II SAB/Sz 79/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Komendanta Straży Gminnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. P.K. zwrócił się w dniu 7 maja 2014 r. godz. 13,59 do Straży Gminnej drogą elektroniczną o udostępnienie informacji publicznej w postaci protokołu uzgodnienia czasu i miejsca wykorzystania przez Straż Gminną urządzenia rejestrującego typu Fotorapid CM 089 z miesiąca lutego 2014 r. Informacja miała zostać udzielona w formie pliku PDF/Skan i przesłana drogą meilową na adres wskazany. Pełnomocnik skarżącego P.K. radca prawny T.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność z zakresu udostępnienia informacji publicznej przez Komendanta Straży Gminnej i wniósł o zobowiązanie Komendanta Straży Gminnej do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wykazywał, powołując się na przepisy prawne oraz orzecznictwo sądów, iż żądana informacja jest informacją publiczną, a Komendant Straży Gminnej jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Gminnej i wniósł o zobowiązanie Komendanta Straży Gminnej do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi i zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wykazywał, powodując się na przepisy prawne oraz orzecznictwo sądów, iż żądana informacja jest informacją publiczną, a Komendant Straży Gminnej jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. W odpowiedzi na skargę Komendant Straży Gminnej wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, iż w dniu 2 czerwca 2014 r. wpłynęła skarga na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, na którą organ w dniu 4 czerwca 2014 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi. W piśmie tym organ poinformował też skarżącego, że zarówno aktualna informacja dotycząca uzgodnienia miejsca i czasu pomiaru prędkości jak i wszelkie dokumenty związane z wydanymi uzgodnieniami do kontroli ruchu drogowego, legalizacji czy homologacji zamieszczone są na stronie internetowej Straży Gminnej, jako informacje powszechnie dostępne. W piśmie z dnia 6 października 2014 r. pełnomocnik skarżącego potwierdził, że wnioskowaną informację od organu otrzymał w związku z czym wniósł o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz o umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu pisma pełnomocnik skarżącego oświadczył, że na dzień składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej wnioskowana informacja nie była zamieszczona na stronie internetowej Straży Gminnej. Jednocześnie do pisma dołączył potwierdzenie wyświetlenia w dniu 8 maja 2014 r. o godz. 8.40 na komputerze odbiorcy wiadomości wysłanej 7 maja 2014 r. Na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. Komendant Straży Gminnej T.S. oświadczył, że żądana przez skarżącego informacja publiczna była zamieszczona na stronie internetowej Straży Gminnej już w styczniu 2014 r. Informację tego typu umieszczane są już od 2012 r., kiedy Straż Gminna stała się samodzielną jednostką. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Kwestią bezsporną jest to, że informacja której domagał się skarżący jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zaś Komendant Straży Gminnej jest organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (art. 4 ustawy). Art. 7 ustawy określa pięć sposobów dostępu do informacji publicznej. Ust. 1 tego artykułu jako źródło informacji publicznej wskazuje Biuletyn Informacji Publicznej, do którego utworzenia art. 8 ustawy zobowiązuje podmioty wymienione w art. 4 ust.1 i 2. Przepis ten określa dodatkowo, jakie informacje powinny być zamieszczone w biuletynie, nie wyklucza przy tym możliwości zamieszczenia innych informacji publicznych. Straż Gminna jest jednostką organizacyjną Gminy, która w Biuletynie Informacji Publicznej zamieściła wszystkie informacje dotyczące m.inn. jednostek organizacyjnych w tym Straży Gminnej, wskazując jej stronę internetową. Na ten adres został wysłany przez skarżącego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Jednocześnie zauważyć należy na stronie internetowej straży gminnej znajduje się informacja dotycząca fotoradaru, z której wynika jaki jest harmonogram uzgodnienia czasu i miejsc pomiaru wynikająca z art. 129b ust. 4 PRD (prawo o ruchu drogowym) na rok 2014 w rozbiciu na poszczególne miesiące poczynając od stycznia, a kończąc na grudniu. Po otwarciu poszczególnych stron widoczna jest informacja, o którą wnioskował skarżący. Prośba o uzgodnienie do Komendanta Powiatowego Policji była kierowana przez Komendanta Straży Gminnej T.S. w dniu 21 stycznia 2014 r. W ocenie Sądu umieszczenie informacji publicznej w BIP wyłącza obowiązek ponownego jej udostępnienia na wniosek zainteresowanego w trybie określonym w art. 10 ust.1 ustawy (por. wyrok WSA w Gdańsku z 1 grudnia 2005 r. II SA/Gd 436/05. Organ nie ma obowiązku dokonywania wydruków z biuletynu i przesyłania ich żądającemu w sytuacji gdy informacja jest udostępniona w BIP (wyrok NSA z 7 marca 2012 r., I OSK 2479/11). Fakt udzielenia informacji skarżącemu przez Straż Gminną po otrzymaniu skargi na bezczynność nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania lecz do oddalenia skargi z uwagi na wcześniejsze umieszczenie informacji publicznej objętej wnioskiem w Biuletynie Informacji Publicznej. Jak już wcześniej Sąd wyjaśnił tryb wnioskowy jest przewidziany dla informacji, których nie zamieszczono w BIP. Art. 10 ust.1 wprowadza tzw. negatywną klauzulę wnioskowego trybu udzielania informacji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 P.p.s.a. należało orzec jak w wyroku.