VI SA/Wa 3231/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w G. z dnia [...] sierpnia 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej L. Sp. z o. o. z siedzibą w W. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 3231/13 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] września 2013 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 2[...] sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) – także jako ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej lub ustawa – art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2013 r. nieuwzględniającej odwołania L. sp. z o.o. z siedzibą w W. – także jako spółka – od rozstrzygnięcia postępowania nr [...] prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ambulatoryjna opieka specjalistyczna, w zakresie: badania tomografii komputerowej (TK) na obszarze: miasta G., miasta S. oraz powiatu g.. Decyzję wydano w następujących ustaleniach; Ogłoszeniem z dnia [...] lutego 2013 r. Dyrektor P. OWNFZ zaprosił oferentów do składania ofert i uczestnictwa w konkursie ofert w celu zawarcia umowy na świadczenie usług medycznych wskazanych w wymienionej decyzji w okresie od [...] lipca 2013 r. do [...] czerwca 2016 r. określając wartość zamówienia na kwotę [...] PLN. W ogłoszeniu powołano przepisy, które oferenci powinni spełniać wskazując na formę sporządzenia ofert, termin ich składania (do [...] marca 2013 r.), termin otwarcia ofert ([...] marca 2013 r. g. 10.00) oraz na termin ogłoszenia rozstrzygnięcia konkursu ([...] maja 2013 r.). W ogłoszeniu zastrzeżono prawo do odwołania konkursu w części lub w całości oraz prawo do przedłużenia terminów składania ofert i ogłoszenia rozstrzygnięcia konkursu. Jednocześnie zastrzeżono, iż w przypadku podjęcia decyzji o negocjacji dotyczących liczby i cen świadczeń, zostaną one przeprowadzone z oferentami, których oferty uzyskały wysokie łączne oceny z kryteriów niecenowych, a przeprowadzenie negocjacji nie oznacza wyboru oferty. W części jawnej konkursu została przyjęta m.in. oferta spółki uzyskując w rankingu otwarcia 63,500 pkt, a w rankingu końcowym 73,500 punktów plasując się na piątym miejscu przy wyborze do zawarcia umowy pierwszych czterech oferentów. W związku z tym oferty spółki do zawarcia umowy nie wybrano, co zostało podane do wiadomości publicznej informacją o rozstrzygnięciu postępowania. Spółka złożyła odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu zarzucając, że warunki postępowania zostały naruszone, gdyż oferty oferentów, z którymi zawarto umowy były mniej korzystne od oferty L.. W związku z tym wnosiła o unieważnienie wyboru ofert U. sp. z o.o., powtórnego dokonania oceny oferty spółki i wyboru jej oferty. Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. odwołanie L.. sp. z o.o. oddalił. Organ Funduszu stwierdził, że po przeprowadzeniu negocjacji w dniu [...] maja 2013 r. spółka otrzymała za kryterium cenowe 20,000 pkt, za kryterium niecenowe 53,500 pkt, co dawało łącznie 73,500 pkt. Z czterech wybranych oferentów ostatni z nich otrzymał za kryterium cenowe 20,000 pkt, a za kryterium niecenowe 57,667 pkt, otrzymując łącznie 77,667 pkt, zatem więcej od spółki. Ustalenia te dokonano na podstawie porównania wyniku negocjacji i odpowiedzi ankietowych. Organ Funduszu podkreślał, że w trybie art. 10 k.p.a. spółka została zapoznana z dokumentacją dotyczącą jej oferty. Od decyzji L. sp. z o.o. złożyła odwołanie wnosząc o unieważnienie postępowania i zarzucając decyzji (poza zarzutami podnoszonymi we wcześniejszym odwołaniu) naruszenie art. 73 i art. 74 k.p.a. przez odmowę udostępnienia jej całości akt postępowania w tym ofert wybranych oferentów. W odwołaniu podniesiono ponownie, że wybrane oferty były mniej korzystne od oferty spółki, a pomimo tego zostały wybrane do zawarcia umów. Ponad to zarzucono ograniczenie spółce dostępu do akt postępowania przed złożeniem odwołania, co ograniczyło spółce możliwość podniesienia wszystkich możliwych zarzutów. Dyrektor P. OWMFZ odmowe uzasadniał tym, że akta może udostępnić dopiero po złożeniu odwołania i to z wyłączeniem ofert pozostałych oferentów. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Prezes Funduszu po przeanalizowaniu oferty spółki w świetle kryteriów niecenowych i cenowych stwierdził, iż uzyskała łącznie 73,500 pkt. Dyrektor P. OWMFZ porównał ofertę spółki z ofertami oferentów, którzy wygrali konkurs stwierdzając, że oferta L. znalazła się poza miejscem umożliwiającym zawarcie umowy. Uchylając decyzję organu Funduszu I instancji organ odwoławczy stwierdził, że spółce uniemożliwiono zapoznanie się z dokumentacją ofertową złożoną do przedmiotowego postępowania. Podkreślał jednak, że zapoznanie z dokumentami w trybie art. 74 § 1 i § 2 k.p.a. nie obejmuje dokumentów zawierających klauzule niejawności oraz innych wyłączonych przez organ ze względu na ważny interes państwowy, która to odmowa następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie. W związku z tym organ I instancji powinien okazać spółce pełne akta sprawy przedstawiające przebieg postępowania, w tym dokumentację ofertową podmiotów konkurencyjnych wobec spółki, ale w formie, która nie doprowadzi do naruszenia właściwych przepisów. Pismem z dnia 26 lipca 2013 r. Prezes Funduszu, na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., poinformował spółkę o możliwości udostępnienia dokumentacji nr [...] i w związku z tym o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału dowodowego w sprawie. . Zawiadomiono również spółkę o przedłużeniu terminu do wydania decyzji do [...] sierpnia 2013 r. Protokółem z dnia [...] lipca 2013 r. (brak uwidocznienia organu Funduszu go sporządzającego i pieczątek przedstawicieli Funduszu) okazano spółce dokumentację U. sp. z o.o. z siedzibą w W., tj. m.in: pełną dokumentację ofertową, oceny spełnienia warunków formalnych ofert części A,B,C – listy kontrolne, wyniki kontroli oferentów, protokół z posiedzenia komisji w części jawnej i niejawnej, potwierdzenia uzupełnienia braków formalnych i braków w zakresie konfliktu personelu, zestawienia spornych elementów w zakresie personelu oraz rankingu końcowego. W odpowiedzi L. pismem z dnia [...] lipca 2013 r. uznając, że organ zmierza do ponownego wydania decyzji, zwróciła się, na podstawie art. 154 ust. 7 ustawy o przeprowadzenie rokowań w związku z uchyleniem decyzji organu I instancji. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor P. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. oddalił odwołanie L. nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Zdaniem organu Funduszu spółka nie poruszyła w ogóle kwestii nieprawidłowej oceny jej oferty przez wskazanie naruszenia jej interesu prawnego z art. 152 ustawy. Oceniając zetem ofertę spółki, przez powtórne porównanie jej z pozostałymi ofertami, organ Funduszu stwierdził, że oferta L. nie mogła doprowadzić do zawarcia umowy. Natomiast co do żądania okazania dokumentów innych oferentów stwierdzono, że zgodnie z zasadą równego traktowania wszystkich oferentów i zachowania zasad uczciwej konkurencji należy nie dopuścić do ujawnienia dokumentów lub informacji stanowiących tajemnicę danego podmiotu. Od decyzji L. sp. z o.o. złożyła odwołanie (data wpływu 22 sierpnia 2013 r.) domagając się ponownego przeprowadzenia postępowania w trybie rokowań. Decyzji zarzucono ponownie naruszenie art. 154 ust. 7 ustawy przez zaniechanie przeprowadzenia rokowań przez organ I instancji po uchyleniu przez Prezesa Funduszu poprzedniej decyzji. Dyrektor P. OWNFZ ponownie rozpatrując sprawę na skutek uchylenia przez Prezesa Funduszu poprzedniej decyzji stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie zamiast, stosownie do art. 154 ust. 7 ustawy przeprowadzić rokowania z ze spółką, by dopiero w ich następstwie wydać decyzję. Wydając zatem ponownie taką samą decyzję, która została wydana wcześniej, było niedopuszczalne. W uzupełnieniu odwołania z 1 września 2013 r. wskazano, że E. (podmiot, który wygrał konkurs) umową cesji przekazał swoje uprawnienia z umowy innej placówce medycznej (niewybranej w konkursie), z którą Dyrektor P. OWNFZ następnie podpisał umowę. Natomiast w uzupełnieniu z 24 września 2013 r. podniesiono, że w wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego zakupiono więcej świadczeń na większą kwotę od podanych w ogłoszeniu, której to zwiększonej ilości świadczeń spółce nie zaproponowano. Natomiast wybrani oferenci przedstawili w negocjacjach cenę niższą od minimalnej, bowiem 8 zł, przy cenie minimalnej 8,01 zł, a w tej kwestii nie ma wyjaśnień tych oferentów. W związku z tym wszyscy oferenci nie zostali ocenieni wg. tych samych kryteriów. Z tych względów ponownie żądano przeprowadzanie rokowań. Po zawiadomieniu z dnia 9 września 2013 r. spółki o prawie do przeglądania akt sprawy, oświadczeniem z dnia 20 września 2013 r. jej pełnomocnik potwierdził zapoznanie się z zebranym materiałem w sprawie i zgromadzonymi dowodami. W tych ustaleniach została wydana wymieniona na wstępie decyzja administracyjna. Opisując przebieg postępowania w sprawie z powołaniem się na przepisy w nim obowiązujące oraz wskazując na punktację spółki otrzymaną w konkursie organ odwoławczy stwierdził, że byłą ona niewystarczająca do zawarcia umowy. Podkreślano, że Dyrektor P. OWNFZ dokładnie porównał ofertę spółki z ofertami, które konkurs wygrały dochodząc do tego samego wniosku. Organ odwoławczy stwierdził, że spółce udostępniono dokumenty przez nią żądane w formie nienaruszającej właściwych przepisów. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 154 ust. 7 ustawy Prezes Funduszu nie zgodził się ze stwierdzenie spółki, iż decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] lipca 2013 r. uwzględniała odwołanie L.. Decyzja ta uchylała decyzję organu I instancji i przekazywała temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia, a w jej sentencji oraz w jej treści nie padło stwierdzenie o uwzględnieniu odwołania spółki. Założeniem decyzji Prezesa Funduszu było zatem ponowne przeprowadzenie postępowania administracyjnego przez organ I instancji, którego celem było ponowne rozpatrzenie odwołania spółki z dnia 6 czerwca 2013 r., co też organ I instancji uczynił. Decyzja Prezesa NFZ została wydana w trybie art. 138 § 2 k.p.a. jako decyzja kasacyjna ze wskazaniem zaleceń dla organu I instancji, o których mowa w tym przepisie. Dyrektor P. OWNFZ kierując się tymi wskazaniami wydał ponownie decyzję [...] sierpnia 2013 r. nie naruszając przepisów ustawy o świadczenia opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. L.. sp. z o.o. z siedzibą w W. zaskarżyła wymienioną na wstępie decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie obu decyzji wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania. Decyzji zarzucono naruszenie: przepisów postępowania – art. 10, art. 73, art. 74 i art. 138 § 2 k.p.a. przez uniemożliwienie zapoznania się z dokumentacją ofertową podmiotów konkurencyjnych wybranych w postępowaniu konkursowym, co uniemożliwiło skarżącej sformułowanie wszystkich zarzutów w postępowaniu odwoławczym oraz nieuchylenie decyzji wydanej w pierwszej instancji ze względu na uchybienia wskazane w skardze. Zarzucono także naruszenie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (także jako ustawa) przez zaniechanie ponownego przeprowadzenia postępowania w trybie rokowań. Skarżąca wskazując na przepis art. 154 ust. 7 ustawy podnosiła, że w przypadku uwzględnienia odwołania przez Prezesa Funduszu obowiązkiem właściwego miejscowo Dyrektora NFZ jest ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy z zastosowaniem przepisów art. 144 pkt 1 i art. 145 ustawy. Tymczasem Dyrektor P. OWNFZ z pominięciem przepisu art. 154 ust. 7 ustawy nie przeprowadził ponownie postępowania administracyjnego przez przeprowadzenie ponownych rokowań ograniczając się wyłącznie do rozpatrzenia odwołania spółki, co spowodowało jednocześnie naruszenie art. 138 § 1 i § 2 k.p.a. Skarżąca, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, podkreślała także naruszenie przepisów postępowania wskazanych w skardze przez nieokazanie spółce akt sprawy dotyczących dokumentacji ofertowej podmiotów, które konkurs wygrały, czym naruszono zasadę jawności postępowania. Okazanie tych dokumentów mogło nastąpić w formie nienaruszającej właściwych przepisów w tym przepisów ustawy o ochronie danych osobowych. Skarżąca wskazywała, że żaden z oferentów, do których dokumentów odmówiono dostępu spółce, nie zastrzegał by dane w nich podane objęte zostały jakąkolwiek klauzulą niejawności, w szczególności tajemnica przedsiębiorstwa. Wskazując na art. 152 ust. 1 ustawy oświadczeniach opieki zdrowotnej skarżąca stwierdziła, że jej interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz przepisów ustawy przez pozbawienie spółki realnej możliwości zapoznania się z aktami sprawy i przez nieprzeprowadzenie ponownych rokowań. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, opisując przebieg postępowania i wskazując na niejawny charakter dokumentów dotyczących oferentów, którzy konkurs wygrali, wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga ma uzasadnione podstawy dla jej uwzględnienia. Prezes Funduszu, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wywodził, iż przepis ten ma zastosowanie jedynie do sytuacji, w których na skutek odwołania organ II instancji odwołanie uwzględni. W niniejszej sprawie, w ocenie Prezesa NFZ taka sytuacja nie miała miejsca, bowiem organ odwoławczy zastosował art. 138 § 2 k.p.a. wydając orzeczenie kasacyjne, a nie orzeczenie uwzględniające odwołanie. W związku z powyższym zauważenia wymaga, że swym pierwszym odwołaniem (6 czerwca 2013 r.) skarżąca zmierzała do ponownego dokonania oceny jej oferty przez jej wybór w celu zawarcia umowy. Dyrektor P. OWNFZ decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. odwołanie to oddalił, co stało się