II OSK 2814/14

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2016-07-14

Skład orzekający: NSA Paweł Miładowski, NSA Małgorzata Stahl, WSA Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot zarządzający nieruchomością, jest zobowiązana do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi?
Ratio decidendi
Spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot posiadający zabudowaną nieruchomość w zarządzie lub jako podmiot, któremu przysługuje własność do części lokali, może być uznana za właściciela nieruchomości w rozumieniu ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W związku z tym, rada gminy ma prawo doprecyzować w uchwale, że zarząd spółdzielni mieszkaniowej jest organem zobowiązanym do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Stan faktyczny
Spółdzielnia Mieszkaniowa wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Nakle nad Notecią zmieniającą wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Spółdzielnia kwestionowała definicję zarządu nieruchomością przyjętą w uchwale, twierdząc, że sama nie sprawuje zarządu w rozumieniu ustawy i nie jest zobowiązana do składania deklaracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę, uznając spółdzielnię za podmiot zobowiązany. Spółdzielnia wniosła skargę kasacyjną, która została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną Spółdzielni Mieszkaniowej. Zasądzono od Spółdzielni Mieszkaniowej na rzecz Gminy Nakło nad Notecią kwotę 300 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Stahl /spr./ sędzia del. WSA Mirosław Gdesz Protokolant starszy inspektor sądowy Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 10 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 288/14 w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w N. na uchwałę Rady Miejskiej w Nakle nad Notecią z dnia 27 czerwca 2013 r. nr XXXIII/680/2013 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w N. na rzecz Gminy Nakło nad Notecią kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 10 czerwca 2014r. oddalił skargę Spółdzielni Mieszkaniowej W. w N. na uchwałę Rady Miejskiej w Nakle n. Notecią z 27 czerwca 2013 r., nr XXXIII/680/2013 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że uchwałą z 27 czerwca 2013 r. Rada Miejska w Nakle nad Notecią zmieniła uchwałę z 28 grudnia 2012 r., nr XXVI/543/2012 w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obowiązującej na terenie Gminy Nakło nad Notecią, i działając na podstawie art. 6n w zw. z art. 6j ust. 2a ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 391 ze zm.), zw. dalej u.c.p.g., w § 1 ust. 1 postanowiła zmienić załącznik w brzmieniu nadanym w załączniku nr 1 do niniejszej uchwały. Zgodnie z § 3 uchwały wykonanie uchwały powierzone zostało Burmistrzowi Miasta i Gminy Nakło nad Notecią. W skardze na uchwałę Rady Miejskiej w Nakle nad Notecią Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] zakwestionowała przyjętą w uchwale definicję zarządu nieruchomości, wskazując, że Spółdzielnia nie sprawuje zarządu, o którym mowa w art. 2 ust. 3 u.c.p.g. Spółdzielnia bowiem nie wykonuje obowiązków, jakie spoczywają na właścicielach lokali, nie wytwarza bowiem śmieci, jak czynią to osoby posiadające odpowiednie tytuły prawne do lokali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalając skargę wywiódł, że stosownie do art. 6m ust. 1 u.c.p.g. na właścicielu nieruchomości spoczywa obowiązek złożenia do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Podmiotem odpowiedzialnym za złożenie deklaracji jest właściciel nieruchomości, którego definicja została zamieszczona w art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Definicja ta, zdaniem Sądu, ma charakter zakresowy, ponieważ zostały w niej wymienione poszczególne kategorie podmiotów, które mogą zostać uznane za właścicieli nieruchomości. W ocenie Sądu, jej budowa nie uprawnia do uznania, że ustawodawca wprowadził określoną hierarchię właścicieli nieruchomości, spośród których na pierwszym miejscu powinni znajdować się właściciele poszczególnych gospodarstw domowych, a na ostatnim miejscu spółdzielnie mieszkaniowe. Wniosek taki nie wypływa z wykładni art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. ani z pozostałych przepisów tej ustawy. Mając na uwadze art. 2 ust. 3 u.c.p.g., w razie zabudowania nieruchomości budynkami wielolokalowymi, w których ustanowiona została odrębna własność lokali, obowiązki właściciela zostały wprost nałożone na osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz.U. 2000 r., Nr 80, poz. 903 ze zm.), zw. dalej uwl, lub na właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z przedstawionej regulacji prawnej wynika, iż w stanie faktycznym konkretnej sprawy kilka podmiotów jednocześnie może spełniać warunki do uznania ich za właścicieli nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. Zdaniem Sądu, nie oznacza to jednak, że wszystkie wymienione podmioty mogą jednocześnie mieć taki status względem obowiązku związanego z konkretną nieruchomością. Sąd uznał, że z tego względu celem ustalenia, który podmiot w konkretnym przypadku powinien zostać uznany za właściciela obowiązanego do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi należy odwołać się również do innych aktów prawnych, w tym do Kodeksu cywilnego i uwl, a w odniesieniu do możliwości uznania spółdzielni mieszkaniowej za taki podmiot, również do ustawy z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. 2003 r., Nr 119, poz. 1116 ze zm.), zw. dalej usm. Sąd powołał się na wyrażone w literaturze stanowisko, że tam, gdzie jakikolwiek tytuł prawny do nieruchomości łączy się z członkostwem w określonej korporacji typu spółdzielnia mieszkaniowa, wspólnota mieszkaniowa (powyżej 7 członków) lub TBS, podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji będzie zawsze jednostka organizacyjna lub osoba posiadająca nieruchomość w zarządzie, czyli m.in. spółdzielnia mieszkaniowa (K. Sobieralski, Podmiot zobowiązany do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, NZS 2013/3, s. 59). Sąd argumentował, że obecnie obowiązujące zasady gospodarowania odpadami komunalnymi określone zostały mocą ustawy z 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2011 r., Nr 152, poz. 897 ze zm.). Nowelizacja polegała przede wszystkim na obligatoryjnym przejęciu przez gminy obowiązków właścicieli nieruchomości w zakresie zagospodarowania odpadów komunalnych. Sąd podkreślił, że przedstawiona nowelizacja nie wprowadziła zmiany w definicji właściciela nieruchomości odpowiedzialnego za składanie deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd pierwszej instancji, działając w oparciu o art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., nie dopatrzył się w poddanej kontroli legalności uchwale uchybień, które skutkowałyby stwierdzeniem jej nieważności. Uchwała ta, zdaniem Sądu, została podjęta w prawem przewidzianym trybie na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd miał na uwadze, że z wzajemnej relacji uwl i usm, wynika, że w praktyce mogą wystąpić różnego rodzaju formy praw do lokalu mieszkalnego, w których za właściciela nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g. i tak powinna zostać uznana spółdzielnia mieszkaniowa. Sąd argumentował, że zgodnie z art. 1 ust. 3 usm, spółdzielnia mieszkaniowa ma obowiązek zarządzania nieruchomościami stanowiącymi jej mienie lub nabyte na podstawie ustawy mienie jej członków. Zarówno w przypadku ustanowienia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, o którym stanowią art. 9 i nast. usm, jak i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, które zgodnie z art. 172 ust. 1 usm jest ograniczonym prawem rzeczowym nie dochodzi do wyodrębnienia własności lokalu. W takim przypadku zastosowanie znajduje zasada z art. 2 ust. 1 pkt 4 u.c.p.g., na podstawie której spółdzielnia, jako zarządca posiadający nieruchomości w zarządzie, wykonuje obowiązki właściciela nieruchomości. Jeżeli natomiast w danej nieruchomości zabudowanej budynkami wielolokalowymi ustanowiona została odrębna własność lokali, to zgodnie z art. 2 ust. 3 u.c.p.g., obowiązki właściciela nieruchomości obciążają osoby sprawujące zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu uwl lub właścicieli lokali, jeżeli zarząd nie został wybrany. Zgodnie z art. 18 ust. 1 uwl, właściciele lokali mogą w umowie o ustanowieniu odrębnej własności lokali albo w umowie zawartej później w formie aktu notarialnego określić sposób zarządu nieruchomością wspólną, a w szczególności mogą powierzyć zarząd osobie fizycznej albo prawnej. Jeżeli zgodnie z art. 20 uwl, lokali wyodrębnionych, wraz z lokalami niewyodrębnionymi, jest więcej niż siedem, właściciele lokali są obowiązani podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu. Wówczas podmiotem zobowiązanym do realizacji obowiązku złożenia deklaracji będzie podmiot, któremu zarząd powierzono. W przypadku wyodrębnienia odrębnej własności poszczególnych lokali znajdujących się na terenie nieruchomości stanowiących współwłasność spółdzielni, z mocy art. 27 ust. 2 usm, zarząd nieruchomościami wspólnymi wykonywany jest przez spółdzielnie jako zarząd powierzony, o którym mowa w art. 18 ust. 1 uwl, chociażby właściciele lokali nie byli członkami spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 241 i art. 26 usm. Tak samo w orzecznictwie sądowym przyjęto, że jeżeli nieruchomość stanowi współwłasność spółdzielni mieszkaniowej, to choćby pozostali współwłaściciele, a więc właściciele wyodrębnionych lokali, nie byli członkami spółdzielni, zarząd nieruchomością wspólną sprawuje spółdzielnia z mocy prawa i nie stosuje się przepisów ustawy o własności lokali o zarządzie nieruchomością wspólną ani o zebraniu właścicieli. Możliwe jest jedynie, zgodnie z art. 241 usm, podjęcie przez większość właścicieli w budynku uchwały o poddaniu kwestii zarządu nieruchomością wspólną przepisom ustawy o własności lokali. Jeżeli taka uchwała nie została podjęta, zarząd sprawuje spółdzielnia według zasad określonych w art. 27 aż do chwili, gdy w budynku zostanie wyodrębniona własność wszystkich lokali, co ‒ zgodnie z art. 26 usm ‒ skutkuje z mocy prawa stosowaniem przepisów ustawy o własności lokali, w tym o wspólnocie mieszkaniowej i zarządzie (uchwała SN z 9 lutego 2012 r., III CZP 89/11, OSNC 2012/7-8/86). Podobnie TK w wyroku z 28 listopada 2013 r., sygn. akt K 17/12, niepubl. uznał, że podmiotem zobowiązanym do wykonywania obowiązków, o których mowa w art. 6h i art. 6m ust. 1 u.c.p.g., jest spółdzielnia mieszkaniowa. Należy przy tym zauważyć, że do czasu podjęcia przez większość właścicieli uchwały, o której stanowi art. 241 § 1 usm, obowiązki właściciela nieruchomości wynikające z u.c.p.g. w dalszym ciągu obciążają spółdzielnię. Tak samo w razie zaistnienia sytuacji, o której stanowi art. 26 ust. 1 usm, ustanie obowiązku spółdzielni mieszkaniowej, jako osoby sprawującej zarząd nieruchomością wspólną w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.c.p.g. ustaje w momencie podjęcia przez właścicieli lokali zmiany sposobu zarządu nieruchomością wspólną, o której stanowi art. 18 ust. 2a uwl. Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. W skardze kasacyjnej Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1) na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego przez ich błędną wykładnie, tj.: - art. 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. poprzez przyjęcie, że Gmina Nakło nad Notecią posiada ustawowe upoważnienie do zdefiniowania w treści Uchwały Rady Miejskiej określającej wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, składanej przez właścicieli nieruchomości, pojęcia zarząd nieruchomości rozumianego jako zarząd powołany w trybie ustawy o własności lokali i zarząd spółdzielni mieszkaniowej, - art. 2 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 ust. 3 u.c.p.g. w zw. z art. art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1222), poprzez przyjęcie, iż spółdzielnia mieszkaniowa to "zarząd nieruchomości" zobowiązany do składania deklaracji w zakresie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, 2) na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na braku wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności i braku dokonania ustaleń istotnych dla zastosowania prawa materialnego poprzez niewyjaśnienie, jaki status prawny mają lokale, którymi administruje spółdzielnia na mocy przepisów usm. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, wraz z kosztami zastępstwa radcowskiego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia prawa materialnego powiązane zostały z brakiem uprawnienia gminnego uchwałodawcy do definiowania pojęcia zarząd skutkującym przyjęciem przez Sąd, iż możliwym jest ustalenie przez radę gminy, iż spółdzielnia mieszkaniowa jest zobowiązana do składania deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zdaniem skarżącej, Rada Miejska nie będąc do tego uprawniona, rozszerzyła ustawowy katalog podmiotów zobowiązanych do złożenia deklaracji określony w art. 6m ust. 1 u.c.p.g. Uznając powyższą argumentację za nieuzasadnioną należy zauważyć, że art. 6n ust. 1 u.c.p.g. stanowi podstawę prawną dla rady gminy do ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. Zgodnie w ustawowym słowniczkiem pojęć zawartym w art. 2 u.c.p.g. przez właściciela nieruchomości rozumie się także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Stwierdzić należy, że sformułowanie powyższego przepisu umożliwia przyjęcie, iż właścicielem nieruchomości będzie również spółdzielnia mieszkaniowa, jako podmiot posiadający zabudowaną nieruchomość w zarządzie oraz jako podmiot, któremu przysługuje własność do części lokali. Powyższe, jak zasadnie zauważa Rada Miejska w odpowiedzi na skargę kasacyjną, wspiera treść przepisu art. 48 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze w zw. z art. 1 ust. 7 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, w świetle których to zarząd kieruje działalnością spółdzielni oraz reprezentuje ją na zewnątrz, a zatem jest organem odpowiedzialnym za jej funkcjonowanie. Przyjęcie zatem w uchwale, że organem zobowiązanym do złożenia deklaracji jest zarząd spółdzielni mieszkaniowej należało uznać za dopuszczalne doprecyzowanie ustawowej definicji "właściciela nieruchomości". Nie sposób również uznać za uzasadniony zarzut naruszenia art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że powołane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z racji zakresu swego zastosowania nie mogły stanowić podstawy do dokonania przez Sąd ustaleń, jaki status prawny mają lokale, którymi administruje Spółdzielnia. Należy również stwierdzić, że Sąd I instancji dokonał oceny legalności zaskarżonej uchwały w granicach sprawy zakreślonych skargą wniesioną przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...]. Powyższe czyni nieskutecznymi zarzuty naruszenia przez Sąd przepisów postępowania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. Postanowienie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego zostało wydane w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a. ----------------------- 1

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło