II SA/Bd 183/14
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-07-09
Skład orzekający: Renata Owczarzak, Anna Klotz, Leszek Tyliński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy rozstrzygająca o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy podlega samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy rozstrzygająca o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie stanowi samoistnego aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego. Może być przedmiotem kontroli jedynie w ramach oceny legalności uchwały o uchwaleniu studium. W związku z tym droga sądowa w przypadku zaskarżenia takiej uchwały jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła uwagi do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Rada Gminy podjęła uchwałę rozpatrującą te uwagi, odrzucając propozycje spółki. Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniosła skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o dostępie do informacji o środowisku. Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zasądzono zwrot wpisu sądowego na rzecz skarżącej.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 9 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant: asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 9 lipca 2014 roku sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w G. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia uwag wniesionych do projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz [...] Sp. z o.o. w G. kwotę 300 (trzysta) zł, tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
II SA/Bd 183/14
UZASADNIENIE
Rada Gminy [...] w dniu 18.07.2013 r. podjęła uchwałę nr XXXII/205/13 w sprawie rozpatrzenia uwag wniesionych przez [...] Sp. z o.o. w G. do projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy G. W uzasadnieniu uchwały podano, że lokalizacja inwestycji w postaci farmy wiatrowej zaliczona jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wykluczenie lokalizacji wynikało ze strategicznej oceny oddziaływania na środowisko. Wzięto też pod uwagę protest mieszkańców oraz brak pozytywnego uzgodnienia projektu studium przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska.
Pismem z dnia 14.11.2013 r. [...] Sp. z o.o. w G. wezwała Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając, że pominięto ujęcie w projekcie studium farmy wiatrowej na działkach 36/1 i 154/1 w obrębie[...], co narusza interes prawny skarżącej. Ponadto uzasadnienie uchwały nr XXXII/205/13 w ogóle nie odnosi się do zgłaszanych przez skarżącą zagadnień i wątpliwości.
W dniu 13 stycznia 2014 r. spółka wniosła skargę na powyższą uchwałę, zarzucając naruszenia art. 11 pkt 6j ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 54 ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
W odpowiedzi na skargę, Rada Gminy wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu administracyjnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Oceniając dopuszczalność skargi Sąd doszedł do wniosku, że jest ona niedopuszczalna.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca kwestionuje prawidłowość uchwały Rady Gminy podjętej w sprawie rozstrzygnięcia o sposobie rozpatrzenia uwag do Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Podstawą prawną wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.). Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego określony został w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Nr 270, z późn. zm., powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."). Stanowi on, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Jak wynika z art. 101 u.s.g., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niezbędne do otwarcia drogi do sądu administracyjnego w celu zaskarżenia uchwały.
Termin do wniesienia skargi został zachowany.
Oceniając dopuszczalność skargi Sąd podziela pogląd wyrażony przez NSA w postanowieniu o sygn. akt II OSK 1970/13 z dnia 17.09.2013 r., że akt organu planistycznego rozstrzygający o uwagach złożonych do projektu studium - niezależnie od tego, czy ma postać odrębnej uchwały, czy załącznika do uchwały o przyjęciu studium - może stanowić przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny jedynie w ramach oceny legalności uchwały w przedmiocie uchwalenia studium. Oznacza to, że uchwała rozstrzygająca o uwagach do projektu studium nie stanowi aktu podlegającego kontroli sądu.
Zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchwała Rady Gminy [...] została podjęta w toku procedury uchwalania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i stanowiła o sposobie rozstrzygnięcia przez Radę Gminy uwag wniesionych do projektu Studium przez skarżącą. Jak wskazał NSA w cyt. orzeczeniu w obowiązującej ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustawodawca zrezygnował z instytucji zarzutów i protestów na rzecz uwag do projektu aktu planistycznego, które - o ile nie zostały uwzględnione przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta), są przedstawiane radzie do rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 7 tej ustawy rozstrzygnięcia wójta, burmistrza, prezydenta miasta albo marszałka województwa o nieuwzględnieniu uwag wniesionych do projektu studium bądź planu miejscowego nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd podkreślił też, że jak wynika z art. 12 § 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, studium uchwala rada gminy, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag, o których mowa w art. 11 pkt 12, przy czym tekst i rysunek studium oraz rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia uwag stanowią załączniki do uchwały o uchwaleniu studium. Przyjąć więc należy, że załączniki będąc jedynie częścią uchwały w sprawie studium, nie stanowią samoistnego aktu, na który przysługiwałby odrębny środek zaskarżenia. Ustawodawca nie narzucił organowi planistycznemu formy normatywnej, w jakiej następuje rozstrzygnięcie zgłoszonych uwag. Wobec powyższego należałoby przyjąć, że akt organu planistycznego rozstrzygający o uwagach złożonych do projektu studium - niezależnie od tego, czy ma postać odrębnej uchwały, czy załącznika do uchwały o przyjęciu studium - może stanowić przedmiot kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny jedynie w ramach oceny legalności uchwały w przedmiocie uchwalenia studium.
Skoro zatem zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała w przedmiocie sposobu rozstrzygnięcia uwag do studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, w związku z tym należało uznać, że droga sądowa jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił skargę jako niedopuszczalną odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jednocześnie, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na odrzucenie skargi, skarżącemu zwrócono uiszczony wpis.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło