I OZ 713/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. i T. S. na postanowienie zawarte w punkcie czwartym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 180/14 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi T. i T. S. na bezczynność [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie. W punkcie pierwszym wyroku z 9 czerwca 2014 r., II SAB/Wa 180/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku skarżących z 26 marca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej wszelkich ewentualnych decyzji administracyjnych i innych dokumentów dotyczących posadowienia i przebudowy gazociągu na działce o nr ew. [...], w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, w punkcie drugim umorzył postępowanie w pozostałym zakresie, w punkcie trzecim stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a w punkcie czwartym zasądził od [...] sp. z o. o. z siedzibą w W. na rzecz skarżących kwotę 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i w zw. z art. 209 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490). Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie czwartym postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i nieprzyznanie zwrotu kosztów wynagrodzenia. Wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia przez zasądzenie od [...] sp. z o. o. z siedzibą w W. na rzecz skarżących kwotę 697 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że Sąd pierwszej instancji przyznał jedynie zwrot wpisu od skargi liczony odrębnie od każdego ze skarżących, opłatę skarbową od pełnomocnictwa i zwrot kosztów zastępstwa przez radcę prawnego jedynie dla jednego ze skarżących, podczas gdy każdemu ze skarżących przysługuje na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, tj. także kosztów wynagrodzenia radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Zażalenie nie zawierało usprawiedliwionych podstaw. Zwrot kosztów postępowania został obliczony przez Sąd I instancji w sposób prawidłowy. W niniejszej sprawie skarżący uiścili dwa wpisy po 100 złotych każdy, opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych, a ponadto na mocy § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c cyt. rozporządzenia – kwotę 240 złotych stawki minimalnej. Łącznie zatem, należało zasądzić kwotę 457 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wbrew poglądowi zawartemu w zażaleniu, istotne było nie to, że w sprawie występowało dwoje skarżących, ale że w ich imieniu działał jeden pełnomocnik z wyboru. Z akt sprawy, uzasadnienia Sądu I instancji ani zażalenia nie wynika, aby charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przemawiał za przyznaniem wielokrotności stawki minimalnej określonej w cytowanym rozporządzeniu (§ 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r.). W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.