II FZ 1585/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-10-27
Skład orzekający: Aleksandra Wrzesińska - Nowacka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące zwrotu kosztów postępowania sądowego jest wystarczająco uzasadnione, jeśli nie przedstawia argumentacji co do wysokości zasądzonych kosztów i ich składników?Ratio decidendi
Uzasadnienie postanowienia o kosztach postępowania sądowego musi zawierać wskazanie, jakie konkretnie wydatki strony zostały uznane za niezbędne i na jakiej podstawie prawnej zostały ustalone. Brak takiej argumentacji uniemożliwia kontrolę instancyjną i stanowi naruszenie art. 141 § 4 PPSA, co skutkuje uchyleniem tego postanowienia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.Stan faktyczny
Skarżący M. B. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim dotyczące zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania. Skarżący zarzucił, że uzasadnienie postanowienia nie wyjaśnia, jakie konkretnie koszty zostały zasądzone i dlaczego, domagając się zasądzenia dodatkowej kwoty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Organ wniósł o oddalenie zażalenia.Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 czerwca 2014 r., I SA/Go 266/14, i przekazano sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania temu sądowi.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Go 266/14 w przedmiocie kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Go 136/12 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia uchylić postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 czerwca 2014 r., I SA/Go 266/14 i przekazać sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania temu sądowi.
Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Go 266/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie ze skargi M. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Go 136/12 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 9 stycznia 2012 r. Ponadto zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze na rzecz skarżącego kwotę 10.594 złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", zażalenie na powyższe postanowienie dotyczące zwrotu kosztów postępowania wniósł skarżący M. B. w zakresie, w jakim Sąd nie zasądził na jego rzecz kwoty 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono obrazę art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 w zw. z art. 276 p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dotyczących zwrotu kosztów zawartych w skardze o wznowienie postępowania. Stawiając powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie na jego rzecz dodatkowej kwoty 7.200 zł, względnie uchylenie skarżonego postanowienia i rozpoznanie sprawy kosztów postępowania na nowo z uwzględnieniem dotychczas poniesionych kosztów. Ponadto skarżący domagał się zasądzenia na jego rzecz wszelkich kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w tym postępowaniu.
W uzasadnieniu zażalenia strona wskazała, że w ramach pisemnego uzasadnienia skarżonego postanowienia Sąd ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zostało podjęte w oparciu o art. 200, art. 205 § 2, art. 209 w zw. z art. 276 p.p.s.a. Powyższe, zdaniem strony, pozwala jedynie domniemywać, jakie konkretnie składniki kosztów postępowania zostały objęte łączną kwotą 10.594 zł.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw oraz o zasądzenie na rzecz pełnomocnika organu kosztów zastępstwa procesowego.
Organ zaskarżył ponadto wyrok w tej sprawie skargą kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi sprawa ma być ponownie rozpatrzona przez organ administracji, uzasadnienie powinno ponadto zawierać wskazania co do dalszego postępowania.
Powyższy przepis ma zastosowanie także do motywów rozstrzygnięcia o kosztach postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art.166 w zw. z art.141 § 4 p.p.s.a.).
Słusznie podniesiono w zażaleniu, że uzasadnienie rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania nie daje możliwości do ustalenia, jakie wydatki skarżącego i dlaczego Sąd pierwszej instancji uznał za niezbędne koszty postępowania. Sąd przywołał wprawdzie w uzasadnieniu wyroku art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 w zw. z art. 276 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednakże nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji, przemawiającej za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Przytoczone w uzasadnieniu przepisy ogólnie określają, że w razie uwzględnienia skargi stronie przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, natomiast nie regulują one wysokości tych kosztów. W uzasadnieniu Sądu pierwszej instancji brak jest natomiast wskazania, co konkretnie składa się na koszty postępowania, uznane przez Sąd za niezbędne. Uniemożliwia to kontrolę instancyjną zaskarżonego orzeczenia. Nie można bowiem ocenić, czy Sąd pierwszej instancji naruszył art.205 § 2 p.p.s.a., skoro nie wiadomo, co składa się ostatecznie na kwotę zasądzoną przez Sąd tytułem kosztów postępowania wywołanego skargą o wznowienie postępowania.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy w zakresie kosztów postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny wskaże w uzasadnieniu, w jaki sposób i na jakiej podstawie prawnej ustalono koszty postępowania sądowego.
O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ przepisy powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi takiej możliwości nie przewidują. Zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy). W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym kwestię zwrotu kosztów regulują art.203-207 i art.209 p.p.s.a. Żaden z nich nie daje podstaw do zwrotu kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia zażalenia. Przepisem takim nie może być również art.197 p.p.s.a., skoro nie odsyła on do przepisów regulujących koszty postępowania kasacyjnego.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło