Finansów na podstawie pozytywnej opinii technicznej potwierdzającej fakt, spełnienia wszystkich wymogów automatu do gier o niskich wygranych, w której nie zostało stwierdzone, aby w automacie dokonywana była jakakolwiek ingerencja z zewnątrz, a które to okoliczności powodują, ze nieuzasadnione jest podważanie jego zgodnego z przepisami funkcjonowania, Zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 120 w zw. z art. 121 § 1 i art. 122 w zw. z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z § 14 ust.4 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wskazała, że zaniechano zlecenia przez organ I instancji badań przedmiotowego automatu do gier jednostce badającej, w sytuacji, gdy tylko ten podmiot posiada kompetencje do przeprowadzania kontroli tego rodzaju automatów. Wskazując na naruszenie art. 235 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej strona podała, że organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutu dotyczącego zlecenia przez organ I instancji badań przedmiotowego automatu w jednostce badającej w sytuacji, gdy tylko ten podmiot posiada kompetencje do przeprowadzania kontroli automatów. Zarzucając natomiast naruszenie prawa materialnego poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów ustawy o grach hazardowych, a w szczególności dokonania kontroli oraz opinii jednostki badającej pod kątem przestrzegania art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych spółka podniosła, że przepis ten, podobnie jak cała ustawa, został wprowadzony do polskiego porządku prawnego w sposób niezgodny z przepisami krajowymi oraz prawem unijnym i nie może być stosowany. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "P.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 P.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) P.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b) P.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) P.p.s.a.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn aniżeli w niej podniesione. Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 8, art. 23a ust. 7, art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. Nr 201 poz. 1540 ze zm.) oraz § 7, §8, §8a, rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r., w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. (Dz.U. Nr 102 poz. 946 ze zm.). Dyrektor Izby Celnej w Ł. w zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z art.129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2010 r., działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł (art.129 ust.3 ustawy). Do dnia 1 stycznia 2010r., obowiązywała ustawa z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. nr 4, poz. 27 ze zm.). Zgodnie z z art. 3 tej ustawy, urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Badania poprzedzające rejestrację automatu do gier przeprowadzane były na podstawie przepisów § 7 i § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. (Dz.U. Nr 102, poz. 946). Dyrektor Izby Celnej w Ł. podniósł, że w niniejszej sprawie poświadczenie rejestracji automatu o nr [...] zostało wydane 18 maja 2009r., a więc pod rządami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003r., w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych. Z dniem 14 lipca 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 26 maja 2011r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779). Zgodnie z art. 11 ust. 2 tej ustawy, przepisy art. 23a-23c i art. 23e ust.1 i 2 ustawy zmienianej w art.1 oraz przepisy wydane na podstawie art. 23d i art. 23e ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów o niskich wygranych przez podmioty prowadzące na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, przy czym w przypadku automatów o niskich wygranych właściwość miejscową naczelników urzędów celnych ustala się według miejsca lokalizacji punktu gry na automatach o niskich wygranych. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy, poświadczenia rejestracji dokonane na podstawie przepisów dotychczasowych w celu dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia albo cofnięcia zgodnie z art. 23a ust.6 i 7 ustawy zmienianej w art. 1. W myśl art. 23a ust. 7 naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w Ł. z powyższych regulacji wynika, że każda rejestracja może być cofnięta przed jej wygaśnięciem, o ile automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Konsekwentnie w przypadku stwierdzenia, tak jak w przedmiotowej sprawie, że automat do gier o niskich wygranych nr rejestracji [...] nie spełnia warunków określonych w ustawie, gdyż nie został faktycznie poddany badaniu poprzedzającemu rejestrację, uzasadnione jest cofnięcie w oparciu o art. 23a ust.7 ustawy o grach hazardowych rejestracji przedmiotowego automatu. Kluczową kwestią jest więc ocena legalności cofnięcia rejestracji automatu na podstawie art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych z powodu niepoddania automatu badaniu przedrejestracyjnemu przez właściwą jednostkę badającą. Dla przypomnienia poświadczenie rejestracji automatu o nr [...] zostało wydane w dniu 18 maja 2009r. pod rządami rozporządzenia z 2003r. oraz ustawy o grach i zakładach wzajemnych. W dniu 19 czerwca 2013r. do Urzędu Celnego I w Ł. wpłynęła dokumentacja stanowiąca materiał dowodowy ze śledztwa prowadzonego pod nadzorem Prokuratury Apelacyjnej w B. o sygn. akt [...] dotyczący nieprzeprowadzenia przez spółkę badań przedrejestracyjnych automatu o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. włączył do materiału dowodowego sprawy dokumentację ze śledztwa prowadzonego pod nadzorem Prokuratury Apelacyjnej w B. o sygn. akt [...]. Przechodząc do rozważań merytorycznych godzi się przywołać na wstępie stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniu z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt II GSK 970/12 (dostępne na: http//www.orzeczenia.nas.gov.pl). W orzeczeniu tym NSA przeprowadził analizę znaczenia prawnego zarówno rejestracji automatu do gier na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2003 r., jak i wydania "poświadczenia rejestracji" w rozumieniu § 10 ust. 1–3 wskazanego aktu wykonawczego, a także wykładni instytucji utraty ważności "poświadczenia rejestracji" (§ 10 ust. 4) w porównaniu z instytucją cofnięcia rejestracji automatu (§ 14 ust. 5) i stwierdził, że z art. 36 ust. 1, art. 15b ust. 4 i 4a oraz art. 32 ust. 1 i art. 35 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych wynika, że eksploatować automaty do gier mogą tylko podmioty posiadające stosowne zezwolenie, ale w zezwoleniu tym nie są określone konkretne automaty, które będą używane przy korzystaniu z zezwolenia. Podmioty mające zezwolenie mogą eksploatować tylko te automaty, które zostały dopuszczone do eksploatacji przez właściwego naczelnika urzędu celnego, a właściwy organ dopuszcza do eksploatacji tylko te automaty, które mają właściwą opinię upoważnionej jednostki badającej. Zgodnie z § 8 i 8a rozporządzenia z 2003 r. punktem wyjścia do dopuszczenia do eksploatacji automatu do gier o niskich wygranych jest uzyskanie opinii technicznej o automacie, wydanej przez jednostkę badającą, upoważnioną przez Ministra Finansów. W ramach badania i oceny cech technicznych urządzenia jednostka sprawdza także, czy na automacie jest umieszczona informacja o zezwoleniu na prowadzenie gier, o którym mowa w art. 24 ust. 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Należy zatem wnioskować, że pozytywną opinię dostanie tylko taki automat, który oprócz innych cech technicznych jest zaopatrzony w informację, że będzie eksploatowany w ramach konkretnego i ważnego zezwolenia. Następnie podmiot posiadający pozytywną opinię o automacie i posiadający zezwolenie na prowadzenie gier składa wniosek o dokonanie rejestracji automatu, dołączając do niego opinię techniczną i kopię zezwolenia. Zgodnie z § 7 i § 9 ust. 1 rozporządzenia z 2003 r. naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu. Sama rejestracja, a więc wprowadzenie automatu do stosownego rejestru KRAG, jest tylko czynnością techniczną i strona nie jest powiadamiana o jej dokonaniu. Prawnym rezultatem tej czynności technicznej jest natomiast wydanie przez naczelnika urzędu celnego dokumentu "poświadczenia rejestracji" poprzez dokonanie potwierdzenia rejestracji na wniosku. "Poświadczenie rejestracji" zawiera dane konkretnego automatu, numer rejestracji oraz datę ważności (§ 10 ust. 1, 2 i 3). Wystawienie tego dokumentu ma doniosłe znaczenie prawne, bowiem zgodnie z § 10 ust. 2 rozporządzenia z 2003 r. "poświadczenie rejestracji" stwierdza uprawnienie określonego podmiotu do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania wymienionego w nim automatu przez okres 6 lat. Podmiot posiadający zezwolenie na działalność w zakresie gier i posiadający automat spełniający wymagania techniczne ma prawo eksploatować ten automat dopiero wówczas, gdy uzyska "poświadczenia rejestracji" wystawione przez uprawniony organ administracji publicznej. Bez "poświadczenia rejestracji" konkretnego automatu wnioskodawca, choćby miał zezwolenie i posiadał automat spełniający wymagania techniczne, nie ma uprawnienia do jego eksploatacji. Zatem omawiany dokument, potwierdzając dokonanie rejestracji (po spełnieniu wymogów przez wnioskodawcę i automat), w istocie stanowi o uprawnieniu wnioskodawcy do eksploatacji automatu. Oceniając naturę prawną samego "poświadczenia rejestracji", uznać należy, że ma ono charakter decyzji administracyjnej o charakterze deklaratoryjnym (potwierdzającym) posiadanie uprawnienia do eksploatacji automatu. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela powyżej zaprezentowane stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji stwierdzić należy, że w sprawie została wydana decyzja ostateczna jaką było poświadczenie rejestracji z dnia [...] nr[...]. Wobec powyższego rodzi się pytanie o tryb weryfikacji tej decyzji w przypadku powzięcia przez organy celne, tak jak w przedmiotowej sprawie, informacji o niepoddaniu przedmiotowego automatu badaniu przedrejestracyjnemu. W tym miejscu godzi się jeszcze raz podkreślić, że przeprowadzenie badania przez uprawnioną jednostkę badającą było warunkiem koniecznym poświadczenia rejestracji, a co za tym idzie możliwości eksploatacji danego automatu. Zdaniem sądu w przypadku ujawnienia okoliczności nieznanych organowi w dniu wydania decyzji, a mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia właściwym trybem weryfikacji decyzji ostatecznych jest instytucja wznowienia postępowania, a nie cofnięcie rejestracji na podstawie art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa chyba że ustawa stanowi inaczej. Instytucja wznowienia postępowania uregulowana w art. 240 – 246 Ordynacji podatkowej ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe przed organami podatkowymi było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 Ordynacji podatkowej. Należy również podkreślić, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która umożliwia weryfikację ostatecznych decyzji podatkowych z powodu wad postępowania, a nie samej decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 1998 r. sygn. akt II SA 1241/98, LEX nr 41894). Zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Użyte w cyt. przepisie sformułowanie "wyjdą na jaw" oznacza, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, a więc chwila udostępnienia ich organowi. Z kolei łącznik "lub" wskazuje na to, że wystąpienie co najmniej jednego z członów tej alternatywy stanowi samoistną i wystarczającą podstawę wznowienia postępowania. Przepisy art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymagają zatem kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek: nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane. Z kolei przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co oznacza, że w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. W niniejszej sprawie organy cofnęły rejestrację automatu na podstawie art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych. Co jednak bardzo istotne w sprawie, podstawą takiego orzeczenia było powołanie się na nieznany w postępowaniu rejestracyjnym fakt niepoddania konkretnego automatu badaniu przedrejestracyjnemu przez właściwą uprawniona jednostkę badająca. W ocenie sądu ustalając taki stan faktyczny brak było podstaw do wydania decyzji w trybie art. 23 a ust. 7 ustawy o grach hazardowych. Rozróżnić bowiem należy dwie sytuacje: cofnięcie rejestracji dopuszczonego do eksploatacji na podstawie ważnego poświadczenia rejestracji automatu z powodu niespełnienia przez ten automat warunków wynikających z ustawy, od sytuacji braku podstaw do wydania decyzji – poświadczenia rejestracji - z uwagi na niespełnienie warunków do wydania decyzji o poświadczeniu rejestracji ze względu na brak wstępnej przedrejestracyjnej opinii technicznej. Z brzmienia art. 23a ust. 7 w świetle którego naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie w powiazaniu z art. 23b ust. 1 zgodnie z którym na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu - wynika w ocenie sądu, że cofnięcie rejestracji w trybie art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych może mieć miejsce tylko w stosunku do automatu, który został prawidłowo (ważnie) zarejestrowany i dopuszczony do eksploatacji na podstawie decyzji o poświadczeniu rejestracji. Kwestia oceny tej decyzji jako decyzji ostatecznej z powoływaniem się na okoliczności wskazane przez organ winna nastąpić w trybie art. 240 Ordynacji podatkowej. Zdaniem sądu zastosowany przez organy tryb wynikający z art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych dotyczy sytuacji następczych, stwierdzonych w toku postępowania kontrolnego ważnie zarejestrowanego automatu, pod kątem spełnienia przez ten automat warunków przewidzianych w ustawie, a nie oceny prawidłowości samej decyzji o poświadczeniu rejestracji będącej jak stwierdzono wyżej dokumentem uprawniającym do eksploatacji automatu. Wobec powyższego w ocenie sądu organy przeprowadziły postępowanie z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie. W ponownym postępowaniu organy uwzględniając powyższą ocenę prawną zastosują odpowiedni tryb weryfikacji decyzji z dnia [...] nr [...] ocenią zgromadzony materiał dowodowy, a wyniki przedstawią w uzasadnieniu decyzji. W ocenie sądu fakt, że poświadczenie rejestracji nr [...] zostało wydane przez Ministra Finansów (zgodnie z obowiązującym w dacie jego wydania przepisami rozporządzenia) pozostaje bez wpływu na właściwość rzeczową organu do rozpoznania sprawy. Zmiana przepisów o właściwości rzeczowej po wydaniu ostatecznej decyzji skutkuje przeniesieniem kompetencji w zakresie wydania rozstrzygnięcia o wznowieniu postępowania na podstawie art. 150 § 1 w związku z art. 149 k.p.a., na nowy organ, który zyskał swe uprawnienie wskutek zmiany przepisów.( por. postanowienie NSA z dnia 9 lutego 2011r. w sprawie I OW 85/10 LEX nr 1423876). Reasumując, należy stwierdzić, że w rozpoznawanym przypadku powodem uchylenia zaskarżonej decyzji stało się naruszenie przepisów proceduralnych i dopóki organy, po przeprowadzeniu postępowania we właściwym trybie, nie podejmą decyzji merytorycznej przedwczesna jest ocena zarzutów skargi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny uwzględnić wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C0214/11 i C-217/11. Wskazanym bowiem wyżej wyrokiem Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, co następuje: "Art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, ostatnio zmienianej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r. należy interpretować w ten sposób, że przepisy krajowe tego rodzaju jak przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, które mogą powodować ograniczenie, a nawet stopniowe uniemożliwienie prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych poza kasynami i salonami gry, stanowią potencjalne "przepisy techniczne" w rozumieniu tego przepisu, w związku z czym ich projekt powinien zostać przekazany Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy wskazanej dyrektywy, w wypadku ustalenia, iż przepisy te wprowadzają warunki mogące mieć istotny wpływ na właściwości lub sprzedaż produktów. Dokonanie tego ustalenia należy do sądu krajowego". Dokonując wykładni art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Trybunał Sprawiedliwości UE wyodrębnił trzy kategorie "przepisów technicznych": 1/ "specyfikacje techniczne" w rozumieniu art. 1 pkt 3 dyrektywy, 2/ "inne wymagania" zdefiniowane w art. 1 pkt 4 dyrektywy, 3/ zakazy produkcji, przywozu, wprowadzania do obrotu i użytkowania produktów, określone w art. 1 pkt 11 dyrektywy. W pkt 35 Trybunał wskazał na możliwość uznania przepisów krajowych - mogących wpływać na obrót automatami - za "inne wymagania". Co prawda omawiany wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE wydany został w kontekście spraw na tle przepisów przejściowych ustawy o grach hazardowych (art. 129 ust. 1 i 2 – dotyczącego zezwoleń na urządzanie gier na automatach, art. 135 ust. 2 – dotyczącego zmiany tych zezwoleń i art. 138 ust. 1 – dotyczącego przedłużania zezwoleń). Przytoczona jednakże wyżej sentencja wyroku, w zestawieniu z treścią jego uzasadnienia, pozwala jednak przyjąć, że wyrok - co do tego, że przepisy ustawy o grach hazardowych stanowią potencjalnie "przepisy techniczne" - odnosi się do wszystkich przepisów ustawy. Wprawdzie - na co wskazuje uzasadnienie wyroku - Trybunał Sprawiedliwości UE zdaje się powierzać ocenę charakteru przepisów ustawy o grach hazardowych (techniczne/nietechniczne) sądowi krajowemu. Mając jednakże na względzie obowiązującą w prawie unijnym zasadę autonomii proceduralnej państw członkowskich uznać trzeba, że skoro krajowe sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej to merytoryczne załatwienie tych spraw należy do organów administracji publicznej. W konsekwencji powyższego to rzeczą organów będzie dokonanie stosownych ustaleń i na ich podstawie rozstrzygnięcie sprawy - z możliwością kontroli przy zachowaniu dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzję organu pierwszej instancji. Orzeczenie w punkcie drugim uzasadnia art. 152 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. Na koszty te składają się: wpis w kwocie 500 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, opłata za pełnomocnictwo w wysokości 17 zł, co łącznie stanowi zasądzoną kwotę 757 zł. d.j.