II FZ 953/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 482/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie P. B. na postanowienie z dnia 13 maja 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną skarżącego od wyroku tegoż Sądu z dnia 12 marca 2015 r. oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z 13 maja 2015 r., wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz związanym z tym uprawnieniem przymusie sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. Pismem z 29 maja 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, które sporządził osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, odrzucając zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wskazał, że zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego. Skoro zażalenie nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. uznał je za niedopuszczalne. Wskazane postanowienie skarżący zaskarżył w całości, zarzucając, że nie ma on szansy walczyć o "swoje" na legalnej drodze oraz, że nie jest w stanie opłacić profesjonalnego pełnomocnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 P.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Niezachowanie tzw. przymusu adwokacko - radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2012 r., I OZ 169/12). W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono skarżącemu wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia dnia 25 maja 2015 r. W szczególności pouczono skarżącego, że zażalenie od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata albo radcę prawnego, zaś w sprawach obowiązków podatkowych może być sporządzone przez doradcę podatkowego. Bezspornym jest, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący sporządził osobiście. Nie należy on do podmiotów uprawnionych na podstawie art. 194 § 4 P.p.s.a. do sporządzenia takiego zażalenia, a zatem słusznie ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny, że zażalenie takie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji