I OZ 365/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Op 189/14 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił S.W> przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 17 sierpnia 2015 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W bardzo obszernym i szczegółowym uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący nie wykazał w sposób dostateczny, aby w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.". Sąd nakreślił w bardzo dokładny sposób sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, uznając, że okoliczności niniejszej sprawy nie pozwalają na uznanie strony za osobę, wobec której może mieć zastosowanie zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S.W., podnosząc między innymi, iż wydane orzeczenie jest dla niego krzywdzące. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił S.W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych, zaś zażalenie na to postanowienie oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I OZ 1315/15. Tak więc postanowienie w tym zakresie stało się prawomocnym i jego ewentualna zmiana mogłaby nastąpić jedynie po spełnieniu przesłanek wynikających z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który stanowi, że postanowienia niekończące postępowania mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie nie nastąpiła zmiana okoliczności, bowiem sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zmianie od czasu rozpoznania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wydanemu zatem przez Sąd I instancji postanowieniu nie można zarzucić naruszenia przepisów prawa. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.