I OZ 1129/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 728/14 o wezwaniu D.K. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. K. i K. K. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie sprzedaży nieruchomości stanowiącej mienie komunalne postanawia oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącą D. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 24 kwietnia 2014 r. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w kwocie 300 złotych, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 20 czerwca 2014 r. skarżąca D. K. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc zarzut naruszenia art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) poprzez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała, że w dniu 24 kwietnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wraz z mężem K. K. skargę na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2013 r. W dniu 13 czerwca 2014 r. skarżący K.K., a w dniu 16 czerwca 2014 r. skarżąca otrzymali odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do wpisu od skargi po 300 zł od każdego z osobna. W ocenie skarżącej zarządzenie to wydane zostało z naruszeniem art. 214 § 2 p.p.s.a., bowiem skarżący są małżonkami, nie mają rozdzielności majątkowej, a ich prawa i obowiązki są wspólne. Wobec tego przewodniczący wydziału powinien wezwać skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 300 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Zgodnie zaś z treścią § 2, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielenie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi wniesionej przez małż. D. i K. K. jest uchwała Rady Gminy M. z dnia [...] marca 2013 r. przeznaczająca do sprzedaży w formie przetargu nieruchomość stanowiącą mienie komunalne położoną w R. oznaczoną w ewidencji gruntów jako działka [...]. Z akt sprawy wynika, że skarżący są współwłaścicielami działki nr [...] (graniczącej z działką nr [...]) i w związku z tym występowali do Wójta Gminy M. o wyrażenie zgody na nabycie działki [...] w trybie bezprzetargowym na podstawie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z zm.). Zaskarżenie przedmiotowej uchwały jest zaś związane z nieuwzględnieniem wniosku skarżących zgodnie z żądaniem i przeznaczeniem nieruchomości do sprzedaży w formie przetargu. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że po stronie skarżących nie zachodzi współuczestnictwo materialne związane z przedmiotem zaskarżenia. Posiadanie tytułu własności do działki [...] nie przesądza bowiem o wspólnych uprawnieniach lub obowiązkach skarżących w znaczeniu materialnym związanych z działką nr [...]. Uchwała w sprawie przeznaczenia ww. nieruchomości stanowiącej mienie komunalne do sprzedaży w formie przetargu nie jest skierowana do konkretnego adresata, nie nakłada na skarżących wspólnych obowiązków i nie przyznaje im wspólnych uprawnień. Każdy z małżonków może natomiast samodzielnie, w oparciu o treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594) zaskarżyć tę uchwałę. Nie zmienia tego fakt, że cel, który chcą osiągnąć skarżący poprzez zakwestionowanie uchwały jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo o charakterze formalnym (skargi zostały wniesione w jednym piśmie i dotyczą tej samej uchwały). Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. Z podanych wyżej przyczyn zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.