VII SA/Wa 595/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi A R, Al B i S B na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania A R, A B i S B – utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie [...] pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej sanitarnej przewidzianej do realizacji na działkach nr [...],[...],[...] w miejscowości [...], gmina [...]. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy omówił stan faktyczny sprawy i wskazał, że decyzja Starosty [...]z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] jest słuszna i prawidłowa w świetle przepisów prawa, zatem brak jest podstaw do jej uchylenia lub zmiany. Organ wskazał, że analiza dokumentacji sprawy wykazała, że warunki wynikające z przepisów art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 a także z art. 20 ust. 1 pkt 1b i art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409) oraz z przepisów techniczno-budowlanych zostały spełnione. Organ odwoławczy odnosząc się do argumentacji odwołania wyjaśnił, iż projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru administracyjnego [...] w Gminie [...]. Wskazał, że przepis § 23 ust. 1 powyższego planu stanowi: "Dla terenów nie wykluczonych z zabudowy ustala się obowiązek odprowadzania ścieków bytowo-gospodarczych do oczyszczalni ścieków poprzez system kanalizacji bądź wywóz ze zbiorników bezodpływowych przez specjalistyczny zakład oczyszczania na warunkach (ilość jakość ścieków) określonych przez właściciela (administratora) kanalizacji i oczyszczalni." Natomiast przepis § 23 ust 2 stanowi: "Ustala się sukcesywnie objęcie systemem gminnej sieci kanalizacyjnej istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej i usługowej." Projektowana inwestycja została także uzgodniona z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...]Oddział w [...] Inspektorat w [...] z siedzibą w [...], pismem z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] Ponadto Zespół ds. Koordynacji Usytuowania Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu w [...] zaopiniował pozytywnie przedmiotową inwestycję, Opinia NR [...] z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...]. W odpowiedzi na zarzut skarżących, iż Inwestor nie posiada zgody na budowę przedmiotowej inwestycji na odcinku przebiegającym przez działkę nr [...] organ odwoławczy wyjaśnił, że Burmistrz Gminy [...] złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania ww. nieruchomością na cele budowlane, na podstawie Aktu Notarialnego z dnia [...] kwietnia 2006 r. repertorium A nr [...] oraz wpisu w dziale III księgi wieczystej KW Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Ksiąg Wieczystych w [...]. W § 6 aktu notarialnego zostało zawarte oświadczenie, że: "A B, S B i A R ustanawiają nieodpłatnie na czas nieograniczony na rzecz gminy [...] i jej następców prawnych, na działce o numerze ewidencyjnym [...] prawo użytkowania pasa gruntu tej działki o szerokości 1,5 (jednego całego i pięciu dziesiątych metra) i o średnicy 3 (trzech metrów), celem wybudowania na tej działce sieci kanalizacyjnej i studzienki kanalizacyjnej, na trasie przebiegu tej linii i w miejscu posadowienia studzienki. Ustanowienie prawa nastąpiło na czas eksploatacji powyższych urządzeń z prawem nie skrępowanego dostępu do nich w celu wykonania czynności związanych z budową, remontami, naprawami, eksploatacją i konserwacją oraz przyłączeniem kolejnych podmiotów do sieci kanalizacyjnej przebiegającej przez tę działkę, pod warunkiem, że Uprawniony po każdorazowych czynnościach i pracach na działce w ciągu miesiąca zobowiązany jest do przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego, nie później jednak niż w ciągu pięciu tygodni licząc od dnia postawienia takiego żądania w formie pisemnej przesłanej przez właściciela działki listem poleconym na adres Uprawionego, oraz uprzednim, w takiej samej formie powiadomieniu właściciela o zamierzonych na działce czynnościach i pracach." Organ również podkreślił, że przebieg pasa gruntu, na którym zostało ustanowione ograniczone prawo rzeczowe nieodpłatnego użytkowania jest po trasie przebiegu budowanej przez Gminę [...] sieci kanalizacyjnej, a nie jak podnoszą współwłaściciele