II SA/Gl 585/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Protokolant specjalista Małgorzata Orman, po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. P., C. S. i M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie legalności wykonanych robót budowlanych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe do czasu uprawomocnienia się decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. Wnioskiem z dnia 29 maja 2013 r. K. P. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o wszczęcie postępowania w celu usunięcia samowoli budowlanej, jaką jest linia energetyczna NN i słup betonowy posadowiony przy ulicy [...] w B. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. w dniu [...] r. najpierw wydał postanowienie o odmowie wszczęcia wnioskowanego postępowania, ale w wyniku uchylenia tego postanowienia postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., przeprowadził postępowanie wyjaśniające i decyzją nr [...] z dnia [...] r. umorzył w całości postępowanie w sprawie usunięcia samowoli budowlanej - linii energetycznej NN i słupa betonowego posadowionego obok budynku drewnianego przy ulicy [...] w B. W uzasadnieniu organ stwierdził, że "A" S.A zobowiązany do złożenia dokumentów przedłożył kopię decyzji z dnia [...] r. znak: [...] wydaną przez Architekta Miejskiego oraz protokół z odbioru linii napowietrznej NN przy ulicy [...], na którym znajduje się przebieg przedmiotowej linii energetycznej oraz lokalizacja słupa. Pomimo poszukiwań nie odnaleziono projektu budowlanego. W tych okolicznościach organ uznał, że niemożność odnalezienia projektu budowlanego inwestycji zrealizowanej w tak odległym czasie nie jest wystarczająca dla uznania, że linia energetyczna NN i słup betonowy powstały niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Odwołał się w tym zakresie do utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych. Jednocześnie uznając, że brak jest obecnie podstaw do uznania przedmiotowej linii energetycznej jako samowoli budowlanej, stwierdził, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe i stąd na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego należało je umorzyć. W wyniku złożonego przez K. P. odwołania sprawę rozpatrywał [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., który decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając ustalenia i ocenę prawną dokonaną przez organ pierwszej instancji. Podkreślił fakt związania organów nadzoru budowlanego pozostającą w obiegu prawnym decyzją o pozwoleniu na budowę przedmiotowej linii energetycznej z dnia [...] r. i stwierdził, iż nie można uznać tej linii NN za tzw. całkowitą samowolę budowlaną, to znaczy z uwagi na brak innych dokumentów nie można bezspornie udowodnić, że została ona zrealizowana z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego wymienioną decyzją projektu budowlanego. W związku z powyższym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji wydaje decyzję o jego umorzeniu w części albo w całości na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wnieśli K. P., M. S. i C. S. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie pomimo braku ku temu przesłanek oraz art. 77 w związku z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji z pominięciem części materiału dowodowego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Podtrzymali swoje stanowisko o samowolnej realizacji przedmiotowej linii energetycznej, o czym, w ocenie skarżących, świadczy również prowadzone postępowanie cywilne w sprawie o zasiedzenie służebności gruntowej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej K. P. złożył do akt decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...], którą stwierdzono nieważność decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] r. znak [...] udzielającej pozwolenia na budowę stacji STSa 15/0,4kV, modernizacji sieci 15kV i niskiego napięcia w dzielnicy L. i S. wg. wykazu kat. L. i S., w części dotyczącej przebiegu linii po nieruchomości przy ulicy [...] (dz. nr [...],[...],[...] i [...]) w B. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu ostateczności bądź prawomocności przedłożonej decyzji Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy niewątpliwie zależy od wyniku postępowania zakończonego wydaniem przez Wojewodę [...] decyzji nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] r. znak [...] udzielającej pozwolenia na budowę stacji STSa 15/0,4kV, modernizacji sieci 15kV i niskiego napięcia w dzielnicy L. i S. wg. wykazu kat. L. i S., w części dotyczącej przebiegu linii po nieruchomości przy ulicy [...] (dz. nr [...],[...],[...] i [...]) w B. Decyzja ta wydana przez Wojewodę w dniu [...] r. nie uzyskała jeszcze przymiotu ostatecznej bądź prawomocnej, a funkcjonowanie decyzji z dnia [...] r. w obrocie prawnym, bądź jej unieważnienie i wycofanie z tego obrotu jest istotne dla obecnie prowadzonego postępowania w sprawie legalności wykonania linii energetycznej NN i słupa betonowego znajdujących się na działce przy ulicy [...] w B. Zgodnie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Jedną z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego jest sytuacja, w której decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione (art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego – t.jedn. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1971 ze zm.). Wprawdzie zgodnie z uchwałą 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OPS 2/12 "stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotową zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego", a zatem w przypadku uzyskania waloru ostateczności bądź prawomocności przez decyzję Wojewody [...] nie będzie w niniejszej sprawie stanowić podstawy do wznowienia kontrolowanego postępowania na mocy art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu, ale w ocenie składu orzekającego okoliczność powyższa może stanowić inną przesłankę wznowienia tego postępowania, a mianowicie przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego – tzn. "wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję". Decyzja Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] r. znak [...] udzielająca pozwolenia na budowę stacji STSa 15/0,4kV, modernizacji sieci 15kV i niskiego napięcia w dzielnicy L. i S. była w kontrolowanym postępowaniu traktowana jako element stanu faktycznego, uzasadniający wydanie w sprawie kwestionowanego obecnie rozstrzygnięcia. Wprawdzie w dacie orzekania przez organy administracyjne w niniejszej sprawie nie było jeszcze stwierdzenia nieważności tej decyzji, z powołaniem się na którą organ pierwszej instancji umorzył postępowanie (decyzja z dnia [...] r.), a organ drugiej instancji to umorzenie utrzymał w mocy (decyzja z dnia [...] r.), to jednak trzeba podkreślić, że skutek stwierdzenia nieważności decyzji rozciąga się wstecz, czyli należy uznać, że decyzji tej nie było od początku, a zatem też w dacie orzekania przez organy administracji. Stwierdzenie nieważności odnosi się w tym przypadku do okoliczności faktycznej, której nie było od samego początku. W dacie orzekania przez Sąd przedłożono decyzję Wojewody nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Urzędu Miejskiego w B. z dnia [...] r. znak [...] udzielającej pozwolenia na budowę stacji STSa 15/0,4kV, modernizacji sieci 15kV i niskiego napięcia w dzielnicy L. i S. i Sąd musiał tę okoliczność uwzględnić. W świetle powyższego Sąd uznał, że zachodzi określona w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym podstawa do zawieszenia postępowania sądowego do czasu uprawomocnienia się decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.