II SA/Bd 615/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Jarosław Wichrowski Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dn. ... 2014 r. nr ... Prezydent Miasta B. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dn. 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2013 r., poz. 764 ze zm.) oraz art. 104 Kpa uznał M. G. za bezrobotną i odmówił przyznania jej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia ...2014 r. wskazując, że w okresie zatrudnienia pracowała w niepełnym wymiarze czasu pracy w okresie od ... 2012 r. do ... 2012 r. i nie osiągała minimalnego wynagrodzenia za pracę, tym samym okresu tego nie można zaliczyć do okresu uprawniającego do zasiłku. Składając odwołanie M. G. przedłożyła nowe, poprawione świadectwo pracy z "A" za okres od ...2013 r. do ... 2013 r. Wojewoda K.-P. na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2, art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 pkt a, art. 75 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kpa decyzją z ... 2014 r. nr ... utrzymał w mocy ww. decyzję ... 2014 r. Organ wskazał w odniesieniu do argumentów odwołania, że w sprawie nabycia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych istotne są zawsze świadectwa pracy przedkładane przez bezrobotnych stwierdzające określony termin i tryb rozwiązania stosunku pracy. Odwołująca się przedłożyła poprawione świadectwo pracy z firmy "A", z którego wynikało, iż stosunek pracy ustał w wyniku zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy, jednakże w tym zakresie, w pierwszej kolejności wypowiedzieć się powinien organ I instancji. Składając skargę M. G. wywodziła, że należy jej się zasiłek dla bezrobotnych od ... 2014 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 143, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Problematyka świadczeń dla bezrobotnych regulowana jest przepisami zawartymi w rozdziale 15 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z zm.). Wynika z nich m.in. że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie / dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: był zatrudniony i osiągnął wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (art. 71 ust.1 pkt 1 i 2 lit. a). Natomiast przepis art. 75 ust. 1 pkt 2 stanowi, że prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w powiatowym urzędzie pracy rozwiązał stosunek pracy lub stosunek służbowy za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron, chyba że porozumienie stron nastąpiło z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy albo rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego za wypowiedzeniem lub na mocy porozumienia stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania lub pracownik rozwiązał umowę o pracę w trybie art. 55 § 11 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy. W takim przypadku zgodnie z art. 75 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy zasiłek dla bezrobotnych przysługuje po upływie 90 dni od dnia nabycia statusu osoby bezrobotnej, a decyzję w tej sprawie powinien podjąć w stosownym czasie organ I instancji. W związku z powyższym należy zauważyć - na co zresztą zwrócił uwagę organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz w odpowiedzi na skargę, aczkolwiek nie wyciągnął z tego faktu prawidłowego wniosku, że składając odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji skarżąca przedłożyła nowe poprawione świadectwo pracy, z którego wynika, że stosunek pracy ustał w wyniku zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Organ odwoławczy w związku z powyższym stwierdził tylko, że w tym zakresie powinien wypowiedzieć się najpierw organ I instancji. Z tym poglądem Sąd nie może się zgodzić, i należy przypomnieć, że organ, odwoławczy ma także prawo i obowiązek wypowiedzieć się na temat dowodów rozstrzygając sprawę merytorycznie nie ograniczając się wyłącznie do kontroli zaskarżonej decyzji. Dodatkowo tylko należy zwrócić uwagę na przepis art. 136 Kpa upoważniający organ odwoławczy do przeprowadzenia postępowania dowodowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślono, że zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i orzec w sprawie rozstrzygniętej decyzją organu pierwszej instancji i że organ odwoławczy nie może się ograniczyć tylko do kontroli decyzji organu pierwszej instancji. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji. Odwołanie przenosi bowiem na organ odwoławczy kompetencję do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. W tym stanie rzeczy należało na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – uchylić zaskarżoną decyzję, celem merytorycznego rozpoznania przez organ odwoławczy wniosku (i odwołania) skarżącej o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z uwzględnieniem wszystkich dokumentów, a w szczególności z uwzględnieniem nowego świadectwa pracy złożonego wraz z odwołaniem od decyzji z 4 marca 2011 r.; rozstrzygnięcie w pkt 2 wyroku opierając na przepisie art. 152 tej ustawy.