I SA/Gl 653/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 czerwca 2014 r. wezwano doradcę podatkowego G.N. (pełnomocnik skarżącej) do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi stosownie do art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Stosowane wezwanie Sądu, będące odwzorowaniem ww. zarządzenia, przesłano na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 26 czerwca 2014 r. W tym zakresie pouczono nadto pełnomocnika, że nieusunięcie braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z uwagi na nieobecność adresata rzeczoną przesyłkę awizowano dwukrotnie w dniach 1 i 9 lipca 2014 r. Zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym umieszczono na drzwiach adresata (patrz zwrotne pokwitowanie odbioru przesyłki w aktach sprawy). W dalszej kolejności wobec nieodebrania przesyłki w terminie, właściwy urząd pocztowy dokonał jej zwrotu do tut. Sądu w dniu 18 lipca 2014 r. z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". W dniu 25 lipca 2014 r., w toku rozmowy telefonicznej, pracownik kancelarii pełnomocnika skarżącej powziął wiedzę o wskazanych wyżej okolicznościach. Na tę okoliczność pracownik Sądu sporządził właściwą notatkę służbową. W tym samym dniu w siedzibie Sądu stawiła się pełnomocnik skarżącej, której – za zgodą Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach – wydano zawartość przesyłki sądowej z dnia 26 czerwca 2014 r. Pismem procesowym z dnia 29 lipca 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 30 lipca 2014 r.) pełnomocnik skarżącej oświadczyła, że wezwanie do złożenia pełnomocnictwa procesowego było bezpodstawne bowiem umocowanie takie znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Na poparcie swojego stanowiska przywołała szereg orzeczeń sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Powodem, dla którego Sąd odrzuca w tym przypadku skargę jest nieusunięcie jej braku formalnego. Za taki uznaje się między innymi brak pełnomocnictwa procesowego. W myśl bowiem art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a. z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Co więcej, w ślad za postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3769/13 (publ. LEX orzeczenia nr 1422796) należy podkreślić, że fakt iż pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia na wezwanie sądu pełnomocnictwa. Zdaniem sądu kasacyjnego stronie wezwanej do usunięcia braków formalnych złożonego pisma nie przysługuje jakikolwiek margines interpretacyjny odnośnie do sposobu wykonania wezwania, jeżeli zawiera ono w sposób szczegółowy i wyraźny czynności, których dopełnienie jest wymagane do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie z 5 września 2008 r., I FSK 536/08, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wspomniana w art. 37 § 1 P.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 P.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że oba te przepisy odnoszą się do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych danej sprawy. Poza tym, gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie danego podatnika, to regulację taką w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi by niewątpliwie zawarł. Należy dodatkowo wskazać, że celem art. 37 § 1 P.p.s.a. jest pozostawienie w aktach sądowych sprawy wiarygodnego odpisu pełnomocnictwa dla osoby reprezentującej stronę. Po prawomocnym zakończeniu postępowania, akta administracyjne są zwracane do organu podatkowego. Gdyby przyjąć tak jak chce tego pełnomocnik skarżącej, że wystarczy sam fakt, iż pełnomocnictwo znajdowało się w aktach administracyjnych, to po ich odesłaniu do organu wątpliwości mogłoby budzić umocowanie pełnomocnika do reprezentowania strony - a w konsekwencji możnaby stawiać zarzut braku należytego reprezentowania strony w toku tego postępowania. Co z kolei stanowiłoby przesłankę wznowienia postępowania z art. 271 pkt 2 P.p.s.a. Zabezpieczenie przed taką sytuacją stanowi treść art. 49 § 1 P.p.s.a., który to daje przewodniczącemu możliwość uzupełniania lub poprawy pisma (które wskutek niezachowania warunków formalnych nie może otrzymać prawidłowego biegu) poprzez wezwanie strony do ich uzupełnienia w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie Przewodniczący Wydziału nie mogąc nadać wniesionej przez pełnomocnika skardze prawidłowego biegu, wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie przywołanych wyżej przepisów. Wezwanie doręczono w trybie art. 73 P.p.s.a. ze skutkiem na dzień 15 lipca 2014 r., tj. czternaście dni od pierwszego awizowania przesyłki. Z tych względów termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 22 lipca 2014 r. Termin ten upłynął bezskutecznie wszak wymaganego pełnomocnictwa nie złożono do akt sądowych sprawy. Nie uczyniono tego także przy piśmie pełnomocnika z dnia 29 lipca 2014 r. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z taką sytuację mamy do czynienia w tej sprawie. W konsekwencji orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia w oparciu o powołane wyżej przepisy.