I SA/Wa 2416/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. D. i E. W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 44/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz J. D. i E. W. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 13 maja 2014 r. J. D. i E. W. zastępowane przez pełnomocnika – r. pr. A. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 44/13 zobowiązującego Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 29 lipca 1991 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. P. [...], hip. [...] działka [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem, żądając wymierzenia ww. organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi skarżące wskazały, że opisanym wyżej wyrokiem z dnia 15 marca 2013 r. Sąd zobowiązał organ do wydania decyzji w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt, który nastąpił w dniu 23 maja 2013 r. Termin ten nie został dotrzymany. Pełnomocnik skarżących pismem z dnia 18 lipca 2013 r. wezwał organ do wykonania wyroku, po czym w wyniku złożonej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2143/13 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] zł za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 44/13. Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących ponownie wezwał organ do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wskazał, że w toku postępowania dotyczącego przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość wykonano operat szacunkowy określający wartość przedmiotowej nieruchomości oraz przygotowany został również projekt decyzji. Dodał, iż strony zostały poinformowane o tym, że wydanie decyzji będzie możliwe po zabezpieczeniu środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania w terminie do 31 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem organ nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym. Skarga jest uzasadniona, co skutkuje wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Na wstępie należy wskazać, że przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zaznaczyć trzeba, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez Sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Podkreślenia wymaga to, że w przedmiotowej sprawie w dniu 29 stycznia 2014 r., zapadł już wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym Sąd wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych. Jednakże ów fakt nie stanowi negatywnej przesłanki do wniesienia nowej skargi o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku Sądu. Przepis art. 154 § 1 p.p.s.a należy bowiem rozumieć tak, że jeśli wyrok orzekający grzywnę nie jest wykonany strona może wnosić skargę wielokrotnie domagając się ukarania organu grzywną za niewykonanie wyroku, tak długo dopóki ten wyrok nie zostanie wykonany. Jedynym warunkiem dopuszczalności skargi jest natomiast uprzednie wezwanie organu do wykonania wyroku, co w niniejszej sprawie uczyniono pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. W tej sytuacji skoro w sprawie zapadł już wyrok wymierzający grzywnę, ocena działań organu powinna dotyczyć wyłącznie okresu po doręczeniu mu wyroku rozstrzygającego poprzednią skargę o wymierzenie organowi grzywny (w rozpoznawanej sprawie od dnia 12 kwietnia 2014 r.). Gdyby bowiem przyjąć odmienne stanowisko mogłoby dojść do wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku za ten sam okres co naruszałoby powagę rzeczy osądzonej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2813/13). A zatem poza sporem w rozpoznawanej sprawie jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 44/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Faktem bezspornym jest również, że wyznaczony przez Sąd termin upłynął w dniu 23 lipca 2013 r., skoro prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy – Prezydent W. otrzymał w dniu 23 maja 2013 r. W zakreślonym przez Sąd w wyroku z dnia 15 marca 2013 r. terminie organ nie rozpoznał wniosku odszkodowawczego J. D. i E. W. z dnia 29 lipca 1991 r. o ustalenie odszkodowania. Poza sporem jest również to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2143/13 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości [...] złotych. Akta sprawy zostały zwrócone do organu w dniu 11 kwietnia 2014 r. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 15 marca 2013 r. r., sprawy nie załatwił, jak również nie wydał orzeczenia po wydaniu wyroku Sądu z dnia 29 stycznia 2014 r. wymierzającego grzywnę, to kolejny wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy nie wynika żeby po wydaniu wyroku wymierzającego grzywnę Prezydent W. podejmował działania zmierzające do zakończenia postępowania. Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy organ nie zakończył postępowania i nie wydał decyzji administracyjnej. W aktach znajduje się jedynie pismo z dnia [...] lipca 2014 r. informujące o przewidywanym terminie rozpoznania sprawy do 31 grudnia 2014 r. Analizując przedmiotową sprawę Sąd uznał, że w ustalonym stanie faktycznym wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Wymiar orzeczonej grzywny pozostaje w związku z długością przekroczenia terminu załatwienia sprawy oraz tego, że Sąd ukarał już wcześniej organ grzywną w wyroku z dnia 29 stycznia 2014 r., co nie przyniosło jednak pożądanego skutku. Wskazać również należy, że w myśl przepisu art. 154 § 2 P.p.s.a. Sąd ma obowiązek orzec, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie Sądu bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem przemawia długość trwającego postępowania, jak również brak wydania przez organ decyzji – mimo uprzedniego orzeczenia grzywny przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200, art. 202 § 2 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).