VI SA/Wa 473/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2014 r. sprawy ze skargi "P." Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienie prawa ochronnego na wzór przemysłowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Urzędu Patentowego RP, działającego w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] sierpnia 2013 r. sprawy z wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (wnioskodawca) przeciwko D.N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "C." w E. (uprawniony) o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...], na podstawie art. 102 ust. 1, art. 103 i art. 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 49 poz. 508; dalej: p.w.p.) oraz art.98 k p c. w zw. z art. 256 ust.2 p.w.p., oddalono wniosek oraz przyznano uprawnionemu kwotę 3200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, a w pozostałym zakresie wniosek uprawnionego o zwrot kosztów postępowania w sprawie oddalono. W uzasadnieniu przypomniano, że dnia [...] sierpnia 2007 r. wnioskodawca wystąpił do Urzędu Patentowego RP, działającego w trybie postępowania spornego, z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...], udzielonego [...] lipca 2003 r, z pierwszeństwem od [...] marca 2002 r. na rzecz C.N. zamieszkałego w E., przy czym w dacie orzekania sporne prawo przysługiwało D.N. zamieszkałemu w E. Za podstawę swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art.102, art. 103 i art. 104 p.w.p. podnosząc ostatecznie brak trwałej postaci oraz brak nowości i oryginalności spornego wzoru. Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z faktu, że strony są konkurentami na rynku listew przypodłogowych, przy czym wnioskodawca wytwarza listwy przypodłogowe o cechach spornego wzoru. Tak więc, interes prawny wnioskodawcy wynika z art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż sporne prawo wyłączne prowadzi do ograniczenia swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy w zakresie produkcji listew przypodłogowych. Ponadto, uprawniony wystąpił dnia [...] czerwca 2007 r. z pismem ostrzegawczym, w którym wezwał wnioskodawcę do zaprzestania naruszania spornego wzoru poprzez zaprzestanie produkcji i wprowadzania do obrotu listew przypodłogowych firmy P. pod groźbą skierowania sprawy na drogę sądową, przy czym wnioskodawca przedłożył kopię tego pisma. Zdaniem wnioskodawcy, sporny wzór przemysłowy nie stanowi ustalonej trwałej postaci wytworu, gdyż opis i rysunki wskazują sześć elementów składowych wzoru, czego konsekwencją jest nieskończona liczba wariantów zestawienia tych elementów. Nie jest przy tym możliwe trwałe połączenie sześciu elementów wskazanych przez uprawnionego w jeden wzór, a figura przedstawiająca zestawioną listwę (fig.7) zawiera dziesięć elementów. Wnioskodawca podkreślił, że ocena nowości i oryginalności spornego wzoru dotyczy tylko jego cech widocznych w trakcie zwykłego użytkowania, którym jest użytkowanie w postaci złożonej, przy czym są wtedy widoczne jedynie powierzchnie zewnętrzne zmontowanych ze sobą elementów, najlepiej odzwierciedlone na fig.7. Ponadto, wnioskodawca wielokrotnie podkreślał, iż, jego zdaniem, przy ocenie nowości i oryginalności należy brać pod uwagę tylko element wzdłużny i element zaślepkowy, jako elementy główne, które są zawsze obecne w zmontowanej listwie przypodłogowej Na dowód braku nowości, ewentualnie braku oryginalności spornego wzoru wnioskodawca wskazał następujące materiały: - kopie wybranych stron katalogu firmy N. z 1999 r. (wraz z tłumaczeniem) (przy czym na potwierdzenie daty wydania, przedłożył kopię i tłumaczenia zawartego na ostatniej stronie tego katalogu zaświadczenia o zgodności z normą jakości oraz dopuszczenia do produkcji wskazując stronę 11 - kopie wybranych stron katalogu firmy B. z 2000 r. (wraz z tłumaczeniem) wskazując stronę 27, produkt nr [...] i [...]; - kopie wybranych stron katalogu firmy D. z 1999r. (wraz z tłumaczeniem) (przy czym na potwierdzenie daty wydania przedłożył kopię strony tytułowej z napisem "[...]" wskazując produkty nr [...],[...],[...] I [...]; - katalog niedatowany firmy C. (wraz z tłumaczeniem), wskazując na widoczne na ostatniej stronie katalogu dwa certyfikaty i aprobatę techniczną, a mianowicie, na Aprobatę Techniczną ITB: [...] wydaną w lutym 2000 r. na listwy ozdobne do glazury i terakoty oraz na listwy przywannowe i listwy przypodłogowe, Certyfikat Systemu Jakości ISO 9001 2000 wydany [...] stycznia 2001r. na produkcję i sprzedaż profilu z PCV, oraz na Certyfikat Systemu Jakości ISO 9001: 2000 wydany [...] stycznia 2002r. na produkcję i sprzedaż profili z PCV - decyzję Izby Odwoławczej OHIM z dnia [...] listopada 2012r. w sprawie wzoru nr [...]. Ustosunkowując się do przedłożonych materiałów uprawniony podniósł, że wszystkie z sześciu elementów składające się na listwę przypodłogową według spornego wzoru przemysłowego zostały jednoznacznie określone w opisie wzoru, a także za pomocą rysunków przedstawiających te elementy w różnych ujęciach. Ponieważ cechami istotnymi spornego wzoru są kształty widocznych powierzchni poszczególnych sześciu elementów składających się na listwę, zdaniem uprawnionego, te cechy tych elementów zostały jednoznacznie określone za pomocą rysunków tych elementów popartych opisem. Zdaniem uprawnionego, przyjęte przez wnioskodawcę założenie, że w listwie według spornego wzoru łączą się zawsze główny element wzdłużny oraz element wzdłużny zaślepkowy, a pozostałe elementy są alternatywą, jest nieuprawnione. Zdaniem uprawnionego, kwestia ustalonej postaci spornego wzoru została przesądzona w prawomocnej decyzji: Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2004 r. nr Sp. [...], oraz w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.10.2005r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05 (str. 2 i 3, 2-5 wiersz od dołu, str. 6, 2 wiersz od góry, str. 7, 15 wiersz od góry) i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06 (str. 5, 5 wiersz od góry), które to orzeczenia przedłożył. Ponadto uprawniony podniósł, iż żaden z przeciwstawionych materiałów nie stanowi dowodu braku zdolności rejestracyjnej spornego wzoru nawet w zakresie wskazanych przez wnioskodawcę dwóch głównych elementów, tj. tylko elementu wzdłużnego i element zaślepkowego. W szczególności, listwy przypodłogowe N., przedstawione na str. 11 przedłożonego katalogu, nie posiadają elementu zaślepkowego, część dolna elementu wzdłużnego ma postać odcinka prostoliniowej płaszczyzny odchylonej pod małym kątem od płaszczyzny pionowej, tworzącej z podłogą kąt zbliżony do kąta prostego, część środkowa elementu wzdłużnego oraz dolna część części górnej tworzą płaszczyznę prostopadłą do podłogi (równoległą do ściany), górna zaś część elementu wzdłużnego tworzy poziomą półkę połączoną zaokrągleniem z środkową częścią elementu wzdłużnego. Natomiast w listwie według spornego wzoru część dolna elementu wzdłużnego ma postać powierzchni wklęsłej prawie stycznej do powierzchni podłogi, część środkowa elementu wzdłużnego odraz dolna częsr części górnej tworzą płaszczyznę nachyloną względem ściany, zaś górna część elementu wzdłużnego jest nachylona pod kątem rozwartym względem ściany. Powyżej wskazane w odniesieniu do elementu wzdłużnego różnice występują także w odniesieniu do narożnika wewnętrznego, narożnika zewnętrznego i elementów końcowych. Listwy przedstawione w przedłożonym katalogu B. (strona 27, produkt nr [...] i [...]) mają całkowicie odmienne ukształtowanie górnej części elementu wzdłużnego, zaś listwy przedstawione w przedłożonym katalogu D. (produkty nr [...],[...],[...] I [...]) posiadają odmienne ukształtowanie zarówno górnej jak i dolnej części. Zdaniem uprawnionego odmienność elementów spornej listwy od listew ujawnionych w przedłożonych przez wnioskodawcę katalogach została już przesądzona oddalającymi decyzjami OHIM i wyrokiem Sądu Okręgowego w W. wydanymi w świetle tych samych materiałów dowodowych odnośnie wzorów wspólnotowych [...] do [...]. Na dowód powyższego, uprawniony przedłożył następujące materiały: - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - wyrok Sądu Okręgowego w W., Wydział XXII Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych z dnia [...] października 2007r., sygn. akt [...] wydany odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - wydruki z bazy UPRP oraz opisy wzorów przemysłowych nr Rp-[...] i Rp-[...]; - Aprobatę Techniczną ITB [...] wraz z aneksem nr 1; notatkę ze spotkania handlowego z przedstawicielami firmy D. z dnia [...].06.2008r. Uprawniony wskazał także, że ocenę prawidłowości udzielenia prawa z rejestracji Rp [...]na przedmiotowy wzór przemysłowy przeprowadził już wcześniej Urząd Patentowy, działając w trybie spornym z wniosku V. S.A. Wniosek ten decyzją UPRP z dnia [...] grudnia 2004 r. Sp. [...] został oddalony, a prawomocna decyzja Urzędu była kontrolowana przez WSA w Warszawie (Sygn. akt V SA/Wa 527/05), wyrok z dnia 28.10.2005 r. oraz NSA (Sygn. akt II GSK 114/06) wyrok prawomocny z dnia 8 lutego 2007r. Wskazaną decyzję UPRP i wyroki sądowe uprawniony przedłożył do akt sprawy. Odnosząc się do materiałów przedłożonych przez uprawnionego wnioskodawca wniósł o pominięcie tych materiałów. Podniósł, że między wskazanymi postępowaniami przed OHIM i przed Sądem Okręgowym w W., Wydział XXII Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych oraz postępowaniem przedmiotowym nie ma żadnego związku formalnego, ze względu na ich odmienność, inne wymogi zdolności rejestrowej i odmienne wymagania w zakresie dokumentacji zgłoszeniowej. Zdaniem wnioskodawcy, brak jest też analogii pomiędzy przedmiotem wzoru spornego, a wzorami [...] do [...], które dotyczą sześciu odrębnych wzorów przemysłowych. Wnioskodawca podniósł też, że decyzja UPRP z dnia [...] grudnia 2004 r. Sp. [...] oraz wyroki WSA w Warszawie (sygn. akt V SA/Wa 527/05), wyrok z dnia 28.10.2005 r. oraz NSA (sygn. akt II GSK 114/06) wyrok prawomocny z dnia 8 lutego 2007r., zapadły w sprawie między innymi stronami, przy innych okolicznościach faktycznych, tj. przy innym materiale dowodowym. Kolegium Orzekające, po rozpatrzeniu wszystkich materiałów w sprawie i wysłuchaniu na rozprawie stron, zważyło co następuje. Stosownie do przepisów art. 89 ust. 1 w zw. z art.117 ust. p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego może być unieważnione na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 1 p.w.p. sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego. W przedmiotowej sprawie wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp [...] został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] marca 2002 r. jako zgłoszenie wzoru przemysłowego przed dniem wejścia w życie znowelizowanej ustawy p.w.p. i zarejestrowany [...] lipca 2003 r. na podstawie przepisów art.110 i 111 p.w.p. w jej pierwotnym brzmieniu (Dz. U. z 2001 r. Nr 49 poz. 508), a tym samym poddany ocenie wymogów zawartych we wskazanych przepisach. Przepisy tej ustawy w brzmieniu ogłoszonym w Dz. U. z 2001 r. Nr 49 poz. 508 będą więc stanowić podstawę prawną oceny zdolności rejestrowej przedmiotowego wzoru przemysłowego. Kolegium Orzekające uznało, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, gdyż wynika on z faktu, ze strony konkurują ze sobą na rynku listew przypodłogowych, przy czym wnioskodawca wytwarza listwy przypodłogowe o cechach spornego wzoru (co wynika np. z przedłożonego pozwu), a więc sporne prawo prowadzi do ograniczenia zagwarantowanej swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy. W ramach wolności prowadzenia działalności gospodarczej zagwarantowanej w art. 20 Konstytucji RP - i potwierdzonej w art. 5 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.), obecnie art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.) -wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu różnorodnych rozwiązań technicznych. Jeżeli takie rozwiązanie zostało objęte ochroną wbrew ustawowym warunkom określonym w stosownych przepisach, to podmiot prowadzący taką działalność w świetle powołanych wyżej przepisów ma prawo do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa wyłącznego. Definicja wzoru przemysłowego zawarta w art. 102 powołanej wyżej ustawy określa, że wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie". Jak wynika z tej definicji, przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych są postacie ich wytworów, przy czym w myśl art. 107 ust. 1 p.w.p. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego ogranicza się do wytworów tego rodzaju, dla których nastąpiło zgłoszenie, a w myśl art. 107 ust.2 p.w.p. zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że pojęcie postaci, o której mowa w art. 102 ust 1 p.w.p. jest tożsame z wyglądem zewnętrznym nadawanym wytworom. Ważną wskazówkę interpretacyjną dają w tym względzie przepisy Unii Europejskiej w szczególności Dyrektywy 98/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 1998 r. w sprawie prawnej ochrony wzorów, zgodnie z którą przedmiotem ochrony wzoru nie mogą być części, które są "niedostępne dla oka". W doktrynie dostrzega się różnice brzmieniowe występujące między wskazaną Dyrektywą, a ustawą Prawo własności przemysłowej w zakresie rozumienia terminu "postać". Przyjmuje się jednak, że nie mają one charakteru merytorycznego, gdyż w obu aktach prawnych chodzi o wizualnie dostrzegalne cechy całego produktu lub jego części, z wyjątkiem części składowych, które nie są wizualnie postrzegane "w toku zwykłego używania produktu" ("Prawo własności przemysłowej" Ewa Nowińska, Urszula Promińska, Michał du Vall, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2003, str. 88, 91). Także w orzecznictwie przyjmuje się, że przedmiotem ochrony jest postać przedmiotu, jego ogólny efekt wizualny (wyrok SN z dnia 10 lipca 2002 r. sygn. akt II CKN 969/00). Pogląd ten, wypracowany jeszcze pod rządami poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych (Dz. U. Nr 8, poz. 45), zachowuje w pełni aktualność w obecnym stanie prawnym. W związku z powyższym, zdaniem Kolegium Orzekającego, przedmiotem oceny w niniejszej sprawie (zarówno przy ocenie nowości, jak i przy ocenie oryginalności) mogą być tylko te cechy postaci wzoru przemysłowego, które są widoczne na zewnątrz w toku zwykłego używania, czyli dostrzegane w trakcie tego używania zmysłem wzroku. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, na przykład w wyrokach: WSA z dnia 17.01.2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2058/06, WSA z dnia 9.03.2007r. sygn. akt. VI SA/Wa 2233/06, NSA z 20.11.2007 r. sygn. akt II GSK 276/06. Ponadto, przedmiotem porównania rejestracji wzorów przemysłowych, zgodnie z ustalonym orzecznictwem, są postacie ich wytworów ujawnione w dokumentacji rejestrowej, tj. określone przez cechy istotne wskazane w opisie i pokazane na rysunku. Oznacza to, w przypadku przedmiotowego wzoru, iż ocenie będą podlegać jedynie cechy istotne spornego wzoru wskazane w dokumentacji rejestrowej i/lub ujawnione na rysunku, które dotyczą jego postaci. Zdaniem UP, zakres przedmiotowy prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, który stanowi postać przedmiotowej sześcioelementowej listwy przypodłogowej, został jasno określony łącznie przez rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. Nieuprawniona jest więc teza wnioskodawcy, iż przedmiotem spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest nieskończona liczba wariantów zestawienia elementów tego wzoru. Możliwe jest także trwałe połączenie sześciu elementów wskazanych przez uprawnionego w jeden wzór, a chociaż figura przedstawiająca zestawioną listwę (fig.7) zawiera w sumie dziesięć elementów, to ujawnia ona jedynie sześć elementów wskazanych w spornym wzorze jako różne elementy listwy przypodłogowej, zaś pozostałe elementy stanowią ponownie użyte element wzdłużny i zaślepkowy. Wnioskodawca słusznie podkreślił, że ocena nowości i oryginalności spornego wzoru dotyczy tylko jego cech widocznych w trakcie zwykłego użytkowania, którym jest użytkowanie w postaci złożonej, przy czym są wtedy widoczne jedynie powierzchnie zewnętrzne zmontowanych ze sobą elementów, najlepiej odzwierciedlone na fig.7. Ponieważ cechami istotnymi spornego wzoru są kształty widocznych powierzchni poszczególnych sześciu elementów składających się na listwę, zdaniem Kolegium, te cechy tych elementów zostały jednoznacznie określone za pomocą rysunków tych elementów popartych opisem. Natomiast w świetle dokumentacji rejestrowej teza, że przy ocenie nowości i oryginalności należy brać pod uwagę tylko element wzdłużny i element zaślepkowy, jako elementy główne, które są zawsze obecne w zmontowanej listwie przypodłogowej jest nieuprawniona. Zdaniem Kolegium, niezależnie od powyższego, kwestia ustalonej postaci spornego wzoru została przesądzona w prawomocnej decyzji: Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2004 r. nr Sp. [...], oraz w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.10.2005r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 28.10.2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05 (str. 6, 25 wiersz od góry) stwierdził, że "sporny wzór został jasno określony przez rysunek wzoru (zbiorczy rysunek fig.7), jego istotne cechy zostały wskazane w opisie, a ukształtowanie poszczególnych elementów zostało przedstawione na odrębnych figurach 1-6. Wzór został bowiem określony rysunkami przedstawiającymi rzuty z różnych stron, co jest wystarczające do ustalenia postaci wytworu, którą przedmiotowy wzór obejmuje." Podkreślił także (str. 7, 15 wiersz od góry), że "odniesienia wymaga jednak zarzut braku możliwości odtworzenia spornego wzoru, tyle, że zarzut ten w zgromadzonym materiale dowodowym nie uzyskuje potwierdzenia... (postać wzoru) Została bowiem dostatecznie ujawniona na rysunku w sposób umożliwiający jego odtworzenie. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06 oddalając skargę na w/w wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stwierdził m.in. (str. 7, 13 wiersz od dołu), że "skarżąca w istocie zarzuca bowiem Urzędowi Patentowemu brak ustaleń faktycznych w zakresie definicji postaci przedmiotu spornego wzoru przemysłowego nr Rp [...], a w konsekwencji zakresu ochrony tego wzoru oraz braku określenia kształtu jego elementów składowych, przedstawionych na rysunku i w opisie do prawa z rejestracji, w tym faktycznej liczby jego elementów, co jest bezzasadne...". Zgodnie z art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby. Zgodnie z poglądami i doktryną UPRP podmioty wskazane w art. 170 p.p.s.a. (w tym UPRP) muszą brać pod uwagę nie tylko fakt istnienia, ale także treść prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Podmioty te są zatem faktem i treścią prawomocnego orzeczenia sądu związane, co implikuje w sposób bezwzględny wzięcie tego pod uwagę w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach (patrz str.414 "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Jan Paweł Tarno, LexisNexis, wydanie 3, Warszawa 2008). Oceniając nowość postaci wytworu przedmiotowego wzoru przemysłowego w zestawieniu z postaciami wytworów podanymi do powszechnej wiadomości lub zarejestrowanymi z wcześniejszym pierwszeństwem należy zwrócić uwagę na definicję nowości wzoru przemysłowego, który zgodnie z przepisem art.103 p.w.p. uważa się za nowy jeżeli nie został on podany do powszechnej wiadomości przed datą jego pierwszeństwa w sposób umożliwiający jego odtworzenie, to jest odtworzenie postaci tego wytworu. Przedmiotem wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest zestaw złożony z sześciu elementów, tj. głównego elementu wzdłużnego, elementu wzdłużnego zaślepkowego, elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i dwóch elementów końcowych. Jego postać pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7, przy czym ukształtowanie poszczególnych elementów zostało uwidocznione na odrębnych figurach 1-6. Wskazane dokumenty dotyczące ujawnienia cech postaciowych głównego wzdłużnego elementu osłonowego i elementu zaślepkowego w listwach ujawnionych w przedłożonych katalogach obejmujące: - kopie wybranych stron katalogu firmy N. z 1999r. (wraz z tłumaczeniem) (przv czym na potwierdzenie daty wydania, przedłożył kopię (k.283, T. akt.Sp. [...]) i tłumaczenia zawartego na ostatniej stronie tego katalogu zaświadczenia o zgodności z normą jakości (k.282, T. akt.Sp. [...]) oraz dopuszczenia do produkcji (k.281, T. akt .bp. [...]) z 1996r.) wskazując stronę 11 (k.78, T. akt.Sp. [...]); - kopie wybranych stron katalogu firmy B. z 2000 r. (wraz z tłumaczeniem) wskazując stronę 27, produkt nr [...] i [...]; - kopie wybranych stron katalogu firmy D. z 1999r. (wraz z tłumaczeniem) (przy czym na potwierdzenie daty wydania, przedłożył kopię strony tytułowej z napisem "[...]", wskazując produkty nr [...],[...],[...] I [...]; - katalog niedatowany firmy C. (wraz z tłumaczeniem), wskazując na widoczne na ostatniej stronie katalogu dwa certyfikaty i aprobatę techniczną, a mianowicie, na Aprobatę Techniczną ITB: [...] wydaną w lutym 2000r. na listwy ozdobne do glazury i terakoty oraz na listwy przywannowe i listwy przypodłogowe, Certyfikat Systemu Jakości ISO 9001: 2000 wydany [...] stycznia 2001r. na produkcję i sprzedaż profilu z PCV, oraz na Certyfikat Systemu Jakości ISO 9001: 2000 wydany [...] stycznia 2002r. na produkcję i sprzedaż profili z PCV; nie mogą świadczyć o braku nowości spornego wzoru. W szczególności, listwy przypodłogowe N., przedstawione na str. 11 przedłożonego katalogu, nie posiadają wzdłużnego elementu zaślepkowego, część dolna elementu wzdłużnego ma postać odcinka prostoliniowej płaszczyzny odchylonej pod małym kątem od płaszczyzny pionowej, tworzącej z podłogą kąt zbliżony do kąta prostego, część środkowa elementu wzdłużnego oraz dolna część części górnej tworzą płaszczyznę prostopadłą do podłogi (równoległą do ściany), górna zaś część elementu wzdłużnego tworzy poziomą półkę połączoną zaokrągleniem z środkową częścią elementu wzdłużnego. Natomiast w listwie według spornego wzoru część dolna elementu wzdłużnego ma postać powierzchni wklęsłej prawie stycznej do powierzchni podłogi, część środkowa elementu wzdłużnego odraz dolna część części górnej tworzą płaszczyznę nachyloną względem ściany, zas górna część elementu wzdłużnego jest nachylona pod kątem rozwartym względem ściany. Powyżej wskazane w odniesieniu do elementu wzdłużnego różnice występują także w odniesieniu do narożnika wewnętrznego, narożnika zewnętrznego i elementów końcowych. Listwy przedstawione w przedłożonym katalogu B. (strona 27, produkt nr [...] i [...]) mają całkowicie odmienne ukształtowanie górnej części elementu wzdłużnego, zaś listwy przedstawione w przedłożonym katalogu D. (produkty nr [...],[...],[...] I [...]) posiadają odmienne ukształtowanie zarówno górnej jak i dolnej części. Listwy przedstawione w katalogach firm B. i D. nie posiadają wzdłużnych elementów zaslepkowych. Ponadto, katalogi firm B. i D. nie ujawniają elementów w postaci narożnika wewnętrznego, narożnika zewnętrznego i elementów końcowych. Podobnie katalog niedatowany firmy C. (wraz z tłumaczeniem), zawierający widoczne na ostatniej stronie katalogu certyfikaty zostały wydane w lutym 2000r. (aprobata techniczna), [...] stycznia 2001 r. i [...] stycznia 2002 r. (system zarządzania jakością) nie może świadczyć o braku nowości spornego wzoru, gdyż certyfikaty te nie wskazują dokładnie postaci listwy, do której się odnoszą, zwłaszcza w świetle wyjaśnień uprawnionego i przedłożonej Aprobaty Technicznej ITB [...] wraz z aneksem nr 1, które wskazują na wprowadzenie spornej postaci listwy najwcześniej w grudniu 2002 r. Niezależnie od powyższego, wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7 dokumentacji rejestrowej spornego wzoru przemysłowego. Natomiast oddalające decyzje OHIM i wyrok Sądu Okręgowego w W., które dotyczą tych samych materiałów dowodowych, w odniesieniu do wzorów wspólnotowych [...] do [...], które dotyczą jedynie poszczególnych elementów spornego wzoru przemysłowego, a nie jego postaci zbiorczej, samodzielnie nie przesądzają o zdolności rejestrowej spornego wzoru, co wynika z następujących przedłożonych przez uprawnionego materiałów obejmujących: - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; - decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; decyzję OHIM, sygn. [...] wydaną w postępowaniu sprzeciwowym odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]; wyrok Sądu Okręgowego w W., Wydział XXII Sąd Wspólnotowych Znaków Towarowych i Wzorów Przemysłowych z dnia [...] października 2007r., sygn. akt [...] wydany odnośnie wspólnotowego wzoru przemysłowego nr [...]. Natomiast uznająca słuszność sprzeciwu decyzja Izby Odwoławczej OHIM z dnia [...] listopada 2O12r. w sprawie wzoru nr [...], którego przedmiotem jest wzdłużny element zaślepkowy nie może wskazywać na brak nowości listwy w postaci zamontowanej, gdyż Izba Odwoławcza OHIM uznała jedynie, że znana jest płaska zewnętrzna powierzchnia tego elementu jako taka (tj. jego jedyna powierzchnia widoczna w trakcie zwykłego użytkowania listwy), nie biorąc pod uwagę, okoliczności, że w postaci zamontowanej widoczne są także krawędzie zewnętrzne tego elementu na tle powierzchni głównego elementu wzdłużnego (patrz np. listwy N. k.79, Tl akt.Sp. [...]). Różnice w wyglądzie zewnętrznym pomiędzy spornym wzorem i wzorami przeciwstawionymi polegające na innym ukształtowaniu górnej części głównego elementu wzdłużnego oraz dolnej części tego elementu, jak również w górnych i dolnych częściach elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych (które to różnice zostały szczegółowo przedstawione powyżej) przesądzają o tym, że żaden z przeciwstawionych wzorów nie umożliwia odtworzenia całej postaci spornego wytworu. UP uznał także, że wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest oryginalny w rozumieniu art.104 p.w.p., gdyż różni się on w sposób wyraźny od znanych wzorów przedłożonych przez wnioskodawcę i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech tych znanych wzorów. Zarzut wnioskodawcy, iż brak oryginalności (art.104 p.w.p.) przedmiotowego wzoru przejawia się w tym, że jest on identyczny z przeciwstawionymi wzorami nie jest trafny, gdyż, jak wskazano powyżej, różnice w wyglądzie zewnętrznym pomiędzy spornym wzorem i wzorami przeciwstawionymi przesądzają o tym, że żaden z przeciwstawionych wzorów nie umożliwia odtworzenia całej postaci spornego wytworu. Ponadto należy wskazać na istnienie istotnych różnic w kształcie dolnej części głównego elementu wzdłużnego w odniesieniu do kształtów dolnych części elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego składających się na listwy wg Rp-[...], które to części przylegają bezpośrednio do podłogi. Część dolna głównego elementu wzdłużnego ma łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej, natomiast części dolne elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego mają rodzaj pazura, ukształtowanego poprzez połączenie części dłuższej, wychodzącej z płaszczyzny środkowej, tworzącej łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej z częścią krótszą, zagiętą w stronę płaszczyzny środkowej. Te cechy elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych nie mogą wynikać, z listew ujawnionych w katalogu N., w których element narożnikowy wewnętrzny, element narożnikowy zewnętrzny i oba elementy końcowe nie posiadają żadnych tego rodzaju zagięć w swoich częściach dolnych. Natomiast katalogi firm B. i D. nie ujawniają żadnych elementów w postaci narożnika wewnętrznego, narożnika zewnętrznego i elementów końcowych. Jak wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] różni się od znanych wzorów przedłożonych przez wnioskodawcę można najlepiej ocenie na przedłożonych przez wnioskodawcę rysunkach porównawczych kształtu przekroju poprzecznego elementu głównego listwy, przekroju zaślepek, elementu końcowego oraz elementów narożnikowych zewnętrznego i wewnętrznego, dla rozwiązań według Rp-[...] i materiałów przeciwstawionych. Z rysunków tych wynika też jasno, że cechy spornego wzoru, zwłaszcza należące do elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych, nie są wyłącznie kombinacją cech tych znanych wzorów. Podobnie katalog niedatowany firmy C. (wraz z tłumaczeniem), zawierający widoczne na ostatniej stronie katalogu certyfikaty zostały wydane w lutym 2000r. (aprobata techniczna), [...] stycznia 2001. i [...] stycznia 2002 r. (system zarządzania jakością) nie może świadczyć o braku oryginalności spornego wzoru, gdyż certyfikaty te nie wskazują dokładnie postaci listwy, do której się odnoszą, zwłaszcza w świetle wyjaśnień uprawnionego i przedłożonej Aprobaty Technicznej ITB [...] wraz z aneksem nr 1, które wskazują na wprowadzenie spornej postaci listwy najwcześniej w grudniu 