II SA/Gl 213/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Protokolant starszy referent Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi M. C.B. w przedmiocie wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D. grzywny za niewykonanie wyroku tutejszego Sądu w sprawie II SAB/Gl 24/12 dotyczącego bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego 1. wymierza Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. na rzecz skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Działając w oparciu o art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarżąca M. C. – B., zastępowana przez męża M. B., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się: - stwierdzenia niewykonania wyroku WSA w Gliwicach z dnia 26 września 2012 r. , sygn. akt II SAB/GL 24/12, - zlecenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D. (dalej zwany PINB) podjęcia odpowiednich czynności z urzędu w wyznaczonych terminach, - wymierzenia grzywny temu organowi w wysokości dziesięciokrotnego wynagrodzenia miesięcznego. W uzasadnieniu skargi podniosła, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazanym w skardze prawomocnym wyrokiem zapadłym z jej skargi w sprawie na bezczynność PINB zobowiązał ten organ do wydania w ciągu miesiąca od zwrotu akt sprawy aktu rozstrzygającego jej wniosek z dnia 30 sierpnia 2011 r. w zakresie dotyczącym żądania wszczęcia postępowania w sprawie bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego. Pomimo jednak upływu zakreślonego terminu organ nie wydał żadnego orzeczenia w przedmiotowej sprawie. W licznych pismach przesyłanych drogą mailową kierowanych bądź to bezpośrednio do Sądu (pisma procesowe), bądź to do wiadomości Sądu, pełnomocnik skarżącej wskazywał na bierność organu w załatwieniu przedmiotowej sprawy dotyczącej bezpiecznego użytkowania budynku wielorodzinnego przy ul. [...] w D. Z akt sprawy wynika, że skarżąca pismem z dnia 29 października 2012 r. złożonym bezpośrednio w siedzibie organu, powołując się na treść wyroku WSA II SAB/GL 24/12 wezwała PINB do wydania aktu rozstrzygającego jej wniosek z dnia 30 sierpnia 2011 r. Wezwanie to ponowiła ona w kolejnych pismach kierowanych do PINB już po wniesieniu przedmiotowej skargi do WSA w Gliwicach. W odpowiedzi na skargę PINB wskazał, że akta sprawy zostały mu przekazane przez WSA w Gliwicach w dniu 10 grudnia 2012 r. Dalej organ ten podał, że pismem z dnia 12 stycznia 2013 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie bezpiecznego użytkowania budynku przy ul. [...] w D., a następnie wezwał właścicieli wszystkich 12 samodzielnych lokali mieszkalnych znajdujących się w tym budynku o przedłożenie protokołów badań i sprawdzeń instalacji gazowej. Przekazane organowi protokoły okazały się niekompletne i nakazano ich uzupełnienie. Uzupełnione protokoły wpłynęły do organu w dniu 18 stycznia 2013 r. PINB podał też, że zgodnie z jego ustaleniami do dwóch lokali mieszkalnych w przedmiotowym budynku, a to lokalu nr [...] i nr [...] odcięto dopływ gazu, a właściciel lokalu nr [...] będzie nieobecny do marca 2013 r. Odnosząc się do żądania zawartego we wniosku skarżącej z dnia 30 sierpnia 2011 r. dotyczącego sprawdzenia drożności przewodów kominowych organ wyjaśnił, że przewody spalinowe rozumiane jako połączenia urządzeń gazowych emitujących spaliny z kanałami spalinowymi w budynku stanowią część instalacji gazowej. Instalacja odprowadzenia spalin powinna być zaś zgodna z typem urządzenia gazowego. PINB wskazał także, że niezależnie od postępowania w sprawie bezpiecznego użytkowania budynku przy ul. [...] prowadzi również w tym budynku szereg innych postępowań dotyczących m.in. przebudowy instalacji gazowej w lokalu nr [...] należącym do skarżącej, a także 3 odrębne postępowania w sprawie samowolnej przebudowy instalacji gazowych w lokalach nr [...], nr [...] i nr [...]. W związku zaś z postępowaniem w sprawie instalacji gazowej w lokalu skarżącej wezwał ją postanowieniem nr [...], z dnia [...] r. do przedłożenia opinii stanu technicznego wykonanej przez nią wewnętrznej instalacji. W związku ze skargą M. C. – B. organ ten postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. nałożył też na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek przedłożenia oceny technicznej przewodów wentylacji grawitacyjnej wywiewnej w części usytuowanej ponad połacią dachową przedmiotowego budynku oraz przewodów spalinowych na całej wysokości. W uzupełnieniu odpowiedzi na skargę PINB w piśmie z dnia 19 czerwca 2013r. wniósł o odrzucenie skargi w przedmiocie wymierzenia mu grzywny (dosłownie kary) stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie nie dopuścił się zaniechań, ani też nie prowadził postępowania w sposób przewlekły. Stwierdził, że wysuwane przez skarżącą coraz to nowe żądania pod jego adresem mają na celu odwrócenie uwagi od nieprawidłowo przebudowanej przez nią instalacji gazowej stwarzającej zagrożenie dla życia i zdrowia. Skarżąca utrudnia też prowadzenie przedmiotowego postępowania m.in. nie wpuszczając do swojego mieszkania pracowników PINB, którzy mieli przeprowadzić w nim kontrolę wykonanej instalacji. M. C.-B. zasypuje także organ stosem zbędnych maili, pism i skarg, których rozpatrywanie wydłuża prowadzone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Z brzmienia art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wynika, że sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotowa skarga została wniesiona, jak wskazano na wstępie w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd rozpatrując skargę na niewykonanie wyroku może stosownie do art. 154 § 2 p.p.s.a. ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego, która to sytuacja nie miała miejsca w kontrolowanej sprawie. Jednocześnie sąd winien stwierdzić czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Grzywnę o której mowa w § 1 sąd wymierza natomiast do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów ( art. 154 § 6 p.p.s.a.). Podkreślenia wreszcie wymaga, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 p.p.s.a.). W kontrolowanej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w D. grzywny w związku z niewykonaniem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 września 2012 r. , sygn. akt II SAB/GL 24/12. W wyroku tym WSA w Gliwicach stwierdził, że PINB pozostaje w bezczynności w sprawie załatwienia wniosku skarżącej z dnia 30 sierpnia 2011 r. i nakazał wydanie w terminie 1 miesiąca od zwrotu akt sprawy aktu rozstrzygającego ten wniosek. Wyznaczony przez Sąd miesięczny termin załatwienia tej sprawy rozpoczął swój bieg stosownie do art. 286 § 2 p.p.s.a. z dniem 10 grudnia 2012 r., kiedy to do PINB wpłynęły akta sprawy wraz z wyrokiem opatrzonym informacją o stwierdzeniu jego prawomocności. Zatem organ ten winien wydać akt administracyjny załatwiający przedmiotowy wniosek najpóźniej w dniu 10 stycznia 2012 r. (art. 57 § 3 k.p.a.). Skarżąca – pismem z dnia 29 października 2012 r. – wezwała PINB do wykonania wyroku WSA w Gliwicach przez wydanie aktu rozstrzygającego jej wniosek wskazany w wyroku tego Sądu. Spełniony zatem został w tym zakresie procesowy warunek dopuszczalności skargi określony w art. 154 § 1 p.p.s.a. Z udzielonej przez PINB odpowiedzi na skargę oraz z pisma procesowego tego organu z dnia 19 czerwca 2013 r. nie wynika, aby do czasu zamknięcia rozprawy organ ten wydał orzeczenie kończące w sposób procesowy wskazany w wyroku WSA wniosek skrzącej. Organ ten bowiem jedynie pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, a następnie dopiero postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r. nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek przedłożenia oceny technicznej przewodów wentylacji grawitacyjnej wywiewnej w części usytuowanej ponad połacią dachową przedmiotowego budynku oraz przewodów spalinowych na całej wysokości. Tymczasem z uwagi na wielość żądań zawartych we wniosku skarżącej z dnia 30 sierpnia 2011 r. WSA w Gliwicach sprecyzował w swoim wyroku, że kontrolował bezczynność PINB w sprawie bezpiecznego użytkowania (stanu technicznego) przedmiotowego budynku w zakresie sprawdzenia wentylacji i drożności jego kominów. Nie może być zatem żadnych wątpliwości, że w określonym przez Sąd terminie organ ten nie wykonał prawomocnego wyroku WSA w Gliwicach. W opisanym stanie faktycznym i prawnym skargę należy uznać zatem za zasadną, Zgodzić się jednakowoż przyjdzie z organem nadzoru budowlanego, że kwestia bezpiecznego użytkowania wielorodzinnego budynku mieszkaniowego jest złożona i wymaga przeprowadzenia szeregu czynności dowodowych. Nie można nie zaaprobować także stanowiska organu, że do rozstrzygnięcia kwestii bezpieczeństwa użytkowania budynku w związku z wykonaniem przebudowy instalacji gazowych znajdujących się w poszczególnych lokalach mieszkalnych nie może być wystarczające zbadanie sposobu odprowadzania spalin z urządzeń gazowych, gdyż badaniem takim objęta winna być także zgodność sposobu odprowadzania spalin z typem urządzenia gazowego. W związku z tym nie można uznać, że bezczynność PINB aczkolwiek niewątpliwa miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Po wydaniu przedmiotowego wyroku organ ten podejmował bowiem szereg czynności procesowych. Jednakowoż zauważyć przyjdzie ,że organ ten nie wywiązał się w terminie określonym przez WSA w Gliwicach z obowiązku wydania orzeczenia w sprawie sprawności przewodów kominowych i wentylacyjnych w budynku przy ul. [...] w D. Mając na uwadze opisaną wyżej złożoność sprawy, a także brak wyraźnie wyartykułowanego przez skarżącą żądania zawartego w jej wniosku z dnia 30 sierpnia 2012 r., wymierzoną organowi grzywnę w wysokości 1000 zł należy uznać za symboliczną. Oceniając przebieg toczącego się postępowania nie można tracić z punktu widzenia także postawy skarżącej, która utrudniała organowi skuteczne jego prowadzenie. Bez wątpienia sprawne prowadzenie postępowania utrudniały także działania pełnomocnika skarżącej kierującego do organu (zwłaszcza drogą elektroniczną) liczne pisma wraz załącznikami , które zawierały rozmaite żądania., co też miało wpływ na wysokość orzeczonej grzywny. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny Gliwicach na podstawie art. 154 § 1, § 2 i § 6 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd swoje rozstrzygnięcie oparł na art. 200 , art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a.