VIII SA/Wa 853/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. P. i A.B. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących A. P. oraz A. B. kwoty po [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Wojewoda [...] (dalej także: "organ odwoławczy", "Wojewoda") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2013 r., poz. 267; dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia A. P., A. B. oraz W. K. na postanowienie Starosty G. (dalej także: "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty G. z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę instalacji dolnego źródła pompy ciepła typu solanka - woda dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. gruntu [...], położonej przy ul. T. w W. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] października 2011 r. Starosta G. wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę instalacji dolnego źródła pompy ciepła typu solanka - woda dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ewid. [...] położonej przy ul. T. w W. dla W. K., decyzja ta stała się ostateczna w dniu [...] listopada 2011 r. A. P. i A. B. w dniu [...] października 2012 r. wnieśli o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Nr [...] znak [...] o pozwoleniu na budowę na instalacji pompy ciepła typu solanka-woda dla W. K. W związku z tym wnioskiem w dniu [...] listopada 2012 r. Starosta G. wydał postanowienie Nr [...] o wznowieniu postępowania administracyjnego w powyższej sprawie. W dniu [...] czerwca 2013 r. Starosta G. wydał decyzję Nr [...] o odmowie uchylenia swojej ostatecznej decyzji Nr [...], o której mowa wyżej. Od decyzji tej w dniu [...] lipca 2013 r. wnieśli odwołanie do Wojewody [...] A. B. i A. P. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania uchylił w całości decyzję Starosty G. z dnia [...] czerwca 2013 r., Nr [...], znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewoda stwierdził między innymi, że wniosek nie został sprecyzowany w sposób jednoznaczny, gdyż wnioskodawcy zażądali wznowienia z urzędu postępowania administracyjnego. O tym zaś, jaki charakter ma wniesione podanie decyduje wnoszący, a nie organ administracji, do którego pismo zostało skierowane. Żądanie powinno być na tyle precyzyjne, by nie pozostawiało organowi, do którego jest skierowane, możliwości domniemywania, bądź dowolnej interpretacji woli osoby składającej podanie. W razie zaś wątpliwości co do zakresu żądania zawartego w podaniu, organ administracji, mając na względzie treść art. 7 - 9 k.p.a., powinien zwrócić się do wnoszącego o zajęcie jednoznacznego stanowiska. Wojewoda stwierdził jednocześnie, iż Starosta G. skarżoną decyzję wydał z naruszeniem art. 9 k.p.a. w związku z art. 63 § 2 k.p.a., gdyż wniosek, który wpłynął do Starosty G. i został rozpatrzony, zawierał żądanie o podjęcie z urzędu decyzji o wznowieniu postępowania w sprawie wydanej decyzji na budowę Nr [...] znak: [...]. Tymczasem niedopuszczalne jest mieszanie trybów postępowania, tj. traktowanie postępowania wszczętego na wniosek, tak jak postępowania wszczętego z urzędu. Tym samym decyzja została wydana niezgodnie z wnioskiem. Wojewoda wskazał także, iż zgodnie z brzmieniem art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Stosownie zaś do brzmienia art. 148 § 2 k.p.a. termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Wykonując wskazania Wojewody organ I instancji wezwał skarżących do uzupełnienia - sprecyzowania wniosku oraz do określenia - wskazania terminu w którym dowiedzieli się oni o wydaniu decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. wydanej na rzecz W. K. W odpowiedzi na pismo Starosty G. A. P. i A. B. podali, iż pierwszą informację o tym, że wydano przedmiotową decyzję uzyskali od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Organ I instancji wskazał, iż informacja ta, nie może być traktowana jako wiarygodna, ponieważ skarżący w swoim piśmie do Starosty G. z dnia [...] kwietnia 2012 r. podali, iż Starosta G. udzielił pozwolenia na budowę instalacji dolnego źródła ciepła dla W. K. na działce nr [...] w W. przy ul. T. W piśmie tym nie wnosili o wznowienie postępowania w sprawie wydanej decyzji. Wobec powyższego należy stwierdzić jednoznacznie, iż A. P. i A. B. o wydanej decyzji wiedzieli już w dniu [...] kwietnia 2012 r., natomiast dopiero w dniu [...] października 2012 r. złożyli wniosek do Starosty G. o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Z tych względów organ I instancji w dniu [...] listopada 2013 r. postanowieniem Nr [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty G. Nr [...] z dnia [...] października 2011r. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia A. P. i A. B., na powyższe postanowienie Starosty G., postanowił uchylić w całości zaskarżone postanowienie Starosty G. Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Rozpatrując ponownie wniosek A. P. i A. B. o wznowienie postępowania Starosta G. zbadał kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu zgodnie z art. 148 k.p.a. Wskazał, iż z art. 148 § 1 k.p.a. oraz z orzecznictwa sądowo-administracyjnego wynika, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć wniosek o wznowienie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Tym samym musi udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Starosta przywołał treść art. 148 § 1 i 2 k.p.a., wskazując jednocześnie, iż stosownie do brzmienia art. 148 § 2 k.p.a. termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze. Wskazano, iż zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, w zakresie takich danych jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy, bez konieczności dokładnej znajomości rozstrzygnięcia. Dokonując oceny wniosku skarżących według powyższych kryteriów organ I instancji podniósł, iż wnioskodawcy wskazali, że o wydaniu decyzji z dnia [...] października 2012 r., Nr [...], dowiedzieli się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...]. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru ww. pisma PINB w G. wynika, iż A. P. odebrał je w dniu [...] sierpnia 2012 r., zaś A. B. - w dniu [...] sierpnia 2012 r., a zatem ponad dwa miesiące przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...] października 2012 r. Wskazano jednocześnie, iż skarżący o wydanym pozwoleniu na budowę instalacji dolnego źródła pomp ciepła typu solanka - woda dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce o nr ewidencyjnym [...] poł. w miejsc. W. przy ul. T. wydanej na rzecz W. K. wiedzieli już [...] kwietnia 2012 r. o czym świadczy pismo A. P. i A. B. z dnia [...] kwietnia 2012 r. skierowane do Starosty G. Z tych względów organ I instancji stwierdził, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłankę określoną art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. został złożony ze znacznym przekroczeniem terminu o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Wskazano jednocześnie, iż pozostałe zarzuty podnoszone przez skarżących, to jest: zarzut, że decyzja Starosty G. Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu oraz zarzut, iż Starosta G. nie poczynił stosownych wyjaśnień w zakresie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zostaną rozstrzygnięte odrębnymi postępowaniami administracyjnymi. Zażalenia na postanowienie Starosty G. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. wnieśli W. K., A. B. i A. P. Skarżący A. B. wniósł o uchylenie postanowienia oraz orzeczenie o wznowieniu postępowania albo przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 145 – 149 k.p.a. oraz art. 7, 8, 9 i 10 k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia A. B. podniósł, iż postępowanie, którego wznowienia skarżący się domaga toczyło się bez jego udziału. Jeżeli skierowanie wystąpienia do PINB było niewłaściwe, to powinno zostać przekazane Staroście. Dopiero z pism Starosty w sposób oczywisty wynikało, iż inwestor posiada zezwolenie na wykonanie prac i jaki jest ich rodzaj i zasięg terytorialny. Po piśmie z dnia [...] października 2012 r. stało się konieczne wniesienie podania o wznowienie postępowania, co nastąpiło po upływie 20 dni, to jest w dniu [...] października 2012 r. Skarżący A. P. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania lub wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. oraz art. 148 i art. 149 k.p.a., art. 7, 8, 9 i 10 k.p.a. W uzasadnieniu zażalenia podniósł m. in., iż dopiero z pism Starosty w sposób oczywisty wynikało, że inwestor posiada zezwolenie na wykonanie prac i jaki jest ich rodzaj oraz zasięg terytorialny. Po piśmie z dnia [...] października 2012 r. oczywistą stała się konieczność wniesienia podania o wznowienie postępowania. Wniesienie podania nastąpiło po upływie 19 dni, to jest [...] października 2012 r. Po rozpoznaniu powyższych zażaleń Wojewoda [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewoda przypomniał przebieg postępowania w sprawie oraz wskazał, iż w pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ jest zobowiązany badać: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję bądź postanowienie, których dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie i czy zostały w nim powołane przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie (art. 148 k.p.a.) liczony od daty powzięcia przez stronę informacji o przesłance wznowienia postępowania. Wskazał, iż w niniejszej sprawie skarżący we wniosku z dnia [...] października 2012 r., jako przesłankę do wznowienia postępowania wskazali art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu. W piśmie z dnia [...] października 2013 r., stanowiącym doprecyzowanie wniosku o wznowienie wnioskodawcy wskazali, że wnoszą o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty G. z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, 5 i 6 k.p.a. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, co do okoliczności, iż nie dochowali oni terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jak wynika bowiem z art. 148 § 2 k.p.a. termin jednego miesiąca do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała o decyzji. Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy w ocenie organu odwoławczego rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane, jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co może mieć miejsce dopiero po jej doręczaniu. Odnosząc się zarzutów podnoszonych w zażaleniach, mających na celu wykazanie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, organ odwoławczy podniósł, iż wnioskodawcy wskazali, że o wydaniu decyzji z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], dowiedzieli się z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] sierpnia 2012 r., znak: [...]. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru ww. pisma PINB w G., wynika, że A. P. odebrał je w dniu [...] sierpnia 2012 r., zaś A. B. - w dniu [...] sierpnia 2012 r., a zatem ponad dwa miesiące przed złożeniem wniosku wznowienie postępowania z dnia [...] października 2012 r. Wojewoda zgodził się także ze stanowiskiem organu powiatowego zawartym w zaskarżonym postanowieniu, z którego wynika, że skarżący o wydanym pozwoleniu na budowę instalacji dolnego źródła pomp ciepła typu solanka - woda dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. gruntu [...] położonej przy ul. T. w W., wiedzieli już [...] kwietnia 2012 r., o czym świadczy pismo A. P. i A. B. z dnia [...] kwietnia 2012 r., skierowane do Starosty G. O decyzji Starosty G. z dnia [...] października 2011 r., Nr [...] wiedzieli już w dniu [...] grudnia 2011 r., o czym świadczy podpisany przez A. P. protokół oględzin, dokonanych przez pracowników PINB w G. w dniu [...] grudnia 2011 r., na działce położnej w W. przy ul. T. [...]. Tym samym w konkluzji organ odwoławczy uznał, iż wniosek skarżących o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., został złożony ze znacznym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 149 § 3 k.p.a., z powodu złożenia żądania wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Odmowa wznowienia postępowania możliwa jest jedynie wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem ustawowego terminu (określonego w art. 148 § 1 i 2, art. 145a § 2 lub art. 145b § 2 k.p.a.), co ma miejsce w niniejszej sprawie. Wojewoda wskazał, iż wbrew zarzutom zawartym w zażaleniach organ I instancji orzekając w przedmiotowej sprawie stosownie do art. 7, 8, 9, 10 art. 77 i art. 80 k.p.a. podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy, dokonał oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Ponadto w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. wskazał okoliczności faktyczne sprawy, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Tym samym wobec prawidłowości rozstrzygnięcia organu I instancji, organ odwoławczy orzekł o utrzymaniu go w mocy. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. A. P. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji postanowienie Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., opisane na wstępie. Skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz wydanie orzeczenia o wznowieniu postępowania albo uchyleniu postanowienia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie art. 145 – 149 k.p.a. oraz art. 7, 8, 9 k.p.a. W uzasadnieniu skargi zakwestionowali ocenę organu odwoławczego co do prawidłowości postanowienia organu I instancji. Podnieśli, że Starosta G. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty G. Nr [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., opierając się na przesłance, iż decyzja Starosty G. z dnia [...] października 2011 r., została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu tj. [...] Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, przy czym zaznaczono, iż wniosek skarżących z dnia [...] października 2012 r. został wniesiony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., a Starosta G. uznał w tym przypadku zachowanie miesięcznego terminu na wniesienie podania o wznowieniu postępowania. W identycznym przypadku ocena ta nie została przez organ odwoławczy podzielona. Podnieśli, iż A. B. nie uczestniczył w wizji lokalnej, zaś A. P. nie otrzymał odpisu protokołu sporządzonego przez Nadzór Budowlany w G. A. P. podniósł, że nie stworzono mu możliwości zapoznania się z aktami sprawy prowadzonych dotąd postępowań, mimo obowiązków ciążących na organach administracji państwowej. Wskazano także, iż organy winny zdecydować się, który z powołanych terminów ([...].12.2011 r., [...].08.2012 r., [...].10.2012 r.) przyjmują jako zasadny i z jakich przyczyn. Skarżący podnieśli, iż według ich oceny dochowali oni miesięcznego terminu - dla nich bowiem oczywistym było, że należało wnieść podanie o wznowienie postępowania po otrzymaniu pisma Starosty G. z dnia [...] października 2012 r. Dodali, powołując się na (wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 lutego 2012 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 1025/11), iż zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi o takie dane jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację to nie jest konieczne, aby poznać dokładnie treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy. Pamiętać przy tym należy, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co może mieć miejsce dopiero po jej doręczeniu. Podnieśli jednocześnie, że organy obu instancji nie odniosły się i nie zbadały czy powoływane w uzasadnieniach zaskarżonych postanowień 3 pisma (z dn. [...].12.2011 r., [...].08.2012 r. oraz z dn. [...].10.2012 r.) spełniły warunki, o których mowa w tezie cytowanego powyżej orzeczenia. Z tego orzeczenia w ocenie skarżących wynika, że powinni oni posiąść podstawowe informacje, które mają rozstrzygnąć o podjęciu decyzji co do wniesienia bądź braku podstaw do wniesienia podania o wznowieniu postępowania i sprecyzowania podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 145 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny według tak ustalonych kryteriów Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Za trafny należy uznać pogląd, iż podanie o wznowienie postępowania podlega wstępnemu badaniu w zakresie spełnienia wymogów formalnych, o których mowa w art. 63 k.p.a., czy zostało wniesione przez osobę będąca stroną w sprawie (art. 61 § 1 k.p.a.), jak również czy piszący powołuje się na przesłankę (przesłanki) wznowieniowe, o których mowa w art. 145 § 1 k.p.a. Dokonywana w tej mierze ocena winna czynić zadość wyrażonym w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadom, w tym wyrażonej w art. 8 k.p.a. zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. W zaskarżonym postanowieniu została dokonana ocena zachowania terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty G. Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jak wynika z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, przy czym w myśl § 2 tego art. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Powyższa regulacja sprawia, iż dla oceny zachowania terminu 1 miesiąca na złożenie podania o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. konieczne jest ustalenie daty, w której strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych wniosek o wznowienie postępowania wskazujący na przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. został przez skarżących złożony w dniu [...] października 2012 r. (zawarty w piśmie z dnia [...] października 2012 r.). Przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jako podstawa do wznowienia postępowania została zawarta w piśmie skarżących z dnia [...] października 2013 r. (data wpływu do organu – [...] listopada 2013 r.). Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego je postanowienia organu I instancji organy dokonując oceny dochowania terminu na złożenie podania o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. odnosiły się do wniosku złożonego w dniu [...] października 2012 r. Wnioski organów co do uchybienia przez skarżących terminowi 1 miesiąca z art. 148 § 2 k.p.a. są w ocenie Sądu prawidłowe. Trafnie bowiem wskazano, iż o decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę skarżący wiedzieli już w dniu [...] kwietnia 2012 r., co wynika z ich pisma z tej daty. Trafnie bowiem organy uznały, iż w odniesieniu do przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zawarty w art. 148 § 2 k.p.a. zwrot : "strona dowiedziała się o decyzji" oznacza powzięcie wiadomości o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 1941/12, LEX nr 1494710). Z treści pisma z dnia [...] kwietnia 2012 r. istotnie wynika, iż skarżący co najmniej w tej dacie posiadali wiedzę potrzebną do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Należy jednocześnie zauważyć, iż początkiem biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest powzięcie wiedzy o decyzji, nie zaś zaistnienie okoliczności, które mają wpływ na podjęcie decyzji o złożeniu takiego wniosku, na co wskazują skarżący w skardze. W ocenie prawidłowości zaskarżonego postanowienia istotne są jednak także okoliczności związane ze wstępną oceną dopuszczalności złożenia wniosku m. in. ze względów podmiotowych. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący w piśmie z dnia [...] października 2012 r., powołując się na przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 147 k.p.a. wnieśli "o podjęcie z urzędu decyzji o wznowieniu postępowania" w sprawie decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Decyzją tą Starosta G. zatwierdził projekt budowalny i udzielił pozwolenia na budowę instalacji dolnego źródła pompy ciepła typu solanka - woda dla potrzeb budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr ewid. gruntu [...], położonej przy ul. T. w W. na rzecz W. K. Starosta G. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. orzekł o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego ww. decyzją, na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. organ I instancji odmówił uchylenia powyższej decyzji w oparciu o przyczynę wznowienia, wskazaną w art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Decyzja ta została w całości uchylona decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. W piśmie z dnia [...] października 2013 r. na wezwanie organu I instancji dotyczące sprecyzowania wniosku o wznowienie postępowania skarżący podnieśli, iż jako podstawy wznowienia postępowania wskazują art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a., dodając jednocześnie, iż zaistniały także przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r. Starosta G. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty G. Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Postanowienie to także zostało uchylone – postanowieniem Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. Starosta G. na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] października 2011 r., o której mowa wyżej. Postanowieniem z tej samej daty Nr [...] (wskazanym na wstępie) Starosta G. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] października 2011 r., wskazując, iż wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. został złożony ze znacznym przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., (zaskarżonym w niniejszej sprawie) Wojewoda [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2014 r. Starosta G. decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty G. z dnia [...] października 2011 r., rozpoznając wniosek skarżących o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a. Jednocześnie postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. Starosta G. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznowił na wniosek A. P. i A. B. postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej decyzją Starosty G. Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Z akt administracyjnych dołączonych do sprawy zarejestrowanej przed tut. Sądem pod sygnaturą akt VIII SA/Wa 6/15 wynika, iż Wojewoda [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. po rozpatrzeniu odwołania skarżących w niniejszej sprawie od decyzji Starosty G. Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu powyższej decyzji Wojewoda podniósł, iż A. P. i A. B. nie spełniają przesłanek z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego i nie przysługują im prawa strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji winien był odmówić wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z uwagi na niedopuszczalność z przyczyn podmiotowych. Z uwagi na odmówienie skarżącym przymiotu strony postępowanie jako bezprzedmiotowe organ odwoławczy umorzył. Z powyższych ustaleń wynika, iż organy wydawały w sprawie wniosku skarżących o wznowienie postępowania odrębne rozstrzygnięcia w stosunku do każdej ze wskazanych przez skarżących podstaw złożonego w tym przedmiocie wniosku. Organ odwoławczy rozpoznając odwołanie skarżących od decyzji Starosty G. Nr [...] z dnia [...] lipca 2014 r. i dokonując oceny złożonego przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Nr [...] Starosty G. z dnia [...] października 2011 r. doszedł do odmiennych wniosków co do oceny posiadania przez skarżących przymiotu strony w zaskarżonym postanowieniu oraz w decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. W zaskarżonym postanowieniu odmowę wznowienia postępowania uzasadniono nie dochowaniem terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Posiadanie przez skarżących przymiotu strony nie zostało zakwestionowane, co może sugerować, iż organ odwoławczy co do posiadania przez skarżących przymiotu strony nie miał wątpliwości. Tymczasem z decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. wynika odmienna ocena co do tej kwestii. Brak jakichkolwiek rozważań i oceny powyższej okoliczności w zaskarżonym postanowieniu nie pozwala Sądowi na odniesienie się co do tej kwestii. Jednocześnie istnienie w obrocie prawnym rozstrzygnięć o rozbieżnej ocenie co do okoliczności posiadania przymiotu strony przez wnoszących o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego tą samą decyzją i sformułowanego w tym samym wniosku, jedynie z odmiennych przesłanek wznowieniowych pozostaje w sprzeczności z obowiązkiem pozostawania organów na straży praworządności (art. 7 k.p.a.) oraz zasadą zaufania (art. 8 k.p.a.). Badanie posiadania przez stronę przymiotu strony, jako okoliczności podlegającej badaniu wstępnemu przy ocenie dopuszczalności wznowienia postępowania winno być dokonywane bez względu na to, której przesłanki z art. 145 § 1 k.p.a. dotyczy i wnioski w tej mierze wyprowadzone nie mogą być odmienne. W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Rozważeniu podlegały bowiem jedynie przesłanki dotyczące terminu złożenia podania o wznowienie postępowania, z pominięciem dokonania oceny posiadania przymiotu strony, czym organ odwoławczy zajmował się w rozważaniach prowadzących do wydania decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2014 r. odmiennie niż w niniejszej sprawie oceniających powyższą okoliczność. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien uwzględnić powyższe rozważania i rozpoznając sprawę zająć jednoznaczne i wewnętrznie spójne stanowisko co do będącego przedmiotem rozpoznania poddanego ocenie organów wniosku o wznowienie postępowania. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Orzeczenie z punktu 2 wyroku Sąd oparł o treść art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1, art. 209 p.p.s.a.