działki nr [...], że "prawo ograniczone jest tylko i wyłącznie do użytkowania pasa gruntu naszej nieruchomości o szerokości 1,5 m na trasie przebiegu linii wyznaczającej bieg istniejącej sieci kanalizacyjnej i o średnicy 3 metrów w miejscu posadowienia studzienki kanalizacyjnej". Wobec powyższego organ stwierdził, że zarzuty skarżących są niesłuszne, gdyż przedłożony do zatwierdzenia projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczno-budowlany są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...]z dnia [...] stycznia 2014 r. złożyli A R, A B i S B wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty [...]. Zaskarżonej decyzji zarzucili: I. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj.: art. 7, art. 8, art. 9, art. 75 § 1 i § 2, art. 77 § 1, art. 78, art. 80, art. 107 § 3 i art. 136 k.p.a. poprzez: - błędne przyjęcie, że treść oświadczenia Gminy [...] o prawie do dysponowania naszą działką nr ew. [...] na cele budowlane mogła stanowić podstawę do wydania decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę nowej sieci kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez naszą działkę pasem o szerokości 4 metrów - co wynika bezpośrednio z projektu budowlanego oraz z mapy ewidencyjnej wydanej przez [...] w [...] w dniu [...] listopada 2013 r. - w sytuacji gdy aktem notarialnym z dnia [...] kwietnia 2006 r. zostało ustanowione prawo użytkowania na rzecz Gminy [...] pasa gruntu jedynie o szerokości 1,5 metra i o średnicy 3 metrów celem wybudowania na naszej działce nr ew. [...] sieci i studzienki kanalizacyjnej, na trasie przebiegu tej linii i w miejscu posadowienia studzienki, - nie przeprowadzenie przez organ II instancji dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie zgłoszonych przez nas w odwołaniu od decyzji I instancji w postaci pisma Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] marca 2006 r., z którego jednoznacznie wynikało, że w celu przyłączenia naszej nieruchomości do budowanej sieci kanalizacji sanitarnej musieliśmy wyrazić zgodę na udostępnienie pasa gruntu o szerokości 1,5 metra nad ułożoną siecią oraz o średnicy 3 metrów w miejscu posadowienia studzienki oraz umowy o realizację inwestycji z dnia [...] września 2006 r., z której wynikało, że przed pobudowaniem sieci kanalizacyjnej do naszych nieruchomości byliśmy zmuszeni ponieść znaczne środki finansowe, - nieuwzględnienie naszego stanowiska zawartego w piśmie z dnia 11 października 2013 r. w toku postępowania przed organem I instancji kwestionującego prawdziwość oświadczenia Gminy [...] w przedmiocie prawa do dysponowania naszą nieruchomością na cele budowlane, co obligowało organ do przeprowadzenia dowodów w postaci zgromadzenia dokumentacji dotyczącej realizacji inwestycji gminnej w 2006 r. w części dot. budowy sieci kanalizacji sanitarnej w naszej działce nr ew. [...], przesłuchania w charakterze świadków osób uczestniczących w ustanawianiu ww. prawa użytkowania w 2006 r., oględzin nieruchomości czy rozprawy administracyjnej, - nieuwzględnienie stanu faktycznego na gruncie, a mianowicie, że działka nr ew. [...] stanowiąca naszą wewnętrzną drogę jest odgrodzona od działki nr ew. [...] stanowiącej własność Z D, przez co nie ma i nie będzie miała w przyszłości żadnego połączenia komunikacyjnego z tą działką, a przez to z drogą powiatową (ul. [...]) od której biegnie istniejąca sieć kanalizacyjna; II. naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 3 pkt. 11, art. 4, art. 5 ust. 1 pkt. 9, art. 32 ust. 4 pkt. 2 i art. 34 ust. 3 pkt. 1 i pkt. 3 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. 