V SA/Wa 2313/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), Protokolant - st. sekr. sąd. Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa części dotacji celowej pobranej w nadmiernej wysokości; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz P. kwotę 26042 zł (dwadzieścia sześć tysięcy czterdzieści dwa złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Przedmiotem skargi wniesionej przez P. jest decyzja Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody M. z [...] czerwca 2013r. nr [...] określającą kwotę dotacji w wysokości [...] zł, pobranej w nadmiernej wysokości, przypadającą do zwrotu wobec budżetu państwa od P. wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od dnia [...] grudnia 2011r., Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu [...] grudnia 2010 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zawarł dwie umowy z P. – [...] i Nr [...] - dotyczące dofinansowania zadań związanych z usuwaniem skutków powodzi mającej miejsce w 2010 r., a polegających na odbudowie dróg powiatowych, środkami budżetu państwa w wysokości odpowiednio [...] zł i [...] zł. W dniu [...] grudnia 2010 r. podpisano dwa aneksy do ww. umów, w których przesunięto terminy wykonania zadań objętych umowami oraz wykorzystania dotacji do dnia [...] grudnia 2010 r. Środki dotacji celowej w łącznej wys [...] zł w dniu [...] grudnia 2010 r. zostały przelane na konto S. w K. W dniach od [...] września 2011 r. [...] przeprowadził kontrolę problemową w P. odnośnie wykorzystania dotacji celowych otrzymanych z budżetu państwa w roku 2010 na zadania związane z usuwaniem skutków klęsk żywiołowych. W toku kontroli ustalono, iż Z. nie przekazał do dnia [...] grudnia 2010 r. na konto Wykonawcy realizującego przedmiotowe zadania, tj. firmy P. Sp. z o.o. części zapłaty, gdyż w dniu [...] grudnia 2010 r. przelał ją na konto sum depozytowych Z. Płatności dotyczyły zapłaty za [...] faktur na łączną kwotę [...] zł, z czego na konto sum depozytowych Z. przelano [...] zł, a na konto wykonawcy [...] zł. W wystąpieniu pokontrolnym z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Wojewoda M. m.in. wskazał, iż część dotacji wynosząca [...] zł nie została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem do dnia [...] grudnia 2010 r. i w związku z powyższym środki te winny być zwrócone na konto [...] wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych od dnia wpływu wystąpienia. W piśmie z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] S. , zgodnie ze wskazaniem zastępcy Dyrektora Z. - poinformował, iż niektóre roboty wykonane przez Wykonawcę zostały przeprowadzone w niekorzystnych warunkach pogodowych, uniemożliwiających w pełni zweryfikowanie prawidłowości przeprowadzonych prac i inwestor postanowił po uzgodnieniu z wykonawcą dokonać dodatkowego zabezpieczenia gwarancyjnego wykonanych prac. Mając na względzie fakt, iż P. nie dokonał zwrotu części dotacji Wojewoda M. postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie i decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., wydaną na podstawie art. 150 pkt 5 i art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.) określił kwotę dotacji celowej podlegającej zwrotowi przez P. w wysokości [...] zł, jako dotacji niewykorzystanej do końca roku budżetowego wraz z odsetkami liczonymi od dnia [...] stycznia 2011 r. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, iż dopiero w dniu [...] kwietnia 2011 r. Z. przekazał z konta sum depozytowych na konto wykonawcy kwotę pochodzącą z dotacji celowej z 2010, r. w wys. [...] zł, a w dniu [...] kwietnia 2011 r. kwotę w wys. [...] zł. Tak więc kwota dotacji celowej w łącznej wysokości [...] zł została przekazana po terminie wynikającym z zawartych umów. Wojewoda wskazał też, iż kwota [...] zł również powinna być zwrócona do budżetu państwa, gdyż wartość zabezpieczenia należytego wykonania umowy została uprzednio wniesiona przez Wykonawcę na rachunek depozytowy Z. przed wykonaniem robót. Kwoty tej nie można łączyć z dotacją celową przekazaną z budżetu państwa na dofinansowanie zadań inwestycyjnych. Od ww. decyzji P. w dniu [...] czerwca 2012 r. złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Minister Finansów - po analizie nadesłanych materiałów i dokumentów - stwierdził, że w przypadku gdy mamy do czynienia z zawartą umową pomiędzy dysponentem części budżetowej, a beneficjentem, w celu zbadania czy dofinansowanie danego zadania środkami budżetu państwa było zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych, organ pierwszej instancji w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym musi zbadać czy beneficjent spełnił wszystkie warunki umowy. Dopiero w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, iż kwota otrzymanej dotacji celowej jest niezgodna z Umową, możliwe jest żądanie jej zwrotu na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o finansach publicznych. Ponadto Minister Finansów stwierdził, iż z przekazanego przez organ pierwszej instancji zgromadzonego w sprawie materiału jednoznacznie wynikało, iż w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcie w decyzji oparto wyłącznie na protokole kontroli, przyjmując za udowodnione zawarte w protokole stwierdzenia odnośnie naruszenia zapisów Umowy, co oznaczało, iż organ pierwszej instancji nie ustalił w sposób wyczerpujący okoliczności stanu faktycznego. Z uwagi na powyższe Minister Finansów decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] uchylił w całości decyzję W. z dnia [...] czerwca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W toku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, Wojewoda M. ustalił, iż Z. w dniu [...] grudnia 2010 r. część środków pochodzących z rezerwy celowej budżetu państwa w wys. [...] zł przeznaczonych na uregulowanie zobowiązań wynikających z faktur firmy P. Sp. z o.o. za roboty drogowe związane z usuwaniem skutków powodzi polegających na odbudowie dróg powiatowych przelał na swoje konto depozytowe zamiast na konto wykonawcy, w związku z przekroczeniem przez wykonawcę terminu wykonania zadań inwestycyjnych. Ustalono również, iż zakres robót został wykonany zgodnie z załączonymi kosztorysami oraz w terminach określonych w zawartych z wykonawcą umowami, a roboty dotyczące wykonywania zadań finansowanych z udziałem środków budżetu państwa, zostały odebrane komisyjnie w dniu [...] grudnia 2010 r. i [...] grudnia 2010 r. - bez zastrzeżeń ze strony Z. Ponadto organ I instancji ustalił, iż na podstawie zawartych z Z. umów, wykonawca jako zabezpieczenie należytego wykonania umów wpłacił na konto sum depozytowych kwotę [...] zł. Wojewoda M. stwierdził, iż kwota ta pochodzi w całości od wykonawcy i nie można jej łączyć z dotacją przekazaną z budżetu państwa Powiatowi K. na realizację zadań wskazanych w umowach dotacyjnych, tj. przeznaczonych na uregulowanie zobowiązań wynikających z niezapłaconych przez Z. do końca roku 2010 wystawionych przez wykonawcę faktur. Dodatkowo Wojewoda M. wskazał, iż strona błędnie utożsamia wykorzystanie dotacji z dokonaniem wydatku budżetowego. W przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma termin dokonania przez Z. zapłaty na rzecz wykonawcy, co w stosunku do kwoty [...] zł, jak bezsprzecznie ustalono, odbyło się w dniu [...] kwietnia 2011 r. i [...] kwietnia 2011 r., a nastąpiło jako przelew z konta depozytowego Z. na konto wykonawcy. Wojewoda M. powołał też treść zapisu § 2 aneksów do obydwu umów dotacyjnych, stosownie do którego P. zobowiązał się do wykorzystania dotacji w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...] grudnia 2010 r. Organ wskazał, że przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowane zadanie, na które dotacja jest udzielona - co jest kompatybilne z treścią art. 168 ust. 4 ustawy o finansach publicznych. Podnosząc generalną zasadę roczności budżetu państwa wskazał także, iż P. miał obowiązek wykorzystania do dnia [...] grudnia 2010 r. kwoty środków z otrzymanej dotacji celowej na zapłatę w całości faktur wystawionych przez wykonawcę zadań. Dokonując zapłaty kwoty [...] zł w roku 2011 nie dotrzymał postanowień zawartych w umowach dotacyjnych, dlatego też ta cześć dotacji, która została zatrzymana na koncie depozytowym, jest dotacją pobraną przez stronę w nadmiernej wysokości. W tej sytuacji Wojewoda M. decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. określił kwotę części dotacji celowej podlegającej zwrotowi przez P. do budżetu państwa w wysokości [...] zł jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia [...] grudnia 2011 r., tj. od dnia następującego po dniu otrzymania przez S. wezwania Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...]. Od ww. decyzji P. złożył odwołanie z dnia [...] czerwca 2013 r., w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania. Odwołujący się przedmiotowej decyzji zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 77, 80 i 107 § 3 Kpa poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, iż dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości, nie wzięcie pod uwagę celu na jaki dotacja została udzielona i jego realizacji w terminie, błędne ustalenie ewentualnej kwoty do zwrotu, co miało istotny wpływ na wynik postępowania; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 169 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji braku przesłanek do jej wydania; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 168 ust. 4 i ust. 5 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 35 ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczegółowych rozwiązań związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. (Dz. U. z 2010 r. Nr 123, poz. 835) poprzez pominięcie faktu udzielenia dotacji na cele szczególne określone w ww. ustawie i prawidłowego zrealizowania przez P. tych celów, a więc prawidłowego wykorzystania dotacji; - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych poprzez jego niezastosowanie w sprawie, podczas gdy działania P. miały na celu realizację tej normy prawnej. Po rozpatrzeniu odwołania Minister Finansów decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz art. 61 ust 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych ( Dz. U. Nr 157 poz. 1240 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję Wojewody M. z dnia [...] czerwca 2013 r. W uzasadnieniu swego stanowiska organ odwoławczy wskazał m.in., iż w przedmiotowej sprawie bezsprzeczny jest fakt, iż Z. dopiero w dniu [...] kwietnia 2011r. przekazał z konta sum depozytowych na konto wykonawcy P. Sp. z o.o. kwotę pochodzącą z dotacji celowej z 2010 r. w wys. [...] zł, a w dniu [...] kwietnia 2011 r. kwotę pochodzącą z dotacji celowej w wys. [...] zł - łącznie [...] zł – po terminie wynikającym z zawartych umów dotacyjnych. Minister Finansów wyjaśnił, iż zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, dotacje udzielone z budżetu państwa pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Natomiast stosownie do ust. 2 ww. przepisu, dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Oceniając czy doszło do pobrania dotacji w wysokości wyższej niż określona w umowie, należało zbadać nie tylko czy nie doszło do przekroczenia wysokości dofinansowania określonego w zawartej w umowie, lecz również czy zostały dotrzymane przez beneficjenta inne warunki, określone w umowie otrzymania dotacji, takie jak wykorzystanie dotacji w nieprzekraczalnym terminie do dnia [...] grudnia 2010 r., gdzie przez wykorzystanie dotacji rozumie się zapłatę za zrealizowanie zadanie, na które dotacja jest udzielona. Aby więc mówić o wykorzystaniu dotacji w danym roku budżetowym należało przekazać środki finansowe za zrealizowane zadanie na rzecz wykonawcy do dnia [...] grudnia roku budżetowego. Minister Finansów uznał, iż wyjaśnienie pojęcia "zapłata" było kluczowe do rozważenia w jakim momencie doszło do "wykorzystania dotacji". Pojęcie "zapłata" nie zostało wyjaśnione na gruncie ustawy o finansach publicznych. W opinii organu II instancji w tej kwestii można posiłkować się przepisami regulującymi kwestie płatności danin publicznych. Stosownie do art. 60 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749, z późn. zm.) za termin dokonania zapłaty podatku uważa się w obrocie bezgotówkowym dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika lub rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej na podstawie polecenia przelewu. Natomiast brak jest ustawowo uregulowanej definicji momentu obciążenia rachunku bankowego. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN za obciążenie uważa się nałożenie na kogoś zobowiązania, zlecenie komuś wykonania czegoś, natomiast obciążeniem konta jest zapisanie transakcji na danym koncie (oczywiście posiadacz rachunku winien posiadać na nim środki finansowe w niezbędnej wysokości w tym dniu). W związku z powyższym, w przypadku złożenia przez beneficjenta dyspozycji dokonania przelewu na rachunek wykonawcy i obciążenia rachunku bankowego beneficjenta można mówić, iż w tym dniu doszło do wykorzystania dotacji celowej. Organ II instancji zauważył również, iż pojęcie "wykorzystania dotacji" nie należy utożsamiać z pojęciem "wydatek budżetowy". W ocenie Ministra wskazane naruszenie zapisów umowy, określających termin wykorzystania dotacji, spowodowało, iż zachodziła przesłanka wymieniona w art. 169 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, gdyż P. niewątpliwie pobrał dotację celową z budżetu państwa z naruszeniem warunków i zobowiązań określonych w umowach dotacyjnych. Tak więc za dotację pobraną w nadmiernej wysokości należało uznać dotację w tej części, w której była ona pobrana niezgodnie z umową. Dlatego też, za pobraną niezgodnie z umową, zdaniem Ministra słusznie uznano dotację w kwocie [...] zł i zgodnie z dyspozycją art. 169 ust. 5 pkt 2 i ust. 6 ww. ustawy o finansach publicznych stwierdzono, iż ta część dotacji celowej powinna zostać zwrócona z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia dotacji Dalej Minister Finansów wskazał, że w sytuacji przekazania, ze środków otrzymanej dotacji celowej, w dniu [...] grudnia 2010 r. na konto sum depozytowych Z. kwoty [...] zł, kwota ta posiadała znaczony charakter - nieprawidłowe było wskazywanie, iż zawiera ona w sobie kwotę wpłaconą przez wykonawcę jako zabezpieczenie należnego wykonania umowy w wys. [...] zł. Fakt, iż środki te były również wpłacone na to konto sum depozytowych, nie oznacza, iż mogły być one niejako "włączone" do kwot przekazanych środków rezerwy celowej. W opinii organu II instancji Wojewoda M. prawidłowo również określił termin naliczenia odsetek, tj. od dnia stwierdzenia nieprawidłowego naliczenia, którym jest otrzymanie przez P. wezwania do zapłaty. Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa Minister Finansów stwierdził, iż organ pierwszej instancji ustalił w sposób wyczerpujący okoliczności stanu faktycznego zachodzącego w przedmiotowej sprawie, przeprowadził postępowanie administracyjne, umożliwiając stronie branie czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji działał zgodnie z wyznaczonymi w Kpa zasadami postępowania, w tym przede wszystkim zasadą prawdy obiektywnej, podejmując kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W wyniku dokonanych prawidłowych ustaleń faktycznych, Wojewoda zasadnie zakwestionował prawidłowość wydatkowania przez beneficjenta kwoty [...] zł. Organ II instancji uznał również za nietrafny zarzut naruszenia art. 169 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i ust. 6, art. 168 ust. 4 i ust. 5 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 35 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. wskazując, iż przepis art. 35 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. nie reguluje sposobu udzielenia i rozliczenia dotacji, a jedynie określa źródło dofinansowania wyłączając stosowanie niektórych przepisów ustawy o finansach publicznych. Tak więc nie jest zasadne twierdzenie, iż doszło do wykorzystania dotacji poprzez realizację celów wskazanych w tym przepisie. Natomiast kwestia niezastosowania w przedmiotowej sprawie art. 44 ustawy o finansach publicznych (ponoszenie wydatków w sposób celowy i oszczędny) nie mogła mieć wpływu na prawidłowość przeprowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu dotacji, gdyż w jego toku brane są pod uwagę kwestie wynikające z zastosowania art. 169 ustawy o finansach publicznych, a więc organ bada, czy dotacja celowa udzielona z budżetu państwa została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, bądź też nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Pismem z [...] września 2013 r. P. , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Ministra Finansów z [...] sierpnia 2013r. Podtrzymując zasadniczo dotychczasowe stanowisko wyrażone w odwołaniu P. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 7, 77, 80 i 107 § 3 Kpa poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, iż dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości, nie wzięcie pod uwagę celu na jaki dotacja została udzielona i jego realizacji w terminie, błędne ustalenie ewentualnej kwoty do zwrotu, co miało istotny wpływ na wynik postępowania : - art. 169 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji braku przesłanek do jej wydania; art. 169 ust. 5 i ust. 6 ustawy o finansach publicznych poprzez nieprawidłowe ustalenie daty rozpoczęcia naliczania odsetek; art. 168 ust. 4 i ust. 5 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 35 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010 r. poprzez pominięcie faktu udzielenia dotacji na cele szczególne określone w ww. ustawie i prawidłowe zrealizowanie przez P. tych celów, a więc prawidłowe wykorzystanie dotacji; art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych poprzez jego niezastosowanie w sprawie, podczas gdy działania P. miały na celu realizację tej normy prawnej. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi P. rozwinął przedstawione zarzuty sprowadzające się w zasadniczej części do zakwestionowania przyjętej przez organ podstawy zwrotu dotacji jako nadmiernie pobranej. Skarżący podkreślił, iż zarówno organ I instancji jak i Minister Finansów w sposób nieprawidłowy zinterpretowali stan faktyczny i prawny. Wskazał, że P. przedmiotowe zadanie wykonał w terminie, zgodnie z celem dotacji. Wyjaśnił, że zgodnie z § 6 ust. 1 umów dotacja miała zostać wykorzystania do dnia [...] grudnia 2010 r. i jego zdaniem została ona w terminie wykorzystana. Następnie, niezależnie od powyższych zarzutów, P. zakwestionował przyjętą przez Ministra datę, od której naliczono odsetki od kwoty dotacji przyjętej do zwrotu. Skarżący uzasadnił też zarzuty dotyczące naruszenia wskazanych na wstępie skargi reguł postępowania i administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko . Pismem procesowym z dnia 20 lutego 2014r., stanowiącym załącznik do protokołu rozprawy przed WSA w Warszawie skarżący dokonał uzupełnienia skargi o uzasadnienie przedstawionych uprzednio zarzutów: I. naruszenia przepisów postępowania - art. 7 k.p.a., art. 77§1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy w zakresie przyczyn, dla których nie nastąpiło w grudniu 2010 formalne przemieszczenie środków pieniężnych z rachunku P. na rachunek wykonawcy robót budowlanych poprzez 1) niepoczynienie jakichkolwiek ustaleń odnoszących się do okoliczności zawarcia, treści oraz wykładni postanowień umowy kaucji gwarancyjnej zawartej przez P. z wykonawcą robót budowlanych w dniu [...] grudnia 2010 roku; 2) niepoczynienie jakichkolwiek ustaleń odnoszących się do okoliczności potrącenia wierzytelności wykonawcy robót budowlanych wobec P. o zapłatę wynagrodzenia w kwocie [...] zł z wierzytelnością P. wobec wykonawcy o przekazanie środków pieniężnych tytułem kaucji gwarancyjnej; 3) błędne ustalenie faktyczne, że środki pieniężne w łącznej kwocie [...] zł przelane przez P. na własny rachunek depozytowy w dniu [...] grudnia 2010 roku stanowiły część dotacji udzielonej P. ze środków Skarbu Państwa, podczas gdy były to środki własne Wykonawcy wpłacone tytułem kaucji gwarancyjnej; 4. błędne ustalenie faktyczne, iż dotacja nie została wykorzystana przez P. w terminie do dnia [...] grudnia 2010 roku; 5. błędne ustalenie faktyczne, iż środki pieniężne w łącznej kwocie [...] zł przelane przez Skarżącego na rachunek Wykonawcy w dniach [...] kwietnia 2011 roku stanowiły część dotacji, o której mowa w Zaskarżonej Decyzji, a ich przekazanie nastąpiło tytułem zapłaty wynagrodzenia na wykonane roboty budowlane, podczas gdy zwrócona kwota obejmowała środki własne Wykonawcy; II. mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyczyn, dla których organ pominął w ustaleniach faktycznych sprawy tak istotne okoliczności, jak zawarcie przez P.z wykonawcą robót budowlanych w dniu [...] grudnia 2010 r. umowy kaucji gwarancyjnej oraz związane z tym dokonanie potrącenia wierzytelności o zapłatę należnego wykonawcy wynagrodzenia za wykonane prace budowlane; II. naruszenie prawa materialnego, a to art. 168 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych( ufp) w zw. z art. 498 k.c. poprzez błędną wykładnię przepisu art. 168 ust. 4 ufp polegającą na przyjęciu, iż użyty w nim termin "zapłata" odnosi się wyłącznie do faktycznego przekazania środków pieniężnych, podczas gdy równorzędną formą zapłaty należności pieniężnych jest potrącenie wierzytelności, uregulowane w art. 498 i n. k.c.; IV. naruszenie prawa materialnego, a to art. 168 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (ufp) poprzez przyjęcie w stanie faktycznym ustalonym przez organy obu instancji (a zatem przy pominięciu kwestii potrącenia), iż P. nie dokonał zapłaty za zrealizowane zadanie w sytuacji, w której kwota [...] zł została przekazana przez P. w dniu [...] grudnia 2010 roku na rachunek bankowy wskazany przez samego Wykonawcę; V. naruszenie prawa materialnego, a to art. 169 ust. 6 ufp w zw. z art 169 ust. 2 ufp w zw. z art. 169 ust 4 ufp poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, w której dotacja została wykorzystana przez P.w terminie i na cel określony umownie, co wyklucza możliwość uznania jej za pobraną w nadmiernej wysokości. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu, wnosząc o oddalenie skargi zarzucił, że przedstawiony zarzut potrącenia nie był zgłaszany na etapie postępowania administracyjnego jak również dokument w postaci oświadczenia firmy wykonawcy z [...] grudnia 2010r. nie jest organowi znany, gdyż z tego co mu wiadomo nie został złożony do akt administracyjnych w toku postępowania przed organami. Pismem z dnia [...] marca 2014r., w wykonaniu zobowiązania Sądu skarżący przedłożył do akt sprawy poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię oświadczenia wykonawcy P. Sp. z o.o. z dnia [...] grudnia 2010r. o wyrażeniu zgody na ulokowane na koncie depozytowym Z. należnej jej kwoty [...] zł, do czasu ostatecznej weryfikacji jakości wykonanych prac w terminie do kwietnia 2011r. oraz uwierzytelnioną kopię orzeczenia [...] z dnia [...] czerwca 2012r. [...], wydanego wobec A. P., pełniącego w ówcześnie funkcję [...] m.in. uniewinniającego go od zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych polegającego na braku terminowego regulowania zobowiązań jednostki wobec firmy P. Sp. z o.o. z tytułu robót w przedmiocie usuwania szkód powodziowych na drogach P. udokumentowanych na wskazanych fakturach, czego skutkiem była zapłata odsetek. Pismem z dnia [...] marca 2014r., w uzupełnieniu odpowiedzi na skargę, Minister Finansów podtrzymał dotychczasowe stanowisko, kwestionując ponadto zasadność twierdzeń skarżącego, iż na podstawie oświadczenia wnioskodawcy doszło do zawarcia umowy kaucji gwarancyjnej, a P. wykonał zobowiązanie w terminie na dzień [...] grudnia 2010r. przez dokonanie z tą datą skutecznego potrącenia wzajemnych i jednorodnych wierzytelności. Minister podkreślił, że w warunkach niniejszej sprawy wierzytelność wykonawcy była wierzytelnością o charakterze niepieniężnym i nie nadawała się z formalnego punktu widzenia do potrącenia z wierzytelnością drugiej strony. Ponadto zwrócił uwagę na obowiązującą generalną zasadę roczności budżetu państwa i regułę wg której wszyscy beneficjenci środków przyznanych z budżetu państwa ( dotacji) są zobowiązani do przestrzegania terminu ich wydatkowania, zgodnie z zasadami zawartymi w przepisach ustawy o finansach publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 -j.t.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W tym zakresie mieści się ocena, legalności zaskarżonej decyzji, a tym samym ustalenie czy decyzja ta odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi, stwierdzić należy, że zasługuje ona na uwzględnienie chociaż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się słuszne. Spór w sprawie niniejszej sprowadza się do ustalenia czy prawidłowo organy administracyjne zakwalifikowały kwotę [...] zł. jako dotację pobraną w nadmiernej wysokości, podlegającą wraz z odsetkami zwrotowi przez P. do budżetu państwa. Zarzucany i przyjęty przez organ fakt niewłaściwego zrealizowania umowy czyli jak uznano zapłata za wykonane roboty budowlane ( remont dróg uszkodzonych na skutek powodzi ) na rzecz wykonawcy firmy P. Sp. z o o. w określonej wyżej kwocie [...] zł nie w terminie do [...] grudnia 2010r., a dopiero w kwietniu 2011r., a zatem niezgodnie z umową uzasadnia, zdaniem organów orzekających w sprawie uznanie, że doszło do pobrania dotacji w nadmiernej wysokości. W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 169 ust 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych ( Dz. U. 2009 nr 159 poz. 1240 ) dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Konsekwencją uznania, że dotacja pobrana została w nadmiernej wysokości jest obowiązek jej zwrotu do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych w myśl art. 169 ust 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych W ocenie Sądu wadliwie przeprowadzone w sprawie postępowanie z naruszeniem zasad określonych w art. 7 k.p.a., art. 77§1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., bez wszechstronnego rozważenia i oceny materiału dowodowego, doprowadziło do ustalenia, iż P. skoro nie przekazał w dniu [...] grudnia 2010 roku efektywnie środków pieniężnych wykonawcy robót budowlanych, ale przelał je na własny rachunek depozytowy, nie dokonał zapłaty za zrealizowanie zadania, a kwota [...] zł została wypłacona wykonawcy dopiero w kwietniu 2011 roku. Wskazać w tym miejscu wypada, że przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest obowiązek zwrotu dotacji celowej w kwocie [...] zł. przekazanej na podstawie dwóch umów zawartych w dniu [...] grudnia 2010 r. przez P. z Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji - dotyczących dofinansowania zadań związanych z usuwaniem skutków powodzi, mającej miejsce w 2010 r., a polegających na odbudowie dróg powiatowych, środkami budżetu państwa w wysokości odpowiednio [...] zł i [...] zł. W dniu [...] grudnia 2010 r. podpisano dwa aneksy do ww. umów, w których przesunięto terminy wykonania zadań objętych umowami oraz wykorzystania dotacji do dnia [...] grudnia 2010 r. Wynik rozliczenia ww. umów skłonił Ministra Finansów do przyjęcia, że skoro Z. dopiero w dniu [...] kwietnia 2011r. przekazał z sum depozytowych na konto wykonawcy kwotę pochodzącą z dotacji celowej w wys. [...]zł, a w dniu [...] kwietnia 2011r. kwotę w wys. [...], łącznie [...] zł - po terminie wynikającym z zawartych umów dotacyjnych, wykorzystanie dotacji uznane jako zapłata za zrealizowane zadanie nastąpiło niezgodnie z umową otrzymania dotacji, co uzasadnia uznanie jej w tej części jako nadmiernie pobraną, a tym samym rodzi obowiązek jej zwrotu do budżetu. W tym miejscu wskazać należy, że ustawa z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych w art. 168 pkt 4 wskazuje jako zasadę, że wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Nie mniej, w przypadku gdy przepisy odrębne stanowią o sposobie udzielenia i rozliczenia dotacji, wykorzystanie następuje przez realizację celów wskazanych w tych przepisach. O powyższym stanowi zapis art. 168 ust 5 ustawy o finansach publicznych. Tym samym, jednym ze sposobów wykorzystania dotacji jest zapłata, zaś drugi to realizacja zadań niezbędnych do osiągnięcia wskazanych w odrębnych przepisach celów. W sprawie niniejszej mimo że mamy do czynienia z dotacją przeznaczą na określony konkretny cel wskazany w odrębnej ustawie, zasadnie organ administracyjny wskazuje, że skoro nie istnieją przepisy odrębne stanowiące o sposobie udzielenia, rozliczenia dotacji jakiemu ona służy, gdyż art. 35 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010r. ( Dz. U. 2010 Nr 123 poz. 835 ) określa jedynie źródło dotacji jakim jest rezerwa celowa utworzona w 2010r. z przeznaczeniem na sfinansowanie usuwania skutków powodzi, to tym samym aby móc mówić w sprawie niniejszej o wykorzystaniu dotacji, należało przyjąć regulację określoną w art. 168 ust 4 ustawy o finansach publicznych, zgodnie z którą wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowanie zadania co w przedmiotowej sprawie winno nastąpić do [...] grudnia 2010r. Tym samym, w ocenie Sądu nie okazały się z zasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 168 ust. 5 ustawy o finansach publicznych w związku z art. 35 ustawy z dnia 24 czerwca 2010 r. o szczegółowych rozwiązań związanych z usuwaniem skutków powodzi z 2010r. poprzez pominięcie faktu udzielenia dotacji na cele szczególne określone w ww. ustawie i prawidłowego zrealizowania przez P. tych celów( tj. dokonania remontu i naprawy dróg w terminie do [...] grudnia 2010r.), a więc prawidłowego wykorzystania dotacji. Nie mniej jednak Sąd uznaje za słuszne podniesione w skardze i jej uzupełnieniu zarzuty naruszenia art. 7, art. 77 , art. 80 i art. 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. poprzez niewyjaśnienie okoliczności faktycznych w zakresie przyczyn, dla których nie nastąpiło w grudniu 2010 formalne przemieszczenie środków pieniężnych z rachunku P. na rachunek wykonawcy robót budowlanych. Jak słusznie skarżący zarzuca organy administracyjne powinny w sprawie niniejszej przede wszystkim poczynić precyzyjne ustalenia faktyczne dotyczące wszelkich okoliczności wykorzystania dotacji, a nie ulega wątpliwości, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy ustalenie przyczyn przekazania przez P. środków pieniężnych na własny rachunek depozytowy zamiast na konto Wykonawcy miało charakter podstawowy. Okoliczności faktyczne powoływane przez Skarżącego konsekwentnie od początku niniejszego postępowania, wskazywały na zawartą między stronami tj. P. i Wykonawcę - Spółkę P. umowę, (Porozumienie ) zgodnie z którą kwota [...] zł stanowić ma dodatkową gwarancję udzieloną przez wykonawcę na zabezpieczenie roszczeń umownych, bowiem niekorzystne warunki pogodowe, mimo odbioru w grudniu 2010r. prac uniemożliwiały ostateczne zweryfikowanie wykonanych robot. Podnoszony w skardze zarzut niewyjaśnienia okoliczności zawarcia w dniu w dniu [...] grudnia 2010 roku umowy kaucji gwarancyjnej, na mocy której Wykonawca zobowiązał się przekazać P. kwotę [...] zł na zabezpieczenie kosztów usunięcia ewentualnych wad z tytułu rękojmi czy gwarancji na okres do kwietnia 2011 roku, a P. zobowiązał się do weryfikacji jakości wykonanych przez Wykonawcę robót w umówionym okresie (czyli do kwietnia 2011 roku) z zastrzeżeniem, iż niewykrycie wad w tym czasie spowoduje po jego stronie obowiązek zwrotu kwoty kaucji w całości z odsetkami ustawowymi liczonymi od ustalonych umownie terminów wynikały z pisemnego oświadczenia Wykonawcy z dnia [...] grudnia 2010 roku w którym mowa o przekazaniu na rzecz [...] zł jako dodatkowego "zabezpieczenia gwarancyjnego" kosztów usunięcia ewentualnych wad mogących ujawnić się w wykonanych robotach na dokładnie określonych w Oświadczeniu odcinkach prac, okazał się słuszny. Co prawda Oświadczenie z dnia [...] grudnia 2010r., złożone do akt w toku postępowania sadowadministracyjnego nie znajdowało się w aktach administracyjnych mimo twierdzeń skarżącego zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2014r. o uzupełnieniu skargi, nie mniej jednak organ jak wynika z zaskarżonych decyzji nie kwestionuje faktu istnienia takiej umowy ( porozumienia ) z tym, że zamiast ustalić oraz dokonać jej oceny, wyjaśnić okoliczności jej zawarcia oraz warunków, pod kątem dopuszczalności oraz zgodności z prawem, organy ograniczyły się do zacytowania S. oraz Zastępcy D., nie odnosząc się do tej kwestii zresztą w żaden sposób – wbrew dyspozycji art. 80 k.p.a. oraz art.107 § 3 k.p.a. O ile z dowodem w postaci Oświadczenia wykonawcy z dnia [...] grudnia 2010r. stanowiącym w ocenie skarżącego umowę kaucji gwarancyjnej organy administracyjne nie zapoznały bowiem dokument ten złożony został jak wskazuje organ odwoławczy i co wynika zresztą z akt administracyjnych, dopiero na etapie postępowania sądowadministracyjnego (stanowisko Ministra Finansów zawarte w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2014 r. ) okoliczność ta stanowi samodzielną przesłankę uchylenia wydanej w sprawie decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 pk1 lit b p.p.s.a zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Kwestia możliwości uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b u.p.p.s.a. w przypadku ujawnienia nowych dowodów na etapie postępowania sądowoadministracyjnego była przedmiotem rozważań sądów administracyjnych. W wyroku z 28 kwietnia 2010 r. (sygn. akt I FSK 713/09) NSA wyraził pogląd, że naruszenie prawa w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b u.p.p.s.a. powinno być rozumiane w sposób bardziej zobiektywizowany. W ujęciu tym każda podstawa wznowieniowa tożsama jest z naruszeniem prawa i powinna być brana pod uwagę w toku sądowej kontroli decyzji. Ujawnienie nowego dowodu (nowej okoliczności) już po zakończeniu postępowania w warunkach, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. (odpowiednio art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej) obiektywnie oznacza, że w toku postępowania nie zostały wypełnione dyrektywy dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego, bez względu na przyczynę tego uchybienia (zob. też wyrok NSA z 13 grudnia 2010 r. sygn. akt I FPS 7/10). Zatem ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy weźmie pod uwagę warunki porozumienia między Skarżącym, a wykonawcą które znalazły swoje odzwierciedlenie w treści Oświadczenia P. Sp. z o.o. z dnia [...] grudnia 2010r. o wyrażeniu zgody na ulokowanie kwoty [...]zł na kocie depozytowym Z. z tytułu realizacji umów w nim wskazanych w kwocie wyższej aniżeli wynikającej wprost z warunków przetargu - zabezpieczenia gwarancyjnego, z uwagi na ograniczenia związane z warunkami pogodowymi odbioru przez P. wykonanych robót, w kontekście stanowiska P. iż Porozumienie to stanowiło umowę kaucji gwarancyjnej niezależnie od kaucji gwarancyjnych przewidzianych w poszczególnych umowach o roboty budowlane podlegających zasadom zwrotu określonym w § 15 tych umów. Ustalenie zaś prawnie skutecznej umowy kaucji gwarancyjnej zawartej w dniu [...] grudnia 2010r. powoduje w konsekwencji przyjęcie, że środki pieniężne w łącznej kwocie [...] zł przelane przez Skarżącego na rachunek Wykonawcy w dniach [...] kwietnia 2011 roku stanowiły zwrot środków własnych Wykonawcy, nie zaś zapłatę za zrealizowane zadania, na które była udzielona dotacja. W tej sytuacji wykorzystanie dotacji poprzez zapłatę za wykonane zadanie mogło istotnie nastąpić w dniu [...] grudnia 2010r. przez potrącenie. Zgodzić należy się ze skarżącym, powołującym jednolite stanowisko doktryny, że oświadczenie o potrąceniu nie musi być dokonane w szczególnej formie jak również być złożone także w sposób dorozumiany, albowiem istota kompensacji sprowadza się do skrócenia normalnego trybu zaspokojenia wierzytelności i nawet bez potrącenia, w zwykłym trybie powinny powstać skutki prawne i gospodarcze, jakie kompensacja za sobą pociąga. W sytuacji zatem ustalenia, że na dzień [..] grudnia 2010 roku P. oraz Wykonawcy przysługiwały wzajemne wierzytelności pieniężne, możliwe byłoby podjęcie decyzji o ich kompensacji. Tak też zostało to dokonane przez P., który kwotę potrąceń z tytułu gwarancji szczegółowo rozpisał i rozliczył w sporządzonym przez siebie pisemnym zestawieniu faktur VAT oraz wzajemnym rozliczeniu stron, znajdującym się w aktach sprawy. W tym miejscu odnosząc się do stanowiska Ministra, zawartego w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2014r., iż w warunkach niniejszej sprawy, brak jest podstaw do przyjęcia, że wierzytelność wykonawcy nadawała się do potrącenia z wierzytelnością drugiej strony, gdyż jedna z nich była wierzytelnością o charakterze niepieniężnym ( zobowiązanie wykonawcy do usunięcia wad), a druga opiewała na świadczenie pieniężne, a zatem wierzytelności nie były jednorodne wskazać należy, że powołane na uzasadnienie powyższego stanowiska orzeczenie SN ( wyrok z dnia 8 lipca 2011r. IVCSK 40/11) w sprawie nie jest adekwatne do sytuacji kiedy tak jak w sprawie niniejszej nie mamy do czynienia ze zobowiązaniem wykonawcy do usunięcia wad , które istotnie jest jak wskazał SN " zobowiązaniem majątkowym o charakterze niepieniężnym" nie podlegającym do dnia pojawienia się wad skutkowi transformacyjnemu ale wierzytelnością P. wobec wykonawcy o przekazanie dodatkowej kaucji gwarancyjnej w określonej kwocie, a zatem majątkowym zobowiązaniem wykonawcy do wpłacenia kwoty pieniężnej z tytułu podwyższonej kaucji. Za uzasadniony Sąd uznał również zarzut błędnej wykładni użytego w art. 168 § 4 ufp pojęcia "zapłata", poprzez ograniczenie przez Ministra Finansów interpretacji tego zwrotu do "przesunięcia środków pieniężnych z rachunku jednego podmiotu na rachunek drugiego podmiotu". Zdaniem organu odwoławczego zapłata za wykonanie zadania, na którego realizację została udzielona dotacja, może nastąpić wyłącznie w formie przelewu bankowego środków pieniężnych z rachunku beneficjenta dotacji na rachunek wykonawcy zadania. Na uzasadnienie powyższego odwołano się do Ordynacji podatkowej określających sposób ustalenia terminów zapłaty podatku. W tym miejscu przypomnieć należy, że zgodnie z przepisem art. 168 ust. 4 ufp wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę za zrealizowane zadania, na które dotacja była udzielona. Tym samym, jak słusznie skarżący wskazuje, zapłata za zrealizowane zadania polega na zaspokojeniu wierzytelności Wykonawcy z tytułu wynagrodzenia na wykonane roboty budowlane i jako taka winna być oceniana pod kątem skuteczności i ważności przez pryzmat odpowiednich przepisów prawa cywilnego materialnego. Tym samym za w pełni dopuszczalne uznać należy dokonanie tej zapłaty w każdej formie przyjętej przez przepisy kodeksu cywilnego, także poprzez skorzystanie z instytucji potrącenia wierzytelności, uregulowanej w przepisach art. 498 i następnych k.c., stanowiącej surogat zapłaty polegającej na przelewie określonej kwoty pieniężnej na konto wierzyciela. Słusznie skarżący wskazuje, z powołaniem się na stanowisko doktryny i orzecznictwa, że potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za równoważny spełnieniu świadczenia. Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, a wymóg realizacji zasady prawdy materialnej w postępowaniu administracyjnym, w kontekście ujawnienia istotnego dla sprawy nowego dowodu stanowiącego, zdaniem skarżącego dowód zawarcia umowy kaucji gwarancyjnej, który nie był znany organowi wydającemu zaskarżoną decyzję uzasadniał uchylenie tej decyzji na podstawie przywołanego przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b u.p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł w oparciu o art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Natomiast rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, na które składa się zwrot uiszczonego wpisu i kosztów zastępstwa procesowego oparte zostało o przepis art. 200 i art. 205 powołanej wyżej ustawy.