I SA/Wa 1634/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.G., H.G. i I.M. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 164/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz D.G., H.G. i I.M. solidarnie kwotę 200 (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. D.G., H.G. i I.M. wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny przewidzianej przepisem art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 164/13. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 28 maja 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy dawnej ul. [...], hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Orzeczenie powyższe uprawomocniło się z dniem 20 lipca 2013 r. i zostało doręczone wraz z aktami administracyjnymi do Urzędu W. w dniu 7 sierpnia 2013 r. Wobec braku podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie, pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. skarżące wezwały Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne w związku z czym skarżące złożyły ww. skargę. W skardze wniosły o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie przepisu art. 119 pkt 2 p.p.s.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że pełnomocnik stron postępowania został poinformowany, że w związku z koniecznością pozyskania dokumentów z Archiwum Państwowego W., nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie określonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjnymi w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. określonej w sentencji grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 czerwca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 164/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 28 maja 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy dawnej ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z akt sprawy o sygnaturze I SAB/Wa 164/13 odpis prawomocnego wyroku z dnia 18 stycznia 2013 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynął do organu w dniu 7 sierpnia 2013 r. Tym samy termin zakończenia postępowania wyznaczony niniejszym wyrokiem upłynął w dniu 7 października 2013 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącego do wykonania tego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem. Wskazać wiec należy, że skoro Prezydent W. nie załatwił, w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 11 czerwca 2013 r., sprawy - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W przedstawionych okolicznościach, biorąc pod uwagę okres przekroczenia wyznaczonego ww. wyrokiem terminu jej załatwienia, jak również okoliczność, że już w wyroku powyższym stwierdzono, że zaistniała wówczas bezczynność organu miała charakter rażący, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku i przyczyni się do jego wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.