I SA/Sz 504/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 14 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. M. Z. reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia 14 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Przyczyną zawieszenia postępowania, wszczętego na wniosek skarżącej z 19 września 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi, wskazując, że wydał postanowienie z dnia 17 kwietnia 2014 r. nr [...] podejmujące zawieszone postepowanie. Wezwaniem z dnia 11 lipca 2014 r. zobowiązano pełnomocnika strony skarżącej do ustosunkowania się do zawartego w odpowiedzi na skargę, wniosku organu o umorzenie postepowania sądowego, czy skarżąca podtrzymuje skargę czy ją wycofuje w terminie 7 dni od doręczenia pisma Sądu pod rygorem przyjęcia, że skarżąca skargę podtrzymuje. Na powyższe wezwanie skarżąca nie odpowiedziała. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011r. - II OSK 2453/2010 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. występuje, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem. Podkreślić należy, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o podjęciu z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zostało wydane 17 kwietnia 2014 r., a więc po wniesieniu skargi, które nastąpiło 27 marca 2014 r. Wskazać również należy, że celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd czy zatamowanie postępowania nie narusza przepisów i, gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania podatkowego (w realiach sprawy postępowania wznowieniowego). Wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia z dnia 17 kwietnia 2014r. o podjęciu z urzędu postępowania, wyeliminowana została przeszkoda do kontynuowania i zakończenia tego postępowania. W skardze podnoszono, że brak było podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia postępowania wznowieniowego, a więc wydanie postanowienia o podjęciu tego postępowania i doręczenie go stronom wyeliminowało skutki w zakresie nieprowadzenia postępowania. Tym samym skarżąca, choć w sposób zastępczy, uzyskała oczekiwany przez siebie cel tj. prowadzenie postępowania wznowieniowego, a jednocześnie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., umorzył postępowanie. Odnosząc się do wniosku o zwrot kosztów postępowania, Sąd zauważa, że kwestia ta została uregulowana w art. 200 i 201 P.p.s.a. Pierwszy z nich przewiduje zwrot kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi przez sąd, drugi zaś – uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. Tymczasem w niniejszej sprawie nie doszło do merytorycznego badania skargi, tak by móc mówić o jej uwzględnieniu, a podjęcie postępowania przez organ nie było efektem uwzględnienia podniesionych w skardze zarzutów, lecz procesową konsekwencją ustania przyczyny, która w ocenie organu stanowiła podstawę zawieszenia postępowania. Brak zatem podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej od organu. Sąd nie znalazł również podstaw do zwrotu całego uiszczonego przez skarżącą wpisu od skargi. Zgodnie z art. 232 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Żadna z wymienionych sytuacji nie występuje w niniejszej sprawie.