II FZ 576/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Bd 460/14 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do usunięcia braków odwołania postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 460/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił P. W. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że postanowieniem z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 460/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę skarżącego, z powodu nieuiszczenia należnego wpisu od skargi. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia – skardze kasacyjnej doręczono skarżącemu w dniu 16 października 2014 r. W dniu 18 listopada 2014 r. skarżący nadał w placówce pocztowej pismo procesowe, datowane na 15 listopada 2014 r., zawierające "wniosek o przywrócenie terminu" oraz "skargę na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 października 2014". Jednocześnie wniósł o "przywrócenie terminu do usunięcia braków zażalenia, o jego uchylenie w całości, o przekazanie sprawy organowy I instancji celem ponownego rozpatrzenia, ewentualnie merytoryczne rozstrzygnięcie poprzez przywrócenie terminu do usunięcia braków odwołania". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania charakteru wniosku z dnia 15 listopada 2014 r. i wyjaśnienia o przywrócenie, jakiego terminu skarżący wnosi oraz z uwagi na fakt, że w sprawie dotąd nie wydano żadnego zażalenia, o usunięcie braków jakiego zażalenia wnosi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 9 grudnia 2014 r. podał, że wnosi o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie zwolnienia go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uznał pismo skarżącego z dnia 15 listopada 2014 r. za wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 7 października 2014 r. W ocenie Sądu przemawiała za tym treść wyjaśnień złożonych przez stronę w piśmie z dnia 9 grudnia 2014r. Odnośnie kwestii przywrócenia terminu Sąd stwierdził, że wobec braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, nie wyjaśnienia jaka była przyczyna uchybienia terminu, kiedy ustała oraz jakie okoliczności mogły wskazywać na brak winy skarżącego, nie było żadnych podstaw do przywrócenia terminu w świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.). W zażaleniu z dnia 23 stycznia 2015 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie organowi pierwszej instancji celem ponownego rozpatrzenia, ewentualnie merytoryczne rozstrzygnięcie poprzez przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie do treści art. 87 § 2 p.p.s.a., obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 463/12, CBOSA). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97, niepubl.). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W sytuacji uchybienia terminu przez stronę w toku postępowania przed sądem i ubiegania się przez tą stronę o jego przywrócenie jest ona zobowiązana, w piśmie zawierającym wniosek, do uprawdopodobnienia okoliczności, które wskazywać będą na niezawinione uchybienie terminu. W niniejszej sprawie skarżący nie wywiązał się z tego obowiązku. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia żądania (wskazania okoliczności, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a.) przywrócenia uchybionego terminu czyni taki wniosek bezzasadnym. Słusznie zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy i tym samym nie spełnił przesłanek z art. 86 § 1 p.p.s.a. Podkreślić także należy, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżący przedstawił argumentację dotyczącą głównego przedmiotu sprawy, dotyczącego zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia w 2008 r. udziału we własności zabudowanej nieruchomości. Nie wskazał natomiast zdarzeń, które spowodowały uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.