VII SA/Wa 818/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2014 r. sprawy ze skargi K M, M W, M W i J E N na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2014r., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r., w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...]sierpnia 2003r., w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Postępowanie w niniejszej sprawie miało następujący przebieg. Decyzją nr [...] z dnia [...]sierpnia 2003 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane udzielił B F, W F i M F pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego i zmodernizowanego budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] zrealizowanego na podstawie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. W dniu [...] lipca 2012r,,. M W wniosła o stwierdzenie nieważności tej decyzji, wskazując, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa, właściciel budynku przy ul. [...] nie posiadał prawa do dysponowania na cele budowlane nieruchomością przy ul. [...], a wybudował jedną ze ścian na gruncie tej nieruchomości. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2013r,. stwierdził nieważność opisanej wyżej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że wobec inwestorów prowadzone było postępowanie w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Po wykonaniu nałożonych obowiązków, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r., udzielił inwestorom pozwolenia na dokończenie robót budowlanych przy rozbudowie i modernizacji budynku oraz nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu. Następnie zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2003r., kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym – o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Zdaniem organu, ww.. decyzja zapadłą na podstawie prawidłowo określonej podstawy prawnej - art. 59 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu wprowadzonym tekstem jednolitym ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2000, Nr 106, poz. 1126). Postępowanie o wydanie decyzji pozwolenia na użytkowanie zostało wszczęte w dniu [...] lipca 2003r., a zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 227 marca 2003r., o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, do postępowań wszczętych przed wejściem w życie ww. ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczna stosuje się przepisy dotychczasowe z zastrzeżeniem ust. 2. Akta sprawy nie zawierają protokołu przeprowadzenia oględzin w związku z wystąpieniem o pozwolenie na użytkowanie. Przepis art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane brzmieniem obowiązującym w dacie rozpoznawania sprawy obligował właściwy organ nadzoru budowlanego do protokolarnego stwierdzenia na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę oraz uporządkowania terenu. Tym samym, doszło do wydanie decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności z rażącym naruszeniem przepisu art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Udzielono pozwolenia na użytkowanie obiektu bez obowiązkowego protokolarnego stwierdzenia zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę oraz uporządkowania terenu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania B F, W F i M F, decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazał na przebieg przedmiotowego w sprawie postępowania. Podkreślił, że postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2000r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał roboty budowlane, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2000r., nr [...] nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia dokumentacji inwentaryzacyjno projektowej, uwzględniającej zmiany dokonane w trakcie realizacji robót. Po złożeniu stosownej dokumentacji, zapadła decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2001r., nr [...], którą organ na podstawie art. 51 ust 1 a ustawy Prawo budowlane udzielił inwestorom pozwolenia na dokończenie robót określonych w załączonej inwentaryzacji stanowiącej integralną część tej decyzji oraz zobowiązał do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Następnie inwestorzy wnioskiem z dnia [...] lipca 2003r., zawiadomili o zakończeniu rozbudowy i modernizacji budynku i wystąpili o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. Przedłożyli dokumenty o których mowa w art. 57 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy przywołał art. 59 ust 1 ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia ww. wniosku, zgodnie z którym organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę oraz uporządkowania terenu. Podzielił ustalenia organu pierwszej instancji, co do braku protokołu ww. kontroli która powinna poprzedzić wydanie decyzji kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym. Stwierdził w tym zakresie, naruszenie art. 59 ust .1 ustawy Prawo budowlane. Wskazał jednak, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 812/11, że brak obowiązkowej kontroli przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie nie jest rażącym naruszeniem prawa. Wykonanie nałożonych na inwestorów obowiązków oraz przedłożenie przez inwestorów wymaganych na podstawie art. 57 ustawy Prawo budowlane dokumentów, w tym oświadczenia kierownika budowy R R z dnia [...] lipca 2003r., pozwala uznać, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., o pozwoleniu na użytkowanie nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem organu, prawidłowość tej tezy potwierdza także protokół kontroli Nr [...] z dnia [...] listopada 2011r r., przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...], w którym potwierdzono (pkt 4), że w stosunku do dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej stanowiącej załącznik do decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2001r., nr [...], odstępstw nie stwierdzono. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że decyzja kontrolowana w postępowaniu nieważnościowym nie jest obarczona także innymi wadami w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a. - nie została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, nie dotyczy sprawy rozstrzygniętej już poprzednio inną decyzją ostateczną, nie została skierowana do osoby nie będącej stroną (została skierowana do inwestora), była wykonalna w dniu jej wydania, nie wywołała czynu zagrożonego karą oraz nie zawiera wady powodującej nieważność z mocy prawa. W wyniku rozpoznania skargi K M, M W, M W i J E N, na opisana powyżej decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 września 2013r., w sprawie o sygnaturze akt VIISA/Wa 1062/13 – uchylił zaskarżoną decyzję. Zdaniem Sądu prawidłowo, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak protokołu nie stanowi rażącego naruszenia art. 59 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Istotna jest dokumentacja inwentaryzacyjno-projektową, stanowiącą załącznik do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]nr [...]z dnia [...] kwietnia 2001 r., udzielającej inwestorom pozwolenia na dokończenie robót budowlanych. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zasadnie powołał się na dokumenty wymagane na podstawie art. 57 ustawy Prawo budowlane, które zostały przez inwestora przedstawione, oraz na protokół kontroli z dnia [...] listopada 2011r,. Nr [...]przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...], w którym potwierdzono (pkt 4), że w stosunku do dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej, stanowiącej załącznik do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] nr [...] z dnia [...]kwietnia 2001r,. odstępstw nie stwierdzono. Zdaniem Sądu, w związku z zarzutami skarżących, wyjaśnienia wymaga jednak kwestia wybudowania budynku z naruszeniem granicy działki. Organ nie wyjaśnił, jakie usytuowanie budynku przewiduje wskazana dokumentacja inwentaryzacyjno projektowa oraz, czy budynek w tym zakresie został wzniesiony zgodnie z tą dokumentacją. Ponadto, Sąd stwierdził, że z protokołu oględzin, przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2011 r., wynikają nieprawidłowości budowy, polegające na wykonaniu okna w ścianie graniczącej z posesją skarżących oraz skierowanie wylotów kanałów kominowych na posesję skarżących. Również te okoliczności winny być wyjaśnione. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy zapadła, opisana na wstępie, zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., którą organ uchylił decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...]sierpnia 2003 r. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, na przebieg postępowania, w szczególności wytyczne, jakie zawarte zostały w opisanym powyżej wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, do wykonania, których był zobowiązany w trybie art. 153 p.p.s.a. I tak, odnosząc się do wykonania okna w ścianie graniczącej z posesją skarżących, skierowania wylotów kanałów kominowych na posesję skarżących i wybudowania jednej ze ścian budynku wraz z fundamentami na działce stanowiącej własność skarżących - stwierdził, że okno jest elementem zabudowy "przeszklenia" tarasu drugiego piętra, dokonanego w 2006 r. zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...]z dnia [...]sierpnia 2006 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M F pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, polegających na zabudowie tarasu drugiego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej, znajdującym się na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w [...]. Na podstawie tych ustaleń organ stwierdził, że kwestia ta nie ma wpływu na ocenę legalności decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności., wydanej w 2003r. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego skierowaniu wylotów kanałów kominowych na posesję skarżących organ wskazał, że w przedmiotowej inwestycji wspólna ściana konstrukcyjno-kominowa została wyprowadzona ponad dach i przekryta betonową nakrywą. Natomiast otwory wylotowe przewodów wentylacyjnych, zgodnie z obowiązującymi normami, zostały wyprowadzone na boki ściany na przestrzał, tj. w kierunku posesji nr [...] oraz posesji sąsiedniej nr [...]. Organ podkreślił - ściana konstrukcyjno-kominowa nie była przedmiotem przebudowy i modernizacji budynku inwestorów: B, M i W F. W odniesieniu do zarzutu wybudowania ściany budynku przy ul. [...] w [...]z naruszeniem granicy działek, organ wskazał, że przedmiotem postępowania jest rozbudowa i modernizacja budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, gdzie "symetria budynków bliźniaczych" przechodzi przez oś wspólnej ściany konstrukcyjno-kominowej. Zgodnie z pomiarem geodezyjnym (mapa pomiaru wykonana prze geodetę uprawnionego M C, upr. Nr [...] w aktach organu pierwszej instancji), oś wspólnej ściany bryły budynku "bliźniaczego", przed rozbudową i modernizacją nie pokrywała się z linią graniczną pomiędzy działkami [...] i [...] (posesjami przy ul. [...] i ul. [...] w [...]). Pierwotny budynek przy ul. [...] wchodził na działkę sąsiednią - od 30cm do 24cm. Istniejąca zabudowa na działce sąsiedniej (ul. [...]), determinowała rozbudowę spornego budynku na posesji przy ul. [...], tj. dobudowanie się do istniejącego budynku sąsiada i utrzymanie osi nowej ściany w linii istniejącej ściany wspólnej, co zostało uwzględnione w dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej, zatwierdzonej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] nr [...]z dnia [...]kwietnia 2001 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że kontroluje rozstrzygniecie wydane w przedmiocie udzielenie pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego i zmodernizowanego budynku mieszkalnego na nieruchomości przy ul. [...] w [...] , zrealizowanego na podstawie ww. ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]z dnia [...] kwietnia 2001r., która to decyzja uwzględniała wzniesienie ściany budynku na działce sąsiada. Ponadto, w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie pomija się sprawy własnościowe działki. Postępowanie naprawcze, prowadzone na podstawie art. 51 ustawy Prawo budowlane, polega na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w aspekcie przepisów prawa administracyjnego, a nie cywilnego. W przypadku naruszenia prawa własności w wyniku wykonanych robót budowlanych pokrzywdzony może dochodzić swoich praw wyłącznie przed sądem powszechnym. Organ przywołał ponownie przepis art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i wskazał, że pozwolenie na użytkowanie zostało wydane dla obiektu wykonanego i zinwentaryzowanego w dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej, stanowiącej załącznik do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. Faktycznie protokolarne stwierdzenie na miejscu budowy sprowadzałaby się do potwierdzenia, czy wykonane roboty budowlane są zgodne z zatwierdzoną dokumentacją inwentaryzacyjno-projektową. W aktach sprawy znajduje się inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza budynku, która potwierdza ustalenia, że zabudowa działki jest zgodna z zatwierdzoną dokumentacją inwentaryzacyjno - projektową. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] w protokole z kontroli, przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2011r., w pkt. 4 odnotował, że nie stwierdził odstępstw zrealizowanego obiektu od ustaleń zawartych w ww. dokumentacji inwentaryzacyjno- projektowej. Dodatkowo, w związku z zaleceniem zawartym w ww. wyroku, jaki zapadł w sprawie o sygnaturze akt VIISA/Wa 1062/13, organ zlecił [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego przeprowadzenie kontroli obiektu przy ul. [...] w [...]. Kontrolę przeprowadzono w dniu [...] lutego 2014 r. Ustalenia protokołu potwierdzają, że sporne okno wykonane w ścianie graniczącej z posesją przy ul. [...] zostało wykonane przez inwestora w 2006 r., natomiast wyloty kominowe i wentylacyjne zostały zasłonięte przez wymurowaną ścianę nowopowstającego budynku. Ponadto do protokołu B F wniósł oświadczenie: "Odnośnie wylotów wentylacyjnych i kominowych, chcę zaznaczyć, że aktualny inwestor budynku przy ul. [...], zamurował wszystkie otwory wentylacyjne. Otwory wentylacyjne przestały spełniać swoje zadanie, co stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców budynku ul. [...]". Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ustalenia dokonane podczas oględzin w dniu [...] lutego 2014 r. przez [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego potwierdzają, że roboty budowlane dotyczące okna, kominów i wylotów wentylacyjnych zostały wykonane już po dniu wydania badanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...]z dnia [...] sierpnia 2003 r., a zatem nie mają wpływu na ocenę jej legalności. Podsumowując, organ stwierdził, że badana decyzja – pozwolenie na użytkowanie nie jest dotknięta wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] kwietnia 2014 r złożyli K M, M W, M W i J E N, dochodząc jej uchylenia i orzeczenia w sprawie poprzez stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] nr [...] z dnia [...]sierpnia 2003 r. Skarżący wskazali, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie zastosował się do wyroku jaki w sprawie zapadł przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 27 września 2013r., do przeprowadzenia kontroli inspektorzy przystąpili nie przygotowani. Po raz kolejny nie zbadano faktu naruszenia granicy nieruchomości. Wydająca decyzję M M wykazała się brakiem znajomości podstawowych przepisów prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Organ oparł swoje rozstrzygnięcie na decyzji nr [...]wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] kwietnia 2001r., wiedząc, że zawiera wady prawne i została wydana z naruszeniem prawa – art. 4 ustawy Prawo budowlane Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego usankcjonował samowolę budowlaną inwestora , przyjmując, że zaistniały tylko istotne odstępstwa od pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Rzeczą Sądu, stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), było dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa. Orzekając, jak w sentencji Sąd miał na uwadze, że zaskarżona decyzja zapadła po tym, jak wcześniejsze rozstrzygnięcie organu zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie opisanym powyżej . Jak stanowi przepis art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu, wiążą w sprawie ten sąd oraz organ. Tym samym, Sąd rozpoznając niniejszą sprawę zobowiązany był do kontroli tego, czy w zaskarżonej decyzji organ wykonał wszystkie zalecenia wskazane przez Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku. Uporządkujmy, sąd kontrolując poprzednie rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazał na potrzebę ponownego rozpoznania sprawy i zobowiązał organ do wyjaśnienia kwestii : - wybudowania budynku z naruszeniem granicy działki inwestora, z rozważeniem jakie usytuowanie budynku przewiduje dokumentacja inwentaryzacyjno – projektowa, czy budynek został wybudowany zgodnie z tą dokumentacja; - ulokowania okna w ścianie graniczącej z posesją skarżących oraz skierowania wylotów kanałów kominowych na posesje skarżących Sąd stwierdza - powyższe wskazania zostały w pełni zrealizowane przy ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją. I tak, organ ustalił, że okno jest elementem zabudowy "przeszklenia" tarasu drugiego piętra, dokonanego w 2006r., zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą M F pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, polegających na zabudowie tarasu drugiego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej, znajdującym się na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w [...]. Sąd podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w świetle powyższych ustaleń w szczególności faktu wykonania okna w 2006 r., kwestia ta nie ma wpływu na ocenę legalności decyzji objętej wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Organ odniósł się także do kwestii zarzutu dotyczącego skierowaniu wylotów kanałów kominowych na posesję skarżących. Wskazał, że przedmiotowy budynek "bliźniaczy", posiada wspólną ścianę konstrukcyjno-kominową, w której są umieszczone przewody kominowe spalinowe i wentylacyjne. W przedmiotowej inwestycji wspólna ściana konstrukcyjno-kominowa została wyprowadzona ponad dach i przekryta betonową nakrywą zaś otwory wylotowe przewodów wentylacyjnych, zgodnie ze wskazanymi przez organ przepisami i normami, zostały wyprowadzone na boki ściany na przestrzał, tj. w kierunku posesji nr [...] oraz posesji sąsiedniej nr [...]. Organ podkreślił - ściana konstrukcyjno-kominowa nie była przedmiotem przebudowy i modernizacji budynku inwestorów : B, M i W F. Sąd, powyższe stanowisko organu ocenia, jako wyczerpujące w świetle wskazania zawartego w ww. wyroku. Kwestia ta nie ma wpływu na ocenę zgodności z prawem decyzji pozwolenia na użytkowanie W odniesieniu do zarzutu wybudowania ściany budynku przy ul. [...] w [...]z naruszeniem granicy działek, organ wskazał, że przedmiotem postępowania jest rozbudowa i modernizacja budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, gdzie "symetria budynków bliźniaczych" przechodzi przez oś wspólnej ściany konstrukcyjno-kominowej. Zgodnie z pomiarem geodezyjnym (mapa pomiaru wykonana prze geodetę uprawnionego M C, upr. Nr [...] w aktach organu pierwszej instancji), oś wspólnej ściany bryły budynku "bliźniaczego", przed rozbudową i modernizacją nie pokrywała się z linią graniczną pomiędzy działkami [...] i [...] (posesjami przy ul. [...] i ul. [...] w [...]). Pierwotny budynek przy ul. [...]wchodził na działkę sąsiednią - od 30cm do 24cm. Istniejąca zabudowa na działce sąsiedniej (ul. [...]), determinowała rozbudowę spornego budynku na posesji przy ul. [...], tj. dobudowanie się do istniejącego budynku sąsiada i utrzymanie osi nowej ściany w linii istniejącej ściany wspólnej, co zostało uwzględnione w dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej, zatwierdzonej decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...]nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. Sąd stwierdza, że rozbudowa budynku bliźniaczego, wbrew stanowisku organu, nie może być realizowana z zachowaniem, jak to określił organ - "osi" dotychczasowych budynków w sytuacji, gdy jeden z nich jest ulokowany z naruszeniem granicy prawnej nieruchomości. Taka argumentacja nie mogłaby uzasadniać zgodności z prawem inwestycji realizowanej zgodnie z nią. W sprawie ta teza organu nie ma jednak znaczenia. Podkreślmy, przedmiotem kontroli była decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, poprzedzona decyzją pozwolenia na kontynuację wstrzymanych robót, po tym jak stwierdzono odstępstwa od zatwierdzonego w decyzji pozwolenia na budowę projektu. To właśnie w tej decyzji dokumentacja inwetaryzacyjno- projektowa stanowiła jej integralną część. Tymczasem, w sprawie nie ulega wątpliwości, że obiekt, na użytkowanie którego wydano kontrolowane w postępowaniu nieważnościowym pozwolenie odpowiadał właśnie tej dokumentacji. Zatem nie doszło do naruszenia prawa. Zasadnie przyjęto, że położenie inwestycji na gruncie, w szczególności względem prawnej granicy nieruchomości inwestora, pozostaje bez wpływu na ocenę zgodności z prawem decyzji pozwolenia na użytkowanie, na tym etapie organ nie mógł już ingerować w tą kwestię. Sąd podziela także stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na użytkowanie pomija się sprawy własnościowe, prawo dysponowania przez inwestora nieruchomością objętą inwestycją. Postępowanie naprawcze, prowadzone na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, polega na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w aspekcie przepisów prawa budowlanego, a nie cywilnego. W przypadku naruszenia prawa własności w wyniku wykonanych robót budowlanych pokrzywdzony może dochodzić swoich praw wyłącznie przed sądem powszechnym. W świetle omówionych powyżej okolicznościach sprawy Sąd stwierdza, że orzeczenie podjęte przez organ w zaskarżonej decyzji odpowiada przepisom prawa. Udzielone, w kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji, pozwolenie na użytkowanie zostało wydane dla obiektu wykonanego i zinwentaryzowanego w dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej, stanowiącej załącznik do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] nr [...]z dnia [...] kwietnia 2001 r. Fakt , że brak kontroli, o jakiej m owa w art. 57 ustawy Prawo budowlane nie stanowi rażącego naruszenia prawa, potwierdził Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w poprzednim wyroku, jaki w sprawie zapadł. Faktycznie protokolarne stwierdzenie na miejscu budowy sprowadzałaby się do potwierdzenia, czy wykonane roboty budowlane są zgodne z zatwierdzoną dokumentacją inwentaryzacyjno-projektową. Bezsporne jest zaś, że w aktach sprawy znajduje się inwentaryzacja geodezyjna powykonawcza budynku, która potwierdza ustalenia - zabudowa działki jest zgodna z zatwierdzoną dokumentacją inwentaryzacyjno - projektową. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] w protokole z kontroli, przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2011r., w pkt. 4 odnotował, że nie stwierdził odstępstw zrealizowanego obiektu od ustaleń zawartych w ww. dokumentacji inwentaryzacyjno- projektowej. Dodatkowo okoliczność te potwierdziła też zlecona przez organ w niniejszym postępowaniu kontrola przeprowadzona w dniu [...] lutego 2014 r. Sporne okno wykonane w ścianie graniczącej z posesją przy ul. [...] zostało wykonane przez inwestora w 2006r., natomiast wyloty kominowe i wentylacyjne zostały zasłonięte przez wymurowaną ścianę nowopowstającego budynku. przy ul. [...]. Sąd stwierdza, że zarzuty skargi nie mogły mieć wpływu na przedstawioną powyżej, sądową ocenę zaskarżonej decyzji. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 p.p.s.a.