II FSK 3427/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r. posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej S. [...] w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 930/14 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. [...] w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów (organ upoważniony Dyrektor Izby Skarbowej w B.) z dnia 21 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną. I.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 930/14, odrzucił skargę S. [...] Spółka z o.o. w S.(dalej: Spółka), na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w B., działającego w imieniu Ministra Finansów, z dnia 21 marca 2014 r., w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego. Sąd przedstawił następujący stan faktyczny. Skargą z dnia 16 czerwca 2014 r. Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ww. interpretację indywidualną. Wraz ze skargą strona złożyła uwierzytelnioną kopię dokumentu pełnomocnictwa z dnia 20 grudnia 2013 r. udzielonego doradcy podatkowemu M. W., podpisanego przez K. S. legitymującego się pieczęcią pod tytułem "Prokurent". W dniu 17 czerwca 2014 r. opłacono wpis sądowy w kwocie 200 zł. Ponieważ nadesłane wraz ze skargą pełnomocnictwo zostało udzielone 6 miesięcy przed wniesieniem skargi, w celu usunięcia wątpliwości, czy w dniu udzielenia pełnomocnictwa osoba je podpisująca była do tego umocowana, pełnomocnik skarżącej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 lipca 2014 r. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnego odpisu KRS albo też jego odpisu aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa (20 grudnia 2013 r.). W dniu 7 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej nadesłał wydruk odpowiadający odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego, na dzień 7 sierpnia 2014 r., oświadczając, iż przedmiotowy odpis jest aktualny na dzień wniesienia skargi. I.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę i zwrócił Spółce kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Sąd powołał treść art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). i wyjaśnił, że zgodnie z art. 58 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (§ 1 pkt 3). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że w sprawie pełnomocnik strony nie wykazał właściwie swojego umocowania do działania w imieniu Spółki przy złożeniu skargi. Dlatego pełnomocnik został wezwany przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie dokumentu który wykazywałby, że osoba udzielająca mu pełnomocnictwa była do tego uprawniona w dniu podpisania pełnomocnictwa. Wezwanie Sądu było jednoznaczne i zawierało konkretną informację, że chodzi o pełny odpis KRS lub odpis aktualny na dzień podpisania pełnomocnictwa tj. 20 grudnia 2013 r. Jakkolwiek w 7-dniowym terminie do uzupełnienia braków pełnomocnik strony nadesłał do Sądu informację odpowiadającą aktualnemu odpisowi z KRS, to jednak z nadesłanego odpisu nie wynika umocowanie dla osoby udzielającej pełnomocnictwa, tj. dla K. S. działającego jako "Prokurent", do reprezentacji Spółki w dacie 20 grudnia 2013 r. Tym samym Sąd pierwszej instancji nie uznał, że braki formalne skargi zostały uzupełnione. W tym stanie rzeczy, Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. II. Spółka, działając przez swojego pełnomocnika, wniosła skargę kasacyjną i zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne sformułowanie zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi, tj. błędne oznaczenie wniesionej skargi oraz wezwanie do złożenia odpisu KRS zamiast do złożenia właściwego pełnomocnictwa, - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi, - art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji niezastosowanie w sprawie. W związku z powyższym, Spółka, na podstawie art. 185 p.p.s.a., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, oraz, na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że aby skarga została przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania musi najpierw spełnić szczególne wymogi formalne określone w art. 57 § 1 p.p.s.a., a także musi uczynić zadość wymaganiom przewidzianym dla wszystkich pism w postępowaniu sądowym, sprecyzowanym przede wszystkim w art. 46 p.p.s.a. Art. 46 § 3 p.p.s.a. stanowi, że w sytuacji, gdy pismo wnosi pełnomocnik, to należy dołączyć pełnomocnictwo, o ile wcześniej nie zostało to uczynione. Pełnomocnictwo zaś, w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., ma być zaopatrzone w podpis mocodawcy. W przypadku, gdy mocodawcą jest strona będącą osobą prawną pełnomocnictwo podpisane musi być przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie - dokumentem. Tym samym złożenie pełnomocnictwa wymaga wykazania, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony (por. orz. NSA z 14 października 2008 r., I GSK 1078/07). W powołanym powyżej art. 29 p.p.s.a. jest mowa, że umocowanie ma być wykazane dokumentem, ustawodawca nie dookreślił natomiast rodzaju wymaganego dokumentu. Oznacza to, że wnosząc skargę w imieniu spółki, należy dołączyć do niej dokument, z którego będzie wynikało jaki podmiot umocowany jest do reprezentowania spółki. Przytoczne przepisy prawa nie określają jaki konkretnie musi to być dokument. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, publik. LEX nr 340187; na temat aktualności odpisu z KRS zob. uchwałę SN z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt III CZP 92/07, publik. OSNC z 2008 r. nr 11, poz. 126). Natomiast niezłożenie wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania spółki w myśl art. 29 p.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a., czyli w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Konsekwencją nieuzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi jest jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Oceniając prawidłowość odrzucenia skargi w sprawie niniejszej, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że słusznie Sąd I instancji uznał, że pełnomocnik strony nie wykazał właściwie swojego umocowania do działania w imieniu strony przy złożeniu skargi, poprzez nadesłanie dokumentu, który wykazywałby, że osoba udzielająca mu pełnomocnictwa była do tego uprawniona w dniu podpisania pełnomocnictwa. Spółka wprawdzie nadesłała informację, odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS, to jednak z nadesłanego odpisu nie wynika umocowanie dla osoby udzielającej pełnomocnictwa, tj. dla K. S. do reprezentacji Spółki w dacie 20 grudnia 2013 r. Spółka nie przesłała także żadnego innego dokumentu, z którego reprezentacja taka by wynikała. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca także uwagę, że żaden przepis ustawy p.p.s.a. nie wymaga, aby dokumentem, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. był wyłącznie aktualny odpis z KRS. Istotą takiego dokumentu nie jest spełnienie określonych kryteriów odnośnie jego formy prawnej lecz wykazanie (określenie, podanie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, że strona nie wykonała wezwania i nie przedstawiła informacji, z której wynika uprawnienie K. S. do reprezentowania Spółki. W tym stanie rzeczy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie z dnia 25 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych w zakreślonym terminie 7 dni nie narusza prawa. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się na marginesie do wniosku o zasądzenie kosztów należy wyjaśnić, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz. 23, a także dostępna w Internecie pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).