IV SA/Gl 1152/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2014 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego uchyla zaskarżoną decyzje oraz poprzedzającą ją decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. z dnia [...] roku nr [...]. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ż., działający z upoważnienia Burmistrza Miasta Ż. decyzją z dnia [...], Nr: [...] odmówił E.S. przyznania prawa do zasiłku okresowego na okres od dnia [...] do dnia [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że w rodzinie zostało przekroczone kryterium dochodowe. Od tej decyzji E.S. złożyła odwołanie, w którym wskazała, że doliczenie do przychodu jej rodziny kwoty, stanowiącej dofinansowanie dla założonej przez jej małżonka razem z innymi osobami spółdzielni socjalnej jest całkowicie nieuzasadnione i niezgodne z przepisami, gdyż dofinansowanie takie nie jest dofinansowaniem dla osoby fizycznej, a dla osoby prawnej, jaką jest spółdzielnia. Strona wskazała również na brak racjonalnego wyjaśnienia, dlaczego wsparcie na spółdzielnię socjalną która zakładał jej mąż miałoby móc być wliczane do składnika tworzącego dochód jej rodziny. Dofinansowanie to nie stanowi w żadnej mierze środków, jakie mogą zostać wykorzystane na utrzymanie rodziny, zatem nie stanowi przychodu i nie może decydować o spełnieniu lub niespełnieniu kryterium dochodowego. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. działając m.in. na podstawie art. 8, art. 38 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r., poz. 823) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) orzekło utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wskazało, że zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego: 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 2) rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny. Kolegium podkreśliło, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 53a, 78 i 91, przysługuje: 1) osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542,00 zł zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej", 2) osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 456,00 zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym na osobę w rodzinie", 3) rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej dalej "kryterium dochodowym rodziny" - przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Kolegium podniosło ,że za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przy tym do dochodu ustalonego zgodnie z ust. 3 nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego; 2) zasiłku celowego; 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty; wartości świadczenia w naturze; świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych; dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego. Nadto organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej, w przypadku uzyskania w ciągu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku lub w okresie pobierania świadczenia z pomocy społecznej dochodu jednorazowego przekraczającego pięciokrotnie kwoty: kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, w przypadku osoby samotnie gospodarującej, kryterium dochodowego rodziny, w przypadku osoby w rodzinie - kwotę tego dochodu rozlicza się w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym dochód został wypłacony. W przypadku uzyskania jednorazowo dochodu należnego za dany okres, kwotę tego dochodu uwzględnia się w dochodzie osoby lub rodziny przez okres, za który uzyskano ten dochód. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Kolegium podniosło, że w związku ze złożonym wnioskiem E.S., organ I instancji przeprowadził wywiad środowiskowy, na podstawie którego ustalił, że E.S. zamieszkuje z mężem A.S. oraz pięciorgiem dzieci. E.S. pracuje zawodowo, natomiast A.S. jest prezesem spółdzielni socjalnej. W opinii Kolegium - na podstawie przedłożonej dokumentacji - ustalono, że w miesiącu [...] A.S. otrzymał wsparcie finansowe jako członek spółdzielni socjalnej w wysokości [...] zł, co przekracza pięciokrotność kwoty kryterium dochodowego rodziny Strony, wobec czego powyższą kwotę [...] zł należało rozliczyć w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym kwota ta została wypłacona - zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej. Kolegium zauważyło, że z materiału dowodowego wynika, że na dochód rodziny E.S. w miesiącu [...] złożyły się: otrzymane wsparcie finansowe przez małżonka strony w kwocie [...] zł (1/12 kwoty [...] zł), wynagrodzenie strony za pracę w kwocie [...] zł, dochód męża ze spółdzielni socjalnej w kwocie [...] zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł i świadczenia rodzinne w kwocie [...] zł. Stąd też w opinii Kolegium, dochód rodziny E.S. w miesiącu [...] wyniósł [...] zł, co na osobę w rodzinie wynosi [...] zł, natomiast kryterium dochodowe rodziny strony - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej - wynosi 3 192,00 zł, natomiast na osobę w rodzinie wynosi 456,00 zł, zatem dochód rodziny strony znacznie przekroczył kryterium dochodowe rodziny. Odnosząc się do kwestii zawartych w odwołaniu, Kolegium wyjaśniło, iż na gruncie ustawy o pomocy społecznej pod pojęciem dochodu należy rozumieć wszelkie dochody bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, z wyłączeniem odliczeń i pomniejszeń enumeratywnie wymienionych w przepisach art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej. Z powyższego jednoznacznie wynika, że otrzymane przez A.S. jednorazowe wsparcie finansowe na założenie i działalność spółdzielni socjalnej, udzielone w ramach projektu "spółdzielnie socjalne drugiej generacji - II edycja" współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego oraz budżetu państwa realizowanego w oparciu o zawartą z instytucją pośredniczącą umową o dofinansowanie projektu nr: [...], musi zostać zaliczone do dochodu rodziny i nie podlega odliczeniu na podstawie art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej. W skardze do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego skarżąca E.S. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 38 w zw. z art. 8 ustawy o pomocy społecznej poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, iż do jej dochodu należy doliczyć kwotę, która stanowi dofinansowanie dla założonej przez jej małżonka razem z innymi osobami spółdzielni socjalnej oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy istnieją rzeczywiste przesłanki do odmowy przyznania prawa do zasiłku okresowego oraz obrazę art. 8 i 107 § 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnianie dlaczego organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że interpretacja przepisów ustawy o pomocy społecznej dokonana przez organy jest wadliwa. Całkowicie nieuzasadnione i niezgodne z przepisami jest doliczanie do przychodu kwoty, która stanowi dofinansowanie dla założonej przez jej małżonka razem z innymi osobami spółdzielni socjalnej. Dofinansowanie takie nie jest dofinansowaniem dla osoby fizycznej, a dla osoby prawnej, jaką jest spółdzielnia. Co więcej, środki te są przekazywane po dokonanej rejestracji, zgodnie ze stosowną umową. Niezrozumiałe zatem jest uznawanie tej kwoty za część składową dochodu rodziny. W opinii skarżącej - trzeba w takiej sytuacji brać pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy oraz rozważyć ratio legis takiego brzmienia przepisów, a nie jedynie dokonywać wykładni oderwanej de facto od rzeczywistego stanu faktycznego. Zaliczenie zaś wsparcia na spółdzielnię socjalną do składnika tworzącego dochód rodziny nawet bez znajomości przepisów i ich szczegółowej interpretacji jest całkowicie błędne i nieuzasadnione. Brak racjonalnego wyjaśnienia, dlaczego wsparcie na spółdzielnię socjalną, którą zakładał jej małżonek i spółdzielnia ta jest osobą prawną miałoby móc być wliczane do składnika tworzącego dochód rodziny. Podkreśliła, iż gdyby kwota dofinansowania nie została doliczona, wówczas kryterium dochodowe zostałoby zachowane i zasiłek okresowy mógłby zostać przyznany. Skarżąca wskazała na przepisy umowy o dofinansowanie spółdzielni, podnosząc, że dofinansowanie to nie stanowi zatem w żadnej mierze środków, jakie mogą zostać wykorzystane np. na utrzymanie rodziny, albowiem dofinansowanie przyznawane jest spółdzielni i związane jest z jej założeniem, nie będąc tym samym przychodem i nie wchodząc w skład dochodu rodziny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło argumentację powołaną w uzasadnieniu skarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie godzi się podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z brzmienia art. 145 § 1 tej ustawy wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym kontekście uznano, że skarga E.S. zasługuje na uwzględnienie. W dalszej kolejności wskazać należy, że świadczenia dla osób wymagających wsparcia ze strony pomocy społecznej podlegają regulacji zawartej w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r., poz. 182). Przy czym skarżący wystąpił do organów pomocy społecznej z wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego. Zgodnie z art. 38 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kwoty 542 zł oraz rodzinie, gdzie dochód na członka rodziny nie przekracza kwoty 456 zł. Zasiłek okresowy ustala się: 1) w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie; 2) w przypadku rodziny - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny (ust. 2). Kwota zasiłku okresowego ustalona zgodnie z ust. 2 nie może być niższa niż 50% różnicy między: 1) kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby; 2) kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny (ust. 3). Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie (ust. 4). Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy (ust. 5). Zgodnie z treścią art. 2 i 3 wyżej wskazanej ustawy celem pomocy społecznej jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie samodzielnie pokonać, umożliwienie osobie lub rodzinie życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Cele te osiąga się poprzez wyprowadzenie osoby z systemu pomocy społecznej. W myśl art. 3 powołanej ustawy rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Pomoc społeczna udzielana jest bowiem osobom, czy rodzinom między innymi z powodu ich ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, ciężkiej choroby. W opinii organu odwoławczego wyżej opisane warunki przyznania skarżącej pomocy zostały w sprawie spełnione, z wyjątkiem jednego, a mianowicie dochód rodziny skarżącej przekracza kwotę kryterium dochodowego określonego dla rodziny. Przekroczenie to – w opinii organu - zostało spowodowane tym, że w miesiącu [...] A.S. otrzymał wsparcie finansowe jako członek spółdzielni socjalnej w wysokości [...] zł, co przekracza pięciokrotność kwoty kryterium dochodowego rodziny i wobec tego powyższą kwotę [...] zł należało rozliczyć w równych częściach na 12 kolejnych miesięcy, poczynając od miesiąca, w którym kwota ta została wypłacona - zgodnie z art. 8 ust. 11 ustawy o pomocy społecznej. Stąd też miesięczny dochód rodziny powiększono o kwotę [...] zł (1/12 kwoty [...] zł). Zasadniczy spór w sprawie sprowadza się do ustalenia wysokości dochodu rodziny strony skarżącej. Kwestię tą reguluje przepis art. 8 ust. 3 i następne ustawy o pomocy społecznej. Za dochód, na mocy art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej, uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach, jak i kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. W tym miejscu zwrócić uwagę należy na unormowanie art. 8 ust. 5 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, który stanowi, że w stosunku do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych – za dochód przyjmuje się przychód z tej działalności pomniejszony o koszty uzyskania przychodu, obciążenie podatkiem należnym określonym w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych i składkami na ubezpieczenie zdrowotne określonymi w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, związane z prowadzeniem tej działalności oraz odliczonymi od dochodu składkami na ubezpieczenia społeczne niezaliczonymi do kosztów uzyskania przychodów, określonymi w odrębnych przepisach, z tym że dochód ustala się, dzieląc kwotę dochodu z działalności gospodarczej wykazanego w zeznaniu podatkowym złożonym za poprzedni rok kalendarzowy przez liczbę miesięcy, w których podatnik prowadził działalność, a jeżeli nie prowadził działalności, za dochód przyjmuje się kwotę zadeklarowaną w oświadczeniu tej osoby. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy wskazać, że zasadnicze znaczenie dla niej ma treść początkowa przepisu art. 8 ust. 5 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, która stanowi, że za dochód w stosunku do osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjmuje się przychód z tej działalności pomniejszony o enumeratywnie wymienione grupy wydatków. Przy czym, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku (art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, Dz. U. z 2010 roku Nr 51, poz. 307 ze zm.). Zwrócić uwagę należy na treść art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, iż wolne od podatku dochodowego są m. in. środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.). Wskazać trzeba , że umowa o dofinansowanie spółdzielni socjalnej została zawarta między tą spółdzielnią (a nie mężem skarżącej, który jedynie ją reprezentował), a dysponentem środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Godzi się także zaznaczyć, że każda spółdzielnia podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego i nabywa osobowość prawną z chwilą wpisania jej do Krajowego Rejestru Sądowego. (art. 7 i 11 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze - Dz.U. z 2013 r., poz. 1443). Z kolei po myśli przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 94, poz.651) powołanie spółdzielni socjalnej ma dwa podstawowe cele: wspólne prowadzenie przedsiębiorstwa oraz włączenie jej działaczy w życie zawodowe i społeczne. Spółdzielnia jako podmiot ekonomii społecznej tworzy podstawy prawne dla działalności osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Przy tym stosownie do art. 15 ust. 7 ostatnio cyt. ustawy wsparcie spółdzielni socjalnej ze środków budżetu państwa lub środków budżetu jednostki samorządu terytorialnego może być współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Do głównych zadań tego funduszu należy m.in. wsparcie polityki rynku pracy, przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu, adaptacyjność i rozwój kadr, wyrównywanie szans na rynku pracy. Dzięki Europejskiemu Funduszowi Społecznemu możliwe jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych osób pracujących, pomoc dla bezrobotnych w znalezieniu pracy i podniesieniu ich kwalifikacji, wsparcie przy poszukiwaniu zatrudnienia przez osoby niepełnosprawne. Dzięki wsparciu z Europejskiego Funduszu Społecznego organizowane są: szkolenia, warsztaty, poradnictwo zawodowe, pomoc przy zakładaniu działalności gospodarczej, przygotowanie zawodowe dla osób bezrobotnych, a także spółdzielnie socjalne, Centra Integracji Społecznej. Trzeba też dodać, że wsparcie, o którym tu mowa jest rodzajem pomocy publicznej udzielonej przedsiębiorcom. Stąd też – w opinii Sądu – należy podzielić stanowisko skarżącej wyrażone w treści skargi, a kontestujące zasadność uwzględnienia w łącznej kwocie jej dochodu świadczeń uzyskanych ze środków unijnych przez spółdzielnię socjalną, a przeznaczonych na rozpoczęcie przez tą spółdzielnię działalności gospodarczej i utrzymanie jej na początkowym etapie. Bez wątpienia organy orzekające w tym zakresie naruszyły przepis art. 8 ust. 5 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej. Do ogólnej kwoty dochody rodziny skarżącej zaliczone winny być zatem jedynie pozostałe dochody wskazane przez organ orzekający, co powoduje, że w istocie rodzina strony nie przekraczała ówcześnie kryterium dochodowego z ustawy o pomocy społecznej. Opisane naruszenie skutkowało wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji wydanych przez organy orzekające. Zgodnie bowiem z regulacją art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Po ponownym przeliczeniu wysokości dochodu skarżącej, uwzględniając powyższe uwagi, prawidłowo wyliczony dochód rodziny nie przekracza ustawowego kryterium dochodowego, które wynosi 456 zł miesięcznie na osobę w rodzinie. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję ja poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako wydaną z naruszeniem prawa materialnego. Wytyczne do dalszego postępowania wynikają wprost z naprowadzonych wyżej rozważań.