I SA/Wa 1454/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2014 r. sprawy ze skargi L. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 83/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz L. K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. L. K. pismem z dnia 26 marca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 83/13, mocą którego Sąd uwzględnił skargę ww. osoby na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], KW nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg postępowania, podkreślając m.in., że odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r. wraz z aktami sprawy zwrócono do organu w dniu 29 października 2013 r. Rozstrzygnięcie winno zatem nastąpić do końca grudnia 2013 r. Prezydent W., mimo wezwania do wykonania prawomocnego wyroku wystosowanego w dniu 9 stycznia 2014 r., do dnia wniesienia skargi nie rozstrzygnął jednak przedmiotowej sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent. W. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W piśmie procesowym z dnia 21 maja 2014 r. skarżąca wskazała, że zawieszając postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie, co miało miejsce tuż przed przekazaniem skargi o wymierzenie organowi grzywny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, organ rażąco naruszył prawo. Prezydent W. przed wydaniem postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie wezwał nawet wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych wniosku, poprzez przedłożenie postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłych uczestnikach postępowania. Z kolei w piśmie procesowym z dnia 25 czerwca 2014 r. skarżąca podała, że w dniu 14 maja 2014 r. wystąpiła do organu o podjęcie postępowania, przedkładając wymagane postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Prezydent W. przy piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. nadesłał postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego art. 154 § 1 P.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie obie ww. przesłanki zostały spełnione. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 83/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę L. K. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącej o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], KW nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jak wynika z analizy akt sprawy, odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem oraz akta administracyjne doręczone zostały Prezydentowi W. w dniu 31 października 2013 r. (data prezentaty organu). Termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął zatem w dniu 31 grudnia 2013 r. Tymczasem do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny, tj. do dnia 1 października 2014 r., organ administracji publicznej nie załatwił przedmiotowej sprawy zgodnie z powołanym wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość, nie została zatem rozstrzygnięta. Z analizy akt administracyjnych wynika ponadto, że w sprawie spełniony został również drugi warunek dopuszczalności skargi, określony w powołanym art. 154 § 1 P.p.s.a., dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. W aktach sprawy znajduje się bowiem pismo pełnomocnika skarżącej złożone w organie w dniu 14 stycznia 2014 r. (data prezentaty), którym wezwano Prezydenta W. do wykonania wyroku z dnia 8 sierpnia 2013 r. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie Prezydentowi W. grzywny. Stosownie natomiast do treści art. 154 § 6 P.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 lutego 2014 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2013 r. i w drugim półroczu 2013 r. (M.P. 2014 r. poz. 158), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2013 r. wyniosło 3191,93 zł. W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r., Sąd uznał, że grzywna w wysokości 500 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta W. za niewykonanie przedmiotowego wyroku. W ocenie Sądu, prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. już po wyroku zobowiązującym go do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, miało przy tym miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ co prawda zawiesił w międzyczasie postępowanie w sprawie, z uwagi na konieczność dostarczenia przez strony postanowień spadkowych po zmarłych uczestnikach postępowania, niemniej jednak od czasu podjęcia postępowania w lipcu 2014 r., upłynęło zdaniem Sądu, aż nadto dużo czasu, by mógł zakończyć postepowanie w sprawie. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 154 § 1 i § 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.