2013 poz. 1409 ze zm.) w związku z art. 140, art. 248 § 1 i art. 253 § 2 K.c. poprzez: - zaakceptowanie zmiany treści prawa użytkowania naszej działki nr ew. [...] ustanowionego aktem notarialnym z dnia [...] kwietnia 2006 r. na rzecz Gminy [...] decyzją Starosty [...] nr [...] i utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] nr [...]zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej przez poszerzenie prawa użytkowania pasa gruntu z szerokości 1,5 metra i średnicy 3 metrów do pasa o szerokości 4 metrów oraz zaprojektowania zupełnie nowej sieci kanalizacyjnej na tym odcinku mimo, że prawo użytkowania ustanowione było do czynności związanych z przyłączaniem kolejnych podmiotów do sieci kanalizacyjnej przebiegającej przez tę działkę a nie do budowy nowej sieci, - nieuwzględnienie, że zmiana treści ograniczonego prawa rzeczowego wymaga umowy pomiędzy uprawnionym, tj. Gminą [...] a nami, tj. współwłaścicielami rzeczy obciążonej, a nadto potrzebny byłby wpis do naszej księgi wieczystej, - naruszenie naszego interesu prawnego przez nieuwzględnienie uciążliwości zlokalizowania na naszej działce nr ew. [...] odcinka nowej sieci kanalizacyjnej i urządzeń jej towarzyszących w postaci trójnika oporowego i zasuwy oraz poprowadzenia ścieków nie tylko od budynku naszych sąsiadów zlokalizowanego na działce [...] ale też od pozostałych budynków, które będą przyłączane w przyszłości do tej nowej sieci przy jednoczesnym nieuwzględnieniu bliskości naszej sieci wodociągowej, - naruszenie naszego interesu prawnego poprzez zatwierdzenie projektu budowy nowej sieci kanalizacji sanitarnej w pasie naszej działki nr ew. [...] dla potrzeb nieruchomości zlokalizowanych na działkach naszych sąsiadów, mimo że istnieje techniczne i prawne zaprojektowanie i wybudowanie kanalizacji sanitarnej po trasie nieruchomości naszych sąsiadów począwszy od włączenia się do kanalizacji w ul. [...] lub do kanalizacji w ul. [...] bezpośrednio przez działkę [...] stanowiącej własność Z D, co w przyszłości uniemożliwi nam podłączenie do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej w naszej działce nr ew. [...] działek budowlanych wydzielonych przez nas w przypadku zamierzonego podziału i ich zabudowy. Wojewoda [...]w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uchyla ją lub stwierdza jej nieważność. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga nie została uwzględniona. Przedmiotem oceny Sądu w rozpatrywanej sprawie była decyzja Wojewody [...]z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie [...] pozwolenia na budowę sieci kanalizacyjnej sanitarnej przewidzianej do realizacji na działkach nr [...],[...], [...]w miejscowości [...], gmina [...]. Zasadniczym problemem, który legł u podstaw skargi do Sądu na decyzje Wojewody [...]i Starosty [...] to brak oświadczenia inwestora o prawie dysponowania ich nieruchomością na cele budowlane bądź też błędne przyjęcie przez organ, że treść oświadczenia Gminy [...] o prawie do dysponowania działką nr ew. [...] na cele budowlane mogła stanowić podstawę do wydania decyzji zatwierdzającej projekt i udzielającej pozwolenia na budowę nowej sieci kanalizacji sanitarnej przebiegającej przez tę działkę pasem o szerokości 4 metrów. Na wstępie należy zatem wskazać, że podstawowym zadaniem organu architektoniczno-budowlanego udzielającego pozwolenia na budowę jest zbadanie zamierzenia inwestycyjnego w zakresie jego zgodności z przepisami Prawa budowlanego (art. 32 oraz art. 35 Prawa budowlanego). Stosownie do treści art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo (j.t. Dz.U. z 2013 r. poz. 1409) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto spełnia dwa podstawowe kryteria a mianowicie : - złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, - złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska; - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; -kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; - wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, że przedstawiony projekt budowlany inwestycji jest kompletny, został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, posiada niezbędne opinie i uzgodnienia (uzgodnienie z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Oddział w [...]Inspektorat w [...] z siedzibą w [...]