II GSK 2156/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej H. Spółki z o.o. w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 702/14 w sprawie ze skargi H. Spółki z o.o. w L. na negatywną ocenę wniosku zawartą w rozstrzygnięciu [...] Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Lu 702/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. pozostawił bez rozpatrzenia skargę H. Sp. z o.o. w L. na negatywną ocenę wniosku zawartą w rozstrzygnięciu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej, oraz zwrócił spółce uiszczony wpis od skargi. Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 9 lipca 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia w terminie 7 dni poświadczonych za zgodność z oryginałem przez notariusza albo przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym kompletnej dokumentacji oraz brakującego załącznika wymienionego przy złożeniu wniosku o dofinansowanie, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W podstawie prawnej wezwania wskazano art. 30c ust. 2a i ust. 6 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) oraz art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2013 r., poz. 7140). Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 lipca 2014 r. W dniu 17 lipca 2014 r. skarżąca przesłała poświadczone za zgodność z oryginałem dokumenty i kopie dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła uwierzytelnionych kopii kompletnej dokumentacji poświadczonych za zgodność z oryginałem. Nadesłana przez skarżącą kserokopia wniosku o dofinansowanie wraz załącznikami nie została poświadczona za zgodność z oryginałem. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła zatem braków formalnych skargi. W związku z powyższym Sąd uznał wniesioną skargę za niekompletną i jako taką pozostawił bez rozpatrzenia, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła H. Sp. z o.o., zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1. art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r. przez bezpodstawne przyjęcie, że skarga nie została wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie; 2. art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r. przez błędną wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, że odpisy dokumentów poświadczone za zgodność z oryginałem przez organ – pracownika LAWP w L. nie stanowią uwierzytelnionych kopii; 3. art. 30c ust. 6 u.z.p.p.r. przez bezpodstawne zastosowanie i pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, gdy: - wszelka dokumentacja, o której mowa w art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r., znajduje się w aktach sprawy przy czym są to albo dokumenty poświadczone za zgodność z oryginałem przez LAWP albo przez pełnomocnika strony, będącego radcą prawnym; - LAWP dostarczyła skarżącej odpisy całości znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji, tak więc nie może być mowy o braku złożenia przez stronę skarżącą kompletnej dokumentacji, została ona złożona w takim stanie, w jakim znajduje się w LAWP w L. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przewiduje, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 u.z.p.p.r., bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Zgodnie z ust. 2a art. 30c kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie, informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 30a ust. 3, wniesiony protest oraz informację, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1 wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii (art. 30c ust. 2b u.z.p.p.r.). Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. W związku z tym w sprawach sądowoadministracyjnych z zakresu prowadzenia polityki rozwoju nie ma zastosowania art. 52 § 2 p.p.s.a., w tym w części dotyczącej przekazywania akt sprawy sądowi przez organ administracji publicznej, który wydał zaskarżony akt lub dokonał zaskarżonej czynności. Dokumenty dołączane przez stronę do skargi w zakresie określonym w art. 30c u.z.p.p.r., nie tyle stanowią dokumenty o jakich mowa w art. 48 § 1 p.p.s.a. (nie są przedkładane na żądanie sądu), co zastępują akta administracyjne. Obowiązek ich przedkładania służy przede wszystkim temu, by sąd administracyjny miał zachowaną możność dokonania badania zgodności z prawem działania właściwych instytucji dokonujących oceny projektów w postępowaniu, które cechuje dążność do szybkiego rozpoznania sprawy. Cel ten zostaje osiągnięty zarówno wtedy, gdy strona przedłoży oryginał dokumentu, jak i wtedy, gdy dołączy do skargi jego kopię, której zgodność z oryginałem jest potwierdzona w sposób wiarygodny. Dodać należy jednak, że według przytoczonego art. 30e u.z.p.p.r. ustawa ta nie wyłącza stosowania ("odpowiednio") art. 48 p.p.s.a. W myśl art. 48 § 3 zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Co do zasady - odpowiednie stosowanie przepisów ma miejsce wówczas, gdy z uwagi na specyfikę sytuacji, do której mają być aplikowane, to zastrzeżenie jest konieczne lub może się okazać potrzebne. Odpowiednie stosowanie może polegać na zastosowaniu przepisu (lub jego części) wprost, z modyfikacją lub nawet na odmowie zastosowania. W tym stanie rzeczy, odnosząc się do formy samego wniosku o dofinansowanie, co dla niniejszej sprawy jest istotne (gdyż sporna jest jedynie forma złożonego do skargi wniosku wraz z załącznikami) - w orzecznictwie podkreśla się, że jest oczywiste, że jeżeli wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator, to wszystkie egzemplarze wniosku opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane i parafowane mają przymiot oryginału dokumentu. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w całości podziela. Zastosowanie "zmodyfikowanego" art. 48 § 3 p.p.s.a. nie wyklucza bowiem przyjęcia, że wydruk wniosku oraz załączniki do tego wniosku – z adnotacją pracownika LAWP "za zgodność z oryginałem" w istocie odpowiadają oryginałom dokumentów. Tak więc potwierdzenie przez pracownika LAWP zgodności złożonego przy skardze wydruku wniosku z "oryginałem", to jest wydrukiem wniosku poddanym ocenie w postępowaniu przed LAWP, stanowi w istocie oświadczenie LAWP, że parafowana wersja wniosku odpowiada oryginałowi, ma przymiot oryginału. Wiarygodność takiego potwierdzenia nie powinna budzić wątpliwości. Jeśli chodzi zaś o złożone do skargi kopie załączników do wniosku o dofinansowanie, to adnotację pracownika LAWP "za zgodność z oryginałem" na kopiach dokumentów, należy uznać za oświadczenie, że stronie wydano kopie załączników do wniosku o treści takiej, jak załączniki złożone do wniosku. Domniemywać należy zgodność takiego oświadczenia z rzeczywistym stanem rzeczy, jeżeli rzetelność kopii nie jest kwestionowana przez instytucję będącą stroną w sprawie sądowoadministracyjnej. W demokratycznym państwie prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej, którym zgodnie z art. 2 Konstytucji RP jest Rzeczpospolita Polska, konieczne jest wykładanie i stosowanie przepisów regulujących postępowanie sądowe w sposób zapewniający realizację zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP, a także art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności). Postulat ten nie byłby spełniony, gdyby zaakceptować rygorystyczny pogląd Sądu pierwszej instancji, co do konieczności przedkładania - w sprawach regulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami w kopii potwierdzonej tylko w sposób określonym w art. 48 § 3 p.p.s.a. - z pominięciem zasady "odpowiedniego" stosowania tego przepisu. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że złożona skarga jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Pozostawiając skargę bez rozpatrzenia Sąd pierwszej instancji naruszył zatem art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. w związku z art. 30e u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że z treści art. 209 p.p.s.a. wynika, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Postanowienie uwzględniające skargę kasacyjną od postanowienia kończącego postępowanie w danej instancji nie zostało wymienione w żadnym z powołanych powyżej przepisów.