II SA/Wa 1076/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak, Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2014 r. sprawy ze skargi B. K. na niewykonanie przez [...] Okręgową Izbę Inżynierów Budownictwa w [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 509/13 1. wymierza organowi [...] Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa w [...] grzywnę w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc), 2. zasądza od [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w [...] na rzecz skarżącej B. K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r. B. K. zwróciła się do [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w W. ([...]OIIB) o udostępnienie w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacji dotyczącej zakresu uprawnień w budownictwie mgr inż. W. Z., który jest członkiem [...] o nr ewidencyjnym [...], oraz kserokopii decyzji w sprawie uprawnień budowlanych, wydanej mgr inż. W. Z. przez [...] w W. W związku z odpowiedzią [...]OIIB z dnia [...] sierpnia 2013 r., w której Izba podała, że z wnioskiem o wyjaśnienie zakresu uprawnień może wystąpić adresat decyzji będący członkiem [...], B. K. skierowała skargę na bezczynność [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosła w niej o zobowiązanie [...] do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni i o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 509/13 (prawomocnym od dnia 21 lutego 2014 r.), zobowiązał [...] OIIB w W. do rozpatrzenia wniosku B. K. z dnia [...] lipca 2013 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku z aktami sprawy, stwierdził, że bezczynność Izby miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od [...] OIIB na rzecz skarżącej kwotę 134,41 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd stwierdził w szczególności, iż przedmiot niniejszej sprawy mieści się w pojęciu informacji publicznej, albowiem nadanie określonej osobie uprawnień budowlanych umożliwia tej osobie wykonywanie określonych prac i stanowi jednocześnie zaświadczenie o posiadaniu przez nią odpowiednich kwalifikacji do wykonywania tych prac. Zaświadczenie takie ma zatem znaczenie dla oceny uprawnień i kompetencji danej osoby, ma ono służyć pewności bezpieczeństwa w budownictwie i wykonywania danej inwestycji budowalnej zgodnie ze sztuką budowalną. Ponadto ustala ono rolę osoby legitymującej się nim w procesie inwestycyjnym i dlatego ma charakter publiczny. Jednocześnie Sąd wskazał, że [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, wymienionym w dyspozycji art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Świadczy o tym jej status jako organizacji samorządu zawodowego, zaś [...] OIIB jest jednostką organizacyjną samorządu zawodowego inżynierów budownictwa, co potwierdza zapis § 1 ust. 2 statusu Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej. W piśmie z dnia [...] marca 2014 r. (doręczonym w dniu [...] marca 2014 r.) Komisja Kwalifikacyjna [...] OIIB poinformowała B. K., że mgr inż. W. Z. legitymuje się uprawnieniami budowalnymi objętymi stwierdzeniem przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie nr [...], nadanymi w dniu [...] maja 1994 r. przez Wojewodę S. – upoważniającymi go do wykonywania samodzielnej funkcji kierownika budowy i robót w specjalności konstrukcyjno-inżynieryjnej w zakresie dróg i nawierzchni lotniskowych. W ramach nadanych uprawnień W. Z. jest upoważniony do: 1. kierowania, nadzorowania i kontrolowania budowy i robót, kierowania i kontrolowania wytwarzania konstrukcyjnych elementów budowlanych oraz oceniania i badania stanu technicznego w zakresie dróg i nawierzchni lotniskowych oraz typowych przepustów i mostów, 2. sporządzania w budownictwie jednorodzinnym, zagrodowym oraz innych budynków o kubaturze do 1000 m3 – projektów budowli niebędących budynkami. W załączeniu przesłała kserokopię wymienionego stwierdzenia przygotowania zawodowego z uwzględnieniem anonimizacji danych osobowych oraz decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] OIIB z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie udzielenia informacji publicznej w części dotyczącej prywatnych danych osobowych W. Z., zawartych w decyzji o nadaniu uprawnień budowalnych. B. K. w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. stwierdziła, że nie zostały jej udzielone wszystkie, informacje, o które wnioskowała, gdyż nie otrzymała kserokopii decyzji w sprawie uprawnień w budownictwie, wydanej przez [...] OIIB w W. W. Z., ani też nie została poinformowana, że organ takiej decyzji nie wydał. Ponadto w dniu [...] marca wniosła odwołanie od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] OIIB z dnia [...] marca 2014 r. W kolejnym piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. B. K. wezwała [...] OIIB w W. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 509/13, tj. do rozpatrzenia w terminie 7 dni jej wniosku o udzielenie informacji publicznej w całości. Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] OIIB w odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] maja 2014 r. poinformowała B. K., że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie Komisji z dnia [...] kwietnia 2014 r., zgodnie z którym organem właściwym do załatwienia sprawy dotyczącej udzielenia informacji o zakresie posiadanych przez W. Z. uprawnień budowalnych jest – stosownie do art. 88a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowalne (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.) – Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 509/13, uwzględniającego skargę na bezczynność, B. K. wniosła o wymierzenie [...] Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa w W. grzywny oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniosła w szczególności, że pismo wzywające do wykonania prawomocnego wyroku Izba otrzymała w dniu [...] kwietnia 2014 r., zaś do dnia [...] maja 2014 r. skarżąca nie otrzymała wnioskowanej kserokopii decyzji. Stwierdziła ponadto, iż W. Z. posługuje się decyzją [...] OIIB nr [...], uprawniającą do projektowania bez ograniczeń w specjalności drogowej. Prezydent Miasta S. od lipca 2009 do lutego 2014 r. zatwierdził decyzjami – pozwoleniami na budowę – kilkadziesiąt projektów budowalnych w branży drogowej, sporządzonych przez W. Z. W odpowiedzi na skargę [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa w W. wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu podała, że wykonując przedmiotowy wyrok opierała się na wniosku skarżącej z dnia [...] lipca 2013 r., w którym wskazała numer członkowski W. Z. w [...] OIIB, nie podając numeru jego uprawnień budowlanych. W tej sytuacji organ przedstawił skarżącej informację dotyczącą uprawnień oraz kserokopię decyzji o ich nadaniu, wynikające z dokumentu posiadanego w aktach członkowskich wymienionego, tj. Stwierdzenia Przygotowania Zawodowego z dnia [...] maja 1994 r. Ponadto Izba wskazała, iż Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w decyzji z dnia [...] maja 2014 r., podjętej po rozpoznaniu odwołania B. K. od decyzji [...] OIIB z dnia [...] marca 2014 r. uznała, że okręgowa izba inżynierów budownictwa w ogóle nie jest właściwa do udzielenia informacji o zakresie uprawnień budowlanych swoich członków w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wynika to z treści art. 1 ust. 2 tej ustawy, który przesądza, że w przypadku kolizji przepisów ww. ustawy z przepisami szczególnymi, ale tylko w zakresie zasad i trybu dostępu do informacji publicznej, pierwszeństwo mają przepisy ustaw szczególnych. W rezultacie uzyskanie informacji żądanych przez skarżącą może nastąpić w trybie i według zasad określonych w przepisach ustawy prawo budowlane, tj. art. 88a ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2-5 tej ustawy, a organem właściwym do udzielenia takich informacji jest Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zdaniem organu wszystkie okoliczności sprawy wskazują, że po wydanym wyroku z dnia 6 grudnia 2013 r. organu podjął czynności i rozpoznał wniosek skarżącej. Tym samym żądanie wymierzenia organowi grzywny nie znajduje uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniona w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do brzmienia art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "Ppsa", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W doktrynie przyjmuje się, że z niewykonaniem przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, uwzględniającym na podstawie art. 149 skargę na bezczynność określonego organu w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8), zobowiązującym go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonaniu czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa, obowiązku tego nie wykonał (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 480). W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 509/13 (prawomocnym od 21 lutego 2014 r.), uwzględnił skargę B. K. na bezczynność [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w W., dalej "[...]OIIB", w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej i zobowiązał [...]OIIB do rozpatrzenia wniosku B. K. z dnia [...] lipca 2013 r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Przedmiotowym wnioskiem skarżąca domagała się udzielenia informacji publicznej dotyczącej: - zakresu uprawnień w budownictwie mgr. inż. W. Z., który jest członkiem [...]OIIB o nr ewidencyjnym [...]; - udostępnienia kserokopii decyzji w sprawie uprawnień budowlanych wydanej W. Z. przez [...]OIIB w W. W uzasadnieniu swojego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sposób jednoznaczny przesądził, że żądane przez skarżącą informacje są informacjami publicznymi w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 782), dalej "udip", natomiast [...]OIIB jest podmiotem zobowiązanym w świetle tej ustawy. Konsekwencją powyższych ustaleń było zaś zobowiązanie [...]OIIB do rozpatrzenia wniosku skarżącej. Przy czym podkreślić należy, że takie rozstrzygnięcie wyklucza możliwość powołania się przez podmiot zobowiązany, który ma rozpatrzyć wniosek o udostępnienie informacji publicznej po wyroku Sądu, na przepis art. 1 ut. 2 udip, przewidujący odmienne zasady i tryb dostępu do żądanych informacji, jak błędnie przyjął organ. Wynika to w sposób jednoznaczny z treści art. 170 Ppsa, zgodnie z którym orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i Sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Zatem w oparciu o przepisy udip [...]OIIB powinna udostępnić żądane informacje w formie czynności materialno – technicznej, ewentualnie odmówić ich udostępnienia w drodze decyzji administracyjnej jak stanowi art. 16 ust. 1 udip w sytuacji ograniczenia prawa do informacji przewidzianego art. 5 ust. 2 udip. Nie ulega wątpliwości, że [...]OIIB udostępniła skarżącej jedynie informację dotyczącą zakresu uprawnień w budownictwie W. Z., przesyłając w załączeniu zanonimizowną w zakresie danych osobowych kserokopię Stwierdzenia Przygotowania Zawodowego, wydanego W. Z. przez Wojewodę S. w dniu [...] maja 1994 r., a nadto decyzję Komisji Kwalifikacyjnej [...]OIIB o odmowie udostępnienia informacji dotyczącej W. Z., zawartej we wspomnianym Stwierdzeniu Przygotowania Zawodowego, w zakresie imienia i nazwiska oraz adresu. Jednocześnie bezsporna jest okoliczność, że skarżącej nie udostępniono kserokopii decyzji w sprawie uprawnień budowlanych wydanej W. Z. przez [...]OIIB. Przy czym Izba na żadnym etapie sprawy nie wskazała, iż przedmiotowej decyzji nie posiada. Zatem w powyższym zakresie organ nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2013 r., co obligowało Sąd do wymierzenia [...] Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa grzywny. Grzywna przewidziana w przepisie art. 154 Ppsa ma na charakter mieszany, tj. dyscyplinujący, represyjny oraz prewencyjny. Ustawodawca w art. 154 § 6 nie określił jej dolnej granicy poprzestając na zakreśleniu jej maksymalnej wysokości na poziomie dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzając grzywnę w kwocie 1000 zł Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że niewykonanie wyroku było częściowe, ponadto nie wynikało ze złej woli bądź w ogóle milczenia [...]OIIB, lecz miało swoje źródło w błędnej interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Sądu grzywna w takiej wysokości spełni swoje cele, a w szczególności cel dyscyplinujący i prewencyjny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i § 6 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 Ppsa.