II GSK 2231/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędzia del. WSA Inga Gołowska Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej U. CH. Spółki z o.o. w S. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 1645/14 w sprawie ze skargi U. CH.Spółki z o.o. w S. D. na informację Ministra Gospodarki z dnia 13 czerwca 2014 r. nr . w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V SA/W A 1645/14, wydanym w sprawie ze skargi U. C. Sp. z o.o. w S. D. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu pn. "Wdrożenie procesu produkcji gamy znacząco ulepszonych produktów z ziaren kakaowca" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013, Działanie 4.4. – Nowe inwestycje o wysokim potencjale innowacyjnym stwierdzono, że ocena tego wniosku została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Sąd pierwszej instancji nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję pośredniczącą. Powołał się na stanowisko Ministra Gospodarki zawarte w odpowiedzi na skargę, iż w omawianym działaniu 4.4. wyczerpane zostały środki finansowe. Jako podstawę prawną dla tego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji powołał przepis art. 31i pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej "u.z.p.p.r."). Zgodnie z tym przepisem, w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, zostanie wyczerpana sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. U. C. Sp. z o.o. w S. D., zwana dalej "skarżącą", wywiodła skargę kasacyjną od powyższego wyroku w części, w jakiej Sąd pierwszej instancji nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia właściwej instytucji. Skarga kasacyjna wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w omawianym zakresie do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjny; Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej "p.p.s.a."), tj.: - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. zwanej "p.u.s.a.") w zw. z art. 30i zdanie pierwsze oraz w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez błędną wykładnię tych przepisów prowadzącą do niesłusznego zastosowania w sprawie przepisu art. 30i pkt 2 u.z.p.p.r., tj. przyjęcie, iż dostępna w ramach działania 4.4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka alokacja została wyczerpana, podczas gdy z treści ww. przepisów wynika, iż dofinansowanie projektów jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego, a zatem dla uznania, iż alokacja w danym działaniu została wyczerpana konieczny jest brak środków w innych działaniach w ramach tego samego priorytetu, a w konsekwencji brak możliwości przesunięcia środków z innych działań tego samego priorytetu, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, bowiem już z oświadczenia złożonego przez Ministra Gospodarki wynika, iż w ramach działań 4.2, 4.3 oraz 4.5 priorytetu 4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka pozostały możliwe do przesunięcia na rzecz działania 4.4 środki finansowe, a więc alokacja w rozumieniu art. 30a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30i zdanie pierwsze u.z.p.p.r. w tym działaniu nie została wyczerpana; - art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. w zw. z art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. poprzez jego niezastosowanie i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję w sytuacji, gdy Sąd stwierdził, iż ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a nie istniały inne przeszkody do przekazania sprawy do ponownej oceny przez właściwą instytucję; - art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. poprzez ustalenie istotnego elementu stanu faktycznego sprawy, stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia w części stanowiącej o nieprzekazaniu projektu skarżącej do ponownej oceny przez właściwą instytucję, tj. faktu wyczerpania alokacji w ramach działania 4.4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, jedynie na podstawie oświadczenia strony postępowania (organu), podczas gdy ustalenie tej okoliczności wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego (zaniechanie przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, podczas gdy w sprawie zachodziła taka konieczność, z uwagi na istotne wątpliwości co do rzeczywistego braku środków przeznaczonych na dofinansowanie w działaniu 4.4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka), co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem przyczyniło się do stwierdzenia faktu wyczerpania alokacji, a w konsekwencji do zaniechania orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji o przekazaniu wniosku skarżącej do ponownej oceny; -art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. w zw. z art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. poprzez zaniechanie dokonania kontroli wystąpienia przesłanki wyczerpania alokacji w działaniu 4.4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka oraz ustalenie jej wystąpienia jedynie na podstawie oświadczenia strony postępowania, którym Sąd pierwszej instancji nie był związany, co skutkowało niesłusznym nieprzekazaniem wniosku skarżącej do ponownej oceny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji. Jak już wspomniano, Sąd pierwszej instancji, stwierdzając okoliczność przeprowadzenia przez organ oceny omawianego projektu w sposób naruszający prawo, odmówił przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, powołując się na przepis art. 30i pkt 2 u.z.p.p.r., dając wiarę wyjaśnieniom Ministra Gospodarki, iż zaszły przesłanki zawarte w tym przepisie, tj. że zostanie wyczerpana alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 wspomnianej ustawy, co zakwestionowała skarga kasacyjna. Odmowa przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w okolicznościach wskazanych w powyższym przepisie, stanowi w tym zakresie samoistne rozstrzygnięcie. Okoliczność ta, jako mająca istotny wpływ na wynik sprawy, powinna być przedmiotem postępowania dowodowego Sądu pierwszej instancji, z czym należy się zgodzić ze skargą kasacyjną. W szczególności w zakresie objętym treścią przepisu art. 30i pkt 2 u.z.p.p.r. Sąd pierwszej instancji powinien dać się wypowiedzieć skarżącej, jako stronie postępowania, i rozpatrzyć jej ewentualne środki dowodowe. Analiza akt sprawy nie wskazuje, aby Sąd pierwszej instancji prowadził postępowanie dowodowe, w zakresie o którym wyżej mowa. Brak jest nawet w aktach sprawy wyraźnego dowodu, aby skarżącej doręczono odpowiedź na skargę Ministra Gospodarki, informującą o wyczerpaniu alokacji wspomnianych środków finansowych, wraz z jej załącznikiem, dotyczącym stanu wykorzystania alokacji. Ponadto, Sąd pierwszej instancji, poza zdawkowym powołaniem się na odpowiedź na skargę Ministra Gospodarki, w uzasadnieniu wyroku nie zawarł odpowiednich ustaleń, przemawiających za zastosowaniem w sprawie powołanego wyżej przepisu. Z powyższych względów zaskarżony wyrok wymyka się spod możliwości jego skontrolowania, także pod względem trafności rozstrzygnięcia, w zakresie, o którym mowa w przepisie art. 30i pkt 2 u.z.p.p.r. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie (art. 185 p.p.s.a.).