2002 r. Niezależnie od powyższego, wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7 dokumentacji rejestrowej spornego wzoru przemysłowego. Wydruki z bazy UPRP oraz opisy wzorów przemysłowych nr Rp-[...] i Rp-[...] przedłożone przez uprawnionego okazały się nieprzydatne dla oceny zdolności rejestrowej spornego wzoru, gdyż dotyczą listew o odmiennym ukształtowaniu. Natomiast notatka ze spotkania handlowego z przedstawicielami firmy D. z dnia [...].06.2008 r. jako dokument wewnętrzny firmy C., podpisany jedynie przez przedstawiciela tej firmy, nie może świadczyć o charakterze wyrobów firmy D. W związku z powyższym wniosek o unieważnienie spornego prawa z rejestracji należało oddalić. Rozstrzygając zaś wniosek o zwrot kosztów postępowania złożony przez uprawnionego UPRP uznał, że wniosek jest zasadny. Stosownie bowiem do obowiązujących przepisów, strona, której żądanie zostało uwzględnione ma prawo do zwrotu niezbędnych kosztów postępowania w razie złożenia o to wniosku nie później niż przed zamknięciem rozprawy. W przedmiotowej sprawie wniosek o oddalenie wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] został załatwiony pozytywnie. W tej sytuacji zasadnym jest przyznanie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania dla uprawnionego. W niniejszej sprawie uprawniony korzystał z usług pełnomocnika, którym był rzecznik patentowy. Rozstrzygając wysokość zwrotu niezbędnych kosztów postępowania UP oparł się na rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz.2076). Zgodnie z § 8 pkt 1 tego rozporządzenia stawka minimalna w sprawach dotyczących unieważnienia prawa z rejestracji wynosi 1600 zł. UPRP, biorąc pod uwagę rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy rzecznika patentowego, przyznał uprawnionemu dwukrotność stawki minimalnej określonej w § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych, tj. kwoty 3200 zł tytułem zwrotu niezbędnych kosztów postępowania w sprawie. Jednocześnie Kolegium uznało, że niezasadny jest wniosek o zwrot kosztów poniesionych w związku z tłumaczeniami decyzji OHIM. Dokonując oceny tych wydatków pod kątem celowości i zasadności organ uznał, że nie zachodzi związek przyczynowy, tj. tłumaczenia decyzji OHIM nie miały wpływu na wynik sprawy, dlatego, że przytoczone orzeczenia OHIM nie mają żadnego wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Kolegium Orzekające bowiem samodzielnie dokonuje oceny spełnienia ustawowych warunków udzielenia ochrony, a ponadto przedmiotem oceny w mniejszej sprawie była cała listwa, a nie jej poszczególne elementy, np. zaślepka, jak w przypadku wzorów wspólnotowych. Skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2013 r. złożył w imieniu wnioskodawcy jej pełnomocnik, zarzucając zaskarżonej decyzji: . I. Naruszenie przez Urząd Patentowy RP przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na: 1. naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, (Dz. U. z 2013 r, poz. 267 z późn. zm., dalej kpa), w związku z art. 256 pwp - poprzez brak dokładnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności istotnych w sprawie i przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w konsekwencji wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, tj- - dokonanie wzajemnie sprzecznych ustaleń, iż przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest zestaw złożony z sześciu elementów, jak i że przedmiotem wzoru jest jedynie cała listwa, podczas gdy żadna z powyższych okoliczności nie wynika z dokumentacji rejestrowej spornego wzoru, - dokonanie błędnego ustalenia, iż sporny wzór przemysłowy ma konkretną postać, podczas gdy stanowi on jedynie przykładowy wariant zestawienia elementów listew, - dokonanie błędnego ustalenia, iż sporny wzór jest nowy i posiada indywidualny charakter podczas gdy z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest pozbawiony zarówno przymiotu nowości, jak i indywidualnego charakteru, 2. naruszeniu art. 8, 11 oraz 107 § 3 kpa, w związku z art. 256 pwp, tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, zasady przekonywania oraz właściwego uzasadnienia decyzji administracyjnej - poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji polegające na wskazaniu zarówno, iż wzór przemysłowy pt: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] stanowi zestaw złożony z sześciu elementów, jak i że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest jedynie cała listwa, II. Naruszenie przez Urząd Patentowy RP przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. naruszenie art. 102 ust. 1 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż sporny wzór spełnia przesłankę konkretnej, trwałej postaci, mimo nieskończonej ilości wariantów spornego wzoru, 2 naruszenie art. 102, art. 103 i art. 104 p.w.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy sporny wzór spełnia przesłanki nowości i indywidualnego charakteru, W związku z przedstawionymi zarzutami strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od Urzędu Patentowego RP na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi przypomniano, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 102 ust. 1, art. 103 art. 104 p.w.p. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p., nie uwzględnił wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji na wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] i oddalił wniosek. Organ ustalił, że zakres przedmiotowy prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego został jasno określony, przy czym przedmiotem oceny organu była cała listwa, a nie jej poszczególne elementy. Urząd ustalił również, iż nie zostało wykazane, aby sporny wzór przemysłowy był pozbawiony przymiotu nowości i/lub indywidualnego charakteru. Skarżący nie zgadza się ze stanowiskiem organu, który pominął szereg istotnych okoliczności faktycznych sprawy, dokonał błędnej oceny materiału dowodowego i uznał, iż sporny wzór przemysłowy, mimo nieskończonej ilości możliwych połączeń poszczególnych jego części, a co za tym idzie braku konkretnej jego postaci, jest nowy i posiada indywidualny charakter w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Naruszenie przez Urząd Patentowy RP przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. 1. naruszeniu art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa Zgodnie z art. 7 kpa obowiązkiem Urzędu Patentowego było podjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, celem zrealizowania zawartych w tym przepisie naczelnych zasad postępowania administracyjnego, tj. zasady prawdy obiektywnej, zasady uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu strony. Podkreślić należy, iż wyrażona w art. 7 kpa zasada postępowania administracyjnego odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego oraz dowodowego, jak i do losowania norm prawa materialnego, tj. do całokształtu przepisów prawnych służących .załatwieniu sprawy" (M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Zakamycze, 2005, wyd. II). Tymczasem w niniejszej sprawie organ, naruszając powyższe zasady, przeprowadził postępowanie w sposób mało wnikliwy i nie wyjaśnił w sposób właściwy wszystkich okoliczności sprawy mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, w konsekwencji czego błędnie ustalił stan faktyczny. Urząd Patentowy arbitralnie uznał, iż sporny wzór przemysłowy stanowi "zestaw złożony z sześciu elementów (...) jego postać pokazana jest na zbiorczym rysunku fig. 7" (strona 10 decyzji, wiersze 10-B). Mimo zatem, iż zarówno w tytule spornego wzoru przemysłowego ("Listwa przypodłogowa"), jak w opisie wzoru ("przedmiotem wzoru przemysłowego jest listwa przypodłogowa stosowana w budownictwie"), brak jest jakichkolwiek informacji pozwalających na stwierdzenie, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zestawem, organ uznał, iż przedmiotem postępowania jest zestaw listew przypodłogowych. Jednocześnie, zaprzeczając sam sobie, organ uznał, iż "przedmiotem oceny w niniejszej sprawie była cała listwa" (strona 15 zaskarżonej decyzji, wiersze 23-24). Powyższe błędne wzajemnie się wykluczające założenia doprowadziły do wadliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy i uznania, iż "wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig. 7 dokumentacji rejestrowej spornego wzoru przemysłowego". Podkreślenia wymaga bowiem, iż fig. 7 przedstawia jedynie przykładowe zestawienie kilku elementów listwy przypodłogowej. Gdyby przyjąć stanowisko Urzędu Patentowego RP za prawidłowe należałoby uznać, iż można dokonywać zgłoszenia wzoru przemysłowego składającego się z wielu elementów (tutaj - "różne elementy listwy przypodłogowej"), i taki wzór można unieważnić jedynie w przypadku przedłożenia dowodów na brak nowości wszystkich tych elementów jednocześnie, mimo że sama dokumentacja rejestrowa przedstawia jedynie przykładowe użycie przedstawionych elementów, co jest całkowicie niezgodne z istotą prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Analizując stanowisko organu należy postawić pytanie, w jaki sposób należałoby wykazać brak nowości/indywidualnego charakteru wszystkich elementów, skoro ich przedstawienie na jednym wzorze jest jedynie przykładowe? Co więcej, skoro uprawniony nie wskazał na jeden konkretny wytwór, a wyłącznie na przykładowy wariant zestawienia elementów listew, należy uznać, iż sporny wzór nie posiada trwałej postaci. skoro bowiem istnieje wiele wariantów zestawienia elementów wskazanych w spornym wzorze, różniących się od siebie nawzajem, brak jest jednej, trwałej postaci wzoru podlegającej ochronie, Sporny wzór należy zatem uznać za nieokreślony, co jest wystarczającą przesłanką do jego unieważnienia. Podkreślenia przy tym wymaga, iż powołane przez Urząd Patentowy RP wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące postępowania o unieważnienie spornego wzoru przemysłowego, nie negują faktu braku jego trwałej postaci. Prawdą bowiem jest, iż na podstawie rysunku i opisu spornego wzoru jest możliwe jego odtworzenie. Jednakże rysunek i opis dają wiele możliwości jego odtworzenia, niewątpliwie bowiem brak jest jednej konkretnej i zawsze tej samej postaci spornego wzoru. Za błędne należy zatem uznać stanowisko organu (strona 14 zaskarżonej decyzji), iż "wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig. 7 dokumentacji rejestrowe", skoro jednej postaci "złożonej" listwy będącej przedmiotem spornego wzoru po prostu nie ma, fig. 7 przedstawia zaś jedynie całkowicie przykładowe ich połączenie. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż gdyby uznać, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest jedynie cała listwa, wzory wspólnotowe nr [...] do [...], rejestrowane w OHIM po dacie zgłoszenia spornego wzoru przemysłowego, jako nie będące tożsamymi ze spornym wzorem, winny zostać unieważnione, gdyż elementy wzoru Rp-[...], analogiczne jak w przypadku wzorów wspólnotowych nr [...] do [...], zostały udostępnione publicznie przed datą zgłoszenia wzorów wspólnotowych. Wcześniejsze ujawnienie wzoru przemysłowego, by było objęte zakresem instytucji tzw. grace period, musi bowiem dotyczyć tego samego wzoru przemysłowego, o którego ochronę wnioskuje następnie uprawniony. W prawomocnym wyroku z dnia [...] października 2007 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w W. stwierdził zaś, iż "w dniu [...] III 2002 r. (data pierwszeństwa) powód zgłosił do rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej w Warszawie identyczny wzór przemysłowy [do wzorów wspólnotowych nr [...] do [...] - [...]] pt. Listwa przypodłogowa. Wzór nr [...] zarejestrowano w dniu [...] VII 2003 r., a opublikowano w Wiadomościach Urzędu Patentowego nr [...] w listopadzie 2003 r.". W tym miejscu należy zacytować stanowisko uprawnionego, prezentowane w powyższym postępowaniu przed Sądem Okręgowym (strona 4 ww. wyroku): "Odnosząc się do twierdzeń pozwanej powód wyjaśnił, że to on C.N. jest uprawniony z rejestracji wzoru Wspólnoty jako właściciel C. w E. Stwierdził, ze rejestracja została dokonana w trybie art. 37 rozporządzenia, obejmując 6 części produktu złożonego, które mogą być zastępowane w sposób pozwalający na jego rozłożenie i ponowne złożenie. Świadczy o tym numeracja rysunków przedstawionych w świadectwie rejestracyjnym. Zgłoszenie wspólnotowe jest tożsame z wzorem krajowym, ich ochrona ma charakter kumulatywny, a terminy rejestracji nie pozbawiają wzoru wspólnotowego cechy nowości. Powołał się na wynikające z przepisu art. 85 rozporządzenia domniemanie ważności wzoru. Zauważył, że niedopuszczalna jest ocena zakresu ochrony oparta na drobiazgowej analizie porównawczej, zmierzającej do wykazania, że w zakresie drugorzędnych szczegółów porównywane wzory różnią się miedzy sobą [podkreślenie własne -fG]". Na podstawie przedłożonego materiału dowodowego, odmiennego w stosunku do niniejszego postępowania, analizując argumenty wnioskodawcy ujęte w odmiennej formie, m.in. z uwagi na konieczność tłumaczenia twierdzeń na język postępowania (angielski) oraz ograniczoną możliwość argumentacji, OHIM odmówił unieważnienia 5 z 6 wzorów wspólnotowych identycznych w stosunku do spornego wzoru przemysłowego. Niewątpliwie należy uznać, iż decyzje innego organu administracji (w tym przypadku OHIM) nie są jednak wiążące dla Urzędu Patentowego RP. Podkreślenia wymaga bowiem, iż w postępowaniu przed Urzędem Patentowym RP wnioskodawca przedstawił szereg twierdzeń i dowodów, odmiennych niż te przedstawione w postępowaniu przed OHIM. Wynika to m.in. z odrębności postępowania przed obu organami ograniczonym badaniem sprawy przez OHIM, który de facto ogranicza postępowanie sporne do wymiany dwóch pism procesowych, po złożeniu wniosku o unieważnienie nie ma zaś możliwości uzupełniania materiału dowodowego o nowe postacie wcześniejszych wzorów. Urząd Patentowy jest zaś związany zasadami wskazanymi w kodeksie postępowania administracyjnego i w przeciwieństwie do OHIM ma obowiązek zebrania i dokonania wnikliwej oceny całości materiału dowodowego w sprawie. Co więcej, strony postępowania administracyjnego co do zasady są uprawnione do uzupełniania materiału dowodowego sprawy. Warto przy tym zauważyć, iż organ dowolnie uznał, że OHIM w decyzji dotyczącej wzoru [...] (przedmiotowy wzór został unieważniony, decyzja została podtrzymana w instancji odwoławczej - w/w. decyzje znajdują się w materiale dowodowym zebranym w sprawie) nie wziął pod uwagę okoliczności, "że w postaci zamontowanej widoczne są także krawędzie zewnętrzne tego elementu na tle powierzchni głównego elementu wzdłużnego" (strona 12 zaskarżonej decyzji), podczas gdy z dokumentacji rejestrowej spornego wzoru jasno wynika, iż w postaci zamontowanej nie są widoczne krawędzie zewnętrzne - vide fig. 8 i fig. 9 znajdujące się na rysunku zawartym w opisie spornego wzoru: Jednocześnie, należy zgodzić się z prezentowanym przez uprawnionego w ww. postępowaniu przed Sądem Okręgowym stanowiskiem, iż "niedopuszczalna jest ocena zakresu ochrony oparta na drobiazgowej analizie porównawczej, zmierzającej do wykazania, że w zakresie drugorzędnych szczegółów porównywane wzory różnią się między sobą". Niewątpliwie zaś, w postępowaniu przed Urzędem Patentowym zostało wykazane, iż wszystkie elementy spornego wzoru przemysłowego są albo identyczne z wcześniej udostępnionymi wzorami, albo różnią się między sobą jedynie drugorzędnymi szczegółami. Co więcej, skoro organ przyjął, iż zgłoszony wzór jest zestawem, należy przyjąć, iż wykazanie braku nowości/indywidualnego charakteru jednego z elementów zestawu jest wystarczające do uznania braku nowości/indywidualnego charakteru całości zestawu. Z powyższego wynika, iż Urząd Patentowy błędnie ustalił stan faktyczny w powyższym zakresie i de facto podjął decyzję o odmowie unieważnienia prawa z rejestracji na sporny wzór przemysłowy z uwagi na fakt, iż "żaden z przeciwstawionych wzorów nie umożliwia odtworzenia całej postaci spornego wzoru", mimo że zestawienie cech wzorów ucieleśnionych w produktach wcześniejszych pozwala na stwierdzenie, iż wszystkie elementy spornego wzoru przemysłowego były udostępnione publicznie w dacie jego zgłoszenia. 2. naruszeniu art. 8,11 oraz 107 § 3 kpa Stosownie do postanowień art. 107 § 3 kpa uzasadnienie decyzji składa się z uzasadnienia faktycznego, zawierającego w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz uzasadnienia prawnego zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji. Obowiązek jego sporządzenia wiąże się także z wyrażoną w art. 11 kpa zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wewnętrzne sprzeczności, które uniemożliwiają weryfikację twierdzeń Urzędu. Organ raz twierdzi bowiem, iż sporny wzór w postaci listwy przypodłogowej, jest zestawem, innym razem, że jest to jeden wzór, składający się z wielu elementów, w innym zaś miejscu ze przedmiotem wzoru jest jedynie cała listwa. Organ uzasadniając niekorzystną dla skarżącego decyzję w żaden sposób nie umotywował dlaczego nie widzi różnicy między wzorem będącym zestawem produktów a jednym wzorem, będącym produktem złożonym z kilku elementów, lub jednym wzorem w postaci całej listwy. Powyższe sprzeczności w twierdzeniach organu potwierdzają niedookreśloność i brak konkretnej postaci spornego wzoru, na podstawie dokumentacji rejestrowej brak jest bowiem możliwości ustalenia postaci wytworu i zakresu ochrony. Konsekwencją powyższych zaniechań jest brak przekonywującego wyjaśnienia przez organ powodów odmowy unieważnienia prawa z rejestracji na sporny wzór przemysłowy. Naruszenie przez Urząd Patentowy RP przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie art. 102-104 pwp Jak wskazano we wcześniejszej argumentacji, organ wadliwie uznał, iż sporny wzór przedstawia konkretną postać wytworu, mimo jego niedookreśloności i nieskończonej możliwości wariantów ułożenia poszczególnych elementów wzoru. Organ zatem błędnie zastosował powyższy przepis. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem orzecznictwa "należy podzielić stanowisko Urzędu Patentowego, wyrażone w zaskarżonej decyzji, iż sporny wzór przemysłowy nie jest dookreślony zgodnie z wymaganiami przepisu art. 102 ust. 1 pwp nie przedstawiając konkretnej postaci wytworu o konkretnej kolorystyce. Jeżeli zatem w toku postępowania spornego o unieważnienie omawianego prawa z rejestracji wykazane zostało, że prawa z rejestracji udzielono pomimo tego, iż ustawowe warunki jego udzielenia nie zostały spełnione, wówczas Urząd Patentowy miał pełne prawo to unieważnić" (wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1709/11). Organ niewłaściwie zastosował również przepisy art. 102-104 pwp uznając, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania braku nowości i indywidualnego charakteru spornego wzoru Bez najmniejszych wątpliwości należy bowiem uznać, iż przynajmniej element wzoru, wskazany na fig. I, 8-9 rysunku, jest pozbawiony nowości. W toku normalnego użytkowania widoczna jest bowiem jedynie prosta powierzchnia, będąca elementem wielu powszechnie znanych przedmiotów czy wzorów. Jak zostało wykazane w toku postępowania przed organem, pozostałe elementy są również pozbawione cech nowości, różnią się bowiem od wzorów wcześniej udostępnionych publicznie jedynie nieistotnymi szczegółami. Zgodnie bowiem z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa "identyczność wzorów obejmuje więc zarówno sytuację, gdy wzory są jednakowe, tożsame, bliźniacze (tzw. identyczność zupełna), jak i przypadek, gdy wzory różnią się między sobą jedynie nieistotnymi szczegółami - są zgodne, z wyłączeniem jednak cech nieistotnych, drugorzędnych, które nie są bezpośrednio postrzegane (tzw. identyczność niezupełna)" (Ryszard Skubisz, red. System prawa prywatnego. Tom 14b. Prawo własności przemysłowej Warszawa 2012). Niewątpliwie zaś wszystkie cechy odmienne w porównywanych wzorach, wskazane przez organ jako rzekomo istotne, należy uznać za nieistotne szczegóły. Porównywane listwy są bowiem niemalże identyczne. Warto przy tym odnotować, iż sporny wzór przemysłowy nie posiada jakichkolwiek cech oryginalnych i twórczych, zaś jego stworzenie nie wymagało jakiegokolwiek wysiłku od projektanta wzoru, który ograniczył się do skopiowania cech wcześniejszych wzorów, modyfikujące pewne nieistotne szczegóły. Niewątpliwie celem prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, nie jest udzielanie ochrony na rozwiązania ograniczające innowacyjność, nie będące jednocześnie wynikiem pracy twórczej, lecz kopiowania i modyfikowania wcześniejszych rozwiązań. Nawet gdyby uznać, iż poszczególne elementy spornego wzoru są nowe w stosunku do wzorów ucieleśnionych w przedmiotach dostępnych na rynku przed datą zgłoszenia spornego wzoru, do czego brak jest jakichkolwiek podstaw merytorycznych, wszystkie elementy spornego wzoru są pozbawione indywidualnego charakteru. Podkreślenia bowiem wymaga, iż "o ile więc przesłanka nowości nie odgrywa tak istotnej roli w kwalifikowaniu wzorów przemysłowych jako zdatnych do ochrony, to przesłanka indywidualnego charakteru pełni rolę filtra, a jej interpretacja powinna uwzględniać cele ochrony prawnej wzorów przemysłowych oraz konieczność zapewnienia równowagi między zbiegającymi się interesami, którym ma ona służyć" (ibid.). Zgodnie bowiem z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa "o indywidualnym charakterze wzoru przemysłowego nie decydują jego detale (cechy nieistotne), lecz te istotne cechy produktu, które decydują o innej, charakterystycznej całości. Można też powiedzieć, że o tym czy wzór przemysłowy posiada indywidualny charakter, decyduje postrzeganie (odbiór) określonego wytworu jako całości odróżniającej go poprzez właściwe mu wiodące cechy od innych wzorów" (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GSK 932/09. Bez znaczenia bowiem jest, że wzór zarejestrowany różni się od wcześniejszych wzorów pewną, nawet dużą liczbą szczegółów, jeśli mimo wszystko użytkownik uzna, iż w bezpośrednim porównaniu, są one do siebie podobne. Wzór będzie miał charakter indywidualny jedynie wówczas, gdy ma na tyle silną zdolność odróżniającą go od innych, że będzie mógł być zindywidualizowany (uznany za odmienny) przez zorientowanego użytkownika, (por. M. Poźniak-Niedzielska Wzór wspólnoty. Ochrona znaków towarowych, wzorów przemysłowych i oznaczeń geograficznych w Polsce po akcesji lo Unii Europejskiej. UPRP Warszawa 2004). W niniejszej sprawie sporny wzór jest częściowo identyczny w stosunku do wzorów wcześniejszych, częściowo zaś różni się niewielką liczbą nieistotnych szczegółów, wywołując jednoznacznie tożsame ogólne wrażenie na zorientowanym użytkowniku. Należy zatem uznać, iż sporny wzór nie posiada indywidualnego charakteru. Reasumując, omówione w pkt I i II skargi naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania skutkowały błędnym przyjęciem, że w stosunku do wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...], zarejestrowanego na rzecz "C." D.N., nie zachodzą podstawy do jego unieważnienia wskazane w art. 102-104 p.w.p. W odpowiedzi na skargę UPRP wniósł o jej oddalenie. W kwestionowanej decyzji Urząd Patentowy RP, działający w trybie postępowania spornego, na podstawie art. 102 ust. 1, art.103 i art. 104 p.w.p. oddalił wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...]. W kwestionowanej decyzji Urząd Patentowy RP uznał, że zakres przedmiotowy prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, który stanowi postać przedmiotowej sześcioelementowej listwy przypodłogowej, został jasno określony łącznie przez rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. Nieuprawniona jest więc teza wnioskodawcy, iż przedmiotem spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest nieskończona liczba wariantów zestawienia elementów tego wzoru, a także uznał, że sporny wzór przemysłowy pt: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest nowy i oryginalny w rozumieniu art. 103 i art.104 p.w.p., gdyż różni się on w sposób wyraźny od znanych wzorów przedłożonych przez wnioskodawcę i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech tych znanych wzorów. Ad. 1 a) Zarzut naruszenia art. 102 ust. 1 p.w.p. "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż sporny wzór spełnia przesłankę konkretnej, trwałej postaci, mimo nieskończonej ilości wariantów spornego wzoru" jest bezzasadny i sprzeczny ze stanem faktycznym. Urząd wskazał bowiem, że zakres przedmiotowy prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego, który stanowi postać przedmiotowej sześcioelementowej listwy przypodłogowej, został jasno określony łącznie przez rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie. Nieuprawniona jest więc teza wnioskodawcy, iż przedmiotem spornego prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest nieskończona liczba wariantów zestawienia elementów tego wzoru. Możliwe jest także trwałe połączenie sześciu elementów wskazanych przez uprawnionego w jeden wzór, a chociaż figura przedstawiająca zestawioną listwę (fig.7) zawiera w sumie dziesięć elementów, to ujawnia ona jedynie sześć elementów wskazanych w spornym wzorze jako różne elementy listwy przypodłogowej, zaś pozostałe elementy stanowią ponownie użyte element wzdłużny i zaślepkowy. Urząd wskazał również, że niezależnie od powyższego, kwestia ustalonej postaci spornego wzoru została przesądzona w prawomocnej decyzji: Urzędu Patentowego RP z dnia [...] dnia grudnia 2004 r., nr Sp. [...], oraz w prawomocnych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.10.2005r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05 i Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06, a także przytoczył stosowne fragmenty wskazanych wyroków. Ad. 1 b) Zarzut naruszenia art. 102, art. 103 i art. 104 p.w.p. "poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy sporny wzór spełnia przesłanki nowości i indywidualnego charakteru" jest również bezzasadny i gołosłowny. Skarżący nie odnosi się bowiem konkretnie do żadnego z przedłożonych materiałów jedynie podnosząc, że "przynajmniej element wzoru wskazany na fig.2, 8, 9 rysunku jest pozbawiony nowości". Tak postawiony zarzut pozbawia Urząd możliwości konkretnej z nim polemiki. W zaskarżonej decyzji Urząd odniósł się do wszystkich przedłożonych materiałów analizując je w świetle cech spornego wzoru wykazują, że nie mogą one świadczyć o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru, a ponadto wskazał, że niezależnie od powyższego, wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7 dokumentacji rejestrowej spornego wzoru przemysłowego. Ad.2a l) Zarzut "dokonania wzajemnie sprzecznych ustaleń, iż przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest zestaw złożony z sześciu elementów, jak i że przedmiotem wzoru jest jedynie cała listwa, podczas gdy żadna z powyższej okoliczności nie wynika z dokumentacji rejestrowej spornego wzoru" jest bezzasadny i sprzeczny ze stanem faktycznym. Urząd nie dokonał żadnych sprzecznych ustaleń. Podając, zarówno że przedmiot wzoru stanowi postać przedmiotowej sześcioelementowej listwy przypodłogowej... określona łącznie przez rysunek wzoru i jego istotne cechy wskazane w opisie, jak i podając, że przedmiotem wzoru pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest zestaw złożony z sześciu elementów, tj. głównego elementu wzdłużnego, elementu wzdłużnego zaślepkowego, elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i dwóch elementów końowych, którego postać pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7, Urząd odwoływał się do tej samej ilustracji wzoru w postaci fig.7, rozumiejąc, że pojęcie "sześcioelementowa listwa" oznacza to samo co listwa w postaci zestawu sześcioelementowego. Dobór konkretnego zestawu słów na określenie przedmiotowej listwy nie stanowi sam w sobie żadnego ustalenia wpływającego a trwałość postaci przedmiotowego wzoru ani na ocenę jego zdolności rejestrowej. Należy także zauważyć, że p.w.p. nie rozróżnia wytworu w postaci "zestawu", a jedynie w postaci "wytworu złożonego", którym niewątpliwie jest "sześcioelementowa listwa". Ad.2a 2) Zarzut "dokonania błędnego ustalenia, iż sporny wzór przemysłowy ma konkretną postać, podczas gdy stanowi on jedynie przykładowy wariant zestawienia elementów listew" jest bezzasadny i sprzeczny ze stanem faktycznym. Urząd słusznie ustalił, że sporny wzór przemysłowy ma konkretną postać (patrz zaskarżona decyzja i Ad. 1a). Ponadto sporny wzór przemysłowy nie może stanowić jedynie przykładowego wariantu zestawienia (niezależnie od tego co uprawniony napisał w opisie rejestrowym), gdyż zgodnie z przepisami (art. 108 ust.2 pkt 5) to rysunek zbiorczy określa (konkretne) postacie ewentualnych odmian wzoru, a w tym przypadku przedstawia on jedną jedyną taką odmianę. Ad.2a3) Zarzut "dokonania błędnego ustalenia, iż sporny wzór jest nowy i posiada indywidualny charakter podczas, gdy z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, iż wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest pozbawiony zarówno przymiotu nowości, jak i indywidualnego charakteru" jest również bezzasadny i gołosłowny, przy czym Urząd odpowiedział na ten zarzut w pkt. Ad.l b. Ad.2b Zarzut naruszenia art. 8, 11 oraz 107 § 3 k.p.a. "poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji polegające na wskazaniu zarówno, iż wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] stanowi zestaw złożony z sześciu elementów, jak i że przedmiotem wzoru jest jedynie cała listwa" jest bezzasadny i sprzeczny ze stanem faktycznym, przy czym Urząd odpowiedział na ten zarzut w pkt. Ad.2al. Analiza treści skargi prowadzi do wniosku, iż skarżący nie podniósł w skardze żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na nieprawidłowość decyzji i obecnie spowodować zmianę wcześniej zajętego przez Urząd Patentowy stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję z dnia [...] sierpnia 2013 r. Urzędu Patentowego RP, którą po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (wnioskodawca) przeciwko D.N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "C." w E. (uprawniony) o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...], oddalono wniosek oraz przyznano uprawnionemu zwrot kosztów postępowania w sprawie, a w pozostałym zakresie wniosek uprawnionego o zwrot kosztów postępowania w sprawie oddalono. Sporne prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] zostało udzielone [...] lipca 2003 r., z pierwszeństwem od [...] marca 2002 r. na rzecz C.N., przy czym w dacie orzekania sporne prawo przysługiwało D.N. zamieszkałemu w E. Wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji w/w wzoru przemysłowego został wniesiony do Urzędu Patentowego dnia [...] sierpnia 2007 r. Oczyszczając niejako przedpole należy przede wszystkim zauważyć, że w kwestii spornego wzoru przemysłowego wypowiedział się Urząd Patentowy RP w prawomocnej decyzji z dnia [...] grudnia 2004 r. nr Sp. [...], która stanowiła następnie przedmiot wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.10.2005r., sygn. akt VI SA/Wa 527/05 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 114/06, którymi oddalono wniosek V. S.A. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nr Rp-[...]. W ocenie uprawnionego, jak i Kolegium Urzędu Patentowego, akty te przesądziły kwestię ustalonej postaci spornego wzoru. Sąd w składzie rozpatrującym obecnie niniejszą sprawę nie jest o tym do końca przekonany. W pierwszych zdaniach uzasadnienia powołanego wyżej wyroku NSA stwierdzono bowiem, co następuje: "Istota problemu na gruncie rozpoznawanej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy kwestia dokumentacji, dotyczącej określenia wzoru przemysłowego i spójności opisu i rysunków tego wzoru może stanowić okoliczność uzasadniającą unieważnienie prawa z jego rejestracji. Na tak postawione pytanie należy udzielić negatywnej odpowiedzi i tym samym uznać za zgodny z prawem wyrok Sądu I instancji oddalający skargę na decyzję Urzędu Patentowego. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd orzekającego w sprawie Sądu i organu, że poprawność dokumentacji nie stanowi ustawowego warunku wymaganego do uzyskania rejestracji wzoru przemysłowego." Oczywiście, w ten sposób NSA niejako pośrednio podzielił również stanowisko co do prawidłowości przesłanek (w tym ustalonej postaci spornego wzoru) rejestracji spornego wzoru. Trzeba jednak stwierdzić, że główny nurt rozważań NSA w rozpatrywanej sprawie dotyczył dokumentacji dotyczącej określenia wzoru przemysłowego i – mimo że dotyczył również unieważnienia prawa z jego rejestracji – odnosił się przede wszystkim do etapu rejestracji wzoru przemysłowego i wymaganej wówczas dokumentacji. Trudno zatem uznać, że wyrok ten przesądził jednoznacznie kwestię ustalonej postaci spornego wzoru. Za podstawę swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art.102, art. 103 i art. 104 p.w.p. podnosząc ostatecznie brak trwałej postaci oraz brak nowości i oryginalności spornego wzoru. W skardze wnioskodawca zarzucił zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 8, 11 oraz 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 256 p.w.p., a także przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 102 ust. 1 oraz art. 102, 103 i 104 p.w.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, przejawiające się m.in. w uznaniu, że sporny wzór spełnia przesłankę konkretnej, trwałej postaci, mimo nieskończonej ilości wariantów spornego wzoru, jak również spełnia przesłanki nowości i indywidualnego charakteru. W myśl art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, wzorem przemysłowym jest nowa i posiadająca indywidualny charakter postać wytworu lub jego części, nadana mu w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację. Z treści tego przepisu wynika, iż o tym czy mamy do czynienia ze wzorem przemysłowym decyduje postać wytworu czyli jego wygląd a więc składające się na jedną całość dostrzegane wizualne elementy produktu a nie sam produkt i jego walory funkcjonale czy też użytkowe. Zgodnie z przepisem art. 103 ust. 1 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób, z zastrzeżeniem ust. 2. Wzór uważa się za identyczny z udostępnionym publicznie także wówczas, gdy różni się od niego jedynie nieistotnymi szczegółami. Z kolei zgodnie z definicją zawartą w art. 104 ust. 1 omawianej ustawy, wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywołuje na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo. Ustawodawca wskazał również, iż przy ocenie indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego bierze się pod uwagę zakres swobody twórczej przy opracowywaniu wzoru (art. 104 ust. 2 p.w.p.). Zdaniem Sądu, okoliczność, iż działając w trybie postępowania spornego Urząd Patentowy RP zobowiązany jest rozstrzygać sprawę w granicach wniosku, nie zwalnia organu z dokonania całościowej oceny wskazanej przez wnoszącego sprzeciw przesłanki braku oryginalności (indywidualnego charakteru) spornego wzoru przemysłowego. Jeśli więc pomimo, że zarówno wnoszący sprzeciw, jak i skarżący, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 104 ust. 1 p.w.p., nie poruszali kwestii zakresu swobody twórczej i nie wskazywali expressis verbis na przepis art. 104 ust. 2 p.w.p., organ zobowiązany był ex officio dokonać analizy zakresu swobody twórczej, jako istotnej przesłanki wskazanej przez ustawodawcę w art. 104 ust. 2 cyt. ustawy. W piśmiennictwie reprezentowany jest pogląd, w pełni podzielony przez skład orzekający, że (art. 102-104 p.w.p.) wzór ujmowany jest zawsze całościowo, nie zaś jako zbiór poszczególnych właściwości. Ujęcie to sprawia, że zarówno przy weryfikacji przesłanki nowości, jak i indywidualnego charakteru ocenie poddany zostaje wzór właśnie jako całość. Wzór nie spełnia zatem przesłanki indywidualnego charakteru, jeśli zachodzi ogólne wrażenie podobieństwa z wzorem wcześniej ujawnionym. Z drugiej strony, cechy nowości i indywidualnego charakteru ustala się zawsze w odniesieniu do określonego produktu (por. A. Wojciechowska: Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej, Radca Prawny 2004/3/82, t. 6). Przy ustalaniu, czy warunek posiadania przez postać wytworu oryginalnego charakteru ( art. 104 p.w.p.) jest spełniony, należy także dokonać porównania z ujawnionymi wzorami wcześniejszymi. Inaczej jednak niż przy ustaleniu cechy nowości, dokonując oceny nie ogniskujemy się na różnicy między konkretnymi właściwościami porównywanych wzorów. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku fakt, iż porównywane wzory muszą wywoływać na użytkowniku różne wrażenie ogólne, a zatem różnice między wzorami weryfikowane są z poziomu ogólnego wrażenia, jakie wywołuje wzór (por. A. Wojciechowska: Wzory przemysłowe - warunki uzyskania prawa z rejestracji w świetle ustawy Prawo własności przemysłowej oraz regulacji wspólnotowej, Radca Prawny 2004/3/82, t. 5). Dopuszczalna jest rejestracja wzorów stanowiących kombinację cech "kopiowanych" z już wprowadzonych do obrotu, albowiem taki wzór uzyska ochronę, jeżeli ogólne wrażenie, jakie wywiera, różni się od wrażenia wywieranego przez porównywane wzory (tak m.in. E. Nowinska [w:] E. Nowinska, U. Promińska, M. du Vall: Prawo własności przemysłowej. Przepisy i omówienie, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004). Przyjąć należy, iż ocena nowości wzoru przemysłowego polega na przeprowadzeniu analizy porównawczej poszczególnych elementów rozwiązania przeciwstawionego oraz wzoru przemysłowego zgłaszanego do rejestracji. Koniecznym zatem elementem porównania jest wskazanie istniejących różnic i rozstrzygnięcie, jaki mają one charakter. W literaturze przyjmuje się, iż porównanie należy zacząć od oceny istotności danej cechy dla ostatecznego wyglądu wzoru. Tylko zatem różnice cech istotnych pozwalają uznać, że porównywane wzory nie są identyczne (tak m.in. K. Szczepanowska-Kozłowska: Zdolność rejestracyjna wzoru w prawie Unii Europejskiej, PPH marzec 2005, s. 47). W ocenie Sądu, Urząd Patentowy w sposób wystarczający odniósł się do zarzutu braku nowości spornego wzoru (listew przypodłogowych firmy P. Przypomnieć trzeba, że wnioskodawca na dowód braku nowości przedstawił szereg materiałów (kopii wybranych katalogów różnych firm), dotyczących m.in. listew przypodłogowych firmy N., firmy B., firmy D. oraz wzoru nr [...], którego dotyczy decyzja Izby Odwoławczej OHIM z dnia [...] listopada 2012 r. W szczególności Urząd m.in. wskazał, że: - listwy przypodłogowe N. nie posiadają wzdłużnego elementu zaślepkowego, część dolna elementu wzdłużnego ma postać odcinka prostoliniowej płaszczyzny odchylonej pod małym kątem od płaszczyzny pionowej, - listwy przedstawione w katalogu B. mają całkowicie odmienne ukształtowanie górnej części elementu wzdłużnego, - listwy przedstawione w katalogu D. (produkty nr [...],[...],[...] I [...]) posiadają odmienne ukształtowanie zarówno górnej, jak i dolnej części, - listwy przedstawione w katalogach firm B. i D. nie posiadają nadto wzdłużnych elementów zaślepkowych. Ponadto, katalogi firm B. i D. nie ujawniają elementów w postaci narożnika wewnętrznego, narożnika zewnętrznego i elementów końcowych. Ponadto Urząd Patentowy wskazał na istnienie istotnych różnic spornego wzoru w kształcie dolnej części głównego elementu wzdłużnego w odniesieniu do kształtów dolnych części elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego składających się na listwy wg Rp-[...], które to części przylegają bezpośrednio do podłogi. Część dolna głównego elementu wzdłużnego ma łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej, natomiast części dolne elementu narożnikowego zewnętrznego, elementu narożnikowego wewnętrznego i elementu końcowego mają rodzaj pazura, ukształtowanego poprzez połączenie części dłuższej, wychodzącej z płaszczyzny środkowej, tworzącej łukowate zagięcie skierowane w stronę przeciwną łukowatego zagięcia jego części górnej z częścią krótszą, zagiętą w stronę płaszczyzny środkowej. W ocenie Urzędu, różnice w wyglądzie zewnętrznym pomiędzy spornym wzorem i wzorami przeciwstawionymi polegające na innym ukształtowaniu górnej części głównego elementu wzdłużnego oraz dolnej części tego elementu, jak również w górnych i dolnych częściach elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i obu elementów końcowych (które przedstawiono wyżej) przesądzają o tym, że żaden z przeciwstawionych wzorów nie umożliwia odtworzenia całej postaci spornego wytworu. W konsekwencji Urząd uznał, że wzór przemysłowy pt.: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] jest oryginalny w rozumieniu art.104 p.w.p., gdyż różni się on w sposób wyraźny od znanych wzorów przedłożonych przez wnioskodawcę i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech tych znanych wzorów. Różnice w wyglądzie zewnętrznym pomiędzy spornym wzorem i wzorami przeciwstawionymi przesądzają także o tym, że żaden z przeciwstawionych wzorów nie umożliwia odtworzenia całej postaci spornego wytworu. Jak wskazano w skardze, swój interes prawny w unieważnieniu spornego wnioskodawca wywodził z faktu, że strony są konkurentami na rynku listew przypodłogowych, przy czym wnioskodawca wytwarza listwy przypodłogowe o cechach spornego wzoru. Tak więc, interes prawny wnioskodawcy wynika z art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, gdyż sporne prawo wyłączne prowadzi do ograniczenia swobody działalności gospodarczej wnioskodawcy w zakresie produkcji listew przypodłogowych. Ponadto, uprawniony wystąpił dnia [...] czerwca 2007 r. z pismem ostrzegawczym, w którym wezwał wnioskodawcę do zaprzestania naruszania spornego wzoru poprzez zaprzestanie produkcji i wprowadzania do obrotu listew przypodłogowych firmy P. pod groźbą skierowania sprawy na drogę sądową, przy czym wnioskodawca przedłożył kopię tego pisma. Trafnie zatem, w ocenie Sądu, Urząd Patentowy uznał, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji spornego wzoru przemysłowego. Zdaniem wnioskodawcy, sporny wzór przemysłowy nie stanowi ustalonej trwałej postaci wytworu, gdyż opis i rysunki wskazują sześć elementów składowych wzoru, czego konsekwencją jest nieskończona liczba wariantów zestawienia tych elementów. Nie jest przy tym możliwe trwałe połączenie sześciu elementów wskazanych przez uprawnionego w jeden wzór, a figura przedstawiająca zestawioną listwę (fig.7) zawiera dziesięć elementów. Ponadto, wnioskodawca wielokrotnie podkreślał, iż, jego zdaniem, przy ocenie nowości i oryginalności należy brać pod uwagę tylko element wzdłużny i element zaślepkowy, jako elementy główne, które są zawsze obecne w zmontowanej listwie przypodłogowej. Natomiast według uprawnionego, wszystkie z sześciu elementów składające się na listwę przypodłogową według spornego wzoru przemysłowego zostały jednoznacznie określone w opisie wzoru, a także za pomocą rysunków przedstawiających te elementy w różnych ujęciach. Ponieważ cechami istotnymi spornego wzoru są kształty widocznych powierzchni poszczególnych sześciu elementów składających się na listwę, zdaniem uprawnionego, te cechy tych elementów zostały jednoznacznie określone za pomocą rysunków tych elementów popartych opisem. Zdaniem uprawnionego, przyjęte przez wnioskodawcę założenie, że w listwie według spornego wzoru łączą się zawsze główny element wzdłużny oraz element wzdłużny zaślepkowy, a pozostałe elementy są alternatywą, jest nieuprawnione. W ocenie Sądu, wzór przemysłowy pt: "Listwa przypodłogowa" nr Rp-[...] stanowi zestaw złożony z sześciu elementów, tj. głównego elementu wzdłużnego, elementu wzdłużnego zaślepkowego, elementu narożnikowego wewnętrznego, elementu narożnikowego zewnętrznego i dwóch elementów końcowych. Jego postać pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7, przy czym ukształtowanie poszczególnych elementów zostało uwidocznione na odrębnych figurach 1-6. Nie ulega też wątpliwości, że przedmiotem spornego wzoru przemysłowego jest również cała listwa. Niezależnie od powyższego, Urząd podkreślił, że wnioskodawca nie przedłożył żadnego dokumentu ukazującego postać listwy złożonej podobnej do postaci spornej listwy, która pokazana jest na zbiorczym rysunku fig.7 dokumentacji rejestrowej spornego wzoru przemysłowego W literaturze przedmiotu (por. m.in. Andrzej Kisielewicz, Prawo własności przemysłowej w zarysie, Przemyśl 2008, str. 41 i n.) podkreśla się, że "Wymaganie trwałe postaci nie oznacza, że wzór użytkowy ma być jednoczęściowy. Może składać się z kilku elementów - przedmiotów, przemieszczających się względem siebie, jednakże trwale, konstrukcyjnie (fizycznie) ze sobą powiązanych." I – dalej – że "Wytworem jest także przedmiot składający się z wielu części składowych (wytwór złożony) oraz pojedyncze części składowe, jeżeli mogą być przedmiotem samodzielnego obrotu albo jeżeli po ich włączeniu do wytworu złożonego pozostają widoczne w trakcie jego zwykłego używania (...).Autor podkreśla, że "Wzór może być złożony z wielu różnych elementów. Wzorem będzie wówczas całościowa aranżacja tych elementów." Podobnie: "Za przedmiot ochrony uznano również wzory odnoszące się do wytworów złożonych (przedmiotów składających się z wielu części składowych umożliwiających ich rozłożenie i złożenie ponowne) oraz części składowych, jeżeli część składowa po włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie jego zwykłego używania lub jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu."(red. U. Promińska, Prawo własności przemysłowej, wyd. II, Difin, Warszawa 2005, str. 173). Także J. Buchalska (Prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, LexisNexis, Warszawa 2013, str.75) stwierdziła, że "...w art. 102p.w.p. sprecyzowano, że za wytwór uważa się także: 1) przedmiot składający się z wielu wymienialnych części składowych umożliwiających jego rozłożenie i ponowne złożenie (wytwór złożony), 2) część składową, jeśli po jej włączeniu do wytworu złożonego pozostaje widoczna w trakcie zwykłego używania, przez które rozumie się każde używanie, z wyłączeniem konserwacji, obsługi lub naprawy, 3) część składową, jeżeli może być przedmiotem samodzielnego obrotu." W rezultacie, w przypadku przedmiotowej listwy przypodłogowej można raczej mówić o systemie oblistwowania, w ramach którego poszczególne części pasują do siebie i mogą być zbywane jako zestawienie lub jego część, jak i mogą być przedmiotem odrębnego obrotu. Jest to z założenia system zamknięty, niekompatybilny z innymi systemami. Jednoczenie trudno twierdzić, co uznał już Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku, że jego przedstawienie na rysunkach dokumentacji rejestrowej nie odpowiada wymaganiom ustawowym. Zgodnie z opisem wzoru fig. 7 przedstawia w sposób schematyczny połączone elementy składające się na listwę przypodłogową według wzoru natomiast wszystkie pozostałe figury w sposób wystarczający dla przeciętnego fachowca pozwalają na wielokrotne odtworzenie postaci listwy zgodnie z wzorem przemysłowym wg Rp-[...], a wszak o to głównie chodzi w sprawie. Trzeba także zauważyć, że w przypadku listew przypodłogowych zakres swobody twórczej jest znacząco ograniczony – tak co do kształtu, jak i barwy. Nie oznacza to jednak, że udzielenie praw na sporny wzór stanowi zbyt szerokie naruszenie domeny publicznej; przeciwnie, nie wyłącza to możliwości rejestracji innych rozwiązań systemowych w tym zakresie. Co do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., a także art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 3 K.p.a., to należy przypomnieć, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że zasada działania Urzędu Patentowego z urzędu w postępowaniu spornym w kwestiach ustalania stanu faktycznego sprawy i jej wszechstronnego wyjaśnienia, zawarta w przepisach art. 7, art. 75, art. 77 i art. 80 K.p.a., podlega odpowiedniej modyfikacji, stosownie do istoty tego postępowania, wynikającej z art. 164 i art. 255 ust. 1 p.w.p., zakładającej aktywność dowodową stron, zwłaszcza wnioskodawcy, dla wykazania zasadności zgłoszonych zarzutów związanych z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 320/05, niepubl.). Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.