II SA/Wr 271/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Olga Białek, Sędziowie Sędzia WSA - Alicja Palus (spr.), Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak, , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi M. M. na czynność Starosty Powiatu Ś. w przedmiocie wprowadzenia do bazy ewidencji gruntów i budynków podziału geodezyjnego działki postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu M.M. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd Rejonowy w Ś. Ś. na wniosek M.M. dokonał zniesienia współwłasności nieruchomości, oznaczonej jako działka nr[...], obręb M., Gmina M.przez jej podział. W dniu 22 lutego 2014 r. Starosta Powiatowy w Ś. Ś. wprowadził do bazy ewidencji gruntów i budynków niniejszy podział na podstawie i w oparciu o dane wynikające z ww. prawomocnego postanowienia oraz załącznika graficznego zatytułowanego "Projekt podziału nieruchomości położonej w M. KW.[...]". W dniu 24 marca 2014 r. jednocześnie i w jednej korespondencji M.M. wezwał Starostwo Powiatowe w Ś.Ś., Geodetę Powiatowego do usunięcia naruszenia prawa poprzez odmowę wprowadzenia do bazy ewidencji gruntów i budynków podziału geodezyjnego nr [...] oraz złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem S. Ś., skargę na czynność materialno – techniczną w przedmiocie wprowadzenia do bazy ewidencji gruntów i budynków niniejszego podziału geodezyjnego działki nr [...], położonej w M. W odpowiedzi na skargę Starosta Ś. wniósł o jej oddalenie. Przed jednak merytorycznym ustosunkowaniem się do zarzutów podniesionych w skardze, organ wskazał, że wniesiona ona została bez zachowania warunków dopuszczalności jej złożenia, a dokładniej z uchybieniem obowiązku wezwania właściwego rzeczowo organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia powzięcia informacji o dokonanej czynności materialno – technicznej. W tym kontekście organ wskazał, że skarżący nie wezwał właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, którym jest Starosta Powiatowy w Ś. Ś., gdyż złożone w dniu [...] r. wezwanie skierował de facto do pracownika Starostwa – tj. Geodety Powiatowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 , poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). W powyższych przepisach ustawodawca określił zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Bez więc uprzedniego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa skarga nie może zostać skutecznie wniesiona do sądu, a jeśli sytuacja taka by zaistniała sąd zobligowany jest ją odrzucić jako przedwczesną, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wezwanie, o którym mowa powyżej konieczne było w realiach rozpoznawanej przez Sąd sprawy ze skargi M.M. na czynność Starosty Ś. w przedmiocie wprowadzenia do bazy ewidencji gruntów i budynków podziału geodezyjnego działki nr [...] położonej w obrębie M., gmina M. Tymczasem z akt niniejszej sprawy wynika, że zarówno wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jak i skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nadane zostały przez pełnomocnika skarżącego w placówce pocztowej tego samego dnia, tj. 24 marca 2014 r. o czym świadczą zamieszone pieczęci pocztowe oraz co zostało wskazane w piśmie procesowym skarżącego z dnia 9 czerwca 2014 r. jak również odpowiedzi na skargę. Skoro więc obydwie przesyłki nadane zostały na poczcie w tym samym dniu to nie sposób przyjąć, że wezwanie organu nastąpiło "uprzednio" w stosunku do skargi do tut. Sądu. Jednoczesne wniesienie środka, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. oraz skargi do sądu administracyjnego nie pozwala bowiem na uznanie, że spełniony został wymóg "uprzedniego" wniesienia wezwania organu do naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z 3 października 2012 r., sygn. akt II FSK 2123/12, CBOSA). W konsekwencji skarga M. M. jako przedwczesna – tj. wniesiona przed otwarciem biegu terminów, o jakich mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. - podlegała, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzuceniu. Odnosząc się z kolei do zawartych w odpowiedzi na skargę twierdzeń, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane zostało nie do organu ale de facto do pracownika Starostwa Powiatowego – Geodety Powiatowego, należy wyjaśnić, że jakkolwiek pełnomocnik skarżącego jako adresata niniejszego wezwania wskazał "Starostwo Powiatowe w Ś. Ś. Sz.P. mgr inż. I. A. Geodeta Powiatowy", to jednak z treści tegoż pisma wynika, że jego intencją było zakwestionowanie czynności Starosty Ś. Samo więc mylne oznaczenie adresata w kontekście brzmienia całego pisma nie może prowadzić do wniosku, że wezwanie to nie zostało skierowane do właściwego organu. Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt. I sentencji. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.