II GZ 512/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 4 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 638/14 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia opłaty dodatkowej za wydobycie kopaliny z rażącym naruszeniem warunków określonych w koncesji postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Zarządzeniem z dnia [...] lipca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał pełnomocnika strony skarżącej, r. pr. S. P., do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 638/14 ze skargi L. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], w kwocie [...] zł. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie). W zarządzeniu pouczono o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wskazanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tegoż zarządzenia. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił: - naruszenie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), poprzez niewłaściwe jego zastosowanie w sytuacji, gdy akt /decyzja/ będący przedmiotem zaskarżenia w sprawie II SA/Sz 638/14 WSA w Szczecinie nie obejmował należności pieniężnej w rozumieniu tego przepisu, brak było podstaw do ustalenia wpisu stosunkowego, a zatem należało ustalić wpis stały; - naruszenie § 1 pkt 4 powołanego rozporządzenia poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu na kwotę [...] zł, w sytuacji gdy przepis ten pozwala na ustalenie wpisu stosunkowego jednie w przypadku zaskarżenia aktu obejmującego należność pieniężną, a zaskarżony w przedmiotowym przypadku akt takiej należności nie obejmował; - naruszenie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy skarga dotyczyła aktu wydanego w postępowaniu administracyjnym dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, który nie obejmował należności pieniężnej. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja kasacyjna nie obejmuje żadnej należności pieniężnej. Nie zobowiązywała ona tym samym strony do uiszczenia takiej należności. Na mocy tej decyzji uprzednia decyzja Starosty K. w przedmiocie wymierzenia opłaty dodatkowej w kwocie [...] zł za wydobycie kopaliny z rażącym naruszeniem warunków określonych w koncesji została uchylona, a sprawa została przekazana organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie argumenty w nim zawarte są trafne. Spór zaistniały na gruncie niniejszej sprawy dotyczy charakteru wpisu sądowego należnego w przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia jest tzw. decyzja kasacyjna. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia powyższej kwestii ma art. 231 p.p.s.a., zgodnie z którym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że w sytuacji gdy strona składa skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinna uiścić wpis stały, którego wysokość precyzuje § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja kasacyjna nie nakłada bowiem na skarżącego obowiązku zapłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych. Nie sposób tym samym zasadnie twierdzić, że strona dąży do zakwestionowania określonej przez organ podatkowy kwoty pieniężnej. Kontrola sprawowana przez sąd administracyjny ogranicza się w tym przypadku do zbadania przesłanek warunkujących wydanie przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a. ). Innymi słowy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na akty administracyjne, z których bezpośrednio wynika dla strony postępowania obowiązek zapłaty określonej należności pieniężnej. Decydujące jest ustalenie, czy wydana przez organ decyzja stanowi tytuł prawny, uprawniający stronę bądź organ do wystąpienia z roszczeniem o uiszczenie należnej kwoty (v. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II GSK 143/07, niepubl.). Decyzja kasacyjna, wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., nie może być traktowana na równi z decyzją organu pierwszej instancji, określającą wysokość opłaty dodatkowej za wydobywanie kopaliny. Podkreślenia wymaga, że uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpatrzenia oznacza jedynie pośredni związek decyzji odwoławczej z należnością pieniężną. Wobec powyższego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w razie złożenia skargi na decyzję kasacyjną, przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne w rozumieniu art. 231 p.p.s.a. Okoliczność, że decyzja organu pierwszej instancji rozstrzygała sprawę co do istoty nie ma znaczenia, albowiem to rozstrzygnięcie organu odwoławczego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i to jego treść ma znaczenie dla ustalenia charakteru i wysokości wpisu sądowego. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny podziela wyrażone w orzecznictwie stanowisko, że wpis od decyzji kasacyjnej ma charakter wpisu stałego (tak m.in. postanowienie NSA: z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II GZ 438/11, z dnia 4 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 58/05, publ: ONSAiWSA 2005/6/118 oraz postanowienie NSA z 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FZ 168/07, publ: ONSAiWSA 2008/1/11). Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga podlega wpisowi stałemu określonemu na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.