I GZ 125/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Sieńczyło - Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1117/13 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie oraz przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1117/13 po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2010 r., w przedmiocie podatku akcyzowego. Ponadto zasądził (pkt 3) od organu II instancji na rzecz skarżącego kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA uzasadniając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, wskazał jako podstawę orzeczenia art. 200 w związku z art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r.,, poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego zmiany. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu organ zarzucił naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 i § 4 p.p.s.a. w związku z § 2 ust 1 i 2 oraz § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.; dalej: rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości) oraz art. 85 ust 1 i 2 ustawy z 28 lipca 2005 r., o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zasądzając zwrot poniesionych kosztów postępowania Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 209 p.p.s.a. zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżona czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei art. 209 p.p.s.a. stanowi, że wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. prawidłowość rozstrzygnięcia w kwestii zasądzonych kosztów można poddać ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez wniesienie zażalenia na postanowienie orzekające o zwrocie kosztów. Za niezbędne koszty postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radca prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Tymczasem Sąd I instancji zasądzając na rzecz skarżącego kwotę [...]zł. nie wskazał, jakie koszty składają się na tę kwotę, czyli jakie poniesione koszty uznał za niezbędne do celowego dochodzenia praw. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi możliwość zweryfikowania prawidłowości kwoty zasądzonej przez Sąd I instancji tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w którym w punkcie trzecim zapadło rozstrzygnięcie w materii kosztów, nie zawiera pełnej podstawy prawnej ani kompletnego uzasadnienia wydanego w tym przedmiocie postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak wskazanych powyżej elementów nie pozwolił na zbadanie poprawności zasądzonej dla Spółki kwoty. Sąd I instancji, z uwagi na niepełne uwzględnienie wniosku w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, powinien w uzasadnieniu zapadłego rozstrzygnięcia wskazać, które z kosztów ujętych w przedłożonym spisie uwzględnił, a których nie zasądził i z jakich przyczyn (tak: NSA w postanowieniu z 8 listopada 2011 r., II GZ 492/11). W świetle przedstawionych okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że postanowienie w przedmiocie zasądzonych przez Sąd I instancji kosztów postępowania zawiera braki. Zatem podniesiony przez skarżący organ zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. należy zatem uznać za usprawiedliwiony, gdyż uzasadnienie postanowienia, z uwagi na jego braki, nie pozwala na kontrolę kasacyjną. Podkreślenia wymaga, że skoro skarżąca spółka złożyła spis kosztów (k. 145 akt sądowych), które jej zdaniem należą do niezbędnych kosztów postępowania, Sąd I instancji orzekając w tym przedmiocie powinien wskazać, które koszty zostały skarżącej zwrócone, a które żądania skarżącej są nieskuteczne (tak: NSA w postanowieniu z 20 marca 2008 r., II OZ 235/08). Brak uzasadnienia w tym zakresie powoduje, że nie można stwierdzić, na jakiej podstawie Sąd I instancji uznał, że właściwy jest zwrot wskazanej w orzeczeniu kwoty, skoro Sąd może także odstąpić od zasądzania kosztów w całości lub w części, zgodnie z art. 207 § 2 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.