IV SA/Gl 655/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Zarządu Spółki z o.o. A w Ż. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Spółki z o.o. A w Ż. z dnia [...] roku nr [...]; 2) zasądza od organu na rzecz skarżącej kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. K.w dniu 2 kwietnia 2014 r. zwróciła się do A Sp. z o.o. w Ż. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania: 1) czy A sp. z o.o. była informowana przez B sp. z o.o. o zastrzeżeniach co do stanu technicznego obiektów budowlanych [...] zlokalizowanego w Ż., przy ul. [...] oraz licznych wad tych obiektów wynikających z nieprawidłowości powstałych w trakcie procesu budowlanego tych obiektów; 2) czy A sp. z o.o. dostarczyła do Gminy Miasta Ż. ekspertyzę budowlaną sporządzoną przez mgr inż. M. C. w przedmiocie stanu technicznego oraz wad istniejących w budynkach, a także czy Gmina Miasta Ż. została poinformowana o wynikach tej ekspertyzy bądź zastrzeżeniach zgłaszanych przez B sp. z o.o.; 3) czy wyniki i wnioski tej ekspertyzy były konsultowane przez A sp. z o.o. z przedstawicielami Gminy Miasto Ż. oraz czy powstały dokumenty, pisma, notatki zawierające wnioski z analiz tej ekspertyzy przeprowadzonych przez pracowników powyższej spółki i Gminy Miasto Ż. Jeżeli tak to należy udostępnić treść przedmiotowych dokumentów, pism oraz notatek; 4) czy, w związku z przeprowadzonym postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego wszczętym ogłoszeniem o nr [...] [...], A sp. z o.o. analizowała ryzyko i konieczność udzielenia nowego zamówienia w związku z wykonaniem przez [...], robót zamiennych (zmiana posadowienia budynków) nieujętych w projekcie budowlanym opisującym przedmiot zamówienia. Jeżeli tak to należy udostępnić kopię dokumentów, pism oraz notatek zawierających te analizy; 5) czy A sp. z o.o. przeprowadzała kontrolę prawidłowości realizacji przez [...] zamówienia publicznego polegającego na budowie [...] w Ż., w szczególności pod kątem wykonania przez [...]robót i zastosowania materiałów zgodnie z wymogami określonymi w Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia z dnia 2 czerwca 2010 r. oraz weryfikacji, czy jakość zastosowanych materiałów i wykonanych robót budowlanych odzwierciedla wysokość wynagrodzenia wykonawcy z tytułu realizacji zamówienia. Jeśli tak to należy udostępnić kopię dokumentów, pism oraz notatek zawierających wyniki takiej kontroli; 6) czy A sp. z o.o. analizowała ryzyko związane ze wzruszeniem decyzji administracyjnej w postaci pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] r. w związku z naruszeniem przez inwestora, kierownika budowy oraz inspektora nadzoru inwestorskiego przepisów prawa budowlanego związanych z faktem: odstąpienia od projektu budowlanego polegającego na wykonaniu robót zamiennych (zmiana posadowienia budynków) na podstawie projektu zamiennego, w wyniku czego nastąpiła zmiana do projektu, na którą projektanci (mgr inż. arch. K. B. i inż. M. K.) nie wyrażali zgody; niedokonania odpowiednich zawiadomień o wprowadzeniu zmian do zatwierdzonego projektu budowlanego; prowadzenia dzienników budowy nierzetelnie i niezgodnie ze stanem faktycznym oraz przepisami wykonawczymi. Jeśli tak to należy udostępnić kopię dokumentów, pism oraz notatek zawierających te analizy; 7) czy A sp. z o.o. informowała [...] Urząd Marszałkowski o zgłaszanych przez spółkę B sp. z o.o. zastrzeżeniach co do stanu technicznego obiektów budowlanych [...] i licznych wadach tych obiektów wynikających z nieprawidłowości powstałych w trakcie procesu budowlanego. Jeżeli tak to należy udostępnić przedmiotowe pisma. Ponadto we wniosku z dnia 2 kwietnia 2014 r. M. K. zażądała udostępnienia następujących dokumentów: 1) kosztorysu budowlanego inwestycji polegającej na budowie [...] zlokalizowanego w Ż., przy ul. [...] sporządzonego przez inwestora (A sp. z o.o.) i wykonawcę ([...]); 2) umowy nr [...]zawartej przez A sp. z o.o. z Zarządem Województwa [...] – budowa [...]w Ż."; 3) pism otrzymanych od Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] zawierających informacje i wyniki pokontrolne sporządzone po przeprowadzonych przez ten Wydział kontrolach realizacji projektu pn. "Stworzenie regionalnego produktu turystycznego – budowa [...] w Ż.". Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Spółki z o.o. A w Ż., działając na podstawie art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. oraz art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 2 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198, ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., odmówił udostępnienia informacji publicznej M. K. W uzasadnieniu decyzji podkreślono, że Spółka A w Ż. włada majątkiem publicznym jednakże jest zarazem spółką prawa handlowego i pozostaje w sporach dotyczących tego majątku, z którym związane są wnioskowane informacje. Poza tym informacje z narad A sp. z o.o., na których omawiana jest strategia zabezpieczenia interesu spółki, w tym strategia dochodzenia, zabezpieczenia i egzekucji roszczeń wchodzą w zakres tajemnicy przedsiębiorstwa, a ich ujawnianie nie może następować w sposób swobodny. Dodatkowo wskazano, iż udostępnienie informacji we wnioskowanym zakresie w trakcie trwających postępowań sądowych, może mieć wpływ na te postępowania, w szczególności może ograniczać prawo do obrony Spółki w procesie, narazić ją na dalsze zarzuty przeciwnika, utrudniać dochodzenie roszczeń. A zatem, zdaniem organu, doszłoby do naruszenia zasady równości stron, wszakże A sp. z o.o. nie dysponuje informacjami z narad zarządu B sp. z o.o., spotkań i korespondencji prowadzonej przez ten podmiot. Ujawnienie informacji byłoby także równoznaczne z przekazaniem informacji o sile własnych dowodów, przyjętych planach i sposobie działania. Ponadto zauważono, że sposób sformułowania wniosku, świadczy nie tyle o poszukiwaniu informacji, co o stawianiu określonych hipotez, które A sp. z o.o. uznaje za nieprawdziwe, a których zwalczanie wymagałoby szczegółowego przetwarzania informacji i ujawniania kolejnych dowodów. Tym samym sposób ukierunkowania wniosku pozwala na uzasadnioną obawę, iż chodzi w nim nie tyle o uzyskanie informacji, co o uzyskanie takiego dokumentu, który mógłby zostać wykorzystany w toku postępowań sądowych zwłasza, że wniosek sformułowano w sposób zbieżny z zarzutami formułowanymi przez B sp. z o.o. w trakcie postępowań sądowych. Podsumowując, zdaniem pełnomocników spółki, wnioskowane informacje wchodzą w zakres tajemnicy przedsiębiorstwa a i ich ujawnienie w toku procesu jest nieuzasadnione, gdyż mogłoby utrudnić dochodzenie roszczenie i prowadzenie sporów. Również pracownicy i współpracownicy spółki A sp. z o.o. mają świadomość o poufnym charakterze powyższych informacji i dokumentów, gdyż zostali zobowiązani do ich nieujawniania osobom trzecim. W rezultacie w trosce o należytą ochronę majątku publicznego, co najmniej do momentu definitywnego zakończenia spraw z B sp. z o.o. żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa A sp. z o.o. i dlatego odmówiono udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 28 marca 2014 r. W dniu 30 kwietnia 2014 r. wpłynął do organu wniosek M. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Zarząd Spółki z o.o. A w Ż., działając na podstawie art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 2 w zw. z art. 17 u.d.i.p., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji Zarząd Spółki z o.o. A w Ż. ponownie powołał się na tajemnicę przedsiębiorstwa jako powód odmowy udostępnienia informacji publicznej. Ponadto przytoczono definicję legalną tajemnicy przedsiębiorstwa zawartą w art. 11 ust. 4 ustawy dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.), zgodnie z którą przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Reasumując, zdaniem organu, wnioskowane informacje są istotne z punktu widzenia prowadzonych postępowań sądowych oraz wchodzą w zakres tajemnicy przedsiębiorstwa. Podkreślono również, że M. K. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przedstawiła żadnego stanowiska, w tym nie podniosła żadnych argumentów przemawiających za zmianą decyzji nr [...]. Natomiast w pozostałym zakresie powtórzono argumentację powołaną we wcześniej wydanej decyzji. Pismem z dnia 13 czerwca 2014 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zarządu Spółki z o.o. A w Ż. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p., art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, art. 31 ust. 3 w związku z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 7 w związku z art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Jednocześnie skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosła, że A jest spółką miejską należącą w całości do Gminy Miasta Ż., a w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej dysponuje majątkiem komunalnym. Wskazała również, że wnioskowane informacje dotyczą sprawy publicznej, a mianowicie prawidłowości wydatkowania przez A środków publicznych przeznaczonych na realizację inwestycji o nazwie "Stworzenie regionalnego produktu turystycznego – budowa [...] w Ż.". Powołują się na publicznie posiadane informacje wskazała na spór powstały pomiędzy A a spółką B sp. z o.o., którego podstawą są zarzuty dotyczące złego stanu technicznego budynków wynikającego z szeregu zaniedbań, jakie miały miejsce w toku budowy [...]. Poza tym skarżąca wyjaśniła, iż celem w jakim wystąpiła o udostępnienie informacji publicznej było uzyskanie wiedzy o podjętych przez A środkach skierowanych na wyeliminowanie ryzyka związanego z realizacją przedmiotowej inwestycji. W ocenie skarżącej każdy obywatel ma prawo wiedzieć, jak spółka zarządzająca majątkiem publicznym realizuje wielomilionową inwestycję oraz jak przeciwdziała wszystkim zagrożeniom związanym z terminowością i jakością wykonywanych robót budowlanych lub rzetelnością prowadzonych procedur budowlanych bądź innych związanych m.in. z udzielaniem zamówień publicznych. Ponadto zdaniem skarżącej we wniosku o udostępnienie informacji publicznej precyzyjnie określiła zakres żądanej informacji, formułując pytania, na które można było udzielić odpowiedzi pozytywnej bądź negatywnej. Skarżąca podkreśliła, iż uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji zostało sformułowane ogólnikowo, w szczególności nie wskazano na konkretne ryzyka związane z udostępnieniem poszczególnych informacji, uznając, że wszystkie żądane informacje mogą wpłynąć negatywnie na trwające postępowania sądowe, nie wskazano również, w jaki sposób udostępnienie m.in. umowy o dofinansowanie, kosztorysu budowlanego bądź pism otrzymanych od instytucji kontrolującej rozliczenie dotacji unijnej mogło mieć wpływ na trwające postępowania. A zatem do żądania udostępnienia informacji publicznej w tym zakresie zaskarżona decyzja w ogóle się nie odnosi. Poza tym z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie można wywnioskować, jakie konkretne działania podjęła Spółka A w celu zachowania poufności każdego rodzaju wnioskowanej informacji przed dostępem osób trzecich. Tym samym Spółka A nie wykazała elementu formalnego tajemnicy przedsiębiorcy albowiem nie wykazała, że podjęła działania, które mogą stanowić przejaw woli utajnienia żądanych informacji. Wobec powyższego, Spółka A arbitralnie odmówiła udostępnienia żądanej informacji, zasłaniając się tajemnicą przedsiębiorcy, która nie została w zaskarżonej decyzji w żaden sposób wykazana. W odpowiedzi na skargę z dnia 1 lipca 2014 r. pełnomocnik organu wniosła o oddalenie skargi w całości. Przyznała, że Spółka z o.o. A w Ż. jest podmiotem obowiązanym do ujawniania informacji publicznej, gdyż jest spółką w 100% gminną. Jednakże jako spółka prawa handlowego jest również przedsiębiorcą, który w ramach prowadzonej przez siebie działalności może obejmować różne informacje tajemnicą przedsiębiorstwa. Pełnomocnik organu wyraziła opinię, iż zakres żądanych informacji nie dotyczył prawidłowości wydatkowania środków publicznych przeznaczonych na realizacje inwestycji związanej z budową [...]w Ż. lecz dotyczył kwestii istnienia wad [...] oraz określenia przez organ, czy o tych wadach wiedział, jakie działania podjął i czy były one słuszne lub czy doszło do zaniedbań ze strony organu. Ponadto wyjaśniła, iż publicznie znane są tylko informacje o tym, że: B sp. z o.o. była dzierżawcą [...], dzierżawca zalegał znacznie z zapłatą czynszu dzierżawnego, umowa dzierżawy została rozwiązana oraz A sp. z o.o. prowadzi z B sp. z o.o. spory sądowe o zapłatę czynszu. Natomiast kwestie rzekomego istnienia wad [...], przyczyn i okresu ich powstania (podnoszone we wniosku o udostępnienie informacji) nie są informacjami powszechnie znanymi tylko są to zarzuty, którymi broni się B sp. z o.o. w toczących się obecnie postępowaniach sądowych o zapłatę czynszu. Tym samym, zdaniem pełnomocnika organu, udostępnienie informacji we wnioskowanym zakresie w trakcie trwających postępowań sądowych, może ograniczyć prawo do obrony Spółki, narażać ją na dalsze zarzuty przeciwnika i utrudnić dochodzenie roszczeń. Reasumując pełnomocnik organu, powołując się na zawarte w aktach administracyjnych pisma z dnia 16 kwietnia 2014 r. Prezesa zarządu, pełnomocników Spółki oraz jej pracowników i osób współpracujących z nią, uznała, iż organ podjął niezbędne działania w celu zachowania informacji w tajemnicy dlatego też informacje, których udostępnienia domaga się skarżąca objęte zostały skutecznie tajemnica przedsiębiorcy, wobec czego nie podlegają obowiązkowi ujawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących unormowań, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Środkiem takim jest zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, wniesione do organu wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.). Jedynym wyjątkiem od w/w zasady jest skarga na bezczynność organu administracyjnego polegająca na nieudostępnieniu informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112. poz. 1198 ze zm., dalej u.d.i.p.). W tym przypadku nie jest konieczne wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 września 2009 r. – II SAB/Wa 57/09, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 14 października 2008 r. – II SAB/Bk 29/08). Wskazana powyżej ustawa o dostępie do informacji publicznej określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując, w jaki sposób postępowanie powinno być zakończone. Podmiot, do którego złożono wniosek, jeśli wniosek ten dotyczy informacji publicznej, powinien albo udostępnić tę informację w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 u.d.i.p.), albo w drodze decyzji odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Możliwe jest także umorzenie postępowania w drodze decyzji w trybie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 14 ust. 2 tej ustawy. Organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji ma obowiązek podjąć jedną z tych form działania w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Na wstępie trzeba wskazać, że organ wydając w niniejszej sprawie decyzję odmawiająca udostępnienia żądanej informacji w całości prawidłowo zastosował przepisy proceduralne wspomnianej wyżej ustawy. Nie mniej jednak - w opinii składu tu orzekającego – zaskarżona decyzja nie może się ostać, albowiem uzasadnienie tej decyzji (jak i decyzji ją poprzedzającej) nie spełnia w sposób oczywisty wymogów stawianych przez art. 107 § 1 k.p.a. Art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego określa podstawowe części składowe, jakie powinna decyzja zawierać. Do tych części ustawodawca zalicza między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie zatem stanowi integralną cześć decyzji i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji w zasadzie sprowadza się do przytoczenia wyżej już opisanego przepisu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowiącego, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, a ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Wskazania w decyzji, że Spółka A w Ż. włada majątkiem publicznym jednakże jest zarazem spółką prawa handlowego i pozostaje w sporach dotyczących tego majątku, z którym związane są wnioskowane informacje i udostępnienie informacji we wnioskowanym zakresie w trakcie trwających postępowań sądowych, może mieć wpływ na te postępowania, w szczególności może ograniczać prawo do obrony Spółki w procesie, narazić ją na dalsze zarzuty przeciwnika, utrudniać dochodzenie roszczeń. Nadto z uzasadnienia zdaje się wynikać, że wszystkie wnioskowane informacje wchodzą w zakres tajemnicy przedsiębiorstwa a i ich ujawnienie w toku procesu jest nieuzasadnione, gdyż mogłoby utrudnić dochodzenie roszczenie i prowadzenie sporów. Tego typu uzasadnienie wskazuje na niedbałość organu w rozpoznaniu sprawy, nie pozwala na rozpoznanie szczegółowych motywów, którymi kierowano się przy jej załatwieniu i powoduje, że w zasadzie, poprzez brak rzeczowej i konkretnej argumentacji odnośnie każdego z 10 postawionych spółce przez stronę skarżącą pytań i żądań, decyzja w istocie wymyka się spod kontroli. Wniosek bowiem zawiera zarówno pytania skarżącej, jak i żądania udostępnienia konkretnych dokumentów. Stąd też wskazać należy, że organ procedujący w sprawie, wbrew swym obowiązkom nie odniósł się precyzyjnie i konkretnie do żadnego z 10 postawionych spółce przez stronę skarżącą pytań i żądań. Brak podania w uzasadnieniu decyzji pełnych i szczegółowych motywów rozstrzygnięcia uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny legalności decyzji, a z drugiej strony powoduje niemożność poznania motywów takiego, a nie innego rozstrzygnięcia. Zatem nie sposób nie zgodzić się ze strona skarżącą, że powoływanie się na spór powstały pomiędzy A a spółką B sp. z o.o. jest argumentacją niewystarczającą i ogólnikową. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w decyzji nie wskazano na konkretne ryzyka związane z udostępnieniem poszczególnych informacji, uznając – en bloc , że wszystkie żądane informacje mogą wpłynąć negatywnie na trwające postępowania sądowe. Trafnie przy tym skarżąca podniosła, że w szczególności nie wskazano, w jaki sposób udostępnienie np. umowy o dofinansowanie, kosztorysu budowlanego bądź pism otrzymanych od instytucji kontrolującej rozliczenie dotacji unijnej mogło mieć wpływ na trwające postępowania. Celnie przy tym wywiodła, iż do żądania udostępnienia informacji publicznej w ostatnio wskazanym zakresie zaskarżona decyzja w ogóle się nie odnosiła. Na organach administracji publicznej ciąży zaś obowiązek wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, a w toku postępowania stoją one na straży praworządności i obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ja poprzedzającą na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 c w z w.z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono po myśli art. 200 cyt. wyżej ustawy. Wskazówki do dalszego postępowania wynikają wprost z wyżej naprowadzonych wywodów, a mianowicie organ ponownie przeanalizuje wniosek skarżącej i konkretnie odniesie się do każdego z 10 pytań i żądań skarżącej, udzielając skarżącej żądanej informacji, względnie też wydając decyzję odmawiającą udzielenia poszczególnych żądanych informacji.