I OZ 1060/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt III SA/Po 662/14 odmawiające zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 września 2014 r., sygn. akt III SA/Po 662/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał na wstępie, że skarżący poprawnie zrozumiał uzasadnienie postanowienia z dnia 13 czerwca 2014 r., wyciągając wniosek, iż gdyby skutkiem zaskarżonej decyzji było pozbawienie skarżącego prawa do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wniosek o wstrzymanie jej wykonania można by uznać za uzasadniony, w szczególności biorąc pod uwagę wykonywany przez skarżącego zawód kierowcy i pozostałe okoliczności. Sąd podał, że zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W postanowieniu będącym przedmiotem wniosku Sąd wskazał skarżącemu, iż zaskarżona decyzja nie pozbawia skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, stanowiąc jedynie o konieczności poddania się badaniom. Dopiero nieprzystąpienie przez skarżącego do badań psychologicznych albo negatywny wynik takiego badania skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy (art. 102 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zm., zwanej dalej UKP) bądź cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami (art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. b UKP). Wskazana przez skarżącego decyzja Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2014 r. o zatrzymaniu skarżącemu prawa jazdy nie jest zaś bezpośrednim wynikiem wydanego postanowienia Sądu i nie jest ona również przedmiotem niniejszego postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie S. R. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. polegające na błędnej wykładni tego przepisu, wyrażającej się w uznaniu, iż w okolicznościach niniejszej sprawy decyzja z [...] marca 2013 r. pozostaje bez związku z decyzją Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2014 r. o zatrzymaniu prawa jazdy a w konsekwencji, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] marca 2013 r. nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wskazał, że decyzję Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2014 r. należy uznać za bezpośrednie następstwo odmowy wstrzymania zaskarżonej decyzji i stanowi okoliczność uzasadniającą zmianę postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2014 r. i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu ewentualnie orzeczenie przez NSA na podstawie art. 188 p.p.s.a.; w każdym przypadku o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W tym miejscu należy jeszcze raz przypomnieć, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O braku przesłanek wskazanych w tym przepisie orzekł już WSA w postanowieniu z dnia 13 czerwca 2014 r. Należy zgodzić się z oceną Sądu I instancji, wyrażoną w tym postanowieniu, który stwierdził, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie zostały w niniejszej sprawie spełnione. Wskazać należy, że wykonanie decyzji w rozpoznawanej sprawie polega na poddaniu się przez skarżącego badaniom psychologicznym. Nie ulega zatem wątpliwości, że sam fakt poddania się badaniom psychologicznym nie rodzi niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Badania psychologiczne mają na celu jedynie ustalenie istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. O pozbawieniu uprawnień do kierowania pojazdów, zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.), orzeka starosta w sytuacji między innymi w sytuacji niepoddania się badaniu psychologicznemu, w trybie określonym w art. 124 ust. 1 i ust. 2 (art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. c tej ustawy). Sprawy dotyczące cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, w razie zaistnienia powyższych okoliczności podlegają jednak załatwieniu w odrębnym postępowaniu (por. np. post. NSA z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt. I OZ 581/14). Istota sprawy ogranicza się jednak do odpowiedzi na pytanie czy od wydania postanowienia z dnia 13 czerwca 2014 r. doszło do zmiany okoliczności będących podstawą odmowy wstrzymania wykonania decyzji, co uprawniałoby Sąd do ewentualnego uwzględnienia wniosku na podstawie 61 § 4 p.p.s.a. Skarżący wskazuje, że taką okolicznością jest decyzja Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie zatrzymania skarżącemu prawa jazdy. W ocenie NSA okoliczność ta nie może być podstawą zmiany postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ jest to okoliczność wynikająca z niewykonania zaskarżonej decyzji. Gdyby skarżący wykonał ostateczną decyzję i poddał się badaniom nie doszłoby do zatrzymania prawa jazdy. Skarżący powinien liczyć się z tym, że skoro organ i Sąd pierwszej instancji nie wstrzymały wykonania zaskarżonej decyzji to jest ona wykonalna i aby uniknąć negatywnych skutków należy ja wykonać. Przeciwne rozumowanie i uwzględnienie tej okoliczności prowadziłoby do swoistego nagrodzenia skarżącego za to niewłaściwe zachowanie i wstrzymanie wykonania tej decyzji. Słusznie zatem stwierdził Sąd pierwszej instancji, że wskazana przez skarżącego decyzja Starosty Poznańskiego z dnia [...] lipca 2014 r. nie jest bezpośrednim wynikiem wydanego postanowienia Sądu, lecz wymienionym powyżej skutkiem zaniechania skarżącego poprzez nieprzedstawienie we wskazanym terminie orzeczenia lekarskiego o istnieniu lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. W konsekwencji nie można uznać aby doszło do zmiany okoliczności, o których mowa w art. 61 § 4 p.p.s.a. W takim stanie rzeczy prawidłowo Sąd I instancji odmówił zmiany postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.