I SA/Gl 649/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-07-22

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych. Sąd, opierając się na wcześniejszych ustaleniach faktycznych dotyczących sytuacji materialnej skarżącej, uznał, że jej dochody z emerytury oraz stan zamieszkiwanego domu uzasadniają przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżąca J. D. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym dotyczącym podatku od nieruchomości. Wskazała, że jest 76-letnią, bezrobotną emerytką, samotną, z dochodem 935,21 zł miesięcznie. Jej dom uległ uszkodzeniu podczas powodzi w 2010 r. Wcześniej jej wnioski o przyznanie prawa pomocy były uwzględniane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2014 r. w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, J. D. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o zwolnienie od kosztów sądowych (patrz druk PPF z dnia 14 lipca 2014 r.). W motywach wniosku oświadczyła, że ma 76 lat i jest bezrobotną emerytką. Podniosła dalej, że jej dom uległ uszkodzeniu podczas powodzi w 2010 r. W chwili obecnej pomagają jej szwagier wraz z synem. Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca jest osobą samotną. Posiada dom o pow. 60 m2 wraz z działką, na której jest posadowiony. Dochód jej gospodarstwa oznaczyła w kwocie 935,21 zł z tytułu świadczenia emerytalnego. Ustalono nadto, że skarżąca wielokrotnie zwracała się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy, a jej wnioski były uwzględniane. Ostatnio, mocą postanowienia z dnia 10 marca 2014 r., ustanowiono dla skarżącej adwokata w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 572/13. Z treści tamtego postanowienia wynika, że poczyniono wówczas ustalenia faktyczne zbieżne z ww. oświadczeniem skarżącej. Prawo pomocy przyznano skarżącej nadto w sprawach: IV SA/Gl 405/13, IV SA/Gl 406/13, IV SA/Gl 156/13; IV SA/Gl 157/13; IV SA/Gl 231/13 oraz I SA/Gl 685/12 i I SA/Gl 1739/13. Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącej, posiłkując się ustaleniami dokonanymi w wyżej wymienionych sprawach stwierdzić trzeba, że w przypadku J. D. zachodzą okoliczności, które pozwalają na uwzględnienie jej żądania w całości. Jest ona wszak osobą samotną, o dochodach ograniczonych do świadczenia emerytalnego i zamieszkującą w domu wymagającym nakładów m.in. na remonty z uwagi na szkody powstałe w wyniku działań losowych. Pominięcie tych wszystkich okoliczności pozostawałoby w sprzeczności z dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, realizacji którego służy przecież instytucja prawa pomocy. Z uwagi na zbieżność oświadczeń skarżącej, tj. tego, które złożone zostało w niniejszym postępowaniu, jak i tych, złożonych w ramach poprzednio rozpoznanych wniosków, odstąpiono obecnie od wezwania jej do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Taki stan rzeczy niewątpliwie wpływa na zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 7 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło