VI SA/Wa 1826/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu H. P. kwotę 120 złotych (słownie stu dwudziestu złotych) uiszczonych tytułem wpisu sądowego. H. P. (dalej też jako skarżący) reprezentowany przez pełnomocnika, radcę prawnego M. H., wniósł za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję ww. organu z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 3 000 złotych za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Zarazem na poczet wpisu sądowego, którego prawidłowa wysokość wynosi w niniejszej sprawie 120 złotych, skarżący dokonał wpłaty w kwocie 200 złotych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 4 czerwca 2014 roku wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do występowaniu w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania wynika, iż doręczono je pełnomocnikowi skarżącego dnia 23 czerwca 2014 roku. W związku z powyższym termin na usunięcie wymienionego powyżej braku formalnego skargi w postaci przedłożenia żądanego pełnomocnictwa upłynął dnia 30 czerwca 2014 r. Pełnomocnik skarżącego pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 26 czerwca 2014 roku przesłał w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnictwo udzielone przez H. P. w dniu 22 maja 2014 roku radcy prawnemu M. H. w sprawie o nałożenie kary i zapłatę przed: Głównym Inspektorem Transportu Drogowego, Sądami powszechnymi, Sądem Najwyższym i organami egzekucyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 34 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270, dalej też jako p.p.s.a.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Pełnomocnik jest zobowiązany (zgodnie z art. 37 § 1 ww. ustawy) złożyć przy pierwszej czynności procesowej (tj. w rozpoznawanej sprawie jednocześnie ze skargą) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W niniejszej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika skarżącego, który jednakże nie przedłożył stosownego pełnomocnictwa. W konsekwencji został wezwany do usunięcia powyższego braku formalnego skargi W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił jednakże powyższego braku formalnego skargi, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do jej wniesienia i działania w postępowaniu przed sądem administracyjnym w imieniu skarżącego H. P.. Wyjaśnić bowiem należy, że z treści przedstawionego w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnictwa wynika, że skarżący H. P. udzielił radcy prawnemu M. H. pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania go przed sądami powszechnymi, organami egzekucyjnymi, Sądem Najwyższym i Głównym Inspektorem Transportu Drogowego. Zatem pełnomocnik nie wykazał, że jest umocowany do działania w imieniu skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sądy administracyjne nie są bowiem zaliczane do sądów powszechnych. Zgodnie z art. 175 Konstytucji RP, wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Natomiast w świetle art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 184 Konstytucji RP sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Nie jest możliwe również uznanie, że uprawnienie pełnomocnika do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym może wynikać z wcześniejszego upoważnienia do reprezentacji przed Głównym Inspektorem Transportu Drogowego, którego decyzja została zaskarżona. Zgodnie z art. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jej przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Sprawy sądowoadministracyjne rozpoznawane są przez sądy administracyjne (art. 2 ustawy). Z przytoczonych przepisów wynika jasno, że postępowanie sądowoadministracyjne jest postępowaniem sądowym, obejmującym wyłącznie działalność sądów administracyjnych. Jest to więc odrębne postępowanie, którego nie można uznać za część składową postępowania administracyjnego (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2006 roku sygn. akt I OSK 1586/06). Reasumując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie został usunięty brak formalny skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. Tymczasem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił zwrócić skarżącemu (punkt drugi sentencji) uiszczony w sprawie wpis sądowy wynoszący 120 złotych (nadpłacona kwota 80 złotych zwrócona zostanie odrębnym zarządzeniem).