II SA/Po 365/14
WyrokWSA w Poznaniu2014-10-07
Skład orzekający: Jakub Zieliński, Maria Kwiecińska, Elwira Brychcy
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej jest właściwy do badania zarzutów dotyczących prawidłowości rozgraniczenia działek w postępowaniu o zmianę pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są właściwe do badania zarzutów dotyczących prawidłowości rozgraniczenia działek ani czynności materialno-technicznej wznowienia znaków granicznych. Kwestie te należą do właściwości organów prowadzących postępowanie rozgraniczeniowe (wójt, burmistrz, prezydent miasta) lub sądów powszechnych. Zmiana pozwolenia na budowę w zakresie płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce była dopuszczalna w trybie art. 36a Prawa budowlanego, o ile projekt był zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.Stan faktyczny
Skarżący J. D. kwestionował decyzję Wojewody Wielkopolskiego utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. o zmianie pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe. Głównym zarzutem skarżącego było to, że działki, na których miała być realizowana inwestycja, zostały nieprawidłowo rozgraniczone, a on sam nie został o tym powiadomiony. Inwestorzy B. i A. W. wystąpili o zmianę pozwolenia na budowę w związku z istotnymi zmianami w projekcie, polegającymi na zaprojektowaniu płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce. Organy administracji uznały, że planowane zamierzenie jest zgodne z warunkami zabudowy i przepisami.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędzia WSA Elwira Brychcy Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2014 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2014r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę
Starosta G. decyzją z dnia [...] 2013 r. o nr [...] wydaną na podstawie art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpoznaniu wniosku B. i A. W., zmienił pozwolenie na budowę budynku inwentarskiego - obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe, położonej w K., gmina P., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], obręb K.e, wydane dla B. i A. W. ostateczną decyzją Starosty G. nr [...] z dnia [...] 2011r., przez zatwierdzenie projektu budowlanego stanowiącego integralną część tej decyzji zmieniającej. Pozostałe warunki pozwolenia pozostały bez zmian.
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, iż wnioskiem z dnia 14 listopada 2013r. B. i A. W. wystąpili o zmianę pozwolenia na budowę nr [...]z dnia 20 października 2011r., dotyczącego budowy budynku inwentarskiego - obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe w K., na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], przedkładając projekt budowlany w związku z wprowadzeniem istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego projektu dot. przedmiotowej budowy i załączając dokumenty wynikające z art. 33 ustawy Prawa budowlanego. W stosunku do wymienionego projektu istotne zmiany polegać będą na: - zmianie projektu zagospodarowania terenu w wyniku zaprojektowania płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce - kategoria obiektu budowlanego VIII w K. Gm. P., oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] i [...], obręb K.. Organ stwierdził, iż planowane zamierzenie jest zgodne z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] 2011r. Nr [...] oraz z ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...]20111 – nr . [...], wydanych przez Burmistrza P..
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. D. podnosząc, iż nie ma ona mocy prawnej bowiem działki, na których ma być realizowana inwestycja zostały nieprawidłowo rozgraniczone. Podniósł, iż jako właściciel działki nr 84 nie został powiadomiony o terminie rozgraniczenia, a pismo jakiego rzekomo nie chciał odebrać nie zawierało adresu nadawcy. Zarzucił, iż do rozgraniczenia doszło bez jego wiedzy i zgody. Niewyobrażalne jest dla niego wydanie pozwolenia na budowę obiektu, który powstaje na nieprawidłowo rozgraniczonych działkach.
Decyzją wydaną w dniu [...] 2014 r. (nr [...]) Wojewoda Wielkopolski utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewoda wskazał, iż zgodnie z art. 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Stosownie do art. 3 pkt. 11 Prawa budowlanego poprzez prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonania robót budowlanych. Powyższe oświadczenie załączono wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przez inwestora. Ponadto przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami prawa, kompletność projektu budowlanego, wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane prawem uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym zaświadczeniem o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego ( art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego).
Dalej organ wskazał, iż stosownie do art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji pozwolenia na budowę przepisy art. 32-35 Prawa budowlanego stosuje się odpowiednio.
Mając powyższe na uwadze Wojewoda wyjaśnił, iż zmiana projektu zagospodarowania działki jest zgodna z załączoną decyzją o warunkach zabudowy wydaną przez Burmistrza P. z dnia [...]2011 r., znak: [...] , ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynku inwentarskiego- obory o obsadzie bydła do 123,40 DJP, płyty obornikowej, zamkniętego zbiornika na gnojówkę oraz zbiornika na ścieki bytowe na działkach o nr ew. [...] i [...], ob. K., gm. P.. W szczególności przedsięwzięcie nie przekracza wyznaczonej nieprzekraczalnej linii zabudowy, zachowuje obowiązującą formę zabudowy (powierzchnia zabudowy, pojemność zbiornika).