powodem złożenia przez spółkę odwołania (20 czerwca 2013 r.) z wnioskiem o unieważnienie zaskarżonej decyzji i samego postępowania. Orzekając w drugiej instancji Prezes Funduszu (decyzja z [...] lipca 2013 r.), na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy i art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości decyzję Dyrektora P. OWNFZ i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Orzekając ponownie Dyrektor P. OWNFZ odwołanie oddalił (decyzja z dnia [...] sierpnia 2013 r.) dlatego dopiero w tym momencie spółka mogła podnieść zarzut z art. 154 ust. 7 ustawy wskazując na obowiązek organu I instancji wynikający z tego przepisu. Przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie zawierają, poza uregulowaniem określonych kwestii dotyczących tego postępowania, odesłania do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani też zastosowania tych przepisów w takich sprawach wprost nie wyłączają. Mając na uwadze argumentację Prezesa Funduszu wywodzoną z art. 138 § 2 k.p.a. zauważyć należy, iż niezależnie od treści art. 154 ust. 7 ustawy oświadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przepis art. 138 § 2 k.p.a. określa granice jego stosowania - konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, a te konieczne wyjaśnienia zakresowo nie można uznać za możliwe do przeprowadzenia w trybie art. 136 k.p.a., gdyż nie mają charakteru dodatkowego/uzupełniającego w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Uchylając zatem decyzję Dyrektora P. OWNFZ w całości i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi Funduszu, Prezes NFZ nieprawidłowo stwierdził w zaskarżonej decyzji, iż działał niejako poza odwołaniem skarżącej, gdyż jego decyzja uchylająca nie odnosiła się do uwzględnienia odwołania spółki. Prezes Funduszu mógł bowiem wydać swoją decyzję kasacyjną z dnia [...] lipca 2013 r., eliminując decyzję pierwszoinstancyjną z obrotu prawnego w całości, wyłącznie dlatego, że spółka wniosła odwołanie, w którym domagała się ponownej oceny swojej oferty w relacji do ofert oferentów wskazanych w tym odwołaniu. Nie ulega natomiast wątpliwości, że Kodeks postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek rozpatrzenia sprawy w pełnym jej zakresie, według reguł określonych w tej ustawie, nie zaś w zakresie wyznaczonym odwołaniem, pod warunkiem, iż organ odwoławczy ma możliwość na podstawie przedstawionych przez organ I instancji materiałów i dowodów wydać w sprawie rozstrzygnięcie merytoryczne. Uznając zatem swoją decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. konieczność uchylenia decyzji z [...] czerwca 2013 r. w całości i konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania, Prezes Funduszu uznał jednocześnie, że organ pierwszej instancji powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające ponownie, gdyż organ odwoławczy nie mógł badanej decyzji zweryfikować ze względu na braki niedające się usunąć w trybie art. 136 k.p.a. W innym przypadku wydanie decyzji kasacyjnej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. byłoby niedopuszczalne. Zakres postępowania, jaki powinien przeprowadzić organ pierwszej instancji po uchyleniu jego decyzji przez organ odwoławczy określał natomiast art. 154 ust. 7 ustawy obowiązujący w stanie prawnym w chwili wydawania decyzji w niniejszej sprawie. Zgodnie z tym przepisem - w przypadku uwzględnienia odwołania, o którym mowa w ust. 4 (od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu), przeprowadza się ponownie postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Do ponownie przeprowadzanego postępowania stosuje się odpowiednio art. 144 pkt 1 oraz art. 145. Z treści art. 154 ust. 7 ustawy wynika zatem, że uwzględnienie odwołania przez organ Funduszu drugiej instancji przybiera wyłącznie postać rozstrzygnięcia kasacyjnego i łączy się z obowiązkiem ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń, którego to obowiązku organ Funduszu nie dopełnił z naruszeniem wymienionego przepisu w zakresie mającym wpływ na zaskarżone rozstrzygnięcie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1[...] lipca 2012 r. w sprawie II GSK 121/12 i z dnia 6 marca 2013 r. w sprawie II GSK 1163/12). W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, stwierdzając naruszenie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie wypowiadał się w kwestii pozostałych zarzutów podnoszonych w skardze uznając je za przedwczesne i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 152 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku, postanawiając o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.