- pismem z dnia [...] maja 2013 r. znak [...]; a także pozytywna opinia NR [...] z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...] Zespołu ds. Koordynacji Usytuowania Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu w [...]), spełnia wymogi określone w art. 32 i art. 35 Prawa budowlanego. Należy zauważyć, iż po zmianie ustawy Prawo budowlane z 27 marca 2003 r. (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718) w świetle art. 35 Prawa budowlanego organ architektoniczno-budowlany przed udzieleniem pozwolenia na budowę ma obowiązek jedynie sprawdzenia zgodności projektu budowlanego (a więc projektu zagospodarowania działki i projektu architektoniczno-budowlanego) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Przy czym projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega sprawdzeniu pod kątem zgodności z przepisami. Nie budzą zastrzeżeń Sądu ustalenia organów, z których wynika, że projekt jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru administracyjnego [...]w Gminie [...] uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...]w dniu [...] września 2002 r. Zgodnie z ustaleniami ww. planu działka nr ew. [...] (objęta inwestycją) znajduje się na terenie nie wykluczonym z zabudowy a dla takich terenów ustalono w planie obowiązek odprowadzania ścieków bytowo-gospodarczych do oczyszczalni ścieków poprzez system kanalizacji bądź wywóz ze zbiorników bezodpływowych przez specjalistyczny zakład oczyszczania na warunkach (ilość jakość ścieków) określonych przez właściciela (administratora) kanalizacji i oczyszczalni. Ponadto plan w przepisie § 23 ust 2 zakłada sukcesywne objęcie systemem gminnej sieci kanalizacyjnej istniejącej i projektowanej zabudowy mieszkaniowej i usługowej. Wbrew twierdzeniom skarżących, inwestor złożył także wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod rygorem odpowiedzialności karnej - które z kolei uprawniało do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę spornej sieci kanalizacji sanitarnej. W tym miejscu należy podnieść, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania prawdziwości złożonego przez inwestora oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] na cele budowlane - tj. działką objętą inwestycją, zaś projekt zagospodarowania terenu nie wskazuje aby inwestycja wykraczała poza wyznaczone granice. "Treścią oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest deklaracja o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W myśl art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego przez prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Zauważyć należy, że w obowiązującym porządku prawnym inwestor, użytkownik pasa nieruchomości - fragmentu pasa nieruchomości określonego w akcie notarialnym oraz księdze wieczystej, nie musi udowadniać prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, bowiem wystarczy, że złoży oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej. Wprowadzenie takiego uregulowania miało na celu uproszczenie procesu budowlanego. Oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zawiera pouczenie o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdy, co stanowi przesłankę tej odpowiedzialności wynikającą z art. 233 § 2 Kodeksu karnego. Natomiast organ, co do zasady, nie ma kompetencji do tego, aby badać prawdziwość złożonego przez inwestora oświadczenia." (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 24 stycznia 2012 r. II SA/Ol 980/11, publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Bezspornie zatem stwierdzić należy, że inwestor dysponuje nieruchomością nr [...] na cele budowlane, właśnie w celu wybudowania planowanej inwestycji - sieci kanalizacji sanitarnej, co potwierdzają dokumenty: Akt Notarialny z dnia [...] kwietnia 2006 r. repertorium A nr [...] oraz wpis w dziale III księgi wieczystej KW Nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy [...] Wydział Ksiąg Wieczystych w [...]. Stosownie zaś do treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Konkludując, w świetle prawidłowo zastosowanych przepisów postępowania administracyjnego oraz przepisów Prawa budowlanego, stwierdzić należy, że zaskarżone decyzje prawa nie naruszają. Organ przeprowadził postępowanie w zgodzie z przepisami wyznaczającymi kierunek postępowania administracyjnego, tj. w zgodzie z art. 7 i art. 77 oraz art. 80 k.p.a., zaś organ drugiej instancji prawidłowo przeanalizował powtórnie dokumentację i doszedł do słusznego wniosku, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest prawidłowa. Z tych wszystkich względów zarzuty skargi należało uznać za chybione bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a zatem nie mogły odnieść zamierzonego skutku, oraz biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.