Dalej organ stwierdził, iż przedmiotowa inwestycja (projektowana płyta obornikowa z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce) będzie zgodna z postanowieniami § 6 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. nr 132, poz. 877). Odległość zaprojektowanego zbiornika to ponad 20 metrów od granicy z działkami sąsiednimi, a w tym z działką o nr ew. [...]. Zatem zachowano odległość z działką sąsiednią, odległość od otworów okiennych i drzwiowych na działkach sąsiednich, a w promieniu 15m od obiektu nie jest zlokalizowany obiekt przetwórstwa rolno- spożywczego i magazynów środków spożywczych, od granicy z działkami sąsiednimi zachowano odległość 4m, podobnie zachowano odległość od silosów na zboże, pasze i kiszonki.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ wyjaśnił, iż projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie aktualnej na dzień 17 maja 2011 r., a projektant wykonujący projekt zagospodarowania terenu swoim podpisem potwierdził jej aktualność. Jak wynika z pisma Starosty G. z dnia [...]2010 r., znak: [...], kwestia dotycząca wznowienia znaków granicznych i ustalenia przebiegu granic oraz podziału zostały przeprowadzone i zakończone w roku 2010, czyli po wydaniu mapy zasadniczej z zasobu geodezyjnego i kartograficznego w celu wykonania projektu zagospodarowania terenu. Ponadto Wojewoda zauważył, że płyta obornikowa ze zbiornikiem na gnojówkę będzie znajdować się w znacznej odległości od działki o nr ew. 84 i ewentualna korekta granic działek nie będzie miała wpływu na poprawne usytuowanie obiektu, bowiem nadal zostaną zachowane odpowiednie odległości wynikające z obowiązujących warunków technicznych. Wyjaśniono jednocześnie stronie, iż kwestię poprawności wytyczenia działek na przedmiotowym terenie wina być zgłoszona do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.
Skargę na powyższą decyzję wniósł J. D. zarzucając, iż Wojewoda Wielkopolski nie odniósł się do wszystkich okoliczności podniesionych w odwołaniu. Skarżący zażądał wyjaśnienia kim jest W. P., którego nie zna i który nie był jego sąsiadem. Ponadto zażądał:
- wyjaśniania dlaczego napisano, że nie odebrał pisma [...] skierowanego do J.R.?
- wyjaśnienia dlaczego projektant od zagospodarowania przestrzennego potwierdził swoim podpisem na mapie terenu składanej na dzień 17 maja 2011 roku dotyczącej rozgraniczenia z działką [...] ?
- wyjaśnienia dlaczego nie otrzymał decyzji o rozgraniczeniu działek [...] i[...] z działką 84?
- wyjaśnienia dlaczego nie otrzymał decyzji o pozwoleniu na budowę obory o obsadzie bydła 123,40 DJP?
Odpowiadając na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo organ wyjaśnił, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji błędnie wskazano, iż pismo Starosty G. z dnia [...] 2010 r., znak: [...], skierowane było do J.a R.. Adresatem tego pisma był J. D. – kopia tego pisma znajduje się w aktach sprawy. Ponadto Wojewoda w swojej decyzji nie stwierdził nigdzie, iż J. D. nie odebrał tego pisma. Dalej wyjaśniono, iż W. P. nie jest stroną postępowania o pozowaniu na budowę, a jak wynika z wyjaśnień Starosty G. osoba ta wystąpiła o wznowienie znaków granicznych działki o nr [...].
Organ wskazał nadto, iż skarżącemu przesłano decyzję Starosty G. nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę budynku inwentarskiego obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe lecz adresat mimo podwójnego awizo nie odebrał przesyłki zawierającej decyzję.
Ponownie wyjaśniono, iż w niniejszym postępowaniu Wojewoda nie jest uprawniony do badania zarzutów dotyczących postępowania w sprawie rozgraniczenia działek.
Obecny na rozprawie w dniu 7 października 2014 r. skarżący podniósł, iż podtrzymuje swoją skargę. Nie kwestionuje on budowy płyty obornikowej lecz podważa przebieg granicy pomiędzy jego działką o nr [...], a działkami inwestora o nr [...] i [...]. Skarżący nie umie określić jak powinien być prawidłowy przebieg granicy. Uważa, iż winien był być obecny przy wkopywaniu kamienia granicznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Wojewody Wielkopolskiego z [...] 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] 2013 .r. o zmianie ostatecznej decyzji Starosty G. nr [...] z dnia [...] 2011r. – pozwolenie na budowę budynku inwentarskiego - obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe położonej w K., na działkach nr [...] i [...], przez zatwierdzenie projektu budowlanego płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) – dalej jako "Prawo budowlane".
Zgodnie z art. 36a. ust. 1 tej ustawy istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 (Prawa budowlanego) stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany (art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego)
Z kolei zgodnie z art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy:
- zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,
- charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji,
- zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,
- zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
- ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi.
Zauważyć należy, iż ustawodawca w art. 36a ust. 5, oraz art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego nie zawarł wyjaśnienia, co należy rozumieć przez istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego, Niemniej jednak art. 36a ust. 5 może posłużyć do wyjaśnienia tego pojęcia skoro stwierdza się w nim, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy wskazanych w nim okoliczności. A contrario zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę wymagają odstępstwa dotyczącego tychże okoliczności, gdyż inne w myśl tego przepisu takiej decyzji nie wymagają. Można zatem stwierdzić, że art. 36a ust. 5 zawiera katalog istotnych odstępstw, i to pomimo że legislator posłużył się w tym przepisie techniką negatywnego ich zdefiniowania (por. wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2007 r., II OSK 1635/06 dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).
W rozpoznawanej sprawie istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę polegało na zmianie zakresu objętego projektem zagospodarowania działki oraz parametrów planowanej inwestycji. Decyzją zamieniającą zatwierdzono projekt budowlany płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce, na działkach nr [...] i [...], który to obiekt pozostaje w ścisłym związku funkcjonalnym z budowanym na podstawie zmienionego pozwolenia na budowę budynkiem inwentarskim - obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie przedmiotowa płyta obornikowa z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce, pełni funkcję urządzenia budowlanego funkcjonalnie związanego z budowaną oborą i zapewniającego jej użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem (chów zwierząt). Dlatego budowa przedmiotowej płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce nie wymaga odrębnego pozwolenia na budowę i mogła być objęta pozwoleniem na budowę wydanym dla budynku inwentarskiego - obory ze zbiornikiem na ścieki bytowe. Stąd też decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca zgody na budowę, mogła być zmieniona w trybie art. 36a Prawa budowlanego przez zatwierdzenie projektu budowlanego przedmiotowej płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce.
Jak zauważyły organy architektoniczno-budowlane inwestorzy przedłożyli projekt budowlany płyty obornikowej z zamkniętym zbiornikiem na płynne odchody zwierzęce, który jest zgodny z ustaleniami decyzji Burmistrza P. o warunkach zabudowy z [...] 2011 r. nr [...] oraz decyzją tego organu o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia z dnia [...]2011 r. o nr [...]. Ponadto projekt budowlany spełnia wymogi określone w art. 34 Prawa budowlanego.
Z zatwierdzonego projektu budowlanego wynika, iż przedmiotowa płyta obornikowa oraz zbiornik na płynne odchody zwierzęce będą zlokalizowane na działkach należących do inwestorów ([...] i [...]) w takiej odległości od granicy z działkami sąsiednimi i istniejących na nich obiektów budowlanych, iż zachowane będą odległości wskazane w postanowieniami § 6 ust. 4 i 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. nr 132, poz. 877).
Reasumując stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja odpowiadają prawu.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze i żądań skarżącego wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego przedłożony przez inwestorów do zatwierdzenia projekt budowlany płyty obornikowej oraz zbiornika na płynne odchody zwierzęce, zawiera projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie zasadniczej pochodzącej z zasobu Powiatowego Ośrodka dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w Gostyniu. Mapa ta została przyjęta do zasobu geodezyjnego kartograficznego i w dnu 17 maja 2011 r. i odwzorowuje aktualny przebieg granic między terenem, na którym ma być realizowana inwestycja a sąsiednimi działkami. Zaznaczyć należy, iż organy architektoniczno-budowlane w toku postępowania dot. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, nie są uprawnione do prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego i ustalania przebiegu granic. Postępowanie rozgraniczeniowe zostało uregulowane w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów (art. 29 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 tej ustawy organem przeprowadzającym rozgraniczenie jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Do tego organu skarżący winien kierować swoje uwagi dotyczące prawidłowego ustalenia granic.
Organy architektoniczno-budowlane w toku postępowania dot. zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę nie są także uprawnione do badania prawidłowości czynności materialno-technicznej jaką jest wznowienie znaków granicznych na podstawie art. 39 Prawo geodezyjne i kartograficzne. Spór co do położenia znaków granicznych uprawnia strony do wystąpienia do sądu powszechnego o rozstrzygnięcie sprawy (art. 39 ust. 1 zdanie 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego).
Odnosząc się pozostałych zarzutów dotyczących błędnego wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nazwiska J. D. (w decyzji wskazanego jako Rutkowiak) oraz kwestii niedoręczenia mu decyzji Starosty G. [...] z dnia [...] 2011r., wskazać należy, iż nie miały ona żadnego znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Kwestie te wyjaśnił Wojewoda Wielkopolski w odpowiedzi na skargę.
W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło